ഗുരുസ് ത്വം നൌ മഹാദേവി വയസ്യാ ച സുനിര്വൃതാ । നിമന്ത്രയാവഹേ യത്നാത് ത്വാമ് അമ്ഭോരുഹസുന്ദരി
നീ ഞങ്ങളുടെ ഗുരുവാണ്, മഹാദേവി, അതുപോലെ സന്തോഷത്തോടെ കൂടെ നിൽക്കുന്ന സുഹൃത്തുമാണ്. കമലമുഖിയായ സുന്ദരി, ഞങ്ങൾ നിന്നെ മനസ്സിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലേക്ക് ക്ഷണിക്കുന്നു.
ന പ്രാര്ഥനാം തഥാസ്മാകം വിതഥീകര്തുമ് അര്ഹസി । സൌഹാര്ദം സുജനാനാം ഹി ദര്ശനാദ് ഏവ വര്ധതേ
ഞങ്ങളുടെ അപേക്ഷ നിരസിക്കരുത്; നല്ലവരുടെ സൗഹൃദം കണ്ടുമുട്ടുമ്പോഴേറെ വളരുന്നു.
ലഘുസൌഭാഗ്യസംയുക്തം കൃത്വാകാരം മനോഹരമ് । ആഗച്ഛാസ്മദ്ഗൃഹം ഭവ്യാ തത്ര തിഷ്ഠ യഥാസുഖമ്
നീ മനോഹരവും ലളിതമായ ഭാഗ്യത്തോടെ അലങ്കരിച്ച രൂപം ധരിച്ച് ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ വരിക. മഹാനീയളേ, അവിടെ ഇഷ്ടം പോലെ താമസിക്കൂ.
മുഗ്ധസ്ത്രീരൂപധാരിണ്യൈ ദാതും ശക്നോഷി ഭോജനമ് । സന്തര്പയസി മാം കേന രാക്ഷസീരൂപധാരിണീമ്
നിസ്സാരമായ സ്ത്രീയുടെ രൂപം ധരിച്ചവളെക്കു നീ ഭക്ഷണം കൊടുക്കാൻ കഴിയും; എന്നാൽ ഞാൻ ഒരു രാക്ഷസിയുടെ രൂപം ധരിച്ചിരിക്കുന്ന എനിക്ക് നീ എങ്ങനെ തൃപ്തി നൽകുന്നു?
രക്ഷോഽന്നമ് ഏവ മേ തുഷ്ട്യൈ ന സാമാന്യജനാശനമ് । പൂര്വസിദ്ധസ് സ്വഭാവോ ഽയമ് ആ സര്ഗാന്താദ് വിവര്ധതേ
എനിക്ക് തൃപ്തി നൽകുന്ന ഭക്ഷണം മാംസമേ, സാധാരണ ജനങ്ങൾ കഴിക്കുന്ന ആഹാരം അല്ല; ഈ സ്വഭാവം ആദ്യം മുതൽ തന്നെ നിലനിൽക്കുന്നു, സൃഷ്ടിയുടെ അവസാനം വരെ ഇത് വളരുന്നു.
ഹേമസ്രഗ്ദാമവലിതാ ദിനാനി കതിചിദ് ഗൃഹേ । മമ സ്ത്രീരൂപിണീ തിഷ്ഠ യാവദിച്ഛമ് അനിന്ദിതേ
പൊന്നിന്റെ ഹാരവും അലങ്കാരവും ധരിച്ച്, നീ കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ എന്റെ വീട്ടിൽ സ്ത്രീയുടെ രൂപത്തിൽ, ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുവരെ, കുറ്റമില്ലാത്തവളേ, താമസിക്കണം.
തതോ ദുഷ്കൃതിനശ് ചൌരാന് വധ്യാഞ് ശതസഹസ്രശഃ । മണ്ഡലേഭ്യസ് സമാനീയ ദദേ തുഭ്യം സുഭോജനേ
അതിനുശേഷം, ജില്ലകളിൽ നിന്നുള്ള ശിക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ട ആയിരക്കണക്കിന് ദുഷ്ടചോരന്മാരെ ഞാൻ കൂട്ടിച്ചേർത്ത്, അവരെ നല്ല ഭക്ഷണമായി നിന്നെക്കു നൽകിയിരിക്കുന്നു.
കാന്താരൂപം പരിത്യജ്യ ഗൃഹീത്വാ രാക്ഷസം വപുഃ । ആദായ വധ്യാഞ് ശതശഃ പുരുഷാംസ് താന് സ്വസഞ്ചിതാന്
നിന്റെ മനോഹരമായ രൂപം ഉപേക്ഷിച്ച്, ഒരു ദാനവന്റെ ശരീരം സ്വീകരിച്ച്, നീ സ്വയം കൂട്ടിച്ചേർത്ത നൂറുകണക്കിന് ശിക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ട മനുഷ്യരെ എടുത്തു.
നയസ്വ ഹിമവച്ഛൃങ്ഗം തത്ര ഭുങ്ക്ഷ്വ യഥാസുഖമ് । മഹാശനാനാമ് ഏകാന്തേ ഭോജനം ഹി സുഖായതേ
അവരെ ഹിമാലയത്തിന്റെ കുന്നിൻമുകളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോക്, അവിടെ ഇഷ്ടംപോലെ ആഹാരം കഴിക്കൂ; കാരണം, വലിയ ഭക്ഷകരുടെ ഒറ്റയ്ക്കുള്ള ഭക്ഷണം എപ്പോഴും സുഖകരമാണ്.
സുപ്താ നിദ്രാം പരിത്യജ്യ ഭവ ഭൂയസ് സമാധിഭാക് । സമാധിവിരതാ ഭൂയോ ഽപ്യ് ആഗത്യ പുനര് അന്യദാ
നിദ്രയും ഉറക്കവും ഉപേക്ഷിച്ച്, വീണ്ടും ധ്യാനത്തിൽ മുഴുകി ഇരിക്കൂ; ധ്യാനം അവസാനിപ്പിച്ച ശേഷം, പിന്നെയും മറ്റൊരു സമയത്ത് തിരിച്ചെത്തി.
നേഷ്യസ്യ് അന്യാന് വധ്യനരാന് ഹിംസാ നൈഷാ ച ധര്മതഃ । സ്വധര്മേണ ച ഹിംസൈവ മഹാകരുണയാ സമാ
നീ വേറെയും ശിക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ട ആളുകളെ കൊണ്ടുവരും, കാരണം ഹിംസയ്ക്ക് ധർമ്മം ഇല്ല; എന്നാൽ, നിന്റെ കർത്തവ്യത്തിൽ, ഹിംസ പോലും മഹാ കാരുണ്യത്തിന് തുല്യമാണ്.
ത്വം സമേഷ്യസി ചാവശ്യം മാം സമാധിവിരാമിണീ । അസതാമ് അപി സംരൂഢം സൌഹാര്ദം ന നിവര്തതേ
നിന്റെ ധ്യാനം ശാന്തമായപ്പോൾ നീ എന്നെ തീർച്ചയായും വീണ്ടും കാണും; കപടന്മാരുടെ ഇടയിലും ഒരിക്കൽ ഉണ്ടാകുന്ന സൗഹൃദം എപ്പോഴും നിലനിൽക്കും.
യുക്തമ് ഉക്തം ത്വയാ രാജന് കരോമ്യ് ഏവമ് അഹം സഖേ । സൌഹാര്ദേന പ്രവൃത്തസ്യ കോ വാക്യം നാഭിനന്ദതി
നീ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ് രാജാവേ; ഞാൻ അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്യും സഖാവേ. സൗഹൃദം കൊണ്ടു സംസാരിക്കുന്നവന്റെ വാക്ക് ആരാണ് അംഗീകരിക്കാത്തത്?
ഇത്യ് ഉക്ത്വാ രാക്ഷസീ തത്ര സമ്പന്നാ സാ വിലാസിനീ । ഹാരകേയൂരകടകപട്ടസ്രഗ്ദാമധാരിണീ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ആ രാക്ഷസിയായ സുന്ദരിയും അലങ്കാരങ്ങളാലും ഹാരങ്ങളാലും കൈവളയങ്ങളാലും കട്ടകളും പറ്റകളും അണിഞ്ഞ് അവിടെ നിന്നു.
രാജന്ന് ആഗച്ഛ ഗച്ഛാമ ഇത്യ് ഉക്ത്വാ നൃപമന്ത്രിണൌ । അഗ്രേ ഗന്തും പ്രവൃത്തൌ തൌ രാത്രാവ് അനുസസാര സാ
'രാജാവേ, വരിക, നമുക്ക് പോകാം' എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ രാജാവിനെയും മന്ത്രിയെയും കൂട്ടി പുറപ്പെട്ടു; ആ ഇരുവരും മുന്നോട്ട് നടന്നു, അവൾ രാത്രിയിൽ അവരെ പിന്തുടർന്നു.
അഥ തേ പാര്ഥിവഗൃഹം പ്രാപ്യ താം രജനീം മിഥഃ । കഥയൈകഗൃഹേ രമ്യേ ക്ഷപയാമ് ആസുര് ആദൃതാഃ
അതിനുശേഷം, രാജധാനിയിലെ ഭവനത്തിലെത്തിയ ശേഷം, ആ രാത്രി അവർ ഒരുമിച്ച് മനോഹരമായ ഒരു മുറിയിൽ ഇരുന്ന് പരസ്പരം സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് സന്തോഷത്തോടെ കഴിച്ചു.
പ്രഭാതേ ഽന്തഃപുരേ തസ്ഥൌ പുരന്ധ്രിജനലീലയാ । രാക്ഷസീ മന്ത്രിരാജാനൌ സ്വവ്യാപാരൌ ബഭൂവതുഃ
പ്രഭാതത്തിൽ, ആ രാക്ഷസി അകത്തുള്ള സ്ത്രീകളോടൊപ്പം രാജമഹലിന്റെ അന്തഃപുരത്തിൽ നിന്നു. രാജാവും മന്ത്രിയും തങ്ങളുടെ കാര്യങ്ങളിൽ തിരിഞ്ഞു.
തതോ ദിവസഷട്കേന സഞ്ചിതാനി മഹീഭൃതാ । നൃപാന്തരപുരേഭ്യോ ഽപി സ്വമണ്ഡലഗണാത് തഥാ
അതിനുശേഷം, ആറു ദിവസത്തിനുള്ളിൽ രാജാവ് മറ്റു രാജധാനികളിൽ നിന്നും സ്വന്തം അനുയായികളിൽ നിന്നും തടവുകാരെ കൂട്ടിച്ചേർത്ത് ശേഖരിച്ചു.
ത്രീണി വധ്യസഹസ്രാണി താനി തസ്യൈ തദാദദൌ । സാ ബഭൂവ നിശാകാലേ സൈവോഗ്രാ കൃഷ്ണാ രാക്ഷസീ
അവൻ മൂവായിരം മരണശിക്ഷ ലഭിച്ച തടവുകാരെ അവള്ക്ക് നൽകി. രാത്രിയിൽ അവൾ അത്രയും ഭയങ്കരവും ഇരുണ്ടതുമായ രാക്ഷസിയായി മാറി.
താനി വധ്യസഹസ്രാണി ജഗ്രാഹ ഭുജമണ്ഡലേ । ധാരാനികരജാലാനി മേഘമാലേവ കോടരേ
അവൾ ആയിരക്കണക്കിന് ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടവരെ തന്റെ കൈകളുടെ വളയത്തിൽ പിടിച്ചു, ഒരു മേഘം കുഴിയിലേക്കു മഴയുടെ തുള്ളികൾ കൂട്ടമായി പിടിക്കുന്നതുപോലെ.
യയൌ രാജാനമ് ആപൃച്ഛ്യ തദ് ഏവ ഹിമവച്ഛിരഃ । ദരിദ്രാ ലബ്ധഹേമേവ ഗൃഹമ് ഉഗ്രശരീരിണീ
അവൾ രാജാവിനോട് വിടപറഞ്ഞ് അതേ ഹിമാലയശിഖരത്തിലേക്കു പോയി, സ്വർണം കണ്ടെത്തിയ ദരിദ്ര സ്ത്രീ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നതുപോലെ, അവളുടെ ശരീരം ഭയങ്കരമായിരുന്നിട്ടും.
തത്രാ തൃപ്തേര് ഭൃശം ഭുക്ത്വാ സുഖം സുപ്ത്വാ ദിനദ്വയമ് । ആസീത് പ്രബുദ്ധാ സുസ്വച്ഛാ സാ സമാധിവതീ പുനഃ
അവിടെ അവൾ തൃപ്തിയായി ഭക്ഷണം കഴിച്ച്, സുഖമായി രണ്ട് ദിവസം ഉറങ്ങി, പുനരുദ്ഘോഷത്തോടെ ഉണർന്നു, മനസ്സ് തെളിഞ്ഞ് വീണ്ടും ആഴത്തിലുള്ള ധ്യാനത്തിൽ ലീനയായി.
പഞ്ചഭിര് വാ ത്രിഭിര് വാപി വര്ഷൈസ് സാ സമ്പ്രബുധ്യതി । തത് തതോ മണ്ഡലം യാതി തേന രാജ്ഞാ ച പൂജ്യതേ
അവൾക്ക് അങ്ങനെ അഞ്ചു വർഷം, അല്ലെങ്കിൽ മൂന്നു വർഷം കഴിഞ്ഞ് ഉണരാം; പിന്നെ അവൾ സഭയിലേക്കു പോകും, ആ രാജാവിനാൽ ആദരിക്കപ്പെടും.
തത്ര വിശ്രമ്ഭഗര്ഭാഭിഃ കഥാഭിഃ കഞ്ചിദ് ഏവ സാ । സ്ഥിത്വാ കാലം ഗൃഹീത്വാ താന് വധ്യാന് സ്വാസ്പദമ് ഏത്യ് അഥ
അവിടെ, ആത്മവിശ്വാസം നിറഞ്ഞ സംഭാഷണങ്ങള് നടത്തി കുറച്ച് സമയം കഴിഞ്ഞ്, അവള് ആ ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടവരെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് സ്വന്തം വീടിലേക്ക് മടങ്ങും.
ജീവന്മുക്തതയൈവമ് ഏവ വിപിനേ സാദ്യാപി രക്ഷോഽങ്ഗനാ । തസ്മിന്ന് ഏവ ഗിരൌ സ്ഥിതാ വിഗലിതധ്യാനൈകതാനാശയാ
ഇപ്പോഴും ആ ദാനവസ്ത്രീ, ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോള് തന്നെ മോക്ഷം ലഭിച്ചവളായി, ആ same മലയില് തന്നെ, ആ കാടില് തന്നെ, എല്ലാ ധ്യാനങ്ങളും വിട്ട് മനസ്സ് ശാന്തയാക്കി ഇരിക്കുന്നു.
തസ്മിന് രാജനി ശാന്തിമ് ആഗതവതി ത്യക്തൈഷണേനാത്മനാ । തദ്രാഷ്ട്രാധിപസൌഹൃദൈസ് സ്വകവലാന് ആസ്വാദയന്തീ ചിരമ്
ആ രാജാവിന് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും വിട്ട് മനസ്സിന് സമാധാനം ലഭിച്ചപ്പോള്, ആ ദേശത്തിന്റെ ഭരണാധികാരിയുമായി സൗഹൃദത്തോടെ അവള് ദീര്ഘകാലം സുഖമായി ഭക്ഷണം ആസ്വദിച്ചു.
കിരാതമണ്ഡലേ തസ്മിന് യേ യേ സന്തി മഹീഭൃതഃ । തൈസ് തൈസ് സഹ പരാ മൈത്രീ തസ്യാസ് സമഭിജായതേ
ആ കിരാത പ്രദേശത്ത് ഉള്ള രാജാക്കന്മാരെ ഓരോരുത്തരുമായി അവള്ക്ക് ഉന്നതമായ സൗഹൃദം ഉണ്ടായി.
സര്വാംസ് തത്ര മഹോത്പാതാന് പിശാചാദിഭയാന്യ് അപി । രോഗാംശ് ച യോഗസിദ്ധാ സാ നിവാരയതി രാക്ഷസീ
അവിടെ, യോഗസിദ്ധിയായ ആ രാക്ഷസി എല്ലാ വലിയ ദുരന്തങ്ങളും, ഭൂതപ്രേതഭയങ്ങളും, രോഗങ്ങളും അകറ്റുന്നു.
ബഹുവര്ഷഗണൈര് നൈഷാ ധ്യാനാദ് വിരതിമ് ആഗതാ । തത്രാഗത്യ സമശ്നാതി വധ്യാഞ് ജന്തൂന് സുസഞ്ചിതാന്
അവൾ അനേകം വർഷങ്ങളോളം ധ്യാനം ഉപേക്ഷിച്ചില്ല; അവിടെ എത്തി, നന്നായി തെരഞ്ഞെടുത്ത ബലികൾ അവൾ തിന്നുന്നു.
അദ്യാപി തത്ര യേ വധ്യാസ് തേ തദര്ഥം മഹീഭുജാ । ദീയന്തേ മിത്രസമ്മാനേ കേ ഹി നാധ്യവസായിനഃ
ഇന്നും അവിടെ ബലിയാകേണ്ടവരെ രാജാവ് ആ ഉദ്ദേശത്തോടു കൂടി സ്നേഹസൂചകമായി അർപ്പിക്കുന്നു; ധൈര്യമുള്ളവർക്ക് ഇതിൽ സംശയമുണ്ടാകുമോ?