സ്വസ്ഥസ് സര്വേഹിതത്യാഗീ ദൂരാലോകിതവാഞ്ഛനഃ । പരാം ശീതലതാമ് അന്തര് ആദായ വിഹരാനഘ
സ്വഭാവത്തിൽ ഉറപ്പോടെ നിലകൊണ്ടു, എല്ലാ സ്വാർത്ഥപ്രവൃത്തികളും വിട്ടുവെച്ച്, ആഗ്രഹങ്ങൾ ദൂരെയാക്കി, മനസ്സിൽ പരമമായ ശാന്തി നിറച്ച്, പാപരഹിതനായവനേ, ഇവിടെ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കു.
ഇത്ഥം ഗിരാ വിമലയാ വിമലാശയസ്യ രാമോ മുനേസ് സ പരിമൃഷ്ട ഇവാബഭാസേ । ജ്ഞാനാമൃതേന മധുരേണ വിരാജതാന്തഃ പൂര്ണശ് ശശാങ്ക ഇവ ശീതലതാം ജഗാമ
ഇങ്ങനെ, നിർമ്മലമായ മനസ്സോടെ, നിർമ്മലമായ വാക്കുകൾ സംസാരിച്ചപ്പോൾ, രാമൻ മുനിയുടെ വചനങ്ങളിൽ നിന്ന് ശുദ്ധിയാർന്നവനായി തോന്നി; ജ്ഞാനത്തിന്റെ അമൃതം മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു, പൂർണ്ണചന്ദ്രനെപ്പോലെ ശാന്തതയും തണുപ്പും അവനിൽ നിറഞ്ഞു.
ഭഗവന് സര്വധര്മജ്ഞ വേദവേദാന്തപാരഗ । ആശ്വസ്ത ഇവ തിഷ്ഠാമി ശുദ്ധാഭിര് ഭവദുക്തിഭിഃ
സകലധർമ്മങ്ങളും അറിയുന്നവനേ, വേദവും വേദാന്തവും പൂർണ്ണമായി ഗ്രഹിച്ചവനേ, ഭവതിന്റെ ശുദ്ധമായ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഞാൻ ആശ്വാസത്തോടെ നിലകൊള്ളുന്നു.
ഉദാരാണി വിരക്താനി പേശലാന്യ് ഉചിതാനി ച । ശ്രോതും തൃപ്തിം ന ഗച്ഛാമി വചാംസി വദതസ് തവ
നിന്റെ വാക്കുകൾ ഉത്തമവും നിരാസക്തവും സ്നേഹപൂർവവും ശരിയായതുമാണ്. നീ സംസാരിക്കുമ്പോൾ കേട്ടു കേട്ടാലും എനിക്ക് തൃപ്തിയുണ്ടാകുന്നില്ല.
ജാത്യാ രാജസസാത്ത്വിക്യാഃ കഥനാവസരാന്തരേ । ഉത്പത്തിര് ഭവതാ പ്രോക്താ ഭഗവന് പദ്മജന്മനഃ
ഭഗവനെ, നീ സംസാരിക്കുമ്പോൾ, പദ്മത്തിൽ ജനിച്ചവന്റെ ജനനം രാജസവും സാത്ത്വികവും ആയതായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
അത്രായം മമ സന്ദേഹോ മഹാത്മന് ഹൃദി വര്തതേ । സര്വസംശയവിച്ഛേദകാരിന്ന് ആശു തദ് ഉച്യതാമ്
മഹാത്മാ, ഇതിൽ എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു സംശയം ഇപ്പോഴും ഉണ്ട്. എല്ലാ സംശയങ്ങളും നീക്കം ചെയ്യുന്നവനേ, ദയവായി അതിനെക്കുറിച്ച് ഉടൻ പറയണമേ.
ക്വചിദ് അബ്ജാത് ക്വചിദ് വ്യോമ്നഃ ക്വചിദ് അണ്ഡാത് ക്വചിജ് ജലാത് । ചിത്രോത്പത്തിഃ കഥം പ്രോക്താ ശാസ്ത്രേ കമലജന്മനഃ
ചിലിടങ്ങളിൽ പദ്മത്തിൽ നിന്നാണ് ജനനം എന്ന്, ചിലിടങ്ങളിൽ ആകാശത്തിൽ നിന്നാണ്, മറ്റിടങ്ങളിൽ അണ്ഡത്തിൽ നിന്നോ വെള്ളത്തിൽ നിന്നോ ആണ് എന്ന് പറയുന്നു. പദ്മത്തിൽ ജനിച്ചവന്റെ അത്ഭുതജനനത്തെ കുറിച്ച് ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ എങ്ങനെയാണ് വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്?
ബഹൂനി ബ്രഹ്മലക്ഷ്യാണി ശങ്കരേന്ദ്രശതാനി ച । നാരായണസഹസ്രാണി സമതീതാനി രാഘവ
രാഘവാ, അനവധി ബ്രഹ്മാവിന്റെ കാലങ്ങൾ, നൂറുകണക്കിന് പരമശിവന്മാർ, ആയിരക്കണക്കിന് നാരായണന്മാർ ഇതിനകം കടന്നുപോയിരിക്കുന്നു.
അദ്യാന്യേഷു വിചിത്രേഷു ബ്രഹ്മാണ്ഡേഷു ച ഭൂരിഷു । നാനാചാരവിഹാരാണി വിഹരന്തി സഹസ്രശഃ
ഇന്നും അനേകം അത്ഭുതകരമായ അനേക ബ്രഹ്മാണ്ഡങ്ങളിൽ, ആയിരക്കണക്കിന് ജീവികൾ വിവിധ രീതികളിലും ആനന്ദങ്ങളിലും തനതായ രീതിയിൽ ജീവിക്കുന്നു.
തുല്യകാലമ് അനന്തേഷു കാലാന്തരഭവേഷു ച । ജഗത്സു പ്രോദ്ഭവിഷ്യന്തി ബഹൂന്യ് അന്യാനി ഭൂരിശഃ
അവസാനമില്ലാത്ത കാലചക്രങ്ങളിലും ഭാവിയിലുള്ള ലോകങ്ങളിലും, അനേകം പുതിയ ബ്രഹ്മാണ്ഡങ്ങൾ ഒരുപാട് ഉണ്ടാകുന്നതാണ്.
തേഷാമ് അബ്ജോദ്ഭവാദീനാം തേഷ്വ് അണ്ഡേഷു ദിവൌകസാമ് । ഉത്പത്തയോ മഹാബാഹോ വിചിത്രാഃ കഥിതാ ദിവി
മഹാബാഹുവേ, പദ്മത്തിൽ നിന്നുള്ളവരും മറ്റും ആ ബ്രഹ്മാണ്ഡങ്ങളിൽ ജനിച്ച ദേവന്മാരുടെ ഉത്ഭവങ്ങൾ ആകാശത്തിൽ വൈവിധ്യമാർന്നവയാണെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
കദാചിത് സൃഷ്ടയശ് ശാര്വ്യഃ കദാചിത് പദ്മജോദ്ഭവാഃ । കദാചിദ് അപി വൈഷ്ണവ്യഃ കദാചിന് മുനിനിര്മിതാഃ
ചിലപ്പോഴൊക്കെയോ സൃഷ്ടികൾ ശിവനിൽ നിന്നാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്, ചിലപ്പോൾ താമരയിൽ നിന്നു ജനിച്ച ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്നാണ്, ചിലപ്പോൾ വിഷ്ണുവിൽ നിന്നുമാണ്, ചിലപ്പോൾ മഹർഷിമാരാണ് സൃഷ്ടികളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നത്.
കദാചിദ് അബ്ജജോ ബ്രഹ്മാ കദാചിത് സലിലോദ്ഭവഃ । അണ്ഡോദ്ഭവഃ കദാചിച് ച കദാചിജ് ജായതേ ഽമ്ബരാത്
ചിലപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവ് താമരയിൽ നിന്നാണ് ജനിക്കുന്നത്, ചിലപ്പോൾ വെള്ളത്തിൽ നിന്നാണ്, ചിലപ്പോൾ അണ്ടത്തിൽ നിന്നുമാണ്, ചിലപ്പോൾ ആകാശത്തിൽ നിന്നുമാണ് ജനിക്കുന്നത്.
കസ്മിംശ്ചിദ് അണ്ഡേ ത്ര്യക്ഷോ ഽര്കഃ കസ്മിംശ്ചിദ് അപി വാസവഃ । കസ്മിംശ്ചിത് പുണ്ഡരീകാക്ഷഃ കസ്മിംശ്ചിത് ത്ര്യക്ഷ ഏവ ഹി
ചില ലോകങ്ങളിൽ മൂന്നു കണ്ണുള്ളവൻ സൂര്യനാണ്, ചിലതിൽ ഇന്ദ്രനാണ് സൂര്യൻ, ചിലതിൽ താമരക്കണ്ണനായവനാണ് സൂര്യൻ, ചിലതിൽ വീണ്ടും മൂന്നു കണ്ണുള്ളവനാണ് സൂര്യൻ.
കസ്യാഞ്ചിദ് ഭൂര് അഭൂത് സൃഷ്ടൌ നീരന്ധ്രതരുസങ്കടാ । കസ്യാഞ്ചിന് നരനീരന്ധ്രാ കസ്യാഞ്ചിദ് ഭൂധരാവൃതാ
ചില സൃഷ്ടികളിൽ ഭൂമി കനത്ത കാടുകൾകൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരുന്നതായിരുന്നു, ചിലതിൽ മനുഷ്യർകൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരുന്നതായിരുന്നു, ചിലതിൽ മലകൾകൊണ്ടു മൂടപ്പെട്ടതായിരുന്നു.
ഭൂര് അഭൂന് മൃണ്മയീ കാചിത് കാചിദ് ആസീദ് ദൃഷന്മയീ । ആസീദ് ധേമമയീ കാചിത് കാചിന് മാംസമയീ തഥാ
ചില ലോകങ്ങളിൽ ഭൂമി മണ്ണായിരുന്നതായിരുന്നു, ചിലതിൽ കല്ലായിരുന്നതായിരുന്നു; ചിലതിൽ പുകപോലെയും മറ്റൊന്നിൽ മാംസമായിട്ടുമായിരുന്നു.
ഇഹൈവ കാനിചിത് താനി ജഗന്ത്യ് അന്യാന്യ് അഥാന്യഥാ । അന്യോഽന്യൈകൈകലോകാനി നിര്വേധാംസ്യ് അപി കാനിചിത്
ഇവിടെയെതന്നെ, ചില ലോകങ്ങൾ ഒരുപോലെയായിരുന്നു, മറ്റൊന്നുകൾ വേറിട്ടതായിരുന്നു; ചില ലോകങ്ങൾ തമ്മിൽ കലർന്നിരുന്നതും ചിലത് പൂർണ്ണമായും വേറിട്ടതുമായിരുന്നുവു.
അനന്താനി ജഗന്ത്യ് അസ്മിന് ബ്രഹ്മതത്ത്വമഹാമ്ബരേ । അമ്ഭോധിവീചിവ്രജവന് നിമജ്ജന്ത്യ് ഉദ്ഭവന്തി ച
ഈ ബ്രഹ്മതത്വത്തിന്റെ വിശാലമായ ആകാശത്തിൽ അനേകം ലോകങ്ങൾ സമുദ്രത്തിലെ തരംഗങ്ങൾ പോലെ ഉയർന്ന് അസ്തമിക്കുന്നു.
യഥാ തരങ്ഗാ ജലധൌ മൃഗതൃഷ്ണാ മരൌ യഥാ । കുസുമാനി യഥാ ചൂതേ തഥാ വിശ്വശ്രിയഃ പരേ
തരംഗങ്ങൾ സമുദ്രത്തിൽപോലെയും, മരുഭൂമിയിൽ മായാജലപോലെയും, മാവിൽ പൂക്കൾപോലെയും, അങ്ങനെ തന്നെ പരമത്തിൽ ഈ വിശ്വത്തിന്റെ മഹിമകളും.
ഭാനോര് ഗണയിതും ശക്യാ രശ്മിഷു ത്രസരേണവഃ । ആലോലവപുഷോ ബ്രഹ്മതത്ത്വേ ന ജഗതാം ഗണാഃ
സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങളിൽ ഉള്ള പൊടിക്കണങ്ങൾ എണ്ണാൻ കഴിയുമെങ്കിലും, അശാന്തമായ ബ്രഹ്മതത്ത്വത്തിൽ ഉള്ള ലോകങ്ങളുടെ എണ്ണം ആരാലും കണക്കാക്കാൻ കഴിയില്ല.
യഥാ മഷകജാലാനി വര്ഷാസ്വ് ഇക്ഷുവനാലിഷു । ഉത്പത്യോത്പത്യ നശ്യന്തി തഥേമാ ലോകസൃഷ്ടയഃ
മഴക്കാലത്ത് ഇനിപ്പൊന്നിലെ ചിതറുകളിൽ ചെറുപുഴുക്കളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ഉദിച്ച് അപ്രത്യക്ഷമാവുന്നതുപോലെ, ഈ ലോകങ്ങളുടെ സൃഷ്ടികളും അങ്ങനെ തന്നെ വരികയും പോവുകയും ചെയ്യുന്നു.
ന ച വിജ്ഞായതേ കസ്മാത് കാലാത് പ്രഭൃതി ചാഗതാഃ । നിത്യാഗമാപായപരാ ഏതാസ് സര്ഗപരമ്പരാഃ
ഈ സൃഷ്ടികളുടെ നിരകൾ എപ്പോഴാണ് ആരംഭിച്ചത്, എന്തുകൊണ്ടാണ് തുടങ്ങിയതെന്ന് ആര്ക്കും അറിയില്ല; അവ എപ്പോഴും വരികയും മായികയും ചെയ്യുന്നവയാണ്.
അനാദിമത്യോ ഽവിരതം പ്രസ്ഫുരന്തി തരങ്ഗവത് । പൂര്വാത് പൂര്വം കിലാഭൂവംസ് തതഃ പൂര്വതരം തഥാ
ആദിയില്ലാതെ, അവ തുടർച്ചയായി തിരകളെപ്പോലെ ഉദിച്ച് അപ്രത്യക്ഷമാവുന്നു; മുമ്പുണ്ടായിരുന്നതിനെക്കാൾ മുമ്പ് മറ്റൊന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെയും, അങ്ങനെ തുടർച്ചയായി.
ഭൂത്വാ ഭൂത്വാ പ്രലീയന്തേ സുരാസുരനരാദികാഃ । സരിത്തരങ്ഗഭങ്ഗ്യൈതാസ് സമസ്താ ഭൂതജാതയഃ
ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും മനുഷ്യരും മറ്റു ജീവികളും പുഴയിലെ തിരമാലകളുടെ രൂപങ്ങൾ പോലെ വീണ്ടും വീണ്ടും ഉദിച്ച് അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നു. എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളും ഇങ്ങനെയാണ്.
യഥേദമ് അണ്ഡം വൈരിഞ്ചം തഥാ ബ്രഹ്മാണ്ഡപങ്ക്തയഃ । സഹസ്രശഃ പരിക്ഷീണാ നാലികാ വത്സരേഷ്വ് ഇവ
ഈ ബ്രഹ്മാണ്ഡം പോലെ തന്നെ അനേകം ബ്രഹ്മാണ്ഡങ്ങൾ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്കിടെ പുഴയിലുളള നെല്ലിക്കൊമ്പുകൾ പോലെ ഇല്ലാതാകുന്നു.
അന്യാസ് സമ്പ്രതി വിദ്യന്തേ വര്തമാനശരീരകാഃ । പാരേ ബ്രഹ്മപുരസ്യാസ്യ വിതതേ ബ്രഹ്മണഃ പദേ
ഇപ്പോൾ മറ്റുചിലർ ശരീരധാരികളായി, ഈ ബ്രഹ്മപുരിയുടെ അപ്പുറത്തുള്ള പരമാത്മാവിന്റെ വിശാലതയിൽ നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
ബ്രഹ്മണ്യ് അന്യാ ഭവിഷ്യന്തി ബഹ്വ്യോ ബ്രഹ്മപുരശ്രിയഃ । പുരസ്താച് ച വിനങ്ക്ഷ്യന്തി ഭൂത്വാ ഭൂത്വാ യഥാ ഗിരഃ
പരമാത്മാവിൽ ഭാവിയിൽ അനേകം ബ്രഹ്മപുരിയുടെ മഹിമകൾ ഉണ്ടാകും. മുമ്പ് അവ പലതും വാക്കുകൾ പോലെ ഉദിച്ച് അപ്രത്യക്ഷമായിട്ടുണ്ട്.
ബ്രഹ്മണ്യ് അന്യാ ഭവിഷ്യന്ത്യസ് സ്ഥിതാസ് സര്ഗപരമ്പരാഃ । ഘടാ ഇവ മൃദോ രാശാവ് അങ്കുരേ പല്ലവാ ഇവ
ബ്രഹ്മത്തിൽ, മറ്റുമുതൽ സൃഷ്ടികളുടെ നിരകൾ ഉണ്ടാകുകയും നിലനിൽക്കുകയും ചെയ്യും. മണ്ണിന്റെ കൂമ്പാരത്തിൽ നിന്ന് പാത്രങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നതുപോലെയും, ഒരു മുളയിൽ നിന്ന് ഇലകളും കൊമ്പുകളും വിരിയുന്നതുപോലെയും.
യാവത്സമുദ്രം ജലധൌ യഥാ ജലരയോര്മയഃ । യാവദ്ബ്രഹ്മ ചിദാകാശേ തഥാ ത്രിഭുവനശ്രിയഃ
സമുദ്രത്തിൽ വെള്ളം ഉണ്ടെങ്കിൽ മാത്രമേ തിരകൾ വെള്ളത്തിൽ നിന്നുള്ളതാവൂ; അതുപോലെ, ചൈതന്യത്തിന്റെ ആകാശത്തിൽ ബ്രഹ്മം നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലെ മഹത്വങ്ങളും അതിലാണുള്ളത്.
സ്ഫാരാകാരവികാരാഢ്യാഃ പ്രേക്ഷ്യമാണാ ന കിഞ്ചന । ഉന്മജ്ജന്ത്യോ നിമജ്ജന്ത്യോ ന സത്യാ നാപ്യ് അസച്ഛ്രിയഃ
വിപുലവും മാറ്റങ്ങളോടും ഭംഗിയോടും കൂടിയവയായി തോന്നുമ്പോഴും, നോക്കിയാൽ അവ ഒന്നുമല്ല; അവ ഉയർന്ന് വരികയും അപ്രത്യക്ഷമാകുകയും ചെയ്യുന്നു. അവ സത്യമായും അല്ല, പൂർണ്ണമായും അസത്യവുമല്ല.