യോഗവാസിഷ്ഠഃ

വിരതൈവാസ്മി ഹിംസാതോ യത് പുരാ ഹിംസിതം മയാ । ജനസ്യ ഹൃദയം തേന നാഡ്യോ വൈധുര്യമ് ആഗതാഃ

നാനു ഇനി ഞാൻ ഹിംസ ചെയ്യുന്നതല്ല; മുമ്പ് ഞാൻ ആരുടെയോ മനസ്സിന് ദു:ഖം ഉണ്ടാക്കിയതുകൊണ്ട് അവരുടെ ശരീരത്തിലെ നാഡികൾ ദുർബലമായിരിക്കുന്നു.

ഹിംസിത്വാ രക്തമാംസാനി സന്ത്യക്താ യേ മയാ ജനാഃ । തേഭ്യോ വിധുരനാഡിഭ്യോ യേ ജാതാസ് തേ ഽപി താദൃശാഃ

ഞാൻ ആരുടെയോ രക്തവും മാംസവും ഹാനിപ്പെടുത്തി അവരെ ഉപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ, അവരുടെ ദുർബലമായ നാഡികളിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവരും അങ്ങനെ തന്നെ ദു:ഖിതരായിരിക്കുന്നു.

രാജന് വിഷൂചികാമന്ത്രസ് സോ ഽയം സമ്പന്ന ഏവ തേ । ന ഹി സത്ത്വവതാമ് അസ്തി ദുസ്സാധ്യമ് ഇഹ കിഞ്ചന

രാജാവേ, ഈ വിഷൂചികാമന്ത്രം ഇപ്പോൾ നിനക്കായി പൂർണ്ണമായിരിക്കുന്നു; സത്വഗുണമുള്ളവർക്ക് ഇവിടെ ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തത് ഒന്നുമില്ല.

അതോ ദുര്നാഡികോശേഷു ശൂലാനാം പരിശാന്തയേ । മന്ത്രോ യോ ബ്രാഹ്മണാ പ്രോക്തോ രാജഞ് ശീഘ്രം ഗൃഹാണ തമ്

അതുകൊണ്ട്, ദുർബലമായ നാഡികളിൽ വേദന ശമിപ്പാൻ ബ്രാഹ്മണന്മാർ പറഞ്ഞ മന്ത്രം രാജാവേ, നീ വേഗത്തിൽ സ്വീകരിക്കണം.

ആഗച്ഛ നികടം നദ്യാ ഗച്ഛാമസ് തത്ര ഭൂപതേ । സ്വാചാന്താഭ്യാം സംയതാഭ്യാം ഭവദ്ഭ്യാം സുവ്രതാ ദദേ

രാജാവേ, നദിക്കരയിലേക്ക് അടുത്ത് വരൂ. നമുക്ക് അവിടെ പോകാം. നിങ്ങൾ ഇരുവരും മനസ്സിൽ സമാധാനവും നിയന്ത്രണവും പുലർത്തി, ഞാൻ സത്വ്രതയോടെ ഇതെല്ലാം നിങ്ങൾക്കായി സമർപ്പിക്കുന്നു.

ഇതി തസ്യാം തദാ രാത്ര്യാം രാക്ഷസീമന്ത്രിഭൂഭൃതഃ । ജഗ്മുസ് തേ സരിതസ് തീരം മിഥസ്സഞ്ജാതസൌഹൃദാഃ

അങ്ങനെ ആ രാത്രിയിൽ, ആ ദാനവസ്ത്രിയും അവളുടെ മന്ത്രിയും രാജാവും തമ്മിൽ സൗഹൃദം വളർന്നു, അവർ ഒരുമിച്ച് നദിയ്ക്കരയിലേക്ക് പോയി.

അന്വയവ്യതിരേകാഭ്യാം രാക്ഷസ്യാസ് സൌഹൃദം തഥാ । ജ്ഞാത്വാ സ്ഥിതൌ തൌ സ്വാചാന്താവ് ഉഭാവ് അന്തേ നിവാസിനൌ

ദാനവസ്ത്രിയുടെ സൗഹൃദം നേരിട്ടും പരോക്ഷമായും മനസ്സിലാക്കി, ആ ഇരുവരും മനസ്സിൽ സമാധാനത്തോടെ അവിടെ തന്നെ അവസാനത്തോളം താമസിച്ചു.

തയാ ബ്രഹ്മോപദിഷ്ടോ ഽസൌ തതസ് താഭ്യാം യഥാക്രമമ് । സ്നേഹാദ് വിഷൂചികാമന്ത്രഃ പ്രദത്തോ ജപസിദ്ധിദഃ

അവളിൽ നിന്ന് ബ്രഹ്മവിദ്യ പഠിച്ച ശേഷം, സ്നേഹത്താൽ അവൾ കൊടുത്ത, ജപിച്ചാൽ വിജയപ്രദമായ വിഷൂചികാമന്ത്രം അവർക്ക് ലഭിച്ചു.

തതസ് സഞ്ജാതസൌഹാര്ദൌ തൌ വിസൃജ്യ നിശാചരീ । യദാ ഗന്തും പ്രവൃത്താസൌ തദാ രാജാബ്രവീദ് വചഃ

അപ്പോൾ, ഇരുവരും തമ്മിൽ സൗഹൃദം വളർത്തിയ ശേഷം, ആ രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിച്ചിരുന്ന ദാനവിയെ വിടുവിച്ചു. അവർ പുറപ്പെടാൻ തയ്യാറായപ്പോൾ രാജാവ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

ഗുരുസ് ത്വം നൌ മഹാദേവി വയസ്യാ ച സുനിര്വൃതാ । നിമന്ത്രയാവഹേ യത്നാത് ത്വാമ് അമ്ഭോരുഹസുന്ദരി

നീ ഞങ്ങളുടെ ഗുരുവാണ്, മഹാദേവി, അതുപോലെ സന്തോഷത്തോടെ കൂടെ നിൽക്കുന്ന സുഹൃത്തുമാണ്. കമലമുഖിയായ സുന്ദരി, ഞങ്ങൾ നിന്നെ മനസ്സിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലേക്ക് ക്ഷണിക്കുന്നു.

ന പ്രാര്ഥനാം തഥാസ്മാകം വിതഥീകര്തുമ് അര്ഹസി । സൌഹാര്ദം സുജനാനാം ഹി ദര്ശനാദ് ഏവ വര്ധതേ

ഞങ്ങളുടെ അപേക്ഷ നിരസിക്കരുത്; നല്ലവരുടെ സൗഹൃദം കണ്ടുമുട്ടുമ്പോഴേറെ വളരുന്നു.

ലഘുസൌഭാഗ്യസംയുക്തം കൃത്വാകാരം മനോഹരമ് । ആഗച്ഛാസ്മദ്ഗൃഹം ഭവ്യാ തത്ര തിഷ്ഠ യഥാസുഖമ്

നീ മനോഹരവും ലളിതമായ ഭാഗ്യത്തോടെ അലങ്കരിച്ച രൂപം ധരിച്ച് ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ വരിക. മഹാനീയളേ, അവിടെ ഇഷ്ടം പോലെ താമസിക്കൂ.

മുഗ്ധസ്ത്രീരൂപധാരിണ്യൈ ദാതും ശക്നോഷി ഭോജനമ് । സന്തര്പയസി മാം കേന രാക്ഷസീരൂപധാരിണീമ്

നിസ്സാരമായ സ്ത്രീയുടെ രൂപം ധരിച്ചവളെക്കു നീ ഭക്ഷണം കൊടുക്കാൻ കഴിയും; എന്നാൽ ഞാൻ ഒരു രാക്ഷസിയുടെ രൂപം ധരിച്ചിരിക്കുന്ന എനിക്ക് നീ എങ്ങനെ തൃപ്തി നൽകുന്നു?

രക്ഷോഽന്നമ് ഏവ മേ തുഷ്ട്യൈ ന സാമാന്യജനാശനമ് । പൂര്വസിദ്ധസ് സ്വഭാവോ ഽയമ് ആ സര്ഗാന്താദ് വിവര്ധതേ

എനിക്ക് തൃപ്തി നൽകുന്ന ഭക്ഷണം മാംസമേ, സാധാരണ ജനങ്ങൾ കഴിക്കുന്ന ആഹാരം അല്ല; ഈ സ്വഭാവം ആദ്യം മുതൽ തന്നെ നിലനിൽക്കുന്നു, സൃഷ്ടിയുടെ അവസാനം വരെ ഇത് വളരുന്നു.

ഹേമസ്രഗ്ദാമവലിതാ ദിനാനി കതിചിദ് ഗൃഹേ । മമ സ്ത്രീരൂപിണീ തിഷ്ഠ യാവദിച്ഛമ് അനിന്ദിതേ

പൊന്നിന്റെ ഹാരവും അലങ്കാരവും ധരിച്ച്, നീ കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ എന്റെ വീട്ടിൽ സ്ത്രീയുടെ രൂപത്തിൽ, ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുവരെ, കുറ്റമില്ലാത്തവളേ, താമസിക്കണം.

തതോ ദുഷ്കൃതിനശ് ചൌരാന് വധ്യാഞ് ശതസഹസ്രശഃ । മണ്ഡലേഭ്യസ് സമാനീയ ദദേ തുഭ്യം സുഭോജനേ

അതിനുശേഷം, ജില്ലകളിൽ നിന്നുള്ള ശിക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ട ആയിരക്കണക്കിന് ദുഷ്ടചോരന്മാരെ ഞാൻ കൂട്ടിച്ചേർത്ത്, അവരെ നല്ല ഭക്ഷണമായി നിന്നെക്കു നൽകിയിരിക്കുന്നു.

കാന്താരൂപം പരിത്യജ്യ ഗൃഹീത്വാ രാക്ഷസം വപുഃ । ആദായ വധ്യാഞ് ശതശഃ പുരുഷാംസ് താന് സ്വസഞ്ചിതാന്

നിന്റെ മനോഹരമായ രൂപം ഉപേക്ഷിച്ച്, ഒരു ദാനവന്റെ ശരീരം സ്വീകരിച്ച്, നീ സ്വയം കൂട്ടിച്ചേർത്ത നൂറുകണക്കിന് ശിക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ട മനുഷ്യരെ എടുത്തു.

നയസ്വ ഹിമവച്ഛൃങ്ഗം തത്ര ഭുങ്ക്ഷ്വ യഥാസുഖമ് । മഹാശനാനാമ് ഏകാന്തേ ഭോജനം ഹി സുഖായതേ

അവരെ ഹിമാലയത്തിന്റെ കുന്നിൻമുകളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോക്, അവിടെ ഇഷ്ടംപോലെ ആഹാരം കഴിക്കൂ; കാരണം, വലിയ ഭക്ഷകരുടെ ഒറ്റയ്ക്കുള്ള ഭക്ഷണം എപ്പോഴും സുഖകരമാണ്.

സുപ്താ നിദ്രാം പരിത്യജ്യ ഭവ ഭൂയസ് സമാധിഭാക് । സമാധിവിരതാ ഭൂയോ ഽപ്യ് ആഗത്യ പുനര് അന്യദാ

നിദ്രയും ഉറക്കവും ഉപേക്ഷിച്ച്, വീണ്ടും ധ്യാനത്തിൽ മുഴുകി ഇരിക്കൂ; ധ്യാനം അവസാനിപ്പിച്ച ശേഷം, പിന്നെയും മറ്റൊരു സമയത്ത് തിരിച്ചെത്തി.

നേഷ്യസ്യ് അന്യാന് വധ്യനരാന് ഹിംസാ നൈഷാ ച ധര്മതഃ । സ്വധര്മേണ ച ഹിംസൈവ മഹാകരുണയാ സമാ

നീ വേറെയും ശിക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ട ആളുകളെ കൊണ്ടുവരും, കാരണം ഹിംസയ്ക്ക് ധർമ്മം ഇല്ല; എന്നാൽ, നിന്റെ കർത്തവ്യത്തിൽ, ഹിംസ പോലും മഹാ കാരുണ്യത്തിന് തുല്യമാണ്.

ത്വം സമേഷ്യസി ചാവശ്യം മാം സമാധിവിരാമിണീ । അസതാമ് അപി സംരൂഢം സൌഹാര്ദം ന നിവര്തതേ

നിന്റെ ധ്യാനം ശാന്തമായപ്പോൾ നീ എന്നെ തീർച്ചയായും വീണ്ടും കാണും; കപടന്മാരുടെ ഇടയിലും ഒരിക്കൽ ഉണ്ടാകുന്ന സൗഹൃദം എപ്പോഴും നിലനിൽക്കും.

യുക്തമ് ഉക്തം ത്വയാ രാജന് കരോമ്യ് ഏവമ് അഹം സഖേ । സൌഹാര്ദേന പ്രവൃത്തസ്യ കോ വാക്യം നാഭിനന്ദതി

നീ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ് രാജാവേ; ഞാൻ അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്യും സഖാവേ. സൗഹൃദം കൊണ്ടു സംസാരിക്കുന്നവന്റെ വാക്ക് ആരാണ് അംഗീകരിക്കാത്തത്?

ഇത്യ് ഉക്ത്വാ രാക്ഷസീ തത്ര സമ്പന്നാ സാ വിലാസിനീ । ഹാരകേയൂരകടകപട്ടസ്രഗ്ദാമധാരിണീ

അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ആ രാക്ഷസിയായ സുന്ദരിയും അലങ്കാരങ്ങളാലും ഹാരങ്ങളാലും കൈവളയങ്ങളാലും കട്ടകളും പറ്റകളും അണിഞ്ഞ് അവിടെ നിന്നു.

രാജന്ന് ആഗച്ഛ ഗച്ഛാമ ഇത്യ് ഉക്ത്വാ നൃപമന്ത്രിണൌ । അഗ്രേ ഗന്തും പ്രവൃത്തൌ തൌ രാത്രാവ് അനുസസാര സാ

'രാജാവേ, വരിക, നമുക്ക് പോകാം' എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ രാജാവിനെയും മന്ത്രിയെയും കൂട്ടി പുറപ്പെട്ടു; ആ ഇരുവരും മുന്നോട്ട് നടന്നു, അവൾ രാത്രിയിൽ അവരെ പിന്തുടർന്നു.

അഥ തേ പാര്ഥിവഗൃഹം പ്രാപ്യ താം രജനീം മിഥഃ । കഥയൈകഗൃഹേ രമ്യേ ക്ഷപയാമ് ആസുര് ആദൃതാഃ

അതിനുശേഷം, രാജധാനിയിലെ ഭവനത്തിലെത്തിയ ശേഷം, ആ രാത്രി അവർ ഒരുമിച്ച് മനോഹരമായ ഒരു മുറിയിൽ ഇരുന്ന് പരസ്പരം സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് സന്തോഷത്തോടെ കഴിച്ചു.

പ്രഭാതേ ഽന്തഃപുരേ തസ്ഥൌ പുരന്ധ്രിജനലീലയാ । രാക്ഷസീ മന്ത്രിരാജാനൌ സ്വവ്യാപാരൌ ബഭൂവതുഃ

പ്രഭാതത്തിൽ, ആ രാക്ഷസി അകത്തുള്ള സ്ത്രീകളോടൊപ്പം രാജമഹലിന്റെ അന്തഃപുരത്തിൽ നിന്നു. രാജാവും മന്ത്രിയും തങ്ങളുടെ കാര്യങ്ങളിൽ തിരിഞ്ഞു.

തതോ ദിവസഷട്കേന സഞ്ചിതാനി മഹീഭൃതാ । നൃപാന്തരപുരേഭ്യോ ഽപി സ്വമണ്ഡലഗണാത് തഥാ

അതിനുശേഷം, ആറു ദിവസത്തിനുള്ളിൽ രാജാവ് മറ്റു രാജധാനികളിൽ നിന്നും സ്വന്തം അനുയായികളിൽ നിന്നും തടവുകാരെ കൂട്ടിച്ചേർത്ത് ശേഖരിച്ചു.

ത്രീണി വധ്യസഹസ്രാണി താനി തസ്യൈ തദാദദൌ । സാ ബഭൂവ നിശാകാലേ സൈവോഗ്രാ കൃഷ്ണാ രാക്ഷസീ

അവൻ മൂവായിരം മരണശിക്ഷ ലഭിച്ച തടവുകാരെ അവള്ക്ക് നൽകി. രാത്രിയിൽ അവൾ അത്രയും ഭയങ്കരവും ഇരുണ്ടതുമായ രാക്ഷസിയായി മാറി.

താനി വധ്യസഹസ്രാണി ജഗ്രാഹ ഭുജമണ്ഡലേ । ധാരാനികരജാലാനി മേഘമാലേവ കോടരേ

അവൾ ആയിരക്കണക്കിന് ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടവരെ തന്റെ കൈകളുടെ വളയത്തിൽ പിടിച്ചു, ഒരു മേഘം കുഴിയിലേക്കു മഴയുടെ തുള്ളികൾ കൂട്ടമായി പിടിക്കുന്നതുപോലെ.