ഉച്ഛലദ്ദീര്ഘഝാങ്കാരൈശ് ഛമച്ഛമമയാത്മകൈഃ । തൂര്യൈര് ഉന്നമദാസാരവിസാരിജയഘോഷണമ്
നീണ്ട പാമ്പ് പോലെ മുഴങ്ങുന്ന വലിയ കാഹളങ്ങളുടെ ഗംഭീരശബ്ദത്തോടും, മണികൾ തമ്മിൽ ഇടിച്ചിടിക്കുന്ന ഉത്സവശബ്ദത്തോടും കൂടെ, വെള്ളം കുതിച്ചൊഴുകുന്നതുപോലെയുള്ള വിജയഘോഷം അവിടെ ഉയർന്നു.
ഭ്രമദ്ഭസ്മാഭധൂമ്രാഭ്രം ബൃഹത്കല്പാഭ്രസമ്ഭ്രമമ് । ബാഷ്പാഭ്രവിഭ്രമോദ്ഭ്രാന്തം ശീകരോഗ്രാഭ്രവൃന്ദവത്
ചുറ്റും ചുറ്റും ചാരവും പുകയും കറുത്ത മേഘങ്ങൾ പോലെ കറങ്ങി, പ്രളയകാലത്തെ വലിയ മേഘക്കുഴപ്പംപോലും അവിടെ ഉണ്ടായി. കനൽമൂടിയ കാറ്റുമേഘങ്ങൾ പോലെ ലോകം മുഴുവൻ അലയടിച്ചു.
ബ്രഹ്മാണ്ഡഭിത്തിഭാങ്കാരഭീഷണൈര് മാതരിശ്വനഃ । പ്രസരൈര് അമ്ബരോഡ്ഡീനദഗ്ധേന്ദ്രാദിപുരോത്കരമ്
ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിന്റെ ചുമരുകൾ പൊട്ടിത്തെറിക്കും പോലെ ഭയങ്കരമായ കാറ്റ് വീശി, ആകാശം മുഴുവൻ നിറഞ്ഞു. ഇന്ദ്രനും ദേവന്മാരുടെയും നഗരങ്ങൾ അഗ്നിയിൽ കത്തിയും കാറ്റിൽ പറന്നുപോയി.
ജലാനിലാനലോല്ലാസസ്ഫുടത്കോടിശതാശ്മനാമ് । പ്രവിഘട്ടനടാങ്കാരൈര് ജഡീഭൂതാന്തകശ്രുതി
ജലം, കാറ്റ്, അഗ്നി എന്നിവയുടെ ഉഗ്രതയിൽ പതിനായിരക്കണക്കിന് വലിയ കല്ലുകൾ തമ്മിൽ ഇടിച്ചിടുന്ന ശബ്ദം, മരണത്തിന്റെ ശബ്ദം പോലും അവിടെ മങ്ങിപ്പോയി.
നഭസ്സ്തമ്ഭനിഭാബദ്ധധാരാനീരന്ധ്രവര്ഷണൈഃ । കര്ഷണൈẖ കല്പവല്ലീനാം ഛമച്ഛമഘനധ്വനി
മേഘങ്ങൾ പോലെ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് ഒഴുകി വീഴുന്ന വെള്ളധാരകൾ അനേകം വഴികളിലൂടെ തടഞ്ഞു വിടുന്നു. ആ ആശാപാലകവള്ളി ചെടികളുടെ ഇലയിലൊക്കെ കനത്ത മഴയുടെ ശബ്ദം പോലെ ഒരു കറക്കം കേൾക്കാം.
ഗങ്ഗാ തരങ്ഗികാ യേഷാം താദൃശൈസ് സരിതാം ഗണൈഃ । അഭ്രൈര് ഇവ നഭോ ഭീമൈḫ പൂര്യമാണാഖിലാര്ണവമ്
അവയുടെ തിരകൾ ഗംഗയുടെ തിരകളെപ്പോലെയാണ്; അത്രയും വലിയ നദികൾ ചേർന്ന്, മേഘങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ആകാശം മുഴുവൻ സമുദ്രത്തിലേക്ക് ഒഴുകുന്നതുപോലെ ആ സമുദ്രം നിറയുന്നു.
താപിഞ്ഛപത്ത്രവൃന്ദസ്ഥപുഷ്പഗുച്ഛസമോപമൈഃ । തപദ്ഭിര് അര്കൈര് ആലീഢപീതകല്പാഭ്രമണ്ഡലമ്
മയിലിന്റെ ആലയിലുകൾ പോലെ ഇലകളിൽ വിശ്രമിക്കുന്ന പൂക്കളുടെയും, കനലേറിയ സൂര്യൻ ആ ആഗ്രഹം നിറവേറുന്ന മേഘക്കൂട്ടത്തിന്റെ മഞ്ഞള നിറം ചൂണ്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതും അവിടെ കാണാം.
വഹദ്ഗിരിസരിദ്വ്യൂഢശിഖരിദ്വീപപത്തനമ് । കല്പാനിലഘനക്ഷോഭകൃതപര്വതകുട്ടനമ്
പർവതങ്ങളും നദികളും ദ്വീപുകളും നഗരങ്ങളും ചുമന്ന്, ആ കാലത്തിന്റെ കനത്ത കാറ്റുകൾ പർവതശിഖരങ്ങൾ തകർത്ത് ചുരണ്ടുന്നു.
ഗ്രഹതാരാഗണൈര് ഉഗ്രൈര് വ്യഗ്രൈര് വിഗ്രഹദുര്ഗ്രഹൈഃ । പതദ്ഭിര് ദ്വിഗുണാലാതലതമ് ആവര്തപാതിഭിഃ
ഭയാനകവും അശാന്തവുമായ ഗ്രഹങ്ങളും നക്ഷത്രങ്ങളും, പിടിക്കാനോ അടക്കാനോ കഴിയാത്തവ, ഇരട്ടിയായി പാളിച്ചുകൊണ്ടു കത്തുന്ന ഉല്കകളെപ്പോലെ ചുഴലിക്കാറ്റിൽ വീണു പോകുന്നു.
അര്ണവോത്ഥജലാദ്രീന്ദ്രസങ്ഘട്ടാസ്ഫോടഘട്ടിതമ് । മഹാപ്രലയപര്യസ്തപര്വതപ്രാന്തകുട്ടിതമ്
കടലിൽ നിന്നുയർന്ന മഹാശൈലങ്ങൾ തമ്മിൽ കൂട്ടിയിടിച്ചുണ്ടാകുന്ന വലിയ ശബ്ദത്താൽ, മഹാപ്രളയത്തിൽ പർവ്വതങ്ങളുടെ അറ്റങ്ങൾ തകർന്നതുകൊണ്ടു തല്ല് കിട്ടി വിറയുന്ന അവസ്ഥ.
ഘനശാത്കൃതബാഷ്പാഭ്രൈẖ കല്പാഭ്രൈര് അപി മേദുരൈഃ । അന്ധീകൃതാര്കജാലാംശുതമോനിബിഡമന്ഥരമ്
മോശം കനലായ മേഘങ്ങൾ, ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്ന കനൽമേഘങ്ങൾ പോലും, സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങൾ അപ്രഭയാക്കി ആകാശം ഇരുണ്ടും ഭാരവാനുമായി തീർക്കുന്നു.
വിശീര്ണവസുധാപീഠഖണ്ഡഖണ്ഡൈര് ഗലത്തടൈഃ । ഉഹ്യമാനൈര് ലുഠച്ഛൈലപത്തനൈസ് സങ്കടാര്ണവമ്
ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലത്തിന്റെ ഭാഗങ്ങൾ തകർന്നു വീഴുകയും, ഉരുണ്ടു പോവുന്ന പർവ്വതശിഖരങ്ങൾ ഒഴുകുകയും ചെയ്തതുകൊണ്ട്, കടൽ ഭയാനകവും കടക്കാനാവാത്തതുമായിരിക്കുന്നു.
ഊര്മ്യദ്ര്യുന്നയനച്ഛിന്നഘനൈര് ഘര്ഘരമാരുതൈഃ । സമുദ്രഘോഷൈര് ഗമ്ഭീരനിര്ഘാതൈര് ഭഗ്നദിക്തടമ്
കടലിന്റെ ഗർജ്ജനപോലെയും ആഴമുള്ള ഇടിമുഴക്കങ്ങളോടെയും കൂടെ, കനത്ത മേഘങ്ങളെ തകർക്കുന്ന കാറ്റുകൾ വലിയ ശബ്ദം ഉയർത്തി, ദിക്കുകളുടെ അതിരുകൾ തകർത്തു.
ബ്രഹ്മാണ്ഡകുഡ്യക്രോഡാഗ്രകുട്ടകൈẖ കടുടാങ്കൃതൈഃ । കല്പാഭ്രവികടാസ്ഫോടൈര് ഘട്ടിതൈകാര്ണവാരടി
ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിന്റെ ചുവർഭാഗങ്ങളിൽ കനത്ത കാറ്റ് ശക്തിയായി അടിച്ചുപൊട്ടിച്ചു; പ്രളയമേഘങ്ങളുടെ ഭയാനകമായ പൊട്ടിത്തെറികൾ ഒറ്റക്കടലിനെ കലക്കി.
സ്വര്ഗപാതാലഭൂലോകഖണ്ഡഖണ്ഡൈര് വിമിശ്രിതൈഃ । യഥാസ്വഭാവം തിഷ്ഠദ്ഭിര് മരുദ്ഭുഗ്നൈര് വൃതാമ്ബരമ്
സ്വർഗ്ഗം, പാതാളം, ഭൂമി എന്നിവയുടെ തകർന്ന ഭാഗങ്ങൾ തമ്മിൽ കലർന്നും, ഓരോന്നും തങ്ങളുടെ സ്വഭാവത്തിൽ നിലകൊണ്ടും, വളഞ്ഞുമുറിഞ്ഞ കാറ്റുകൾ ആകാശം ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു.
മൃതാര്ധമൃതദഗ്ധാര്ധദഗ്ധാങ്ഗൈര് ദേവദാനവൈഃ । അന്യോഽന്യദര്ശനാദ് വാതവേല്ലിതൈര് ഭ്രമിതായുധമ്
അർദ്ധമരണം സംഭവിച്ചും അർദ്ധം ദഹിച്ചും, ശരീരഭാഗങ്ങൾ പൊള്ളിപ്പോയ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും, പരസ്പരം കാണാനാവാതെ കാറ്റിൽ ചുറ്റുന്ന ആയുധങ്ങളുമായി അലയുന്നു.
കല്പാന്തപവനോദ്ഭ്രാന്തൈര് ലോകാന്തരജരത്തൃണൈഃ । ആരബ്ധാര്ജുനവാതാഖ്യസ്തമ്ഭമ് ഉദ്ധൂമഭസ്മഭിഃ
യുഗാന്തകാലത്ത് വീശുന്ന കാറ്റിൽ അന്യലോകങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ഉണങ്ങിയ പുല്ലുകൾ പറന്നു ചിതറുന്നു, അർജുനൻ എന്ന പേരിലുള്ള കാറ്റ് ഉയർത്തിയ പുകയും ചാരവും ആകാശത്ത് പടരുന്നു.
ഉഹ്യമാനശിലാജാലപ്രഹാരവിലുഠത്തടൈഃ । പതല്ലോകാന്തരൈസ് താരടുഷ്കാരകടുടാങ്കൃതമ്
പാറകളും കല്ലുകളും കാറ്റിൽ പറന്നു ഇടിച്ചിടിച്ച് തീരങ്ങൾ തകർന്നുപോകുന്നു, നക്ഷത്രങ്ങൾ ചിതറിപ്പൊടിഞ്ഞു ലോകങ്ങൾ വീണു ഭയാനകമായ കാഴ്ചയാകുന്നു.
വാതോദ്വ്യൂഢഗിരിവ്രാതഗുഹാഭാങ്കാരഭാസുരമ് । പതദ്ഭിര് വിഹിതാവര്തം ലോകപാലപുരീപുരൈഃ
കാറ്റ് കൂട്ടിച്ചേർത്ത മലനിരകളിലെ ഗുഹകൾ ഭയാനകമായി പ്രകാശിക്കുന്നു, ലോകപാലകരുടെ നഗരങ്ങൾ വീണു ചുഴലിക്കാറ്റുകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
കൃതകര്കശനിര്ഹ്രാദൈര് അസുരൈര് ഇവ മാരുതൈഃ । ഉഹ്യമാനവനവ്യൂഹപ്രോതവാതായനൈര് വൃതമ്
അസുരന്മാരെപ്പോലെ ഭയങ്കരമായ ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കുന്ന കാറ്റുകൾ, വനം മുഴുവൻ പറന്നു മരങ്ങൾ വേരോടെ പറിഞ്ഞു വായുവിൽ അടഞ്ഞുപോകുന്നു.
പുരമണ്ഡലദൈത്യാഗ്നിസുരനാഗവിവസ്വതാമ് । നികുരുമ്ബം ദധദ് വ്യോമ്നി മഷകാനാമ് ഇവോച്ചയമ്
ആകാശത്ത് നഗരങ്ങൾ, അസുരന്മാർ, അഗ്നി, ദേവന്മാർ, പാമ്പുകൾ, സൂര്യൻ എന്നിവയുടെ കൂട്ടങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് കൂടിയിരിക്കുന്നതെല്ലാം ഒരു കൂട്ടം കൊതുകുകൾ ചേരുന്നതുപോലെ കാണാം.
നശ്യന് നഗവരാഭോഗഭാഗൈര് ഭഗ്നസുരാലയൈഃ । ആവര്തഘര്ഘരാരാവൈര് ജലമ് ഊര്ധ്വമ് അധോ ഽനലമ്
പർവ്വതങ്ങളുടെ ഭാഗങ്ങളും തകർന്ന ദേവാലയങ്ങളും ചുഴലിക്കാറ്റുകളുടെ ഗർജ്ജനവും ഒക്കെയായി നശിക്കുന്നു; വെള്ളം മുകളിലേക്ക് ഉയരുകയും അഗ്നി താഴേക്ക് ഇറങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു.
കുര്വജ് ജലാദ്രിനിഷ്പേഷൈര് ദിക്പാലപുരകുട്ടനമ് । നിപതദ്ദേവദൈത്യേന്ദ്രസിദ്ധഗന്ധര്വപത്തനമ്
വെള്ളവും പർവ്വതങ്ങളും തമ്മിൽ ഇടിച്ചിടുമ്പോൾ ദിശാപാലകരുടെ നഗരഭിത്തികൾ തകർന്നു, ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും രാജാക്കളുടെയും സിദ്ധന്മാരുടെയും ഗന്ധർവന്മാരുടെയും നഗരങ്ങൾ താഴേക്ക് വീഴുന്നു.
കുട്ടനം പര്വതാദീനാം പ്രശാന്താങ്ഗാരരൂപിണാമ് । വാതൈẖ കുര്വത് പദാര്ഥാനാമ് ആസാരം രജസാമ് ഇവ
ശാന്തമായ അഗ്നിയുടെ രൂപം ധരിച്ചിരിക്കുന്ന പർവ്വതാദികൾ കാറ്റ് ഇടിച്ചിടുമ്പോൾ, പൊടിപടലങ്ങൾ മഴപെയ്യുന്നതുപോലെ ചിതറുന്നു.
പുരാണ്യ് അമരദൈത്യാനാം ഭ്രമദ്ഭിത്തീനി ശാതയത് । രത്നൈẖ ഖനഖനായന്തി പയാംസീവ പയസ്വതാമ്
പഴയ ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും മതിലുകള് തകര്ന്നു വീഴുന്നു; ധനികരുടെ വീടുകളില് വെള്ളം ഒഴുകുന്നതുപോലെ, രത്നങ്ങള് ഇടിച്ചിടിച്ച് കുത്തിപ്പൊട്ടി കിടക്കുന്നു.
പൂര്ണാമ്ബരം പരിപതല്ലോകസപ്തകമന്ദിരൈഃ । ചക്രാവൃത്ത്യാ ഭ്രമദ്രൂപൈര് അപരൈസ് സാഗരൈര് ഇവ
ആകാശം മുഴുവന് ഏഴു ലോകങ്ങളുടെ മഹലുകള് ചുറ്റി ചുറ്റി വീണു ചിതറുന്നു; അവയുടെ ആകൃതികള് ചക്രം പോലെ ഭ്രമിച്ച്, സമുദ്രങ്ങളെപ്പോലെയാണ്.
ഹേമസ്ഫടികവൈഡൂര്യസസാരമണിമന്ദിരൈഃ । ദിവḫ പതദ്ഭിര് ആകീര്ണമ് ഉദ്യജ്ഝണഝണസ്വനൈഃ
സ്വര്ണം, സ്ഫടികം, വൈഡൂര്യം, വിലയേറിയ രത്നങ്ങള് എന്നിവകൊണ്ടുള്ള കൊട്ടാരങ്ങള് ആകാശത്ത് നിന്ന് വീണ്, ഉയര്ന്ന ജ്ഞാനജ്ഞാന ശബ്ദത്തോടെ ആകാശം നിറയുന്നു.
ഉത്പേതുര് ധൂമഭസ്മാബ്ദാḫ പേതുര് ധാരാപുരോത്കരാഃ । ഉന്മമജ്ജുസ് തരങ്ഗൌഘാ മമജ്ജുര് ഭൂതലാദ്രയഃ
പുകയും ചാരവും നിറഞ്ഞ മേഘങ്ങള് ഉയർന്നു, വെള്ളം കുത്തനെ ഒഴുകി, തിരമാലകള് പൊങ്ങി, ഭൂമിയില് പര്വ്വതങ്ങള് ഉയര്ന്നു.
ആവര്തഘര്ഘരാരാവാ മിഥോവിദലനോദ്യതാഃ । ജുഘൂര്ണുര് അര്ണവാẖ കീര്ണാḫ പര്ണവത്പ്രൌഢപര്വതാഃ
ചുറ്റിപ്പറക്കുന്ന തിരകളുടെ ഗർജ്ജനത്തോടെ കടലുകൾ തമ്മിൽ കൂട്ടിയിടിക്കാൻ ഉത്സുകമായി ഉയർന്നു, വലിയ പർവതങ്ങൾ ഇലകളെപ്പോലെ ചിതറിപ്പിടിച്ച അവയിലൂടെ കയറി തിരിഞ്ഞു.
ക്രന്ദച്ഛിഷ്ടാമരഗണം ദലത്സജ്ജീവഭൂതകമ് । ഭ്രമത്കേതുശതോത്പാതം ദുഷ്പ്രേക്ഷമ് അഭവജ് ജഗത്
ദേവതകളുടെ നിലവിളികളാൽ നിറഞ്ഞ ശേഷിച്ച അവശിഷ്ടങ്ങൾ, ജീവികൾ നശിച്ച അവസ്ഥ, നൂറുകണക്കിന് ജ്വലിക്കുന്ന ധൂമകേതുക്കൾ ചുറ്റിക്കറങ്ങുന്ന ഭയാനകമായ ലോകം, കാണാൻ പോലും കഴിയാത്തവിധം ഭയങ്കരമായി.