को माम् एति विरुद्धात्मा त्रैलोक्यदहनक्षमम् । स्वनाशाय मरुत्क्षुब्धं कल्पाग्निं शलभो यथा
माझ्याशी विरोध करणारा, ज्याच्यात त्रैलोक्य जाळण्याची क्षमता आहे, असा मी असताना, कोण माझ्याजवळ येईल? जसा पतंग वाऱ्याने हललेल्या प्रलयाग्नीमध्ये स्वतःच्या विनाशासाठी जातो, तसा.
इमे ते तैजसीं दृष्टिं ममाग्रस्थास् सुरासुराः । न शक्नुवन्ति संसोद्ःउं चक्षुर्मन्दाः प्रभाम् इव
हे देव आणि दैत्य, माझ्या समोर उभे राहून, माझ्या तेजस्वी नजरेला सहन करू शकत नाहीत; जसे दुर्बल डोळे प्रकाशाची प्रखरता सहन करू शकत नाहीत.
इमे माम् ईश्वरं विष्णुं ब्रह्मेन्द्राग्निहरादयः । स्तुवन्त्य् अनन्तया वाचा बहुवक्त्रसमुत्थया
हे ब्रह्मा, इंद्र, अग्नी, हर आणि इतर सर्व, अनेक तोंडांतून उमटणाऱ्या अनंत वाणीतून, मला, विष्णूला, प्रभूला सतत स्तुती करतात.
अयं विजृम्भितैश्वर्यो जातो ऽहम् अजिताकृतिः । सर्वद्वन्द्वपदातीतो महिम्ना परमेण हि
मी हा सर्व ऐश्वर्यांनी भरलेला जन्मलो आहे, मला कोणीही जिंकू शकत नाही, मी सर्व द्वंद्वांच्या पलीकडे आहे, हे सर्व माझ्या श्रेष्ठ महिमेमुळेच घडले आहे.
त्रिभुवनभवनोदरैकमूर्ति प्रसभविभिन्नसमस्तदुष्टसत्त्वम् । घनगिरितृणकाननान्तरस्थं सकलभयापहरं वपुः प्रणौमि
ती एकमेव मूर्ती, जी त्रैलोक्याच्या सर्व ठिकाणी आहे, जी सर्व दुष्टांचा नाश करते, दाट पर्वत, गवत आणि अरण्य यांच्या मधल्या जागेत वास करते आणि सर्व भय दूर करते, अशा त्या रूपाला मी वंदन करतो.
प्रह्लाद इति सञ्चिन्त्य कृत्वा नारायणीं तनुम् । पुनस् सञ्चिन्तयाम् आस पूजार्थम् असुरद्विषः
प्रह्लाद म्हणून विचार करून, नारायणाचे रूप धारण केले आणि मग पुन्हा, असुरांचा शत्रू असलेल्या त्या परमेश्वराची पूजा करण्यासाठी त्याचा ध्यान केला.
वपुषो वैष्णवाद् अस्मान् मरुन्मूर्तिः परापरः । अयं प्राणप्रवाहेण बहिर् विष्णुस् स्थितो ऽपरः
या आपल्या वैष्णव रूपातून, श्रेष्ठ आणि अश्रेष्ठ असा वायुरूप असलेला हा जीवशक्तीच्या प्रवाहाने, दुसरा विष्णू बाहेर स्थिर आहे.
वैनतेयसमारूढस् स्फुटशक्तिचतुष्टयः । शङ्खचक्रगदापाणिश् श्यामलाङ्गश् चतुर्भुजः
गरुडावर आरूढ, चार स्पष्ट शक्ती प्रकट करणारा, हातात शंख, चक्र आणि गदा असलेला, काळ्या वर्णाचा आणि चार हातांचा—
चन्द्रार्कनयनश् श्रीमान् कान्तनन्दकनन्दनः । पद्मपाणिर् विशालाक्षश् शार्ङ्गधन्वा महाद्युतिः
चंद्रसूर्यासारखी डोळे असलेला, तेजस्वी, नंदाचा प्रिय पुत्र, हातात कमळ असलेला, मोठ्या डोळ्यांचा, शार्ङ्ग धनुष्य धारण करणारा, अत्यंत तेजस्वी—
तद् एनं पूजयाम्य् आशु परिवारसमन्वितम् । सपर्यया मनोमय्या सर्वसम्भाररम्यया
मी त्याची, त्याच्या सेवकांसह, सर्व आवश्यक वस्तूंनी सुंदर अशा मनोभावे, त्वरेने पूजा करतो—
तत एनं महादेवं पूजयिष्याम्य् अहं पुनः । पूजया बाह्यसम्भोगमहत्या बहुरत्नया
मग मी त्या महादेवाची पुन्हा एकदा, बाह्यरूपाने, अनेक रत्नांनी सजवलेल्या आणि मोठ्या समारंभाने पूजा करीन—
प्रह्लाद इति सञ्चिन्त्य सम्भारभरभारिणा । मनसा पूजयाम् आस माधवं कमलाधवम्
‘मी प्रह्लाद आहे’ असे मनाशी ठरवून, त्याने मनापासून कमळावर जन्मलेल्या माधवाची भरपूर समृद्ध नैवेद्याने पूजा केली.
रत्नार्घपात्रपटलैश् चन्दनादिविलेपनैः । धूपैर् दीपैर् विचित्रैश् च नानाविभवभूषणैः
रत्नजडित अर्घ्यपात्रांच्या रांगा, चंदन व इतर सुवासिक लेप, विविध प्रकारचे धूप, दिवे आणि अनेक प्रकारच्या शोभिवंत दागिन्यांनी त्याने पूजा केली.
मन्दारमालावलनैर् हेमाब्जपटलोत्करैः । कल्पवृक्षलतागुच्छै रत्नस्तबकमण्डलैः
मंदाराच्या माळा, सोन्याच्या कमळांच्या गुच्छा, कल्पवृक्षाच्या उंच वेलींनी आणि रत्नजडित खांबांच्या वर्तुळांनी त्याने सजावट केली.
पल्लवैर् देववृक्षाणां नानाकुसुमदामभिः । किङ्किरातैर् बुकैः कुन्दैश् चण्पकैर् असितोत्पलैः
देववृक्षांची कोवळी पाने, विविध फुलांच्या माळा, किङ्किरात, बुक, कुंद, चंपक आणि निळ्या कमळांच्या फुलांनी त्याने पूजा सजवली.
कल्हारैः कुमुदैः काशैः खर्जूरैश् चूतकिंशुकैः । अशोकैर् मदनैर् बिल्वैः कर्णिकारैः किरातकैः
कल्हार, कुमुद, काश, खजूर, आंबा, किंशुक, अशोक, मदन, बेल, कर्णिकार आणि किरातक यांच्या झाडांनी,
कदम्बैः कुकुरैर् नीपैस् सिन्धुवारैस् सयूथिकैः । पारिभद्रैर् गुग्गुलुभिर् विदुलैः कुय्यकोत्करैः
कदंब, कुकुर, नीप, सिंधुवर, युथिका, पारिभद्र, गुग्गुळ, विदुल आणि भरपूर कुय्यक यांच्या झाडांनी,
प्रियङ्गुपटलैः पाटैः पाटलैर् धातुपाटलैः । आम्रैर् आम्रातकैर् भव्यैर् हरीतकविभीतकैः
प्रियंगू, पाटल, पाट, पाटळ, धातुपाटल, आंबा, आम्रातक, सुंदर हरितकी आणि विभीतक यांच्या झाडांनी,
सालतालतमालानां लताकुसुमपल्लवैः । कोमलैः कलिकाजालैस् सहकारैस् सकुङ्कुमैः
साल, ताल आणि तमाळ यांच्या वेलींवरील फुलांनी व कोमल कळ्यांनी, तसेच सहकार आणि कुंकुम यांच्या नाजूक घड्यांनी,
केतकैस् सप्तपर्णैश् च तथेरामञ्जरीगणैः । विचित्रपालीवतजैर् नानाटङ्कतरूद्भवैः
केतकी, सप्तपर्ण, तसेच एरामंजिरीच्या घोसांनी, रंगीबेरंगी पालीवटाच्या आणि इतर अनेक सुंदर झाडांनी ती जागा सजलेली होती.
मनोहरारुकोद्भूतैर् मालतीमाधवीगणैः । नवशेफालिकाजालैस् सुवर्णसुमनोहरैः
मन मोहून टाकणाऱ्या अरुकाच्या, माळती आणि माधवीच्या फुलगुच्छांनी, ताज्या शेफालिकाच्या माळांनी आणि सोन्यासारख्या सुंदर फुलांनी ती जागा फुलून गेली होती.
भक्ष्यैर् भोज्यैस् तथा पानैर् लेह्यैः पेयैश् च पिच्छिलैः । रसैः फलैः पल्लवैश् च विविधास्वादजातिभिः
खाण्याच्या, चवीने खायच्या, प्यायच्या, चाटायच्या, घोटायच्या आणि मऊ पदार्थांनी, रसांनी, फळांनी, कोवळ्या पानांनी आणि अनेक स्वादिष्ट प्रकारांनी ती जागा भरलेली होती.
अंशुकैश् शयनैर् यानैर् महार्हैर् हेमविष्टरैः । गेयैर् नृत्तैर् वादनैश् च महार्हललनागणैः
मऊ वस्त्रांनी, आरामदायक शय्यांनी, सोन्याने मढवलेल्या मौल्यवान वाहनांनी, तसेच उत्तम गायक, नर्तक आणि वादक यांच्या गाण्यांनी, नृत्यांनी आणि वादनांनी ती जागा गूंजत होती.
उद्यानोपवनाभोगसमग्रविभवार्पणैः । सर्वसौन्दर्यसम्मानैस् स्वयम् आत्मार्पणैर् अपि
उद्यानं, बाग, सर्व प्रकारचं ऐश्वर्य, सौंदर्याची अनेक रूपं आणि स्वतःचंही अर्पण करून—
हरिं परमया भक्त्या जगद्विभवभव्यया । मनसा पूजयाम् आस प्रह्लादो ऽन्तःपुरे पतिम्
प्रह्लादानं आपल्या अंतरंग महालात, जगाच्या वैभवाने भरलेल्या मनाने आणि अत्यंत भक्तीने, हरिप्रभूंची पूजा केली.
अथ देवगृहे तस्मिन् बाह्यार्थैः परिपूर्णया । पूजया पूजयाम् आस दानवेशो जनार्दनम्
मग त्या देवालयात, दैत्यांचा राजा सर्व बाह्य वस्तूंनी परिपूर्ण अशा पूजेद्वारे जनार्दनाची पूजा करू लागला.
बहिर्दृश्येन तेनैव क्रमेण परमेश्वरम् । पुनः पुनः पूजयित्वा तुष्टिमान् दानवो ऽभवत्
त्या बाह्य आणि दिसणाऱ्या कृतींनी, योग्य क्रमाने, दैत्याने पुन्हा पुन्हा परमेश्वराची पूजा केली आणि समाधान पावला.
ततस् ततः प्रभृत्य् एव प्रह्लादः परमेश्वरम् । तथैव प्रत्यहं भक्त्या पूजयाम् आस पूर्णया
त्या वेळेपासून प्रह्लादाने दररोज परमेश्वराची पूर्ण भक्तीने पूजा करायला सुरुवात केली.
अथ तस्मिन् पुरे दैत्यास् ततः प्रभृति वैष्णवाः । सर्व एवाभवन् भव्या राजा ह्य् आचारकारणम्
मग त्या नगरातील सर्व दैत्य त्या दिवसापासून वैष्णव झाले; कारण राजा जसा वागतो तशी प्रजा वागते.
जगाम वार्त्ता गगनं देवलोकम् अथो हरिम् । विष्णोर् द्वेषं परित्यज्य भक्ता दैत्यास् स्थिता इति
ही बातमी आकाशात, देवांच्या लोकात आणि श्रीहरिपर्यंत पोहोचली की, 'दैत्यांनी विष्णूचा द्वेष सोडून भक्ती स्वीकारली आहे.'