സുരാസുരോരഗാനീകരോമശോഗ്രശരീരികാ । നിസ്സ്പന്ദം സ്ഥാതുമ് അശകന് നാസൌ ഭ്രമിതചക്രവത്
ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും പാമ്പുകളുടെയും രോമങ്ങൾ കൊണ്ട് കട്ടിയുള്ള ഭയങ്കരമായ അവളുടെ ശരീരം, ചക്രം കറങ്ങുന്നതുപോലെ ഒരിക്കലും ശാന്തമായി നിൽക്കാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു.
നാനാവിഭവവിജ്ഞാനയജ്ഞയജ്ഞോപവീതിനീ । സാ സരന്തീ നഭസ്യ് ആസീദ് ഘനഘൂത്കാരഘോഷിണീ
വിവിധ ശക്തികളും അറിവുകളും യാഗങ്ങളും കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച യജ്ഞോപവീതം ധരിച്ച അവൾ, ആകാശത്തിലൂടെ നീങ്ങുമ്പോൾ മേഘങ്ങൾ മുഴങ്ങുന്നതുപോലെ വലിയ ശബ്ദം മുഴക്കുകയായിരുന്നു.
തത്ര ഭൂതലമ് ആകാശമ് ആകാശമ് അപി ഭൂതലമ് । പ്രതികൃത്യ ഭവത്യ് അന്തര് ന ച കിഞ്ചിദ് വിവര്തതേ
അവിടെ ഭൂമി ആകാശമാവുകയും ആകാശം ഭൂമിയാവുകയും ചെയ്തു; രണ്ടും തമ്മിൽ പരസ്പരം പ്രതിഫലിച്ചെങ്കിലും യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ ഒന്നും മാറ്റമില്ലാതെ തന്നെ തുടർന്നു.
ബൃഹന്നാസാഗുഹാഗേഹനിര്ഗതാ ഘനഘുങ്ഘുമാഃ । തത്രോഗ്രാ വായവോ വാന്തി ഘനഘൂത്കാരകാരിണഃ
വലിയ മൂക്കിന്റെ ഗുഹയിൽ നിന്നു കനലുള്ള ഗംഭീരമായ ശബ്ദങ്ങൾ പുറത്ത് വന്നു; അവിടെ ഭയങ്കരമായ കാറ്റുകൾ വീശി, മേഘങ്ങൾ മുഴങ്ങുന്നതുപോലെ ഭീമമായ ഗർജ്ജനം ഉണ്ടാക്കി.
നഭẖ കരശതൈസ് തസ്യാശ് ചതുരാവര്തനര്തിഭിഃ । ഭാതി ചണ്ഡാനിലോദ്ധൂതൈര് ആകീര്ണമ് ഇവ പല്ലവൈഃ
ആകാശം, അവളുടെ നൂറുകൈകളാൽ, കനത്ത കാറ്റിൽ ഇളകുന്ന ഇലകളാൽ നിറഞ്ഞതുപോലെ, നാലു തവണ ചുറ്റി നൃത്തം ചെയ്യുന്ന പോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു.
തദങ്ഗഗജഗദ്വസ്തുജാതഭ്രമണസമ്ഭ്രമാത് । ദൃഷ്ടിര് ധീരാപി മോഹേ മേ സന്നാ സേനേവ സങ്ഗരേ
അവളുടെ അംഗങ്ങളുടെയും ലോകത്തിലെ വസ്തുക്കളുടെയും ചലനം കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന ആ കലഹം കാരണം, എന്റെ ഉറച്ച ദൃഷ്ടിയും യുദ്ധഭൂമിയിലെ സൈനികൻ പോലെയുള്ള ആശ്ചര്യത്തിൽ മുങ്ങിപ്പോയി.
പ്രോഹ്യന്തേ യന്ത്രവച് ഛൈലാ നിപതന്തി നഭശ്ചരാഃ । ലുഠന്ത്യ് അമരഗേഹാനി ചലേ തദ്ദേഹദര്പണേ
പർവ്വതങ്ങൾ യന്ത്രം പോലെ എറിഞ്ഞു ആകാശത്ത് വീഴുന്നു; അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ പ്രതിബിംബം ചലിച്ചാൽ ദേവലോകങ്ങൾ ഉരുണ്ടു വീഴുന്നു.
മേരവḫ പര്ണവദ് വ്യൂഢാ മലയാḫ പല്ലവാ ഇവ । ഹിമാദ്രയോ ഹിമകണാ ഇവോര്വ്യോ ഽബ്ദലതാ ഇവ
മേരു പർവ്വതങ്ങൾ ഇലകളെപ്പോലെ നിരന്നിരിക്കുന്നു, മലയ പർവ്വതങ്ങൾ പുതുതായി വിരിയുന്ന ഇലകളെപ്പോലെ, ഹിമാലയം ഹിമരാശികളെപ്പോലെ, ഭൂമി സമുദ്രത്തിന്റെ തണ്ടുകളെപ്പോലും കാണപ്പെടുന്നു.
സഹ്യാ മഹ്യാമ് ഇവ ഖഗാ വിന്ധ്യാ വിദ്യാധരാ ഇവ । ഋക്ഷവന്തോ ഭ്രമന്തോ ഽന്തര് ആസന് ഹംസാ ഇവാമ്ബരേ
സഹ്യപർവതങ്ങൾ എന്റെ മനസ്സിൽ പറക്കുന്ന പക്ഷികളെപ്പോലെയും, വിന്ധ്യപർവതങ്ങൾ ദേവതകളുടെ വാസസ്ഥലങ്ങളെപ്പോലെയും, നക്ഷത്രങ്ങൾ ഉള്ള കുന്നുകൾ ആകാശത്ത് ഹംസകൾ പറക്കുന്നപോലെ അകത്തേക്ക് സഞ്ചരിക്കുന്നു.
ദ്വീപാന്യ് അപി തൃണാനീവ സമുദ്രാ വലയാ ഇവ । സുരലോകാലയാḫ പദ്മാ ആസംസ് തദ്ദേഹവാരിണി
ദ്വീപുകൾ ചെറുതായി പുല്ലുപോലെയും, സമുദ്രങ്ങൾ വളയങ്ങൾപോലെയും, ദേവലോകങ്ങൾ അവളുടെ ശരീരത്തിലെ വെള്ളത്തിൽ പൊങ്ങുന്ന താമരകളെപ്പോലെയും തോന്നുന്നു.
വിശദാകാശസങ്കാശേ സ്വപ്നാഞ്ജനപുരോപമേ । അങ്ഗേ തസ്യാ ബൃഹജ്ജങ്ഘേ പിണ്ഡാദര്ശസമത്വിഷി
വ്യക്തമായ ആകാശംപോലും സ്വപ്നനഗരം കറുത്ത നിറത്തിൽ വരച്ചതുപോലും വൻജംഘകളിൽ, അവളുടെ ശരീരത്തിൽ, ക്രിസ്റ്റൽ പോലെ തിളങ്ങുന്ന കൂട്ടങ്ങൾ പ്രകാശിക്കുന്നു.
വിന്ധ്യോ നൃത്യതി കാഞ്ചനാചലവനേ സഹ്യശ് ച മഹ്യാം ഗിരിẖ കൈലാസോ മലയോ മഹേന്ദ്രശിഖരേ ക്രൌഞ്ചാചലേ മന്ദരഃ । ഗോകര്ണോ ഗഗനാങ്ഗനേ വസുമതീ വിദ്യാധരാണാം പുരേ സര്വാ ജങ്ഗമതാം ഗതാ വനഭുവസ് തസ്യാശ് ശരീരേ തദാ
വിന്ധ്യപർവതം പൊന്നിൻ കാടുകളിൽ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു, സഹ്യപർവതം ഭൂമിയിൽ, കൈലാസം, മലയം, മഹേന്ദ്രം ഇവയുടെ കിഴക്കൻ അഗ്രങ്ങളിൽ, ക്രൗഞ്ചം, മന്ദരം, ഗോകർണം ആകാശവ്യോമത്തിൽ, ഭൂമി വിദ്യാധരരുടെ നഗരങ്ങളിൽ—അവളുടെ ശരീരത്തിൽ അന്നത്തെ എല്ലാ കാടുകളും നിലങ്ങളും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു.
വ്യോമ്നി ഭ്രമന്തി ഗിരയോ ഽമ്ബുധയോ ദിഗന്തലോകാന്തരാണി പുരപത്തനമണ്ഡലാനി । നദ്യസ് സരാംസി മകുരാന്തര് അശേഷബദ്ധവാതാവകീര്ണതൃണപര്ണഗണക്രമേണ
പർവതങ്ങളും സമുദ്രങ്ങളും ആകാശത്ത് ചുറ്റുന്നു, ദിശകളുടെയും ലോകങ്ങളുടെയും അതിരുകളും നഗരങ്ങളുടെ വലയങ്ങളും കൂടെ. നദികളും തടാകങ്ങളും കുളങ്ങളും കാറ്റ് ചിതറിച്ച പുല്ലും ഇലകളും കൂട്ടങ്ങളായി എല്ലായിടത്തും അനുക്രമമായി സഞ്ചരിക്കുന്നു.
മത്സ്യാശ് ചരന്തി ച മരൌ വരവാരിണീവ വ്യോമ്നി സ്ഥിരാണി നഗരാണി ഭുവീവ ഭാന്തി । ഖേ ഭൂര് അധോ ഗഗനമ് അക്ഷയവാരിവാഹമ് ഉത്പാതവാതപരിവൃത്തഗിരിസ്ഥിതം തത്
മത്സ്യങ്ങൾ സമുദ്രത്തിൽ നീന്തുന്നു, അതുപോലെ മനോഹരമായ ഒരു നദിയിൽപോലും. നഗരങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ നിലനിൽക്കുന്നതുപോലെ ആകാശത്തിലും അചഞ്ചലമായി കാണപ്പെടുന്നു. ഭൂമി താഴെ, ആകാശം മുകളിൽ, അകന്ന വെള്ളം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, പർവതങ്ങൾ കാറ്റ് ചുഴറ്റി ആകാശത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.
ഋക്ഷോത്കരോ ഭ്രമതി ദീപസഹസ്രയന്ത്രചക്രഭ്രമേണ മണിവര്ഷണമേഘചാരുഃ । അന്തര് ബഹിശ് ച ചകിതൈḫ പ്രണയേന മുക്തം വിദ്യാധരാമരഗണൈര് ഇവ പുഷ്പവര്ഷമ്
നക്ഷത്രങ്ങളുടെ കൂട്ടം ആയിരം വിളക്കുകളുടെ യന്ത്രചക്രംപോലെ ഭ്രമിക്കുന്നു, മുത്തുകൾ മഴപോലെ ചിതറിക്കുന്ന മേഘംപോലെ മനോഹരമാണ്. അകത്തും പുറത്തും ഭയത്തോടും സ്നേഹത്തോടും ചേർന്ന്, വിദ്യാധരന്മാരും ദേവന്മാരും പൂക്കൾ മഴപോലെ വിതറിയതുപോലെ അതു ചിതറുന്നു.
സംഹാരസര്ഗനിചയാ ദിനരാത്രിഭാഗേ ബിന്ദൂപമാ രജനയോ ദിവസോത്കരാശ് ച । കൃഷ്ണാസ് സിതാശ് ച പരിതോ ഽമലശുക്ലകൃഷ്ണസ്വാദര്ശമണ്ഡലവദ് ആകുലമ് ഉല്ലസന്തി
സൃഷ്ടിയും ലയവും, പകലും രാത്രിയും ആയി വിഭജിക്കപ്പെട്ട ഈ ചക്രങ്ങൾ, തുള്ളികളുപോലെ തിളങ്ങുന്നു; രാത്രികൾ ചെറു ചിഹ്നങ്ങളെയും പകൽവേളകൾ കിരണങ്ങളെയും പോലെ. കറുപ്പും വെളുപ്പും എല്ലാടും കലർന്നതുപോലെ, ഒരു മിനുക്കിയ വെളുത്തും കറുപ്പും കണ്ണാടിയുടെ പ്രതിഫലനത്തിൽ കാണുന്നപോലെ, അവയെല്ലാം അകമ്പടിയായി പ്രകാശിക്കുന്നു.
രത്നാനി ഭാസ്കരനിശാകരമണ്ഡലാനി താരോത്കരാസ് തരലകാന്തിഭൃതശ് ച ഹാരാഃ । സ്വച്ഛാമ്ബരാണി വലിതാനി മഹാമ്ബരാണി കുര്വന്ത്യ് അനാരതമ് അനല്പമ് അലാതലേഖാഃ
മുത്തുകളും, സൂര്യനും ചന്ദ്രനും ഉള്ള വലയങ്ങളും, നക്ഷത്രങ്ങളുടെ കൂട്ടങ്ങളും, മങ്ങുന്ന പ്രകാശമുള്ള ഹാരങ്ങളും, സുതാര്യമായ വസ്ത്രങ്ങളും, വളഞ്ഞിരിക്കുന്ന വിശാലമായ ആകാശവും, എല്ലാം ചേർന്ന് തീകൊണ്ടു വരച്ച രേഖകളെപ്പോലെ അനവധി പടികൾ തുടർച്ചയായി സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
കല്പാന്തകാലവിലുഠത്ത്രിജഗന്മണീനി വ്യാവര്തനൈര് ഝഗിതിജാതഝണജ്ഝണാനി । തേജാംസി സന്തതതയോര്ധ്വമ് അധശ് ച യാന്തി നാനാവിധാനി ഗുണവന്തി വിഭൂഷണാനി
കാലാന്ത്യത്തിൽ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലെ രത്നങ്ങൾ ഇങ്ങു അങ്ങു ചലിച്ച്, അവയുടെ ചുറ്റുപാടുകളിൽ ഇടിയുപോലുള്ള ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കുന്നു. പ്രകാശം നിറഞ്ഞ വിവിധ തരം ഭാവങ്ങൾ, എപ്പോഴും മുകളിലേക്കും താഴേക്കും സഞ്ചരിച്ച്, വിവിധ ഗുണങ്ങളുള്ള അലങ്കാരങ്ങളായി മാറുന്നു.
സങ്ഗ്രാമമത്തഭടഖഡ്ഗമരീചിവീചിശ്യാമായമാനസകലാതപവാസരാണാമ് । വ്യാവൃത്തിഭിര് വിലുഠതാമ് അപി സുസ്ഥിരാണാമ് ആകര്ണ്യതേ കലകലോ ജനമണ്ഡലാനാമ്
യുദ്ധത്തിൽ ലയിച്ച സൈനികരുടെ വാളുകളുടെ തിരമാലകൾ ഇരുണ്ടതുപോലെ തിളങ്ങുമ്പോൾ, അങ്ങേയറ്റം സ്ഥിരതയുള്ളവരിലും ജനങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിന്റെ കലഹം കേൾക്കാം. ആ കൂട്ടങ്ങൾ ചുറ്റി ചലിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ആ ശബ്ദം മുഴുവൻ പരക്കുന്നു.
ബ്രഹ്മേന്ദ്രവിഷ്ണുഹരവഹ്നിരവീന്ദുപൂര്വാ ദേവാസുരാḫ പരിവിവൃത്തിഭിര് ആപതന്തഃ । അന്യോഽന്യമ് ഏവ വിവിധാ ഉപയാന്തി യാന്തി വാതാവധൂതമഷകാശനിവിഭ്രമേണ
ബ്രഹ്മാവും ഇന്ദ്രനും വിഷ്ണുവും ശിവനും അഗ്നിയും സൂര്യനും ചന്ദ്രനും ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും എല്ലാം ഒരുമിച്ച് അനന്തമായ ചക്രത്തിൽ പരസ്പരം വരികയും പോകികയും ചെയ്യുന്നു. കാറ്റിൽ പറക്കുന്ന കൊതുകുകളുടെ കൂട്ടംപോലെ ഇവർ എല്ലാം അലയുന്നു.
സംഹാരസര്ഗസുഖദുẖഖഭവാഭവേഹാനീഹാനിഷേധവിധിജന്മമൃതിഭ്രമാദ്യാഃ । സാര്ധം പൃഥക് ച വിലസന്തി സദൈവ സര്വേ വ്യാമിശ്രതാമ് ഉപഗതാ അപി തത്ര ഭാവാഃ
നാശം, സൃഷ്ടി, സന്തോഷം, ദു:ഖം, ഉണ്ടാകൽ, ഇല്ലായ്മ, പരിശ്രമം, ആലസ്യം, വിലക്ക്, നിർദ്ദേശം, ജനനം, മരണം, ഭ്രമം—ഇവയെല്ലാം ഒരുമിച്ചും വേറെയും എല്ലായ്പ്പോഴും പ്രകടമാകുന്നു. തമ്മിൽ കലർന്നിട്ടും അവയുടെ സ്വഭാവം വേറിട്ടതായിരിക്കുന്നു.
ഭാവോദ്ഭവസ്ഥിതിവിപത്കരണഭ്രമാണാം സംഹാരസര്ഗഭുവനാവനിവിഭ്രമാണാമ് । മിഥ്യൈവ ഖേ പ്രകചതാം ഖശരീരകാണാം സംലക്ഷ്യതേ ഽത്ര ന മനാഗ് അപി നാമ സങ്ഖ്യാ
ഭാവങ്ങളുടെ ഉദയം, നിലനിൽപ്പ്, നാശം, കാരണങ്ങളുടെ ആശങ്ക, ലോകങ്ങളുടെ സൃഷ്ടിയും നാശവും—ഇവയെല്ലാം ആകാശംപോലുള്ള ശരീരങ്ങളിൽ വെറും ഭ്രമമായി മാത്രം കാണപ്പെടുന്നു. ഇവിടെ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒന്നിനും പേരോ എണ്ണയോ ഇല്ല.
ഉത്പാതശാന്തിമരണോത്സവയുദ്ധസാമ്യവിദ്വേഷരാഗഭയവിശ്വസനാദി തത്ര । ഏകത്ര കോശ ഇവ രത്നചയോ വിഭാതി നാനാരസാപ്രതിഘസര്ഗപരമ്പരം തത്
വിപത്ത്, ശാന്തി, മരണം, ഉത്സവം, യുദ്ധം, സമത്വം, വൈരാഗ്യം, സ്നേഹം, ഭയം, വിശ്വാസം എന്നിവ എല്ലാം ഒരിടത്ത് രത്നങ്ങളുടെ കൂറ്റൻ ശേഖരമെന്നപോലെ ഒരുമിച്ച് പ്രകാശിക്കുന്നു. അനവധി രുചികൾ തമ്മിൽ തടസ്സമില്ലാതെ തുടർച്ചയായി എത്തുന്ന ഒരു ശ്രേണിപോലെയാണ് അതു.
തസ്യാശ് ചിദമ്ബരമയേ വപുഷി സ്വഭാവഭൂതാസ് സ്ഫുടാനുഭവഭാവജഗദ്വ്യവസ്ഥാഃ । സര്ഗക്ഷയാ മലിനദൃക്കലിതാമ്ബരസ്ഥകേശോണ്ഡുകസ്ഫുരണവത് പരിതസ് സ്ഫുരന്തി
ആ ചൈതന്യാകാശം കൊണ്ടുള്ള രൂപത്തിനുള്ളിൽ, അതിന്റെ സ്വഭാവമായിട്ടുള്ള ലോകത്തിലെ അനുഭവങ്ങളും ക്രമീകരണങ്ങളും, സൃഷ്ടിയും നാശവും കൊണ്ടു മലിനമായിരിക്കുന്നു. സൂര്യപ്രകാശത്തിൽ പൊടിക്കണങ്ങൾ തിളങ്ങുന്നതുപോലെ അവ എല്ലായിടത്തും തെളിഞ്ഞ് കാണപ്പെടുന്നു.
ജഗത് സങ്ക്സുബ്ധമ് അക്ഷുബ്ധം ദൃശ്യതേ ഽസ്ഥിതിസംസ്ഥിതി । സഞ്ചാല്യമാനമകുരപ്രതിബിമ്ബ ഇവ സ്ഥിതമ്
ലോകം ചിലപ്പോള് ഉണർന്നതുപോലെയും ചിലപ്പോള് ശാന്തമായതുപോലെയും തോന്നുന്നു. ചലിക്കുന്ന കുരങ്ങിന്റെ പ്രതിബിംബം കണ്ണാടിയില് കാണുന്നതുപോലെ, ചലനവും നിശ്ചലതയും ഒരുമിച്ച് കാണാം, പക്ഷേ അതു തന്നെ അശാന്തമാകുന്നില്ല.
നൃത്തസ്ഥപൂതാ അപ്യ് അന്തര് ജഗദര്ഥാḫ പ്രതിക്ഷണമ് । സ്ഥിതിം ത്യജന്തി ഗൃഹ്ണന്തി ബാലസങ്കല്പസര്ഗവത്
നൃത്തം ചെയ്യുന്നതോ, നിൽക്കുന്നതോ, അകത്തുനിന്ന് ശുദ്ധമായതുപോലെയോ തോന്നുന്ന ലോകത്തിലെ വസ്തുക്കൾ പോലും, ഓരോ നിമിഷവും അവയുടെ നിലകൾ ഉപേക്ഷിക്കുകയും പുതുതായി സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. കുട്ടിയുടെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടാകുന്ന സങ്കല്പങ്ങൾപോലെയാണ് അവയുടെ സൃഷ്ടിയും നാശവും.
ക്രിയാശക്തിശരീരേ ഽന്തḫ പൂയമാനാ അനാരതമ് । രാശീഭൂയ വിശീര്യന്തേ ജഗന്മുദ്ഗകണോത്കരാഃ
ക്രിയാശക്തിയുടെ ശരീരത്തിനുള്ളിൽ, എല്ലായ്പ്പോഴും ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നിടത്ത്, ലോകത്തിലെ കൂട്ടങ്ങൾ ധാന്യക്കൂട്ടങ്ങൾപോലെ രൂപം കൊണ്ടു വീണ്ടും വീണ്ടും ചിതറിപ്പോകുന്നു.
ക്ഷണമ് ആലക്ഷ്യതേ കിഞ്ചിന് ന കിഞ്ചിദ് അപി സാ ക്ഷണമ് । ക്ഷണമ് അങ്ഗുഷ്ഠമാത്രൈവ ക്ഷണമ് ആകാശപൂരിണീ
ഒരു നിമിഷം അവളെ എന്തോ ആയി കാണാം, അടുത്ത നിമിഷം ഒന്നുമില്ലാത്തതുപോലെയും തോന്നും; ഒരു നിമിഷം അവൾ വിരൽത്തുമ്പ് വലിപ്പം മാത്രമായിരിക്കും, മറ്റൊരു നിമിഷം ആകാശം മുഴുവൻ നിറയ്ക്കുന്നതുപോലെയും കാണാം.
യസ്മാത് സാ കലനാ ദേവീ സംവിച്ഛക്തിര് ജഗന്മയീ । അനന്താ പരമാകാശകോശശുദ്ധശരീരിണീ
അവളാണ് അളക്കുന്ന ശക്തി, ജ്ഞാനത്തിന്റെ ദേവി, ഈ ലോകം മുഴുവൻ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന അവളുടെ ശരീരം അതിരില്ലാത്തതും പരമാകാശം പോലെ ശുദ്ധവുമാണ്.
അബ്ധിര് നൃത്യതി പര്വതേ ഗിരിര് അപി പ്രോച്ചൈര് നഭẖകോടരേ വ്യോമാപീന്ദുദിവാകരര്ക്ഷവലിതം ഭൂമേര് അധസ്താദ് ഗതമ് । സദ്വീപാചലപത്തനോ വനഗണḫ പ്രോത്കീര്ണപുഷ്പോ ദിവി വ്യാലോലം ജഗദ് അമ്ബുധാവ് ഇവ തൃണം ദിക്ചക്രകേ ഭ്രാമ്യതി
സമുദ്രം പർവതത്തിന്മേൽ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു, പർവതം ആകാശത്തിന്റെ ഉയർന്ന ഗുഹയിൽ ഉയർന്ന് നിൽക്കുന്നു. ആകാശം ചന്ദ്രനും സൂര്യനും നക്ഷത്രങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, ഭൂമി താഴെ കിടക്കുന്നു. ദ്വീപുകളും പർവതങ്ങളും നഗരങ്ങളും കാടുകളും പൂക്കൾ ചിതറിച്ചുകൊണ്ട് ആകാശത്ത് ചുറ്റുന്നു. ലോകം ദിശകളുടെ ചക്രത്തിൽ ഒരു പുല്ലുപോലെ തിരിഞ്ഞു, സമുദ്രത്തിൽ ഒഴുകുന്നതുപോലെ ഭ്രമിക്കുന്നു.