दोन व्यक्तींमध्ये आत्मज्ञान आहे, असे तिच्या मनात विचार आला; कारण आत्मज्ञानाशिवाय खरी समज उत्पन्न होत नाही. जेव्हा अस्तित्व आणि अनस्तित्वाची भावना निर्मळ होते, तेव्हा मृत्यूचे भयही नाहीसे होते. या विचाराने, तिच्या मनात एक शंका निर्माण झाली आणि त्या दोघांना विचारावे असे ठरवले. जे लोक संधी मिळूनही काही विचारत नाहीत, ते सर्वात नीच मानले जातात, असे ती म्हणाली. योग्य क्षणाची वाट पाहत, तिच्या अनावश्यक हास्याला आवर घालत, ती विचारण्यास सज्ज झाली. "तुम्ही कोण आहात, हे पापरहित आणि शूर पुरुषांनो? कृपया सांगा. कारण शुद्ध अंतःकरण असलेल्या लोकांना पाहिल्यावर, आपोआप मैत्री निर्माण होते." "हा राजा किरातांचा अधिपती आहे, आणि मी त्याचा मंत्री झालो आहे; आम्ही रात्रीची गस्त करत आहोत, तुमच्यासारख्या लोकांना रोखण्यासाठी." "राजाचा कर्तव्य दिवस-रात्र दुष्टांचा संहार करणे आहे; पण जे आपले कर्तव्य सोडतात, ते विनाशाच्या अग्नीचे इंधन बनतात." "तुम्ही राजाचे मंत्री आहात, पण तुमच्या चुकीच्या सल्ल्यामुळे हा अराड येथे आला आहे; चांगला मंत्री सद्गुणी राजाचा असतो, आणि राजा ज्ञानी मंत्र्यांमुळे महान बनतो." "सुरुवातीला, राजा बुद्धिमान मंत्र्याच्या विवेकाने मार्गदर्शित व्हावा; त्यातूनच त्याला महानता प्राप्त होते—जसा राजा, तसेच त्याचे प्रजाजन." "आत्म्याचे सर्वोच्च ज्ञान सर्व गुणांचे संकलन आहे; त्याचप्रमाणे, राजा खरा राजा असावा, आणि मंत्री सल्ला जाणणारा असावा." "राजकीय ज्ञानातून अधिकार आणि निष्पक्ष दृष्टी निर्माण होते; ज्यांना हे माहित नाही, ते ना मंत्री ना अधिपती." "जर तुमच्याकडे हे ज्ञान असेल, तर तुम्ही सद्गुणी आहात आणि सर्वोच्च कल्याण मिळवाल; अन्यथा, तुम्ही हानी पोहोचवाल, आणि मी तुम्हाला माझ्या स्वभावाचा मानत नाही." "एकाच उपायाने, तुम्ही दोघे माझ्या प्रश्नांच्या पिंजऱ्यातून विचारपूर्वक उत्तर देऊन पार जाल." "राजा, तुमचे प्रश्न सांगा; मी तुमच्या इच्छांची पूर्तता करण्यास उत्सुक आहे. या जगात कोण आहे, जो विनंती स्वीकारूनही ती पूर्ण करत नाही, जर त्याला कोणतीही दोष किंवा पतनाचा भय नसेल?" असे बोलून, त्या राक्षसीने तिचे प्रश्न विचारायला सुरुवात केली. राजा म्हणाला, "विचार," आणि मग, हे राघवा, त्या प्रश्नांचे ऐक. "एकात, असंख्यात, लहानात, आणि महासागरात—अंतर्गत, असंख्य विश्वे बुडबुड्यांसारखी विलीन होतात." "म्हणजे, काय आहे आकाश, काय आहे अनाकाश, काय आहे काहीच नाही, आणि काय आहे काहीतरी? मी कोण आहे, पूर्णत्व प्राप्त केलेला, आणि तुम्ही कोण, आणि मी कोण आहे, जो येथे उभा आहे?" "कोण आहे जो हलतो पण हलत नाही, जो उभा आहे पण स्थिर राहतो? कोण आहे जो जागरूक आहे पण दगडासारखा, आणि कोण आहे जो आकाशात अद्भुत कृत्ये करतो?" "कोण आहे अग्नी, जो त्याचा अग्नीपणा सोडत नाही, आणि कोण आहे अग्नी, जो जळत नाही? अनअग्नीपासून अग्नी सतत कसा उत्पन्न होतो, हे राजा?" "कोण आहे अविनाशी प्रकाशक, जरी चंद्र, सूर्य, अग्नी किंवा तारे नसले तरी? आणि कशापासून, जे डोळ्यांनी दिसत नाही, प्रकाश प्रकट होतो?" "वेल, झुडुपे, अंकुर, जन्मतः अंध असलेले, आणि तसेच इतर ज्यांना डोळे नाहीत, त्यांच्यासाठी सर्वोच्च प्रकाशाचा स्रोत कोण?" "कोण आहे आकाश आणि इतर तत्त्वांचा मूळ, कोण त्यांना त्यांच्या स्वभावाचे दान देतो? कोण आहे जगातील रत्नांचा खजिना, आणि ज्याच्या खजिन्यात जग एक रत्न आहे?" "काय आहे ते अणु, जे अंधार आणि प्रकाश आहे, जे अस्तित्वात आहे आणि नाहीही? काय आहे ते अणु, जे दूर आहे पण दूर नाही, आणि स्वतःच एक महान पर्वत आहे?" "काय आहे क्षण, जो युग आहे, आणि काय आहे युग, जो क्षण आहे? काय आहे दिसणारे पण अप्रास्तविक, आणि काय आहे जागरूक पण अजागरूक?" "काय आहे निरवायू आणि वायू, काय आहे ध्वनी आणि अध्वनी? काय आहे सर्व आणि काहीच नाही, मी कोण आणि मी कोण नाही, आणि ते काय असू शकते?" "शेकडो प्रयत्नांनी आणि अनेक जन्मांनी मिळवलेले काय आहे, जे मिळवले तरी काहीच नाही, आणि तरी सर्व काही मिळवता येते?" "कोणाच्या द्वारे, स्वतःचे स्वरूप जपूनही, स्वतःचे आत्मा हरवतो? कोणत्या अणूने मेरू पर्वत, तीन लोक, आणि गवताचा कण एकत्रित असतो?" "कोणत्या अणूने शंभर योजन क्षेत्र व्यापले जाते? कोणते अणु जग बनते, तरी शंभर योजनातही नाही?" "केवळ पाहण्याच्या कृतीने जगाचा खेळ कसा घडतो? कोणत्या अणूच्या आत पर्वतांच्या कुटुंबांना ठेवणारे भांडे आहे?" "कोणते अणु त्याची लघुता सोडत नाही, पण मेरूच्या विशाल रूपात प्रकट होते? कोणते अणु केसाच्या टोकाच्या शंभरावे भाग आहे, आणि कोण आहे तो उंच पर्वत?" "कोणते अणु प्रकाश आहे, जे उजळ आणि अंधार दोन्ही दाखवते? कोणत्या अणूच्या आत सर्व अनुभव, कितीही सूक्ष्म, निवास करतात?" "कोणते अणु अतिशय निष्प्रभ असूनही तीव्रतेने आस्वादले जाते? कोणत्या अणूने, सर्व काही त्यागूनही, सर्व काही आधार मिळते?" "कोणत्या अणूने, स्वतःला लपवण्याची क्षमता नसताना, जग लपवले जाते? कोणत्या अणूच्या पद्धतीने जग वास्तविक रूपात टिकते?" "कोणते अणु निरंग, पण हजार हात आणि डोळे आहे? काय आहे क्षण, किंवा महान युग, किंवा शेकडो महान युग?" "कोणत्या अणूच्या आत जग राहतात, जसे बीजामध्ये वृक्ष? बीजापासून फळापर्यंत, सर्व गोष्टी, प्रकट किंवा अप्रकट, त्यातच आहेत." "कोणत्या क्षणात युग सामावले आहे, जसे जीवामध्ये जीवन? कोण आहे तो, जो कोणत्याही कर्त्यावर अवलंबून न राहता, कृतीचा कर्ता आहे?" "दृश्य संपत्तीच्या हेतूने, द्रष्टा स्वतःला दृश्य बनवतो; पण, दृश्य पाहून, जो स्वतःला पाहत नाही, जसे डोळे स्वतःला पाहत नाही?" "जो अखंड आत्मा पाहतो, ज्यात सर्व वस्तू विलीन झाल्या आहेत, तो बाह्य वस्तू पाहत नाही, जरी त्या समोर दिसल्या तरी?" "कोण आत्मा, पाहण्याचा कृती, आणि दृश्य उजळवतो, जसे सोनं कडे किंवा दागिन्यात व्यापते, आणि कोण त्या तिघांना विलीन करतो?" "का काहीच वेगळे राहत नाही, जसे महासागरातील लाटा, आणि कोणाच्या इच्छेने काही वेगळे दिसते, जसे महासागरातील फेस?" "त्या एका, जो देश, काळ, आणि अन्य अटींनी मर्यादित नाही, जो अवास्तव आणि वास्तव दोन्ही आहे, त्यापासून, का द्वैत वेगळे राहत नाही, पण पाण्यासारखे महासागरात विलीन होते?" अशा प्रकारे, राक्षसीने आपल्या शंकांची मालिका उपस्थित केली आणि उत्तरांची प्रतीक्षा केली, तिच्या मनात आत्मज्ञानाची ओढ आणि सत्याच्या शोधाने भारलेल्या वातावरणात.