ഭൂതഭവ്യഭവിഷ്യത്സ്ഥജഗദാഡമ്ബരം മയാ । തദാനുഭൂതം വപുഷി മഹാവിശ്വഗണാത്മനി
ഭൂതകാലം, വര്ത്തമാനകാലം, ഭാവികാലം എന്നിങ്ങനെ ലോകത്തിന്റെ മുഴുവന് കലഹവും ഞാന് മഹാവിശ്വാത്മാവായ ശരീരത്തില് അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞു.
ഏകത്ര കല്പവിക്ഷുബ്ധപുഷ്കരാവര്തമന്ഥരമ് । ഏകത്ര സോമ്യസകലഭൂതസന്തതിസുസ്ഥിതമ്
ഒരു ഭാഗത്ത്, ഒരു കാലഘട്ടം കലഹം സൃഷ്ടിച്ച കമലപുഷ്പത്തിന്റെ ചുറ്റളവില് വലിയ ഉണർവ് കാണാം; മറ്റൊരിടത്ത്, എല്ലാ ജീവികളും സമാധാനത്തിലും ഐക്യത്തിലും നിലകൊള്ളുന്നു.
ഏകത്ര സമരക്ഷുബ്ധസുരാസുരനരേശ്വരമ് । ഏകത്രാസമ്ഭവദ്ഭാനുനിത്യാഭിന്നതമോഘനമ്
ഒരു ഭാഗത്ത് ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും രാജാക്കന്മാർ യുദ്ധത്തിൽ ഉണർത്തപ്പെട്ടിരുന്നു; മറ്റൊരു ഭാഗത്ത് സൂര്യൻ ഉദിച്ചില്ല, അതിനാൽ കനലായ ഇരുണ്ടിരുട്ട് അകറ്റപ്പെടാതെ തന്നെ നിലനിന്നിരുന്നു.
ഏകത്രാസമ്ഭവദ്ധ്വാന്തം കാന്തജ്വാലോദരോപമമ് । ഏകത്ര നലിനീനാലനിലീനമധുകൈടഭമ്
ഒരു ഭാഗത്ത്, മനോഹരമായ ജ്വാലയുടെ ഉള്ളഭാഗംപോലെയുള്ള ഇരുണ്ടിരുട്ട് പടർന്നിരുന്നു; മറ്റൊരു ഭാഗത്ത്, കമലത്തിന്റെ തണ്ടിനുള്ളിൽ മധുവും കൈടഭനും ഒളിഞ്ഞിരുന്നു.
ഏകത്ര പദ്മമഞ്ജൂഷാസുപ്തബാലനവാബ്ജജമ് । ഏകത്രൈകാര്ണവോദഗ്രവൃക്ഷവിശ്രാന്തമാധവമ്
ഒരു ഭാഗത്ത്, കമലത്തിന്റെ പെട്ടിയിൽ പുതുതായി ജനിച്ച ബ്രഹ്മാവ് ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു; മറ്റൊരു ഭാഗത്ത്, ഒരൊറ്റ സമുദ്രത്തിൽ ഉയർന്ന വലിയ വൃക്ഷത്തിൽ മാധവൻ വിശ്രമിച്ചു കിടക്കുകയായിരുന്നു.
ഏകത്ര കല്പരജനീനിശ്ശൂന്യതിമിരാകുലമ് । ശിലാജഠരനിസ്സ്പന്ദം വ്യോമേവ വിതതാകൃതി
ഒരു ഭാഗത്ത്, കല്പാന്തരാത്രി ശൂന്യവും കനലായ ഇരുട്ടും നിറഞ്ഞിരുന്നതായിരുന്നു; പാറയുടെ ഉള്ളിലുപോലെ അചഞ്ചലവും, ആകാശംപോലെ വ്യാപകവുമായ രൂപത്തിൽ.
സുഷുപ്തജഠരാകാരമ് അപ്രജ്ഞാതമ് അലക്ഷണമ് । അപ്രതര്ക്യമ് അവിജ്ഞേയം സുഷുപ്തമ് ഇവ സര്വതഃ
അത് ഗഹനമായ ഉറക്കത്തിന്റെ രൂപംപോലെയായിരുന്നു; ആരും തിരിച്ചറിയാനാവാത്തതും, യാതൊരു ലക്ഷണവും ഇല്ലാത്തതും, മനസ്സിൽ പിടികൂടാനാവാത്തതും, അറിയാനാവാത്തതും, എല്ലായിടത്തും സ്വപ്നരഹിതമായ ഉറക്കംപോലെയായിരുന്നു.
ഏകത്ര പക്ഷവിക്ഷുബ്ധശൈലകാകാകുലാമ്ബരമ് । ഏകത്ര വജ്രനിഷ്പേഷദ്രവദ്ഭൂധരഭാസുരമ്
ഒരു ഭാഗത്ത്, കാറ്റിൽ കുലുങ്ങുന്ന പർവതങ്ങളുടെ ചിറകുകൾ മൂലം ആകാശം കാക്കകളാൽ നിറഞ്ഞിരുന്നു; മറ്റൊരു ഭാഗത്ത്, മിന്നൽപോലെയുള്ള പ്രഹരത്തിൽ ഉരുകുന്ന പർവതങ്ങളുടെ പ്രകാശം നിറഞ്ഞിരുന്നു.
ഏകത്രോദ്വൃത്തമത്താബ്ധിഹ്രിയമാണധരാചലമ് । ഏകത്ര സുരവൃത്രാന്ധബഡിസങ്ഗരസങ്കുലമ്
ഒരു ഭാഗത്ത്, മദ്യപാനത്തിൽ മയങ്ങിയ സമുദ്രത്തിന്റെ ആനകൾ ഭൂമിയെ ഇഴയ്ക്കുകയായിരുന്നു; മറ്റൊരു ഭാഗത്ത്, ദേവന്മാരും വൃത്രാസുരന്മാരും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധം മൂലം ലോകം കലശലമായി.
ഏകത്ര മത്തപാതാലഗജകമ്പിവസുന്ധരമ് । ഏകത്ര ശേഷശിരസẖ കല്പാന്തലുഠിതാവനി
ഒരു ഭാഗത്ത്, പാതാളത്തിലെ കാട്ടാനകൾ ഭൂമിയെ കുലുക്കുകയായിരുന്നു; മറ്റൊരു ഭാഗത്ത്, ശേഷനിന്റെ തലയിലേയ്ക്ക് കാലാന്ത്യത്തിൽ ഭൂമി ഉരുണ്ടുപോയി.
ക്വചിദ് അന്യേന രാമേണ ഹതരാവണരാക്ഷസമ് । രക്ഷസാ രാവണേനൈവ ക്വചിന് നിഹതരാഘവമ്
ചിലിടങ്ങളിൽ മറ്റൊരു രാമൻ രാവണരാക്ഷസനെ കൊല്ലുകയും, മറ്റിടങ്ങളിൽ രാവണൻ തന്നെയാണ് രാഘവനെ കൊല്ലുന്നതും കണ്ടു.
ഭൂസ്ഥപാദേന ദേവാദ്രിശിരസ്സ്ഥശിരസാ പരമ് । പശ്യതാ പാരമ് ആക്രാന്തം ക്വചിദ് വൈ കാലനേമിനാ
ചിലർ ഭൂമിയിൽ കാൽ വെച്ച് ദൈവപർവതശിഖരത്തിൽ തലവെച്ച് കാലനെമിയും അപ്പുറം കടന്നതും കണ്ടു.
ക്വചിച് ചാപസുരൈര് നിത്യം ദാനവൈര് ഏവ പാലിതമ് । ക്വചിച് ചാമൃഷ്ടദനുജൈര് അമരൈര് ഏവ പാലിതമ്
ചിലിടങ്ങളിൽ അസുരന്മാരും ദാനവന്മാരും ലോകം എല്ലായ്പോഴും ഭരിക്കുകയും, മറ്റിടങ്ങളിൽ ദാനവന്മാരെ കീഴടക്കി ദേവന്മാരാണ് ഭരിച്ചതും കണ്ടു.
ജിഷ്ണുയുക്തേന ഗുപ്തേന വിഷ്ണുപാണ്ഡവകൌരവൈഃ । ക്വചിദ് ഭാരതയൂഥേന നിഹതാക്ഷൌഹിണീഗണമ്
ചിലിടങ്ങളിൽ അർജുനനും വിഷ്ണുവും പാണ്ഡവർകൗരവർകൂടിയ ഭാരതസേനകൾ അക്ഷൗഹിണികൾ മുഴുവൻ നശിപ്പിച്ചതും കണ്ടു.
ക്വചിച് ച ദാശരഥിനാ ത്വയൈവ ഹതരാവണമ് । രാമേണ രണമത്തേന നിശ്ശേഷീകൃതരാക്ഷസമ്
മറ്റൊരു സ്ഥലത്ത്, ദശരഥപുത്രനായ നീ തന്നെയാണ് രാവണനെ സംഹരിച്ചത്. യുദ്ധത്തിൽ ലയിച്ചിരുന്ന രാമൻ എല്ലാ അസുരന്മാരെയും പൂര്ണമായി നശിപ്പിച്ചു.
കിമ് അഹം ഭഗവന് പൂര്വമ് അഭവം കഥയേതി മേ । അഭവം ചേദ് അനേനൈവ സന്നിവേശേന തത് കഥമ്
ഭഗവനെ, ഞാൻ മുമ്പ് ആരായിരുന്നു എന്ന് ദയവായി പറയാമോ? ഞാൻ ഈ രൂപത്തിൽ തന്നെ മുമ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിൽ, അതെങ്ങനെ സാധ്യമാണ്?
സര്വ ഏവ വിവര്തന്തേ രാമ ഭാവാḫ പുനḫ പുനഃ । പൂയമാനാ യഥാ മാഷാẖ ക്രമേണാന്യേന തേന ച
രാമാ, എല്ലാം വീണ്ടും വീണ്ടും സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പയറുകൾ പാകം ചെയ്യുമ്പോൾ ഓരോന്നായി മുകളിൽ വരുന്നതുപോലെ, ഭാവങ്ങളും അങ്ങനെ തന്നെ വരുന്നു.
സര്വക്രമസമാẖ കേചിത് ത ഏവാന്യേ ഽഥ വാ മിഥഃ । സ്ഫുരന്ത്യ് അര്ധസമാ ഭാവാẖ കേചിദ് അബ്ധിതരങ്ഗവത്
ചില ഭാവങ്ങൾ അതേക്രമത്തിൽ തന്നെ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു, ചിലത് വ്യത്യസ്തമായ ക്രമത്തിൽ, ചിലത് പൂർണ്ണമായി അല്ലാതെ അർദ്ധമായിട്ടാണ് ഉയരുന്നത്, കടലിലെ തിരകളെപ്പോലെ.
പുനസ് ത്വം പുനര് ഏവാഹം പുനḫ പുനര് ഇമേ ജനാഃ । ന കദാചന നൈവാന്യേ സമ്ഭവത്യ് അഖിലം പരേ
വീണ്ടും നീ, വീണ്ടും ഞാനും, വീണ്ടും ഈ ജനങ്ങളും — ഇങ്ങനെ വീണ്ടും വീണ്ടും. മറ്റൊന്നും, മറ്റാരും, പരമസത്യത്തിൽ ഒരിക്കലും ഉണ്ടാകുന്നില്ല.
ത ഏവാന്യേ ഽഥ വാമ്ഭോധൌ തരങ്ഗാ ഇതി നിര്ണയഃ । യദ്വന് ന ജായതേ തദ്വദ് ഭൂതാനാം ഭ്രമതാം ഭവേ
അവരേ മറ്റുള്ളവരായാലും, അല്ലെങ്കിൽ സമുദ്രത്തിലെ തിരകളായാലും, അങ്ങനെ തന്നെ. അവ സത്യത്തിൽ ജനിക്കുന്നില്ലെന്നതുപോലെ, ഭവചക്രത്തിൽ അലഞ്ഞുനടക്കുന്ന ജീവികളും യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ ജനിക്കുന്നില്ല.
ആയാന്തി യാന്ത്യ് അനന്താനി ഭൂതാനീഹ ഭവഭ്രമൈഃ । താന്യ് ഏവാന്യാനി ചാന്യാനി സമാനി വിഷമാണി ച
അനന്തമായ ജീവികൾ ഇവിടെ വരികയും പോകികയും ചെയ്യുന്നു, ഭവചക്രത്തിൽ അലഞ്ഞുനടക്കുന്നതിനാൽ. അവ ഒരുപോലെയോ, വ്യത്യസ്തമായോ, ഒരുപാട് സമമായോ, അസമമായോ ആകാം.
ആവൃത്തിമന്തി താന്യ് ഏവ തഥൈവാന്യാനി ചാഭിതഃ । വിദ്ധി ശീകരജാലാനി ഭൂതാനി ജഗദമ്ബുധേഃ
അവരേ വീണ്ടും വീണ്ടും തിരികെയെത്തുന്നു, അതുപോലെ മറ്റുള്ളവരും ചുറ്റും ഉണ്ട്. ലോകസമുദ്രത്തിലെ ജലബിന്ദുക്കളെപ്പോലെ ജീവികളെ നീ മനസ്സിലാക്കണം.
വിത്തബന്ധുവയẖകര്മവിദ്യാവിജ്ഞാനചേഷ്ടിതൈഃ । തൈര് ഏവ കേചിജ് ജായന്തേ ഭൂയോ ഭൂയശ് ശരീരിണഃ
സമ്പത്ത്, ബന്ധുക്കൾ, മക്കൾ, പ്രവൃത്തികൾ, പഠനം, അറിവ്, വിവിധ പ്രവർത്തനങ്ങൾ—ഇവയാൽ ചിലർ വീണ്ടും വീണ്ടും ജന്മം എടുക്കുന്നു.
അര്ധൈസ് തൈസ് സദൃശാẖ കേചിത് കേചിത് പാദേന തൈസ് സമാഃ । തജ്ജീവാസ് തൈര് വിസദൃശാ ഭവന്ത്യ് അന്യേ ശരീരിണഃ
ചിലർ അവരുമായി പകുതി സാമ്യമുള്ളവരായി ജനിക്കുന്നു, ചിലർ ഭാഗികമായി തുല്യരായി; മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവൻ ഇവരിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി മാറുന്നു.
സര്വൈര് ഏഭിസ് സമാẖ കേചിത് കാലേനൈവ വിലക്ഷണാഃ । കാലേന സദൃശാẖ കേചിത് തൈര് ഏവ ച വിലക്ഷണാഃ
ചിലർ ഈ എല്ലാറ്റിനോടും പൂർണ്ണമായും സാമ്യമുള്ളവരായി ജനിക്കുന്നു; സമയത്തിന്റെ സ്വഭാവം കൊണ്ടു ചിലർ വ്യത്യസ്തരാകുന്നു. ചിലർ സമയത്തിൽ സാമ്യമുള്ളവരായി, അതേ സമയത്ത് ഇവയാൽ തന്നെ ചിലർ വ്യത്യസ്തരായി.
കാലേനാകുലചേഷ്ടിതാന്യ് അധ ഇതോ ഗച്ഛന്ത്യ് അഥോര്ധ്വം പുനര് ദേഹാലേഖനഖേദിതാന്യ് അഗണിതാന്യ് അന്യാനി ചാന്യേ ന ച । ഭൂതാമ്ബൂനി വഹന്തി സംസൃതിമയേ യാന്യ് അമ്ബുധൌ ചഞ്ചലേ ചക്രാവൃത്തിമയാനി സങ്കലയിതും ശക്നോതി കസ് താന്യ് അലമ്
സമയത്തിന്റെ അശാന്തമായ പ്രവൃത്തികൾ കൊണ്ട് ചിലർ താഴേക്ക് പോകുന്നു, മറ്റുള്ളവർ വീണ്ടും മുകളിലേക്ക് ഉയരുന്നു; അനേകം ജീവികൾ ശരീരത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളിൽ ക്ഷയിച്ചു പോകുന്നു. ജീവികളുടെ ജലം സംസാരസമുദ്രത്തിൽ ഒഴുകുന്നു—ആ അശാന്തമായ കടലിൽ ചുറ്റുന്ന തിരകളെ പൂർണ്ണമായി ഗ്രഹിക്കാൻ ആരാണ് കഴിയുക?
തതശ് ചിദാകാശവപുര് വ്യാപ്യ് അനന്തോ നിരാമയഃ । ദത്താവധാനോ വപുഷി തദാപശ്യമ് അഹം ക്വചിത്
അപ്പോള് ഞാന് മനസ്സു പൂര്ണ്ണമായി ഏകാഗ്രമാക്കി നോക്കിയപ്പോള്, എല്ലാം നിറഞ്ഞു നില്ക്കുന്ന, അശുദ്ധിയില്ലാത്ത, അനന്തമായ, ചൈതന്യത്തിന്റെ ആകൃതിയുള്ള ഒരാളെ എവിടെയോ കാണാന് കഴിഞ്ഞു.
യാവദ് അന്തര്ഗതസ് സര്ഗസ് സംസ്ഥിതോ ഽങ്കുരിതോ മമ । കുസൂലസ്ഥസ്യ ബീജസ്യ സിക്തസ്യേവാങ്കുരോ ഹൃദി
സൃഷ്ടി എന്നിൽ അകത്തുണ്ടായിരുന്ന കാലം മുഴുവൻ, അത് എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഒരു മുളപോലെയായിരുന്നു—പുല്ലിനകത്ത് കിടക്കുന്ന, വെള്ളം ലഭിച്ച് മുളയെടുക്കാൻ തയ്യാറായിരിക്കുന്ന ഒരു വിത്തുപോലെ.
ഉദ്ബുഭൂഷുര് ഇവാസ്തേ ഽന്തസ് സേകാദ് ബീജേ യഥാങ്കുരഃ । ആകാരവത്യ് അനാകാരശ് ചിത്ത്വാച് ചിത്തേ തഥാ ജഗത്
വിത്തിന് വെള്ളം ലഭിച്ചാൽ അകത്ത് നിന്ന് മുള പുറത്ത് വരാൻ തയ്യാറാകുന്നതുപോലെ, അതേപോലെ തന്നെ, ചൈതന്യത്തിൽ നിന്ന് രൂപം ഉള്ളതുപോലും, രൂപം ഇല്ലാത്തതുപോലും ലോകം ഉദയം ചെയ്യുന്നു.
യഥോന്മിഷതി ദൃശ്യശ്രീസ് സുഷുപ്താദ് ബോധമ് ഏയുഷഃ । ജാഗ്രദ് വാ വിഗതേ സ്വപ്നേ ചിന്മാത്രസ്യ സ്വചേതനാത്
ഗാഢനിദ്രയിൽ നിന്ന് ഉണരുമ്പോഴും, സ്വപ്നം അവസാനിച്ച് ജാഗ്രതയിൽ എത്തുമ്പോഴും, കാണുന്ന ഭംഗി എങ്ങനെ ഉദയം ചെയ്യുന്നു, അതുപോലെ തന്നെ, ശുദ്ധമായ ചൈതന്യത്തിൽ നിന്ന് ലോകം സ്വയം ഉദയം ചെയ്യുന്നു.