ഘനശാത്കൃതബാഷ്പാഭ്രൈẖ കല്പാഭ്രൈര് അപി മേദുരൈഃ । അന്ധീകൃതാര്കജാലാംശുതമോനിബിഡമന്ഥരമ്
മോശം കനലായ മേഘങ്ങൾ, ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്ന കനൽമേഘങ്ങൾ പോലും, സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങൾ അപ്രഭയാക്കി ആകാശം ഇരുണ്ടും ഭാരവാനുമായി തീർക്കുന്നു.
വിശീര്ണവസുധാപീഠഖണ്ഡഖണ്ഡൈര് ഗലത്തടൈഃ । ഉഹ്യമാനൈര് ലുഠച്ഛൈലപത്തനൈസ് സങ്കടാര്ണവമ്
ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലത്തിന്റെ ഭാഗങ്ങൾ തകർന്നു വീഴുകയും, ഉരുണ്ടു പോവുന്ന പർവ്വതശിഖരങ്ങൾ ഒഴുകുകയും ചെയ്തതുകൊണ്ട്, കടൽ ഭയാനകവും കടക്കാനാവാത്തതുമായിരിക്കുന്നു.
ഊര്മ്യദ്ര്യുന്നയനച്ഛിന്നഘനൈര് ഘര്ഘരമാരുതൈഃ । സമുദ്രഘോഷൈര് ഗമ്ഭീരനിര്ഘാതൈര് ഭഗ്നദിക്തടമ്
കടലിന്റെ ഗർജ്ജനപോലെയും ആഴമുള്ള ഇടിമുഴക്കങ്ങളോടെയും കൂടെ, കനത്ത മേഘങ്ങളെ തകർക്കുന്ന കാറ്റുകൾ വലിയ ശബ്ദം ഉയർത്തി, ദിക്കുകളുടെ അതിരുകൾ തകർത്തു.
ബ്രഹ്മാണ്ഡകുഡ്യക്രോഡാഗ്രകുട്ടകൈẖ കടുടാങ്കൃതൈഃ । കല്പാഭ്രവികടാസ്ഫോടൈര് ഘട്ടിതൈകാര്ണവാരടി
ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിന്റെ ചുവർഭാഗങ്ങളിൽ കനത്ത കാറ്റ് ശക്തിയായി അടിച്ചുപൊട്ടിച്ചു; പ്രളയമേഘങ്ങളുടെ ഭയാനകമായ പൊട്ടിത്തെറികൾ ഒറ്റക്കടലിനെ കലക്കി.
സ്വര്ഗപാതാലഭൂലോകഖണ്ഡഖണ്ഡൈര് വിമിശ്രിതൈഃ । യഥാസ്വഭാവം തിഷ്ഠദ്ഭിര് മരുദ്ഭുഗ്നൈര് വൃതാമ്ബരമ്
സ്വർഗ്ഗം, പാതാളം, ഭൂമി എന്നിവയുടെ തകർന്ന ഭാഗങ്ങൾ തമ്മിൽ കലർന്നും, ഓരോന്നും തങ്ങളുടെ സ്വഭാവത്തിൽ നിലകൊണ്ടും, വളഞ്ഞുമുറിഞ്ഞ കാറ്റുകൾ ആകാശം ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു.
മൃതാര്ധമൃതദഗ്ധാര്ധദഗ്ധാങ്ഗൈര് ദേവദാനവൈഃ । അന്യോഽന്യദര്ശനാദ് വാതവേല്ലിതൈര് ഭ്രമിതായുധമ്
അർദ്ധമരണം സംഭവിച്ചും അർദ്ധം ദഹിച്ചും, ശരീരഭാഗങ്ങൾ പൊള്ളിപ്പോയ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും, പരസ്പരം കാണാനാവാതെ കാറ്റിൽ ചുറ്റുന്ന ആയുധങ്ങളുമായി അലയുന്നു.
കല്പാന്തപവനോദ്ഭ്രാന്തൈര് ലോകാന്തരജരത്തൃണൈഃ । ആരബ്ധാര്ജുനവാതാഖ്യസ്തമ്ഭമ് ഉദ്ധൂമഭസ്മഭിഃ
യുഗാന്തകാലത്ത് വീശുന്ന കാറ്റിൽ അന്യലോകങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ഉണങ്ങിയ പുല്ലുകൾ പറന്നു ചിതറുന്നു, അർജുനൻ എന്ന പേരിലുള്ള കാറ്റ് ഉയർത്തിയ പുകയും ചാരവും ആകാശത്ത് പടരുന്നു.
ഉഹ്യമാനശിലാജാലപ്രഹാരവിലുഠത്തടൈഃ । പതല്ലോകാന്തരൈസ് താരടുഷ്കാരകടുടാങ്കൃതമ്
പാറകളും കല്ലുകളും കാറ്റിൽ പറന്നു ഇടിച്ചിടിച്ച് തീരങ്ങൾ തകർന്നുപോകുന്നു, നക്ഷത്രങ്ങൾ ചിതറിപ്പൊടിഞ്ഞു ലോകങ്ങൾ വീണു ഭയാനകമായ കാഴ്ചയാകുന്നു.
വാതോദ്വ്യൂഢഗിരിവ്രാതഗുഹാഭാങ്കാരഭാസുരമ് । പതദ്ഭിര് വിഹിതാവര്തം ലോകപാലപുരീപുരൈഃ
കാറ്റ് കൂട്ടിച്ചേർത്ത മലനിരകളിലെ ഗുഹകൾ ഭയാനകമായി പ്രകാശിക്കുന്നു, ലോകപാലകരുടെ നഗരങ്ങൾ വീണു ചുഴലിക്കാറ്റുകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
കൃതകര്കശനിര്ഹ്രാദൈര് അസുരൈര് ഇവ മാരുതൈഃ । ഉഹ്യമാനവനവ്യൂഹപ്രോതവാതായനൈര് വൃതമ്
അസുരന്മാരെപ്പോലെ ഭയങ്കരമായ ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കുന്ന കാറ്റുകൾ, വനം മുഴുവൻ പറന്നു മരങ്ങൾ വേരോടെ പറിഞ്ഞു വായുവിൽ അടഞ്ഞുപോകുന്നു.
പുരമണ്ഡലദൈത്യാഗ്നിസുരനാഗവിവസ്വതാമ് । നികുരുമ്ബം ദധദ് വ്യോമ്നി മഷകാനാമ് ഇവോച്ചയമ്
ആകാശത്ത് നഗരങ്ങൾ, അസുരന്മാർ, അഗ്നി, ദേവന്മാർ, പാമ്പുകൾ, സൂര്യൻ എന്നിവയുടെ കൂട്ടങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് കൂടിയിരിക്കുന്നതെല്ലാം ഒരു കൂട്ടം കൊതുകുകൾ ചേരുന്നതുപോലെ കാണാം.
നശ്യന് നഗവരാഭോഗഭാഗൈര് ഭഗ്നസുരാലയൈഃ । ആവര്തഘര്ഘരാരാവൈര് ജലമ് ഊര്ധ്വമ് അധോ ഽനലമ്
പർവ്വതങ്ങളുടെ ഭാഗങ്ങളും തകർന്ന ദേവാലയങ്ങളും ചുഴലിക്കാറ്റുകളുടെ ഗർജ്ജനവും ഒക്കെയായി നശിക്കുന്നു; വെള്ളം മുകളിലേക്ക് ഉയരുകയും അഗ്നി താഴേക്ക് ഇറങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു.
കുര്വജ് ജലാദ്രിനിഷ്പേഷൈര് ദിക്പാലപുരകുട്ടനമ് । നിപതദ്ദേവദൈത്യേന്ദ്രസിദ്ധഗന്ധര്വപത്തനമ്
വെള്ളവും പർവ്വതങ്ങളും തമ്മിൽ ഇടിച്ചിടുമ്പോൾ ദിശാപാലകരുടെ നഗരഭിത്തികൾ തകർന്നു, ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും രാജാക്കളുടെയും സിദ്ധന്മാരുടെയും ഗന്ധർവന്മാരുടെയും നഗരങ്ങൾ താഴേക്ക് വീഴുന്നു.
കുട്ടനം പര്വതാദീനാം പ്രശാന്താങ്ഗാരരൂപിണാമ് । വാതൈẖ കുര്വത് പദാര്ഥാനാമ് ആസാരം രജസാമ് ഇവ
ശാന്തമായ അഗ്നിയുടെ രൂപം ധരിച്ചിരിക്കുന്ന പർവ്വതാദികൾ കാറ്റ് ഇടിച്ചിടുമ്പോൾ, പൊടിപടലങ്ങൾ മഴപെയ്യുന്നതുപോലെ ചിതറുന്നു.
പുരാണ്യ് അമരദൈത്യാനാം ഭ്രമദ്ഭിത്തീനി ശാതയത് । രത്നൈẖ ഖനഖനായന്തി പയാംസീവ പയസ്വതാമ്
പഴയ ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും മതിലുകള് തകര്ന്നു വീഴുന്നു; ധനികരുടെ വീടുകളില് വെള്ളം ഒഴുകുന്നതുപോലെ, രത്നങ്ങള് ഇടിച്ചിടിച്ച് കുത്തിപ്പൊട്ടി കിടക്കുന്നു.
പൂര്ണാമ്ബരം പരിപതല്ലോകസപ്തകമന്ദിരൈഃ । ചക്രാവൃത്ത്യാ ഭ്രമദ്രൂപൈര് അപരൈസ് സാഗരൈര് ഇവ
ആകാശം മുഴുവന് ഏഴു ലോകങ്ങളുടെ മഹലുകള് ചുറ്റി ചുറ്റി വീണു ചിതറുന്നു; അവയുടെ ആകൃതികള് ചക്രം പോലെ ഭ്രമിച്ച്, സമുദ്രങ്ങളെപ്പോലെയാണ്.
ഹേമസ്ഫടികവൈഡൂര്യസസാരമണിമന്ദിരൈഃ । ദിവḫ പതദ്ഭിര് ആകീര്ണമ് ഉദ്യജ്ഝണഝണസ്വനൈഃ
സ്വര്ണം, സ്ഫടികം, വൈഡൂര്യം, വിലയേറിയ രത്നങ്ങള് എന്നിവകൊണ്ടുള്ള കൊട്ടാരങ്ങള് ആകാശത്ത് നിന്ന് വീണ്, ഉയര്ന്ന ജ്ഞാനജ്ഞാന ശബ്ദത്തോടെ ആകാശം നിറയുന്നു.
ഉത്പേതുര് ധൂമഭസ്മാബ്ദാḫ പേതുര് ധാരാപുരോത്കരാഃ । ഉന്മമജ്ജുസ് തരങ്ഗൌഘാ മമജ്ജുര് ഭൂതലാദ്രയഃ
പുകയും ചാരവും നിറഞ്ഞ മേഘങ്ങള് ഉയർന്നു, വെള്ളം കുത്തനെ ഒഴുകി, തിരമാലകള് പൊങ്ങി, ഭൂമിയില് പര്വ്വതങ്ങള് ഉയര്ന്നു.
ആവര്തഘര്ഘരാരാവാ മിഥോവിദലനോദ്യതാഃ । ജുഘൂര്ണുര് അര്ണവാẖ കീര്ണാḫ പര്ണവത്പ്രൌഢപര്വതാഃ
ചുറ്റിപ്പറക്കുന്ന തിരകളുടെ ഗർജ്ജനത്തോടെ കടലുകൾ തമ്മിൽ കൂട്ടിയിടിക്കാൻ ഉത്സുകമായി ഉയർന്നു, വലിയ പർവതങ്ങൾ ഇലകളെപ്പോലെ ചിതറിപ്പിടിച്ച അവയിലൂടെ കയറി തിരിഞ്ഞു.
ക്രന്ദച്ഛിഷ്ടാമരഗണം ദലത്സജ്ജീവഭൂതകമ് । ഭ്രമത്കേതുശതോത്പാതം ദുഷ്പ്രേക്ഷമ് അഭവജ് ജഗത്
ദേവതകളുടെ നിലവിളികളാൽ നിറഞ്ഞ ശേഷിച്ച അവശിഷ്ടങ്ങൾ, ജീവികൾ നശിച്ച അവസ്ഥ, നൂറുകണക്കിന് ജ്വലിക്കുന്ന ധൂമകേതുക്കൾ ചുറ്റിക്കറങ്ങുന്ന ഭയാനകമായ ലോകം, കാണാൻ പോലും കഴിയാത്തവിധം ഭയങ്കരമായി.
മൃതാര്ധമൃതയാ ഭൂതസന്തത്യാനിലലോലയാ । അഭൂന് നീരന്ധ്രമ് ആകാശം ജീര്ണപര്ണസവര്ണയാ
മരിച്ചും ജീവിച്ചും കിടക്കുന്ന ജീവികളുടെ കൂട്ടം കാറ്റിൽ അലയുന്നപോലെ, ഉണങ്ങിയ ഇലകളെപ്പോലെ ആകാശം മുഴുവൻ നിറഞ്ഞ് ഒരു പൊരുത്തമില്ലാത്ത കട്ടയായി മാറി.
ജഗദ് ആസീത് പതച്ഛൃങ്ഗസ്ഥൂലധാരൌഘനിര്ഭരമ് । ഭ്രശ്യദ്ബൃഹദ്ഗിരിപുരവ്രാതപൂര്ണസരിച്ഛതമ്
വീഴുന്ന പർവതങ്ങളുടെ കൊമ്പുകളിൽ നിന്നു കയറി ഒഴുകുന്ന വെള്ളപ്പൊക്കങ്ങൾ കൊണ്ട് ലോകം നിറഞ്ഞു; തകർന്ന വലിയ പർവതനഗരങ്ങളുടെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ നിറഞ്ഞ നൂറുകണക്കിന് നദികൾ അവിടെയുണ്ടായി.
ശാമ്യച്ഛമശമാശബ്ദശതസങ്ഗിഹുതാശനമ് । ചലാബ്ധിവലനാദോലാലോലശൈലസരിത്തടമ്
ശമവും അശമവും എന്നിങ്ങനെ നൂറുകണക്കിന് നാദങ്ങളുമായി ചേർന്ന അഗ്നി കത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ചലിക്കുന്ന സമുദ്രത്തിന്റെ കനലിൽ കുലുങ്ങി, പർവതങ്ങളും നദീതീരങ്ങളും വിറച്ചു.
തൃണരാശിസരിന്ന്യായമിശ്രദ്വീപാര്ണവോത്കരമ് । അത്യന്തദൂരദിഗ്വ്യോമക്ഷണജ്വാലാമഹാവനമ്
പുല്ല്കൂട്ടുകളും നദികളും പോലെ ദ്വീപുകളും സമുദ്രങ്ങളും തമ്മിൽ കലർന്നിരുന്നതു. അതീവ ദൂരത്തുള്ള ആകാശത്തിലും ദിക്കുകളിലും ഒരു വലിയ ജ്വാലാവനം ഒരു നിമിഷം തെളിഞ്ഞു.
വര്ഷശാമ്യദ്ധുതാശോത്ഥഭസ്മാമോദപതത്സുരമ് । ഭൂതപൂര്വജഗദ്ഭൂതം പരിവിസ്മൃതസര്ഗകമ്
മഴയിൽ അണഞ്ഞ അഗ്നിയുടെ ചാരത്തിന്റെ സുഗന്ധം വഹിച്ച് ദേവന്മാർ വീണു. മുമ്പ് ഉണ്ടായിരുന്ന ലോകം, സ്വന്തം സൃഷ്ടിയെ തന്നെ മറന്നതുപോലെ ആയി.
നിരര്ഗലോല്ലസന്നാദം സാര്ഗലോപശമക്രമമ് । സര്ഗലോഭോല്ലസച്ഛേഷം വര്ഗലോകവിവര്ജിതമ്
തടയില്ലാത്ത ഒരു വലിയ ശബ്ദം ഉയർന്നു, എല്ലാം ക്രമേണ ശാന്തമായി. സൃഷ്ടിയിലേക്കുള്ള ആഗ്രഹത്തിന്റെ അവസാന അവശിഷ്ടം മാത്രം ബാക്കി, എല്ലാം ലോകങ്ങളും ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
അനാരതവിപര്യാസകാരിമാരുതനിര്ധുതമ് । ബീജരാശിമ് ഇവാജസ്രം പൂയമാനം പുനḫ പുനഃ
തടയില്ലാത്ത ഭ്രമത്തിന്റെ കാറ്റ് വീണ്ടും വീണ്ടും വീശുമ്പോള്, വിതറിയിട്ടുള്ള വിത്തുകളുടെ കൂമ്പാരത്തെപ്പോലെ മനസ്സും നിരന്തരം ഉണർത്തപ്പെടുന്നു.
ഉല്മുകാന്യോഽന്യനിഷ്പേഷവഹ്നി ചൂര്ണസുവര്ണജൈഃ । രജോഭിര് വിവൃതൈര് ഹേമകുട്ടിമാകാശകോടരമ്
അഗ്നിക്കൊമ്പുകളും, തമ്മിൽ തല്ലി ഉരച്ചപ്പോൾ പിറക്കുന്ന ചിന്തകളും, പൊടിയായി പറക്കുന്ന പൊന്നിന്റെ കണങ്ങളും പോലെ, പൊന്നുകൊണ്ടു പണിതിരിക്കുന്ന കൊട്ടാരത്തിന്റെ ആകാശം പൊടികൾ കൊണ്ട് നിറയുന്നു.
ഭൂമണ്ഡലബൃഹത്ഖണ്ഡൈര് ഭ്രഷ്ടൈസ് സദ്വീപസാഗരൈഃ । പൂര്ണസപ്തമപാതാലം ലുഠത്പാതാലമണ്ഡലൈഃ
ഭൂമിയുടെ വലിയ തുണ്ട് കൾ, ദ്വീപുകളും സമുദ്രങ്ങളുമൊക്കെയും ചിതറിപ്പോയി, ഏഴു പാതാളങ്ങളും അവയുടെ ചക്രത്തിൽ ഉരുണ്ടു കിടക്കുന്നു.
ആസപ്തമസുതാലാന്തമ് ആമഹീതലപര്വതമ് । ആവ്യോമൈകാര്ണവീഭൂതം പൂര്ണം പ്രലയവായുഭിഃ
ഏഴാമത്തെ പാതാളം വരെ, ഭൂമിയിലെ മലകളും ഉൾപ്പെടുത്തി, ആകാശം ഒറ്റ സമുദ്രമായി മാറി, എല്ലാം പ്രളയക്കാറ്റുകൾ കൊണ്ട് നിറയുന്നു.