യദ്യ് ഏവം ഫുല്ലപദ്മാക്ഷി പരദേഹൈകഭോജനേ । കിം സ്യാച് ഛരീരവൃത്ത്യാ തേ സ്ഥിതായാ മത്സമീഹിതേ
പൂക്കളെപ്പോലെയുള്ള കണ്ണുള്ളവളേ, നീ മറ്റൊരാളുടെ ശരീരം ഭക്ഷിക്കുമ്പോൾ, നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നപോലെ നിലനിൽക്കുമ്പോൾ, നിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ പോഷണം എങ്ങനെയാകും?
ഷഡ്ഭിര് വര്ഷശതൈ രാജന് പ്രബുദ്ധായാസ് സമാധിതഃ । ജാതഭോജനസങ്കല്പാ ഭോജനേച്ഛേയമ് അദ്യ മേ
രാജാവേ, അറുനൂറ് വർഷം സമാധിയിൽ ഇരുന്ന് ഉണർന്നതിനു ശേഷം, ഇന്നാണ് എനിക്ക് ഭക്ഷണം ആഗ്രഹം തോന്നുന്നത്.
ഇദാനീം ശിഖരം ഗത്വാ തദ് ഏവ ധ്യാനനിശ്ചലാ । യാവദിച്ഛം സുഖേനാസേ സജീവാ സാലഭഞ്ജികാ
ഇപ്പോൾ അവൾ പർവ്വതശിഖരത്തിൽ ചെന്നു, അവിടെ തന്നെ ധ്യാനത്തിൽ അചഞ്ചലമായി ഇരുന്നു, ജീവൻ ഉള്ള സാലഭഞ്ജികയായി, ഇഷ്ടം വരുന്നത്ര നേരം സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കുന്നു.
ആമൃതീം ധാരണാം ബദ്ധ്വാ ധാരയാമി ശരീരകമ് । യഥേച്ഛമ് അഥ കാലേന ത്യക്ഷ്യാമീതി മതിര് മമ
അമൃതംപോലെയുള്ള ധാരണയിലൂടെ ഞാൻ ശരീരം ഇഷ്ടംപോലെ നിലനിർത്തുന്നു; സമയമാകുമ്പോൾ അതു വിട്ടൊഴിയാനും ഞാൻ തീരുമാനിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ആശരീരപരിത്യാഗമ് ഇദാനീം ന മയാ നൃപ । ഹിംസനീയാഃ പരപ്രാണാസ് തേനേദം മദ്വചശ് ശൃണു
രാജാവേ, ഇപ്പോൾ ശരീരം വിട്ടുപോകുന്നതിന് മുമ്പ് ഞാൻ മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവൻ ദോഷപ്പെടുത്താൻ പാടില്ല; അതിനാൽ എന്റെ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിക്കണം.
ഹിമവാന് നാമ ശൈലോ ഽസ്തി രുചാ ചന്ദ്രാംശുനിര്മലഃ । യ ഉത്തരാശാഹൃദയേ സ്പൃഷ്ടപൂര്വാപരാര്ണവഃ
ഹിമവാൻ എന്ന പേരിലുള്ള ഒരു പർവ്വതം ഉണ്ട്, ചന്ദ്രപ്രകാശംപോലെ ശുദ്ധവും മനോഹരവും; അതു വടക്കേ ദിക്കിന്റെ ഹൃദയഭാഗത്ത് കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും സമുദ്രങ്ങളെ സ്പർശിച്ചിരിക്കുന്നു.
തത്രാഹം നിവസാമ്യ് ഉഗ്രേ ഹേമശൃങ്ഗദരീഗൃഹേ । ആയസീ സ്തമ്ഭലേഖേവ കര്കടീ നാമ രാക്ഷസീ
അവിടെ ഞാൻ ഉഗ്രതയോടെ സ്വർണ്ണശൃംഗങ്ങളുള്ള പർവ്വതഗൃഹത്തിൽ താമസിക്കുന്നു; ഇരുമ്പ് തൂണുപോലെയുള്ള കർക്കടി എന്ന രാക്ഷസി ആകിയാണ് ഞാൻ അവിടെ ഉള്ളത്.
തപസാ പ്രാര്ഥിതോ ബ്രഹ്മാ ജനതാമാരണേച്ഛയാ । വിഷൂചികാ പ്രാണഹരാ സ്യാം സൂക്ഷ്മാസ്മീതി വൈ മയാ
ജനങ്ങളെ നശിപ്പിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ ഞാൻ തപസ്സു ചെയ്തപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവ് എന്നോട് അനുഗ്രഹം നൽകി. അങ്ങനെ, ഞാൻ അത്യന്തം സൂക്ഷ്മമായ ജീവൻ എടുത്തുപോകുന്ന രോഗമായ വിഷൂചികയായി.
തസ്മാത് സമ്പ്രാപ്തവരയാ ബഹൂന് വര്ഷഗണാന് മയാ । ഭുക്താ വിഷൂചികാത്വേന ജനതാ ജീവവേധനൈഃ
അതിനാൽ, ആ അനുഗ്രഹം ലഭിച്ച ശേഷം, ഞാൻ വിഷൂചികയായി അനേകം വർഷങ്ങൾ ജനങ്ങളുടെ ജീവനെ വേദനിപ്പിച്ചു.
ത്വയാ ന ഗുണിനോ ഹിംസ്യാ ഇതി മേ ബ്രഹ്മണാ കൃതഃ । നിയമാര്ഥം മഹാമന്ത്രസ് തദായത്താസ്മി സംസ്ഥിതാ
എന്നാൽ ബ്രഹ്മാവ് എന്നോട് ഒരു നിയന്ത്രണം വെച്ചു: 'നല്ലവരെ നീ വേദനിപ്പിക്കരുത്.' അതിനാൽ ഞാൻ മഹാമന്ത്രത്തിൽ ആശ്രയിച്ചാണ് നിലകൊള്ളുന്നത്.
സോ ഽയം പ്രഗൃഹ്യതാം തേന സര്വം ഹൃദയശൂലനമ് । ശമമ് ഏഷ്യതി ലോകേ ഽസ്മിന് കാ കഥാ മത്കൃതേ ഭ്രമേ
ഇപ്പോൾ ഈ മന്ത്രം സ്വീകരിക്കൂ; അതിലൂടെ ഈ ലോകത്തിലെ എല്ലാ ഹൃദയവേദനയും ശമിക്കും. ഞാൻ ഉണ്ടാക്കുന്ന ആശയക്കുഴപ്പം കുറിച്ച് കൂടുതൽ പറയേണ്ടതില്ല.
വിരതൈവാസ്മി ഹിംസാതോ യത് പുരാ ഹിംസിതം മയാ । ജനസ്യ ഹൃദയം തേന നാഡ്യോ വൈധുര്യമ് ആഗതാഃ
നാനു ഇനി ഞാൻ ഹിംസ ചെയ്യുന്നതല്ല; മുമ്പ് ഞാൻ ആരുടെയോ മനസ്സിന് ദു:ഖം ഉണ്ടാക്കിയതുകൊണ്ട് അവരുടെ ശരീരത്തിലെ നാഡികൾ ദുർബലമായിരിക്കുന്നു.
ഹിംസിത്വാ രക്തമാംസാനി സന്ത്യക്താ യേ മയാ ജനാഃ । തേഭ്യോ വിധുരനാഡിഭ്യോ യേ ജാതാസ് തേ ഽപി താദൃശാഃ
ഞാൻ ആരുടെയോ രക്തവും മാംസവും ഹാനിപ്പെടുത്തി അവരെ ഉപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ, അവരുടെ ദുർബലമായ നാഡികളിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവരും അങ്ങനെ തന്നെ ദു:ഖിതരായിരിക്കുന്നു.
രാജന് വിഷൂചികാമന്ത്രസ് സോ ഽയം സമ്പന്ന ഏവ തേ । ന ഹി സത്ത്വവതാമ് അസ്തി ദുസ്സാധ്യമ് ഇഹ കിഞ്ചന
രാജാവേ, ഈ വിഷൂചികാമന്ത്രം ഇപ്പോൾ നിനക്കായി പൂർണ്ണമായിരിക്കുന്നു; സത്വഗുണമുള്ളവർക്ക് ഇവിടെ ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തത് ഒന്നുമില്ല.
അതോ ദുര്നാഡികോശേഷു ശൂലാനാം പരിശാന്തയേ । മന്ത്രോ യോ ബ്രാഹ്മണാ പ്രോക്തോ രാജഞ് ശീഘ്രം ഗൃഹാണ തമ്
അതുകൊണ്ട്, ദുർബലമായ നാഡികളിൽ വേദന ശമിപ്പാൻ ബ്രാഹ്മണന്മാർ പറഞ്ഞ മന്ത്രം രാജാവേ, നീ വേഗത്തിൽ സ്വീകരിക്കണം.
ആഗച്ഛ നികടം നദ്യാ ഗച്ഛാമസ് തത്ര ഭൂപതേ । സ്വാചാന്താഭ്യാം സംയതാഭ്യാം ഭവദ്ഭ്യാം സുവ്രതാ ദദേ
രാജാവേ, നദിക്കരയിലേക്ക് അടുത്ത് വരൂ. നമുക്ക് അവിടെ പോകാം. നിങ്ങൾ ഇരുവരും മനസ്സിൽ സമാധാനവും നിയന്ത്രണവും പുലർത്തി, ഞാൻ സത്വ്രതയോടെ ഇതെല്ലാം നിങ്ങൾക്കായി സമർപ്പിക്കുന്നു.
ഇതി തസ്യാം തദാ രാത്ര്യാം രാക്ഷസീമന്ത്രിഭൂഭൃതഃ । ജഗ്മുസ് തേ സരിതസ് തീരം മിഥസ്സഞ്ജാതസൌഹൃദാഃ
അങ്ങനെ ആ രാത്രിയിൽ, ആ ദാനവസ്ത്രിയും അവളുടെ മന്ത്രിയും രാജാവും തമ്മിൽ സൗഹൃദം വളർന്നു, അവർ ഒരുമിച്ച് നദിയ്ക്കരയിലേക്ക് പോയി.
അന്വയവ്യതിരേകാഭ്യാം രാക്ഷസ്യാസ് സൌഹൃദം തഥാ । ജ്ഞാത്വാ സ്ഥിതൌ തൌ സ്വാചാന്താവ് ഉഭാവ് അന്തേ നിവാസിനൌ
ദാനവസ്ത്രിയുടെ സൗഹൃദം നേരിട്ടും പരോക്ഷമായും മനസ്സിലാക്കി, ആ ഇരുവരും മനസ്സിൽ സമാധാനത്തോടെ അവിടെ തന്നെ അവസാനത്തോളം താമസിച്ചു.
തയാ ബ്രഹ്മോപദിഷ്ടോ ഽസൌ തതസ് താഭ്യാം യഥാക്രമമ് । സ്നേഹാദ് വിഷൂചികാമന്ത്രഃ പ്രദത്തോ ജപസിദ്ധിദഃ
അവളിൽ നിന്ന് ബ്രഹ്മവിദ്യ പഠിച്ച ശേഷം, സ്നേഹത്താൽ അവൾ കൊടുത്ത, ജപിച്ചാൽ വിജയപ്രദമായ വിഷൂചികാമന്ത്രം അവർക്ക് ലഭിച്ചു.
തതസ് സഞ്ജാതസൌഹാര്ദൌ തൌ വിസൃജ്യ നിശാചരീ । യദാ ഗന്തും പ്രവൃത്താസൌ തദാ രാജാബ്രവീദ് വചഃ
അപ്പോൾ, ഇരുവരും തമ്മിൽ സൗഹൃദം വളർത്തിയ ശേഷം, ആ രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിച്ചിരുന്ന ദാനവിയെ വിടുവിച്ചു. അവർ പുറപ്പെടാൻ തയ്യാറായപ്പോൾ രാജാവ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ഗുരുസ് ത്വം നൌ മഹാദേവി വയസ്യാ ച സുനിര്വൃതാ । നിമന്ത്രയാവഹേ യത്നാത് ത്വാമ് അമ്ഭോരുഹസുന്ദരി
നീ ഞങ്ങളുടെ ഗുരുവാണ്, മഹാദേവി, അതുപോലെ സന്തോഷത്തോടെ കൂടെ നിൽക്കുന്ന സുഹൃത്തുമാണ്. കമലമുഖിയായ സുന്ദരി, ഞങ്ങൾ നിന്നെ മനസ്സിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലേക്ക് ക്ഷണിക്കുന്നു.
ന പ്രാര്ഥനാം തഥാസ്മാകം വിതഥീകര്തുമ് അര്ഹസി । സൌഹാര്ദം സുജനാനാം ഹി ദര്ശനാദ് ഏവ വര്ധതേ
ഞങ്ങളുടെ അപേക്ഷ നിരസിക്കരുത്; നല്ലവരുടെ സൗഹൃദം കണ്ടുമുട്ടുമ്പോഴേറെ വളരുന്നു.
ലഘുസൌഭാഗ്യസംയുക്തം കൃത്വാകാരം മനോഹരമ് । ആഗച്ഛാസ്മദ്ഗൃഹം ഭവ്യാ തത്ര തിഷ്ഠ യഥാസുഖമ്
നീ മനോഹരവും ലളിതമായ ഭാഗ്യത്തോടെ അലങ്കരിച്ച രൂപം ധരിച്ച് ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ വരിക. മഹാനീയളേ, അവിടെ ഇഷ്ടം പോലെ താമസിക്കൂ.
മുഗ്ധസ്ത്രീരൂപധാരിണ്യൈ ദാതും ശക്നോഷി ഭോജനമ് । സന്തര്പയസി മാം കേന രാക്ഷസീരൂപധാരിണീമ്
നിസ്സാരമായ സ്ത്രീയുടെ രൂപം ധരിച്ചവളെക്കു നീ ഭക്ഷണം കൊടുക്കാൻ കഴിയും; എന്നാൽ ഞാൻ ഒരു രാക്ഷസിയുടെ രൂപം ധരിച്ചിരിക്കുന്ന എനിക്ക് നീ എങ്ങനെ തൃപ്തി നൽകുന്നു?
രക്ഷോഽന്നമ് ഏവ മേ തുഷ്ട്യൈ ന സാമാന്യജനാശനമ് । പൂര്വസിദ്ധസ് സ്വഭാവോ ഽയമ് ആ സര്ഗാന്താദ് വിവര്ധതേ
എനിക്ക് തൃപ്തി നൽകുന്ന ഭക്ഷണം മാംസമേ, സാധാരണ ജനങ്ങൾ കഴിക്കുന്ന ആഹാരം അല്ല; ഈ സ്വഭാവം ആദ്യം മുതൽ തന്നെ നിലനിൽക്കുന്നു, സൃഷ്ടിയുടെ അവസാനം വരെ ഇത് വളരുന്നു.
ഹേമസ്രഗ്ദാമവലിതാ ദിനാനി കതിചിദ് ഗൃഹേ । മമ സ്ത്രീരൂപിണീ തിഷ്ഠ യാവദിച്ഛമ് അനിന്ദിതേ
പൊന്നിന്റെ ഹാരവും അലങ്കാരവും ധരിച്ച്, നീ കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ എന്റെ വീട്ടിൽ സ്ത്രീയുടെ രൂപത്തിൽ, ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുവരെ, കുറ്റമില്ലാത്തവളേ, താമസിക്കണം.
തതോ ദുഷ്കൃതിനശ് ചൌരാന് വധ്യാഞ് ശതസഹസ്രശഃ । മണ്ഡലേഭ്യസ് സമാനീയ ദദേ തുഭ്യം സുഭോജനേ
അതിനുശേഷം, ജില്ലകളിൽ നിന്നുള്ള ശിക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ട ആയിരക്കണക്കിന് ദുഷ്ടചോരന്മാരെ ഞാൻ കൂട്ടിച്ചേർത്ത്, അവരെ നല്ല ഭക്ഷണമായി നിന്നെക്കു നൽകിയിരിക്കുന്നു.
കാന്താരൂപം പരിത്യജ്യ ഗൃഹീത്വാ രാക്ഷസം വപുഃ । ആദായ വധ്യാഞ് ശതശഃ പുരുഷാംസ് താന് സ്വസഞ്ചിതാന്
നിന്റെ മനോഹരമായ രൂപം ഉപേക്ഷിച്ച്, ഒരു ദാനവന്റെ ശരീരം സ്വീകരിച്ച്, നീ സ്വയം കൂട്ടിച്ചേർത്ത നൂറുകണക്കിന് ശിക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ട മനുഷ്യരെ എടുത്തു.
നയസ്വ ഹിമവച്ഛൃങ്ഗം തത്ര ഭുങ്ക്ഷ്വ യഥാസുഖമ് । മഹാശനാനാമ് ഏകാന്തേ ഭോജനം ഹി സുഖായതേ
അവരെ ഹിമാലയത്തിന്റെ കുന്നിൻമുകളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോക്, അവിടെ ഇഷ്ടംപോലെ ആഹാരം കഴിക്കൂ; കാരണം, വലിയ ഭക്ഷകരുടെ ഒറ്റയ്ക്കുള്ള ഭക്ഷണം എപ്പോഴും സുഖകരമാണ്.
സുപ്താ നിദ്രാം പരിത്യജ്യ ഭവ ഭൂയസ് സമാധിഭാക് । സമാധിവിരതാ ഭൂയോ ഽപ്യ് ആഗത്യ പുനര് അന്യദാ
നിദ്രയും ഉറക്കവും ഉപേക്ഷിച്ച്, വീണ്ടും ധ്യാനത്തിൽ മുഴുകി ഇരിക്കൂ; ധ്യാനം അവസാനിപ്പിച്ച ശേഷം, പിന്നെയും മറ്റൊരു സമയത്ത് തിരിച്ചെത്തി.