സുതാലോത്താലനാരാചരാജിരേചിതചാരണമ് । കല്പാഭ്രപടലാസാരധാരാദലിതപര്വതമ്
അവിടത്തെ വഴികൾ ദേവകന്യകളും ദാനവന്മാരും സഞ്ചരിക്കുന്നവയാണു, ആകാശത്തിലെ കൽപ്പമേഘങ്ങൾ പോലെ കനത്ത മേഘങ്ങൾ ഒഴുകുന്ന വെള്ളം കൊണ്ടു പർവതങ്ങൾ തകർന്നുപോവുന്നു.
മുഷ്ടിപ്രഹാരപിഷ്ടാംസമത്തൈരാവണവാരണമ് । മഹാശനിവിനിഷ്പേഷപിഷ്ടോഡ്ഡീനകുലാചലമ്
അവിടത്തെ ആനകൾ മുഷ്ടിഘാതം കൊണ്ടു തകർന്നുപോകുന്നു, വലിയ ഉല്കാപാതങ്ങൾ കൊണ്ടു പർവതശ്രേണികൾ ചിതറുകയും ചുരണ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.
കുപിതാഗ്നിജ്വലജ്ജ്വാലാജാലൈര് ജ്വലിതദാനവമ് । ഏകാഞ്ജലിപുടാനീതസമുദ്രോത്സാദിതാനലമ്
അവിടത്തെ ദാനവന്മാർ കോപാഗ്നിയുടെ ജ്വലിച്ച ജ്വാലകളാൽ ദഹിക്കപ്പെടുന്നു, ഒരുകൈപ്പിടി കൊണ്ട് ഉയർത്തിയ തീ സമുദ്രം പോലെ ഉയർന്ന് പടരുന്നു.
ചാന്ദ്രശൈത്യാദിസമ്ഭാരശിലീകൃതമഹാജലമ് । വനവ്യൂഹേന്ധനാഗ്ന്യര്ചിര്ദ്രാവിതാമ്ബുശിലോച്ചയമ്
അതിന്റ വലിയ ജലങ്ങൾ ചന്ദ്രന്റെ തണുപ്പിൽ കട്ടിയാകുന്നു, കാട്ടുതീയുടെ ജ്വാലയിൽ കല്ലുകൾ ഉരുകുന്നു.
അസ്ത്രനിര്മിതദുര്വാരതമഃകല്പാന്തരാത്രികമ് । മായാസൂര്യഗണോദ്ദ്യോതപീതാതനുതമഃപടമ്
അതിന്റ കല്പാന്തരാത്രി ആയുധങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ച കടുത്ത ഇരുട്ടിൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, മായാസൂര്യന്റെ പ്രകാശത്തിൽ അതിലെ മങ്ങലിന്റെ പാളി അകറ്റപ്പെടുന്നു.
മായാഗ്നിവര്ഷനിപതത്കല്പാന്തഗണവര്ഷണമ് । സധ്രീങ്കാരാഗ്നിപവനശസ്ത്രസങ്ഘട്ടകര്ഷണമ്
അതിന്റ മായാമേഘങ്ങളിൽ നിന്ന് കല്പാന്തകാലത്തിന്റെ അഗ്നിവർഷം വീഴുന്നു, അതിലെ കാറ്റും തീയും ആയുധങ്ങളും കൂട്ടിയിടിച്ച് കൊടിയ കൊടുങ്കാറ്റുകൾ ഉണരുന്നു.
വജ്രവര്ഷവിനിര്ധൂതശൈലവര്ഷാസ്ത്രസമ്ഭവമ് । നിദ്രാബോധാസ്ത്രയുദ്ധാഢ്യം സവര്ഷാവഗ്രഹാസ്ത്രകമ്
അതിന്റ പർവതവർഷം വജ്രവർഷം കൊണ്ട് തകർക്കപ്പെടുന്നു, അതിലെ യുദ്ധങ്ങൾ ഉറക്കം, ഉണർവ്, മഴ, ഗ്രഹങ്ങളുടെ സ്വാധീനം എന്നിവയുടെ ആയുധങ്ങൾകൊണ്ട് സമൃദ്ധമാണ്.
വഹത്ക്രകചവൃക്ഷാസ്ത്രം ജലാഗ്ന്യസ്ത്രരണാന്വിതമ് । ബ്രഹ്മാസ്ത്രയുദ്ധവിഷമം തമസ്തേജോഽസ്ത്രശാരിതമ്
മരച്ചില്ലുകൊണ്ടുള്ള ആയുധം, മരങ്ങൾ മുറിക്കാൻ ഉള്ള ആയുധം, വെള്ളത്തിന്റെയും അഗ്നിയുടെയും ആയുധങ്ങൾ, അതിനേക്കാൾ ഭയങ്കരമായ ബ്രഹ്മാസ്ത്രം — ഇവയെല്ലാം പ്രകാശത്തിന്റെ ആയുധത്തിന്റെ തേജസ്സിൽ കീഴടങ്ങി.
അസ്ത്രോദ്ഗീര്ണായുധാനീകനീരന്ധ്രസകലാമ്ബരമ് । ശിലാവര്ഷാസ്ത്രവലിതം വഹ്നിവര്ഷാസ്ത്രഭാസുരമ്
അസ്ത്രങ്ങൾ പ്രയോഗിച്ചപ്പോൾ ആയുധസേനകൾ ആകാശം മുഴുവൻ നിറഞ്ഞു, കല്ലുകളുടെ മഴയാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടും അഗ്നിയുള്ള ആയുധങ്ങളുടെ പ്രകാശത്തിൽ തെളിഞ്ഞും നിന്നു.
പതാകാമൃഷ്ടശശികൈശ് ചക്രചീത്കാരഗര്ജിതൈഃ । മുഹൂര്തേന രഥൈര് ലങ്ഘിതോദയാസ്തമയാചലമ്
ചന്ദ്രപ്രകാശം തൊട്ട പതാകകളും, ചക്രങ്ങളുടെ ഗർജ്ജനവും നിറഞ്ഞു; ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് രഥങ്ങൾ ഉദയാസ്തമയപർവതങ്ങൾ കടന്നു പോയി.
വജ്രപ്രഹാരാവിരതമ്രിയമാണമഹാസുരമ് । ശുക്രാമരമഹാവിദ്യാജായമാനാപരാസുരമ്
വജ്രപ്രഹാരങ്ങൾ തുടർച്ചയായി ലഭിച്ച മഹാസുരന്മാർ മരിച്ചുപോകുകയായിരുന്നു; ശുക്രനും ദേവന്മാരും ഉരുത്തിരിഞ്ഞ മഹാവിദ്യകളിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു കൂട്ടം അസുരന്മാർ പിറന്നു.
ശുഭഗ്രഹമഹാകേതുപാലിതാനാമ് ഇതസ് തതഃ । ഉത്പാതമങ്ഗലൌഘാനാം യുദ്ധൈര് ഉദ്ധതകന്ധരമ്
സൗഭാഗ്യകരമായ ഗ്രഹങ്ങളും മഹാവിശാലമായ ധൂമകേതുക്കളും കാവലിരുത്തിയ ആ ആകാശത്ത്, അനവധി അശുഭസൂചനകളും അടയാളങ്ങളും ഉയർത്തിയ യുദ്ധങ്ങൾ അതീവ ഉല്ലാസത്തോടെയും ഉന്മാദത്തോടെയും നടന്നു.
സാദ്രിഖോര്വീസമുദ്രദ്യു ജഗദ് രുധിരവാരിഭിഃ । ഫുല്ലൈകകിംശുകവനം കുര്വദ് ദുര്വാരവൈരതഃ
പർവതങ്ങളും സമുദ്രങ്ങളും ആകാശവും ഉൾപ്പെടെ ഈ ലോകം, അതിരില്ലാത്ത വൈരാഗ്രഹത്താൽ, രക്തം ഒഴുകി നിറഞ്ഞു; ഒറ്റ കിംശുകവൃക്ഷങ്ങൾ പൂത്തുനിൽക്കുന്ന വനത്തെപ്പോലെ അതെല്ലാം ചുവപ്പായി മാറി.
പര്വതപ്രതിമാസങ്ഖ്യശവപൂര്ണമഹാര്ണവമ് । സമഗ്രതരുശാഖാംസലമ്ബലോലമഹാശവമ്
പർവതങ്ങളെപ്പോലെ അനേകം ശവങ്ങൾ നിറഞ്ഞ മഹാസമുദ്രം, എല്ലാ വൃക്ഷങ്ങളുടെയും കൊമ്പുകളും തണ്ടുകളും പിടിച്ചുനിൽക്കുന്ന വലിയ ശവങ്ങൾ കാറ്റിൽ ആടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
നീയമാനൈസ് സ്വവാതാക്തൈഃ പക്ഷപുഷ്പലസത്ഫലൈഃ । താലോത്താലൈശ് ശരവ്രാതവനൈര് വ്യാപ്തനഭസ്തലമ്
തങ്ങളുടെ ചിറകുകളും പുഷ്പങ്ങളും പഴങ്ങളും ചേർന്നതായുള്ള വൃക്ഷങ്ങൾ കാറ്റിൽ പറക്കുമ്പോൾ, ഉയർന്ന താള്വൃക്ഷങ്ങളും അമ്പുകളുടെ കാടുകളും ആകാശം മുഴുവൻ നിറച്ചു.
പര്വതപ്രതിമാസങ്ഖ്യകബന്ധവനബാഹുഭിഃ । നൃത്യദ്ഭിഃ പതിതാമ്ഭോദവിമാനസുരതാരകമ്
പർവ്വതങ്ങൾപോലെയുള്ള ശവങ്ങളുടെ കൂട്ടംപോലുള്ള കൈകൾ കൊണ്ട് നൃത്തം ചെയ്തുകൊണ്ട്, ആകാശരഥങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ദേവകന്യകളും നക്ഷത്രങ്ങളും വെള്ളത്തിൽ വീണുവീണു.
ശരശക്തിഗദാപ്രാസപട്ടിസപ്രോതപര്വതമ് । ലോകസപ്തകവിഭ്രഷ്ടകുഡ്യഖണ്ഡാചിതാമ്ബരമ്
അമ്പ്, കുന്തം, ഗദ, വാൾ, ചുറ്റിക എന്നിവകൊണ്ട് പർവ്വതങ്ങൾ തുളഞ്ഞുപോയി; ഏഴു ലോകങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള മതിൽഭാഗങ്ങൾ ആകാശത്ത് ചിതറിപ്പിടിച്ചു.
അനാരതരസന്മത്തകല്പാഭ്രദൃഢദുന്ദുഭി । പൃഷ്ഠശബ്ദശ്രവോന്നാദപാതാലതലവാരണമ്
തുടർച്ചയായും മദംപോലും ശക്തമായ മേഘങ്ങൾപോലും വലിയ മൃദംഗങ്ങളുടെ ശബ്ദം പാതാളത്തിലെ ആനകളെയും നടുക്കുന്ന തരത്തിൽ മുഴങ്ങി.
വിനായകകരാകൃഷ്ടദീര്ഘദാനവപര്വതമ് । ഏകദിക്തടനിസ്സ്പന്ദസിദ്ധസാധ്യമരുദ്ഗണമ്
വിനായകനു സമമായ ദാനവന്മാരുടെ കൈകളാൽ നീട്ടി എറിഞ്ഞ പർവ്വതങ്ങൾ വീണു; മറ്റൊരു വശത്ത് സിദ്ധന്മാരും മാർുത്ഗണങ്ങളും അശബ്ദമായി അചഞ്ചലമായി നിന്നു.
പലായമാനഗന്ധര്വകിന്നരാമരചാരണമ് । ശവീഭൂതക്ഷതക്ഷീണപതദ്ഗന്ധര്വനായകമ്
ഗന്ധർവന്മാർ, കിന്നരന്മാർ, ദേവന്മാർ, ആകാശചാരികൾ എന്നിവർ എല്ലാം ഭയന്ന് ഓടി. അവരുടെ നായകർ പരുക്കേറ്റ് ക്ഷീണിച്ച് നിലംപതിച്ചു, ജീവൻ വിട്ടുപോയി.
കിഞ്ചില്ലബ്ധജയപ്രായദൈത്യദാനവമണ്ഡലമ് । ദൂയമാനസുരാനീകമ് ഏകാന്തോദ്വിഗ്നവാസവമ്
ദാനവരും ദൈത്യരും അല്പം ജയിച്ചെങ്കിലും, അവർ തന്നെ തകർന്നുപോയി. ദേവസേന തകർന്നുപോകുമ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ ഒറ്റയ്ക്ക് വലിയ ഭയത്തോടെ നിന്നു.
ഉത്തരാശാമിലദ്വഹ്നിരക്തഹേതിബൃഹത്പ്രഭമ് । പ്രതിക്ഷണം ലസദ്ദാഹപ്രകാശതിമിരോല്ബണമ്
വടക്കേ ദിക്കിൽ ചുവപ്പായ ആയുധങ്ങൾ കൊണ്ട് തെളിഞ്ഞു കത്തുന്ന തീ, അതിന്റെ കനൽക്കിരണങ്ങൾ ഓരോ നിമിഷവും പ്രകാശിച്ച് ഇരുട്ട് നീക്കി.
വവുര് അശനിനിപാതപിണ്ഡിതാങ്ഗാ ദലിതശിലാശകലാ ദിശാം മുഖേഷു । പ്രലയസമയസൂചകാസ് സുരാണാമ് ഉരുതരഘര്ഘരഘസ്മരാസ് സമീരാഃ
മഹാസർപ്പങ്ങൾ പോലെ ഗർജ്ജിച്ച് കാറ്റുകൾ ദിശകളിൽ വീശി, മിന്നലേറ്റ് തകർന്ന ശരീരങ്ങളും പാറക്കഷ്ണങ്ങളും ചിതറിച്ചു; ദേവന്മാർക്ക് പ്രളയസൂചനയായി അതെവിടെയും പടർന്നു.
വഹത്സ്വ് അസൃക്പ്രവാഹേഷു ഗങ്ഗാപൂരേഷ്വ് ഇവാമ്ബരാത് । ദാമ്നി വേഷ്ടിതദേവൌഘേ മുക്തക്ഷ്വേഡാഘനാരവേ
രക്തം കുത്തൊഴുകി ഒഴുകുമ്പോള്, ആകാശത്തില് നിന്നു പെയ്യുന്ന ഗംഗയുടെ പ്രളയപ്പോലെയായിരുന്നു. കയര്കളാല് ബന്ധിച്ചിട്ടുള്ള ദേവതാസമൂഹം, വിടുതല് ലഭിച്ച മിന്നലിന്റെ ഗംഭീര ശബ്ദം പോലെ ഉരുണ്ടു കൂക്കിയിരുന്നു.
വ്യാലേ നിജകരാകൃഷ്ടിപിഷ്ടസര്വസുരാലയേ । കടേ കഠിനസംരമ്ഭസങ്ഗരാച്ഛാദിതാമരേ
ആ പാമ്പ്, സ്വന്തം കൈകൊണ്ട് ദേവതകളുടെ എല്ലാ വാസസ്ഥലങ്ങളും പിടിച്ചു ചതച്ച ശേഷം, അതിന്റെ കട്ടിയുള്ള ഉഗ്രമായ യുദ്ധശബ്ദം കൊണ്ട് അരഭാഗത്തുള്ള താമരയെ മറച്ചു.
ഐരാവണേ ക്ഷീണമദേ പലായനപരായണേ । പ്രവൃദ്ധേ ദാനവാനീകേ മധ്യാഹ്ന ഇവ ഭാസ്കരേ
ഏരാവതം അഭിമാനം നഷ്ടമായി ഓടിപ്പോകാന് ശ്രമിക്കുമ്പോള്, വളര്ന്ന അസുരസൈന്യം അതിനെ ചുറ്റിയെടുത്തു. അതു മേഘക്കൂട്ടം മധ്യാഹ്ന സൂര്യനെ ചുറ്റുന്നതുപോലെയായിരുന്നു.
പതിതാര്ധായുധാങ്ഗാനി പ്രസ്രവദ്രുധിരാണി ച । പയാംസീവ വിസേതൂനി ദേവസൈന്യാനി ദുദ്രുവുഃ
ആയുധങ്ങളും അവയവങ്ങളും വീണു രക്തം ഒഴുകുന്ന ദേവസൈന്യങ്ങള് തടയണ പൊട്ടിയതുകൊണ്ട് ഒഴുകിപ്പോകുന്ന വെള്ളം പോലെ ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
ദാമവ്യാലകടാസ് താനി ചിരമ് അന്തര്ഹിതാന്യ് അപി । അനുജഗ്മുര് ലസന്നാദമ് ഇന്ധനാനീവ പാവകാഃ
ആ കയറുകളും പാമ്പുകളും കട്ടികളും, ദീർഘകാലം മറഞ്ഞിരുന്നിട്ടും, ഇന്ധനത്തെ തേടി പടരുന്ന അഗ്നിശിഖകൾ പോലെ, വലിയ ശബ്ദത്തോടെ പിന്തുടർന്നു.
അന്വിഷ്ടാന് അപി യത്നേന നാലഭന്താസുരാസ് സുരാന് । ഘനജാലവനോഡ്ഡീനാന് സിംഹാ ഹരിണകാന് ഇവ
അസുരന്മാർ എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും, അവർ ദേവന്മാരെ കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല; മേഘങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഒളിച്ചുള്ള മാൻകുട്ടികളെ സിംഹങ്ങൾ കണ്ടെത്താൻ കഴിയാത്തതുപോലെ.
അലബ്ധേഷ്വ് അമരൌഘേഷു ദാമവ്യാലകടാസ് തദാ । ജഗ്മുഃ പാതാലകോശസ്ഥം പ്രഭും പ്രമുദിതാശയാഃ
ദേവസമൂഹങ്ങളെ കണ്ടെത്താൻ കഴിയാതിരുന്നപ്പോൾ, ആ കയറുകളും പാമ്പുകളും കട്ടികളും സന്തോഷത്തോടെ പാതാളത്തിലെ ഭണ്ഡാരത്തിൽ പാർക്കുന്ന അവരുടെ പ്രഭുവിനെ സമീപിച്ചു.