തയാ പിശാചസൈന്യം തത് പരസൈന്യേ ന്യയോജയത് । തതസ് സ്വസൈനികാസ് സ്വസ്ഥാഃ പരയോധാഃ പിശാചിനഃ
ആ മായയുടെ സഹായത്തോടെ, പിശാച് രാജാവ് തന്റെ സൈന്യത്തെ ശത്രുസൈന്യത്തിനെതിരെ അണിനിരത്തി; അതിനുശേഷം, തന്റെ സൈനികർ സുരക്ഷിതരായി തുടരുകയും, ശത്രുസൈനികർ പിശാചുകളായി മാറുകയും ചെയ്തു.
തസ്യാഥ രൂപികാസ്ത്രം തദ് ദദൌ ചാന്യദ് അസൌ രുഷാ । ഉദഗുര് ഭൂതലാദ് വ്യോമ്നോ രൂപികാസ് സ്തബ്ധമൂര്ധജാഃ
അതിനുശേഷം, കോപത്തോടെ, അവൻ മറ്റൊരു മായായുധമായ രൂപം മാറ്റുന്ന അസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ചു; ഭൂമിയിലും ആകാശത്തിലും നിന്ന്, തലമുടി കിടക്കാതെ നിവർന്ന നിലയിൽ, രൂപം മാറ്റുന്ന ജീവികൾ ഉയിർന്നു.
നിര്നഗ്നാ വികരാലാക്ഷ്യോ ലമ്ബശ്രോണിപയോധരാഃ । ഉദ്ഭിന്നയൌവനാ വൃദ്ധാഃ പീവരാങ്ഗ്യോ ഽഥ ജര്ജരാഃ
വസ്ത്രം ധരിക്കാതെയും ഭയാനകമായ കണ്ണുകളുമായി, തളരുന്ന കമരും മുലകളുംകൂടി, ചിലർ വയസ്സായവരും, എന്നാൽ യുവാവസ്ഥയുടെ ഊർജ്ജം പൊട്ടിത്തെളിയുന്നതുപോലെയും, ചിലർ കൂന്തലും, ചിലർ അറ്റുപോയ ശരീരവുമായിരുന്നു.
സ്വരൂപാരൂപജഘനാ ദുര്നാട്യവികസദ്ഭഗാഃ । നരപദ്മശിരോഹസ്താ രുധിരാരുണഗാത്രകാഃ
ചിലർക്കു സ്വാഭാവികമായും ചിലർക്കു അസ്വാഭാവികമായും കമർ, വിചിത്രമായ നൃത്തങ്ങളിൽ അവരുടേത് തുറന്നുപിടിച്ചിരിക്കുന്നു; മനുഷ്യന്റെ തലയും താമരപോലെയുള്ള കൈകളും, രക്തംപോലെയുള്ള ചുവപ്പു നിറമുള്ള ശരീരവുമാണ്.
അര്ധചര്വിതമാംസാസൃക്സ്രവത്സൃക്വാക്തലാലനാഃ । നാനാനാനാങ്ഗവലനാനനോന്നമനസന്നമാഃ
അർദ്ധം ചവച്ച മാംസം വായിൽ വെച്ചും, കൈയിലുണ്ടായ രക്തവും മജ്ജയും നക്കിക്കൊണ്ടും, അവരവരുടെ ശരീരഭാഗങ്ങൾ വളച്ചുമറിച്ചും, മുഖം ഉയർത്തിയും താഴ്ത്തിയും അവർ ചലിച്ചു.
സിരാലഭുജവക്ത്രോരുകുചപാര്ശ്വകരാങ്ഗികാഃ । താഡീകൃതാര്ഭകശവാദ് അനുകൃഷ്ടാന്ത്രരജ്ജവഃ
ശിരകൾ, കൈകൾ, മുഖം, ഉരു, മുല, വശം, കൈ എന്നിവയിൽ നരമ്പുകൾ തെളിഞ്ഞു കാണാം; അവർ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ശവങ്ങളെ അടിച്ചുകൊണ്ടു, അകത്തു നിന്നുള്ള ആന്ത്രങ്ങൾ കയരുപോലെ പുറത്തേക്കു വലിച്ചെടുത്തു.
ശ്വകാകോലൂകവദനാ നിമ്നവക്ത്രഹനൂദരാഃ । ജഗൃഹുസ് താഃ പിശാചാംസ് താന് ദുര്ബലാന് ദുശ്ശിശൂന് ഇവ
നായ്ക്കളെയും നരിക്കളെയും ആണ്ടിക്കളെയും പോലെ മുഖങ്ങളുള്ളവരും, ചുരുണ്ട വായും ചൊപ്പിയ താടിയും കുഴിഞ്ഞ വയറും ഉള്ളവരും, അവശരായ ആ ഭൂതങ്ങളെ സഹായം ഇല്ലാത്ത കുട്ടികളെപ്പോലെ പിടിച്ചു കൊണ്ടുപോയി.
പിശാചരൂപികാസൈന്യം തദാസീദ് ഏകതാം ഗതമ് । നിര്നഗ്നം നര്തനോത്താനവദനാങ്ഗവിലോചനമ്
ആ ഭൂതസദൃശമായ സൈന്യം ഒറ്റക്കെട്ടായി, നഗ്നരായി, നൃത്തം ചെയ്തുകൊണ്ട്, മുഖവും കൈകാലുകളും കണ്ണുകളും മേലോട്ടു തിരിഞ്ഞ് നിന്നു.
പരസ്പരാക്രാന്തികരം ഭീഷയംശ് ച പരസ്പരമ് । നിഷ്കാസിതമഹാജിഹ്വം നാനാമുഖവികാരദമ്
അവർ പരസ്പരം ആക്രമിച്ചു, ഭയപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു; വലിയ നാവുകൾ പുറത്തു കയറ്റി, മുഖം പലവിധം വളച്ചുകാട്ടി.
ശവഭാരാഢ്യമ് അന്യോഽന്യം ഹ്രിയമാണശവാങ്ഗകമ് । രുധിരാമ്ഭസി മജ്ജത് തദുന്മജ്ജച് ച ലസത്തനു
അവർ ഒരുമനസ്സായി ശവങ്ങൾ ചുമന്നു, മരിച്ചവരുടെ അവയവങ്ങൾ വലിച്ചുകൊണ്ടുപോയി; അവരുടെ ദേഹങ്ങൾ രക്തം നിറഞ്ഞ കുളങ്ങളിൽ മുങ്ങി ഉയിർന്നു.
ലമ്ബോദരം ലമ്ബഭുജം ലമ്ബകര്ണോഷ്ഠനാസികമ് । രക്തമാംസവസാപങ്കേഷ്വ് അന്യോഽന്യം വേല്ലനാത്മ തത്
വലിയ വയറും, തൂങ്ങുന്ന കൈകളും, ചെവികളും, അധരങ്ങളും, മൂക്കും ഉള്ളവർ രക്തം, മാംസം, കൊഴുപ്പ് എന്നിവയുടെ ചളിയിൽ പരസ്പരം ഉരുണ്ടു കളിച്ചു.
മന്ദരോദ്ധൂതദുഗ്ധാബ്ധിലസത്കലകലാകുലമ് । യഥൈവ മായാസഞ്ചാരസ് തേന തസ്യ കൃതഃ പുനഃ
മന്ദരപർവ്വതം ക്ഷീരസമുദ്രം കയ്പ്പിച്ചപ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന അലയൊലിയും കലഹവും പോലെ, അവിടെ വീണ്ടും ആ മായയും വലിയ കലഹം ഉണ്ടാക്കി.
തേനാപി തസ്യാശു തഥാ കൃതോ ബുദ്ധ്വാശു ലാഘവമ് । വേതാലാസ്ത്രം തതോ ദത്തം തേനോത്തസ്ഥുശ് ശവവ്രജാഃ
അത് എത്ര വേഗത്തിൽ സംഭവിച്ചുവെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, അവൻ അതേ മായ വീണ്ടും ഉടനടി സൃഷ്ടിച്ചു; പിന്നെ വേതാളായുധം ഉപയോഗിച്ച് ശവങ്ങളുടെ കൂട്ടം എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു.
അമൂര്ധാനസ് സമൂര്ധാനോ വേതാലാവേശവല്ഗിതാഃ । തതഃ പിശാചവേതാലരൂപികൌഘകബന്ധവത്
അവരിൽ ചിലർക്ക് തല ഇല്ല, ചിലർക്ക് തല ഉണ്ടായിരുന്നു, എല്ലാവരും വേതാളങ്ങളുടെ ഭ്രമത്തിൽ ആകുലരായി; പിന്നെ അവർ പിശാചുകളും വേതാളങ്ങളും പോലെ ഒരു കൂട്ടമായി ബന്ധപ്പെട്ടു.
ഉദ്ബഭൂവ ബലം ഭീമമ് ഊര്വീനിഗരണക്ഷമമ് । അഥേതരോ ഽപി ഭൂപാലോ മായാം സഞ്ചാര്യ ചാപരാമ്
ഭൂമിയെ മുഴുവൻ വിഴുങ്ങാൻ കഴിയുന്ന ഭയങ്കരമായ ഒരു സൈന്യം ഉയർന്നു. പിന്നെ മറ്റൊരു രാജാവും മറ്റൊരു മായാജാലം സൃഷ്ടിച്ചു.
രാക്ഷസാസ്ത്രം സസര്ജാശു ത്രൈലോക്യാക്രമണോന്മുഖമ് । ഉദഗുഃ പര്വതാകാരാസ് സര്വതസ് സ്ഥൂലരാക്ഷസാഃ
അവൻ ഉടൻ തന്നെ മൂന്നു ലോകവും കീഴടക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ച ഒരു ദാനവസൈന്യം സൃഷ്ടിച്ചു. എല്ലായിടത്തും പർവതത്തോളം വലിപ്പമുള്ള ഭീമൻ ദാനവർ ഉദിച്ചു.
ദേഹമ് ആശ്രിത്യ നിഷ്ക്രാന്താഃ പാതാലാന് നരകാ ഇവ । അഥാഭൂത് തദ് ബലം ഭീമം സസുരാസുരഭീതിദമ്
അവർ തങ്ങളുടെ ശരീരം വിട്ട് പുറത്ത് വന്നു, നരകത്തിൽ നിന്നുള്ള ജീവികൾ പോലെ. ആ സൈന്യം ദേവന്മാരെയും അസുരന്മാരെയും പേടിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ ഭയാനകമായി മാറി.
ഗര്ജദ്രക്ഷോമഹാമ്ഭോദവാദ്യനൃത്യത്കബന്ധകമ് । രൂപികാദാരികാരൂപം പിശാചസ്ഥാനസുസ്ഥിതി
അവർ ഇടിച്ചുപൊട്ടുന്ന ഇടിമുഴക്കവും കറുത്ത മേഘങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ഗർജ്ജനവും പോലെ ഭയങ്കരമായ ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി, തലകെട്ട് നൃത്തം ചെയ്യുന്ന ശരീരങ്ങൾ പോലെ. ഭൂതങ്ങളും പ്രേതങ്ങളും പോലെയുള്ള രൂപത്തിൽ, അവരവരുടെ ഭയാനകമായ ഇടങ്ങളിൽ ഉറപ്പോടെ നിലകൊണ്ടു.
ആത്തക്വണിതവംശാഢ്യം ശിരഃ പദ്മോത്കരാകുലമ് । ലോലാന്ത്രമാലാവലിതം രുധിരാമ്ബുസമുക്ഷിതമ്
അവരുടെ തലകളിൽ കൂമ്പാരമായി താമരപ്പൂക്കൾ അലങ്കരിച്ചിരുന്നു, വംശിയുടെ ശബ്ദം മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു; ആന്തരങ്ങൾ മാലകളായി തൂങ്ങി, രക്തം ഒഴുകി ചൊരിഞ്ഞു.
വേതാലതാലസോല്ലാസം ലസദ്ധാമ പിശാചകമ് । മേദോമാംസവസാദ്യാഢ്യം രുധിരാസവസുന്ദരമ് । ക്ഷീബവേതാലകുമ്ഭാണ്ഡയക്ഷതാണ്ഡവസങ്കടമ്
വേട്ടാള താളങ്ങളുടെ ആനന്ദത്തോടെ, ഭയാനകമായ പ്രകാശത്തിൽ, കൊഴുപ്പ്, മാംസം, നരമുളക് എന്നിവയാൽ സമൃദ്ധമായും, രക്തം ഒഴുകുന്ന സൗന്ദര്യത്തോടെയും; മദ്യപിച്ച വേട്ടാളന്മാരും കബളിപ്പിച്ച കപ്പലുകളും കഠിനമായ നൃത്തശബ്ദങ്ങളുമൊക്കെയും നിറഞ്ഞിരുന്നു.
കുമ്ഭാണ്ഡകോത്താണ്ഡവദണ്ഡപാദക്ഷുബ്ധാസൃഗുത്ക്ഷിപ്തതരങ്ഗസിക്തൈഃ । സന്ധ്യാഭ്രധാരോത്കരകോടികാന്തൈര് ഭൂതൈര് അസൃക്സ്രോതസി ദത്തസേതു
കപ്പലുകൾ, കഠിന നൃത്തങ്ങൾ, ദണ്ഡങ്ങൾ, കാലുകൾ എന്നിവ കൊണ്ട് രക്തത്തിന്റെ തിരകൾ ഉണർത്തി ചിതറിച്ചും; സന്ധ്യാകാല മേഘക്കൂട്ടംപോലുള്ള പ്രകാശമുള്ള ഭൂതങ്ങൾ രക്തനദികളിൽ പാലങ്ങൾ പണിതു.
തസ്മിംസ് തദാ വര്തമാനേ ഘോരേ സമ്രമ്ഭവിഭ്രമേ । സര്വാരിസൈന്യനാശാര്ഥമ് ഏകസ് സ്വബലശാന്തയേ
അങ്ങനെയുള്ള ആ ഭയങ്കരമായ കലഹത്തിൽ, ശത്രുസൈന്യങ്ങളെ നശിപ്പിക്കാനും സ്വന്തം കൂട്ടത്തെ ശമിപ്പിക്കാനും ഒരാൾ മുന്നോട്ട് വന്നു.
സസ്മാര സ്മൃതിമാന് അന്തര് അനന്തോദാരധൈര്യഭൃത് । അസ്ത്രമ് അസ്ത്രേശ്വരം ശ്രീമദ് വൈഷ്ണവം ശങ്കരോപമമ്
അവൻ അകത്തുള്ള അതിരില്ലാത്ത ധൈര്യത്തോടും ഉറച്ച ഓർമ്മയോടും കൂടി, മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ അതിമഹത്തായ ആയുധം, ശിവന്റെ ആയുധത്തോടു തുല്യമായതും ആയുധങ്ങളുടെ അധിപതിയായതുമായത് മനസ്സിൽ ഓർത്തെടുത്തു.
അഥ യോ ഽസൌ ശരസ് തേന വൈഷ്ണവാസ്ത്രാഭിമന്ത്രിതഃ । മുക്തസ് തസ്യ ഫലപ്രാന്താദ് ഉല്മുകാനീവ നിര്യയുഃ
അപ്പോൾ, വൈഷ്ണവമായ മന്ത്രശക്തിയാൽ ശക്തിപ്പെടുത്തപ്പെട്ട ആ അമ്പ് വിട്ടയച്ചു; അതിന്റെ അഗ്രത്തിൽ നിന്ന് തീപ്പൊരി പോലുള്ള ജ്വലിക്കുന്ന ആയുധങ്ങൾ പുറത്ത് പടർന്നുവന്നു.
പങ്ക്തയസ് സ്ഫാരചക്രാണാം ശതാര്കീകൃതദിക്തടാഃ । ഗദാനാമ് അഭിയാന്തീനാം ശതവംശീകൃതാമ്ബരാഃ
വലയംവലയം ചുറ്റുന്ന ചക്രങ്ങളുടെ നിരകൾ, അവയുടെ പ്രകാശം ദിക്കുകൾ നൂറു സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ തെളിയിച്ചു; മുന്നേറുന്ന ഗദകളുടെ ദണ്ഡങ്ങൾ ആകാശത്ത് നൂറു വള്ളിക്കാടുകളെപ്പോലെ നിറഞ്ഞു.
വജ്രാണാമ് ഉരുധാരാണാം ശരച്ഛൃങ്ഗീകൃതാമ്ബരാഃ । പട്ടിസാനാം ച പട്ടാനാം തീരവൃക്ഷീകൃതാമ്ബരാഃ
അനവധി പ്രവാഹങ്ങളുള്ള വജ്രങ്ങൾ, അവയുടെ ദണ്ഡങ്ങൾ അമ്പിന്റെ അഗ്രങ്ങളായി ആകാശം നിറച്ചു; കുന്തങ്ങളും വാളുകളും അവരുടെ അഗ്രങ്ങൾ തീരത്തുള്ള വൃക്ഷങ്ങളായി ആകാശത്ത് വിരിഞ്ഞു.
അഥ രാജാ ദ്വിതീയോ ഽപി വൈഷ്ണവാസ്ത്രപ്രശാന്തയേ । ദദൌ വൈഷ്ണവമ് ഏവാസ്ത്രം ശസ്ത്രനിഷ്ഠീവപൂരകമ്
അപ്പോൾ രണ്ടാമത്തെ രാജാവും വൈഷ്ണവായുധത്തെ ശമിപ്പിക്കാൻ അതേ വൈഷ്ണവായുധം തന്നെ, എല്ലാ ആയുധങ്ങളെയും അണയ്ക്കാനുള്ള ശക്തിയോടെ, അർപ്പിച്ചു.
തതോ ഽപി നിര്യയുര് നദ്യോ ഹേതീനാം ഹതഹേതയഃ । ശരശക്തിഗദാപ്രാസപട്ടിസാദിപയോരയാഃ
അതിനുശേഷം അവിടെ നിന്നു ആയുധങ്ങളുടെ നദികൾ പുറത്ത് വന്നു; അവയുടെ ശക്തി മറ്റായുധങ്ങളെ അണച്ചുകളയുന്നതായിരുന്നു. അമ്പുകളും കുന്തങ്ങളും ഗദകളും വാളുകളും കുരുവാളുകളും വെട്ടിക്കൊള്ളികളും ഒഴുകി.
ശസ്ത്രാസ്ത്രസരിതാം താസാം വ്യോമ്നി യുദ്ധമ് അവര്തത । രോദോരന്ധ്രക്ഷയകരം കുലശൈലേന്ദ്രദാരണമ്
ആ ആയുധനദികൾ ആകാശത്ത് ഏറ്റുമുട്ടി ഒരു വലിയ യുദ്ധം ഉണ്ടായി; അതിന്റെ ആഘാതത്തിൽ മലകളുടെ ഇടവഴികൾ നശിച്ചു, മഹാമലകളുടെ ചൂടുകൾ തകർന്നു.
ശരശാതിതശൂലാശ്രിഖഡ്ഗാകുട്ടിതപട്ടിസമ് । സുപ്രാസപ്രഹതപ്രാസം ശൂലശാതിതശക്തികമ്
അമ്പുകൾകൊണ്ട് കുത്തിയ കുന്തങ്ങൾ, വാളുകൾകൊണ്ട് തകർന്ന വാളുകൾ, ശക്തിയുള്ള പ്രാസങ്ങൾകൊണ്ട് അടിച്ച കുന്തങ്ങൾ, കുന്തങ്ങൾകൊണ്ട് പിളർന്ന ശക്തികൾ—ഇങ്ങനെ ആയുധങ്ങൾ തമ്മിൽ തകർന്നുപോയി.