ആഗതേഷ്വ് ഈശ്വരാദ് വ്യോമവാതമധ്യവിവര്തിഷു । മനസ്സ്വ് അന്യേഷു വാതാന്താല് ലോലാലാതാത് കണേഷ്വ് ഇവ
ഇश्वरനിൽ നിന്ന് പുറത്ത് വന്നവർ ആകാശവും കാറ്റും കടന്നുപോകുമ്പോൾ, അവരുടെ മനസ്സുകൾ കാറ്റിന്റെ താളത്തിൽ ചലിക്കുന്ന പൊടിക്കണികൾപോലെ അലയുന്നു.
അനാരതം വിനിര്യാന്തി വിശന്ത്യ് അന്യേ തഥാഭിതഃ । രാമ ബ്രഹ്മണി ജീവൌഘാസ് തരങ്ഗാ ഇവ വാരിധൌ
രാമാ, ജീവികൾ എല്ലായിടത്തുനിന്നും നിരന്തരമായി പുറത്ത് പോകുകയും മറ്റുള്ളവർ അകത്തു കടക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ബ്രഹ്മത്തിൽ ജീവികളുടെ ഒഴുക്ക് സമുദ്രത്തിലെ തിരകളെപ്പോലെയാണ്.
അനാദ്യന്തപദോത്പന്നാഃ കലനാപദമ് ആഗതാഃ । ഭൂതാകാശം വിശന്ത്യ് അന്യേ ധൂമശ്രിയ ഇവാമ്ബുദമ്
ആദിയും അന്തവും ഇല്ലാത്ത അവസ്ഥയിൽ നിന്നു ജനിച്ച്, കണക്കുകളുടെ ലോകത്തേക്ക് എത്തിയ ചിലർ ഭൗതികാകാശത്തിലേക്ക് കടക്കുന്നു, പുകയുടെ കിരണങ്ങൾ മേഘത്തിൽ ലയിക്കുന്നതുപോലെ.
ഏകതാം തത്ര ഗച്ഛന്തി ഭൂതതന്മാത്രമണ്ഡലൈഃ । മന്ദാരകുസുമാമോദാ യഥാ മധുരമാരുതൈഃ
അവിടെ അവർ ഭൗതികതന്മാത്രകളുടെ വലയങ്ങളിൽ ഐക്യമായിത്തീരുന്നു, മന്ദാരപൂക്കളുടെ സുഗന്ധം മധുരമായ കാറ്റിൽ കലരുന്നതുപോലെ.
തേ തു തന്മാത്രവാതേന തത്പ്രാണത്വമ് ഉപേയുഷാ । ആക്രമ്യന്തേ പ്രചണ്ഡേന ദൈത്യൌഘേനാമരാ ഇവ
അവരെ ഭൗതികതന്മാത്രകളുടെ കാറ്റ് പ്രാണശക്തിയായി മാറ്റുമ്പോൾ, അവർ അതികഠിനമായ അസുരസേനയാൽ അമരന്മാർപോലെ കീഴടക്കപ്പെടുന്നു.
ഭൂതപ്രാണാനിലോത്ഥേന തേന ഗന്ധവഹേന തേ । നിവേശ്യന്തേ ശരീരേഷു ഗന്ധാ ഘ്രാണവ്രണേഷ്വ് ഇവ
ഭൂതങ്ങളിൽ നിന്നുയരുന്ന കാറ്റ് സുഗന്ധം വഹിച്ച്, അതുപോലെ തന്നെ ശരീരങ്ങളിൽ സുഗന്ധങ്ങൾ നിക്ഷേപിക്കപ്പെടുന്നു, അതുപോലെ തന്നെ മൂക്കിലെ മുറിവുകളിൽ വാസന കുടിയേറുന്നതുപോലെയാണ്.
തേഷു ഭൂതശരീരേഷു ജീവാ ഗച്ഛന്തി വീര്യതാമ് । തതോ ജഗതി ജായന്തേ ഭവന്തി പ്രാണിനസ് സ്ഫുടാഃ
അങ്ങനെയുള്ള ഭൂതശരീരങ്ങളിൽ ജീവികൾക്ക് ജീവശക്തി ലഭിക്കുന്നു; അവിടെ നിന്ന് അവർ ലോകത്ത് ജനിച്ച് വ്യക്തമായ ജീവികളായി മാറുന്നു.
അന്യേ ധൂമാദിമാര്ഗേണ ഗര്ഭതാമ് ഏത്യ ദേഹിനാമ് । പ്രാണിതാമ് ഉപഗച്ഛന്തി ചിരം സ്ഥാവരതാം ച വാ
മറ്റുചിലർ പുക മുതലായ വഴികളിലൂടെ ശരീരമുള്ളവരുടെ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് ജീവശക്തി നേടുകയോ, അല്ലെങ്കിൽ ദീർഘകാലം അചഞ്ചലാവസ്ഥയിൽ തുടരുകയോ ചെയ്യുന്നു.
കേചിത് പവനമാര്ഗേണ ശാലികോടരശായിനഃ । വീര്യതാമ് ഏത്യ ജായന്തേ വിവിധാഃ പ്രാണധര്മിണഃ
ചിലർ കാറ്റിന്റെ വഴിയിലൂടെ അരിക്കുരുവിന്റെ ഉള്ളിൽ കിടന്ന്, ജീവശക്തി നേടി, വിവിധ ജീവരൂപങ്ങളായി ജനിക്കുന്നു.
കാചിദ് ഉത്പന്നമാത്രൈവ രാമ ജീവപരമ്പരാ । തന്മാത്രവലിതാ താവത് തിഷ്ഠത്യ് അമ്ബരകോടരേ
രാമ, ചിലപ്പോള് പുതിയതായി ഉദിച്ചുള്ള ജീവികളുടെ വംശം, അതിന്റെ സൂക്ഷ്മമായ ഘടകങ്ങള് മാത്രം ചുറ്റിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട്, ആകാശത്തിലെ ഒരു പൊക്കിലൊളിഞ്ഞ് കുറേ നേരം നില്ക്കുന്നു.
ഉദേതി യാവദ് ഭഗവാന് ഇന്ദുര് ഉദ്ദാമമണ്ഡലഃ । ക്ഷീരാമ്ബുഭിര് ഇവാലോലൈഃ പ്ലാവയന് രശ്മിഭിര് ജഗത്
അതുവരെ, മഹിമയുള്ള ചന്ദ്രന് തിളങ്ങുന്ന വട്ടത്തോടു കൂടി ഉദിച്ച്, ക്ഷീരസമുദ്രത്തിലെ തിരകളെപ്പോലെ അശാന്തമായ കിരണങ്ങള് കൊണ്ട് ലോകം മുഴുവന് നിറയ്ക്കുന്നു.
തതസ് തേഷ്വ് അതിരമ്യേഷു ചന്ദ്രരശ്മിഷു സാ പദമ് । കരോതി വിഹഗീ ലോലാ വൃക്ഷാദ് വൃക്ഷാന്തരേഷ്വ് ഇവ
അതിനുശേഷം, അത്യന്തം ആഹ്ലാദകരമായ ആ ചന്ദ്രകിരണങ്ങളില്, ആ ജീവന് ഒരു പക്ഷി വൃക്ഷത്തില് നിന്ന് മറ്റൊരു വൃക്ഷത്തിലേക്ക് ചാടുന്നതുപോലെ അശാന്തമായി സഞ്ചരിച്ച് തനിക്കു വേണ്ട സ്ഥലം കണ്ടെത്തുന്നു.
തേഭ്യോ ഽപി ചന്ദ്രരശ്മിഭ്യോ വിശത്യ് ഓഷധിപല്ലവാന് । നവം കുമുദിനീഷണ്ഡം പദ്മിനീഭ്യ ഇവാലിനീ
അവിടെ നിന്നു, ആ ജീവന് ചന്ദ്രകിരണങ്ങള് വഴി ഔഷധികളുടെ പുതുപുത്തന് കൊമ്പുകളിലേക്ക് കടക്കുന്നു, അതുപോലെ ഒരു തേനീച്ച കുമുദിനികളില് നിന്ന് പുതിയ താമരക്കൂട്ടത്തിലേക്ക് കടക്കുന്നതുപോലെ.
തയൌഷധിഫലാന്യ് അന്തസ് സ്വാദവന്തി ഭവന്ത്യ് അലമ് । ഇക്ഷുനാല്യോ രസേനേവ യാന്തി പീവരതാമ് അപി
ആ രണ്ടു വൃക്ഷങ്ങളിൽ ഔഷധഫലങ്ങൾ അകത്തുതന്നെ മധുരമായി മാറുന്നു, അതുപോലെ തന്നെ കരിമ്പിന്റെ തണ്ടുകൾക്ക് തങ്ങളുടെ രസത്തിൽനിന്ന് പുഷ്ടിയും നിറവും വരുന്നു.
ഫലേഷു തേഷു ബധ്നാതി പദമ് ഇന്ദുകരച്യുതാ । ജീവാലീ ക്ഷീരപൂര്ണേഷു മാതൃസ്തനഭരേഷ്വ് ഇവ
ആ ഫലങ്ങളിൽ, ചന്ദ്രന്റെ കിരണങ്ങൾപോലെ പൂർണ്ണമായ ജീവശക്തി ഒഴുകി കയറുന്നു, അമ്മയുടെ മുലകളിൽ പാൽ നിറയുന്നതുപോലെ.
താഃ ഫലാവലയഃ പക്വാ ഭക്ഷ്യന്തേ യൈശ് ശരീരിഭിഃ । തേഷ്വ് ഏവ വീര്യമ് ആഗത്യ തിഷ്ഠന്ത്യ് അപ്രവിബോധിതാഃ
അവ ഫലങ്ങൾ പാകമായപ്പോൾ ശരീരധാരികൾ അവ കഴിക്കുന്നു; അവയിൽ ജീവശക്തി കയറി അവിടെയായി നിലകൊള്ളുന്നു, പക്ഷേ ആരും അതിനെ തിരിച്ചറിയുന്നില്ല.
പ്രസുപ്തവാസനാജാലാ ജീവശ്രീര് ഗര്ഭപഞ്ജരമ് । അധിതിഷ്ഠതി ബീജശ്രീസ് സുപ്തപത്ത്രാ യഥാ ഘടമ്
ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന വാസനകളുടെ വലയിൽ കുടുങ്ങിയ ജീവശ്രീ ഗർഭത്തിന്റെ പഞ്ചരത്തിൽ പാർക്കുന്നു, വിത്തിന്റെ മഹിമ ഇലകൾ മടക്കിയ പാത്രത്തിൽ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ.
യഥാ കാഷ്ഠേ സ്ഥിതോ വഹ്നിര് യഥാ മൃദി ഘടസ് സ്ഥിതഃ । യഥാ ക്ഷീരേ സ്ഥിതം സര്പിര് വീര്യേ ജീവസ് തഥാ സ്ഥിതഃ
വൃക്ഷത്തില് അഗ്നി നിലകൊള്ളുന്നതുപോലെയും, മണ്ണില് കുപ്പി ഉണ്ടാകുന്നതുപോലെയും, പാലില് നെയ്യ് ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നതുപോലെയും, ജീവന് ശരീരത്തിലെ പ്രാണശക്തിയില് നിലകൊള്ളുന്നു.
അനേന ക്രമയോഗേന പരാഗത്യ മഹേശ്വരാത് । അദൃഷ്ടാന്യശരീരശ്രീര് ജായതേ യോ നരോ ഭുവി
ഇങ്ങനെയുള്ള ക്രമത്തില് പരമേശ്വരനില് നിന്നു ലഭിച്ചവന്, കാണാനോ ശരീരമോ ഇല്ലാത്തവനായി, ഭൂമിയില് മനുഷ്യനായി ജനിക്കുന്നു.
സ ഹി സാത്ത്വികജാതിസ് സ്യാദ് ഉദാരവ്യവഹാരവാന് । തേനൈവ മോക്ഷഭാഗീ ചേജ് ജന്മനാ തത് സ സാത്ത്വികഃ
അവന് സത്ത്വഗുണത്തില് ജനിച്ചവനാണ്, ഉന്നതമായ പെരുമാറ്റം ഉള്ളവനും ആകുന്നു. അങ്ങനെ ജനിച്ചവന് മോക്ഷം നേടുകയാണെങ്കില് അവന് സത്യസത്ത്വസ്വഭാവിയാണെന്ന് പറയാം.
അഥേത്ഥം യോനിമ് ആസാദ്യ ഭുക്ത്വാ ജന്മപരമ്പരാമ് । മോക്ഷാര്ഥം പ്രാപ്തജന്മാ ചേത് തത് സ രാജസസാത്ത്വികഃ
പിന്നീട് അങ്ങനെ ഒരു ഗർഭത്തിൽ ജനിച്ച്, പല ജന്മങ്ങൾ അനുഭവിച്ച ശേഷം, മോക്ഷം നേടാനായി ജനിച്ചാൽ, അവന് രാജസസത്ത്വസ്വഭാവിയാണെന്ന് അറിയാം.
പാശ്ചാത്യജന്മനഃ പുംസഃ ക്രമം വക്ഷ്യാമി തേ ഽധുനാ । രാമ രാജസസത്ത്വസ്യ മോക്ഷമ് ആയാത്യ് അസൌ യഥാ
രാമാ, പാശ്ചാത്യദേശത്തുള്ള ഒരാളുടെ മരണത്തിന് ശേഷം എന്തൊക്കെ സംഭവിക്കുന്നു, രാജസവും സാത്വികവും ഉള്ളവന് മോക്ഷം എങ്ങനെ ലഭിക്കുന്നു എന്നതും ഞാൻ ഇപ്പോൾ നിനക്കു വിശദീകരിക്കാം.
പ്രാഥമ്യേന യ ആയാതസ് സംസാരമ് അതിസാത്ത്വികഃ । സ കദാചിത് ക്വചിത് കശ്ചിത് സമ്ഭവത്യ് അനഘാകൃതേ
സാത്വികഗുണം കൂടുതലുള്ളവൻ ജന്മചക്രത്തിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, ഒരിക്കലൊക്കെ, എവിടെയോ, പാപമില്ലാത്തവനായി ജനിക്കുന്നു.
സമ്ഭവന്തീഹ പുരുഷാ രാമ രാജസസാത്ത്വികാഃ । പ്രവിചാര്യാസ് ത ഏവാതോ ഗന്തവ്യം ചേഹ തദ്ദൃശാ
രാമാ, ഇവിടെ രാജസവും സാത്വികവും ഉള്ള മനുഷ്യരാണ് ജനിക്കുന്നത്; ഇവരെ പരിശോധിക്കണം, അവരിൽ നിന്നു തന്നെ മുന്നോട്ട് പോകേണ്ടതും അതാണ്.
പ്രാഥമ്യേന സമായാതാ യേ പദാത് പരമാത്മനഃ । ദുര്ലഭാഃ പുരുഷാ രാമ തേ മഹാഗുണശാലിനഃ
രാമാ, പരമാത്മാവിനെ ആദ്യം പ്രാപിച്ചവരിൽ, മഹത്തായ ഗുണങ്ങൾ ഉള്ളവരായ മനുഷ്യർ വളരെ അപൂർവരാണ്.
യേ ചാന്യേ വിവിധാ മൂകാ മൂഢാസ് താമസജാതയഃ । തേഷാം സ്ഥാവരതുല്യാനാം കിം തദ് രാമ വിചാര്യതേ
രാമാ, പലവിധമായി മൗനവും ഭ്രമയിലും ആഴപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന, താമസസ്വഭാവമുള്ള മറ്റു ചിലർ, അചേതനങ്ങളോടു സമാനരാണല്ലോ, അവരുടെ കാര്യത്തിൽ എന്ത് ആലോചിക്കാനുണ്ട്?
കതിപയാധിഗതാത്മഭവാന്തരഃ പ്രകൃതജന്മനി ലഭ്യമഹാപദഃ । അയമ് ഇഹ പ്രവിചാരണയോഗ്യതാമ് അനുഗതോ നനു രാജസസാത്ത്വികഃ
സ്വയം spandham കണ്ടെത്തി, മറ്റൊരു ജന്മം പ്രാപിച്ച കുറച്ചു പേർ മാത്രമേ സ്വഭാവികമായ ഈ മഹത്തായ നിലയിൽ എത്താറുള്ളൂ. ഇവിടെ രജസ്സും സത്ത്വവും ഉള്ളവരാണ് ഇങ്ങനെയുള്ള ആലോചനയ്ക്ക് യോഗ്യർ.
യേ ഹി രാജസസത്ത്വസ്ഥാ ഏതാ ഭുവി മഹാഗുണാഃ । തേ നിത്യമ് ഏവ മുദിതാ ഉദിതാഃ ഖ ഇവേന്ദവഃ
രജസ്സും സത്ത്വവും ഉള്ള മഹത്തായ ഗുണങ്ങളാൽ സമ്പന്നരായ ഇവർ ഭൂമിയിൽ എന്നും സന്തോഷത്തോടെയും പ്രകാശത്തോടെയും ജീവിക്കുന്നു; ആകാശത്ത് തെളിയുന്ന ചന്ദ്രന്മാരെപ്പോലെ.
ന ഖേദമ് അധിഗച്ഛന്തി വ്യോമഭാഗാ മലം യഥാ । നാപദി മ്ലാനിമ് ആയാന്തി നിശി ഹേമാമ്ബുജാ യഥാ
ആകാശം മലിനമാകാത്തതുപോലെ, ഇവർക്ക് ഒരിക്കലും ക്ഷീണം അനുഭവപ്പെടുന്നില്ല. രാത്രിയിൽ പൊന്നിൻ കമലങ്ങൾ ഉണരുന്നതുപോലെ, ദു:ഖത്തിൽ പോലും ഇവർ ക്ഷീണിക്കാറില്ല.
നേഹന്തേ പ്രാകൃതാദ് അന്യദ് ദിനാന്യദ് ഭാസ്കരോ യഥാ । രമന്തേ സ്വേ സദാചാരേ സ്വാര്തവേ പാദപാ യഥാ
ഇവിടെ പ്രകൃതിയുടെ നിയമം ഒഴികെ വേറൊന്നുമില്ല, സൂര്യൻ ഓരോ ദിവസവും പുതിയതൊന്നും ഉണ്ടാക്കാത്തതുപോലെ. വലിയ വൃക്ഷങ്ങൾ തങ്ങളുടെ കാലാവസ്ഥയിൽ സന്തോഷിക്കുന്നതുപോലെ, അവർ സ്വഭാവപ്രകാരം നല്ല പ്രവൃത്തികളിൽ ആസ്വദിക്കുന്നു.