സര്ഗസ്യ കാരണം തത്ര ന കിഞ്ചിദ് ഉപപദ്യതേ । മലമ് ആകാരബീജാദി മായാമോഹഭ്രമാദികമ്
അവിടെയൊന്നും സൃഷ്ടിയുടെ കാരണമെന്നു പറയാൻ കഴിയില്ല; അശുദ്ധി, രൂപത്തിന്റെ വിത്ത്, മായ, ഭ്രമം, തെറ്റിദ്ധാരണ എന്നിവ ഒന്നും അവിടെ ബാധകമല്ല.
കേവലം ശാന്തമ് അത്യച്ഛമ് ആദ്യന്തപരിവര്ജിതമ് । തദ് വിദ്യതേ യത്ര കില ഖമ് അപി സ്ഥൂലമ് അശ്മവത്
അവിടെ മാത്രം അത്യന്തം ശാന്തവും അത്യന്തം സുതാര്യമുമായതും ആദിയും അന്തവും ഇല്ലാത്തതും നിലകൊള്ളുന്നു; അവിടെ പോലും ആകാശം, കല്ലുപോലെയുള്ള ദ്രവ്യമായി, നിലനിൽക്കുന്നതാണ്.
ന ച നാസ്തീതി തദ് വക്തും ശക്യതേ വിദ്വപുര് യതഃ । ന ചൈവാസ്തീതി തദ് വക്തും യുക്തം ശാന്തമ് അലം യതഃ
അത് ഇല്ലെന്ന് പറയാൻ പണ്ഡിതന്മാർക്ക് കഴിയില്ല, കാരണം അവർ അതിനെ അറിയുന്നു; അതു ഉണ്ടെന്ന് പറയാനും ശരിയല്ല, കാരണം അത് ശാന്തവും അതീതവുമാണ്.
നിമേഷയോജനശതം പ്രാപ്തായാമ് ആത്മസംവിദി । മധ്യേ തസ്യാം തു യദ് രൂപം രൂപം തസ്യ പദസ്യ തത്
ആത്മബോധത്തിൽ ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് നൂറുകിലോമീറ്റർ കടന്നുപോകുമ്പോൾ, അതിന്റെ നടുവിൽ കാണുന്ന രൂപം, അതേ അവസ്ഥയുടെ രൂപമാണ്.
തസ്മിന് പദേ ജഗദ്രൂപം യദ് ഇദം ദൃശ്യതേ സ്ഫുരത് । സകാരണമ് ഇവാകാരകരാലമ് ഇവ ഭേദവത്
അവസ്ഥയിൽ ലോകത്തിന്റെ രൂപം എന്നിങ്ങനെ കാണപ്പെടുമ്പോൾ—പ്രകാശമായി, കാരണമുള്ളതുപോലെയും ഭയങ്കരമായ ഭേദങ്ങളോടെയും കാണപ്പെടുന്നു.
തത് സര്വം കാരണാഭാവാന് ന ജാതം ന ച വിദ്യതേ । നാകാരയുക്തം ന ജഗന് ന ച ദ്വൈതൈക്യസംയുതമ്
അത് എല്ലാം കാരണമില്ലാത്തതിനാൽ neither ജനിച്ചിട്ടുമില്ല, സത്യത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നുമില്ല; ലോകം രൂപമില്ലാത്തതും, ഇരട്ടത്വമോ ഏകത്വമോ ഇല്ലാത്തതുമാണ്.
യദ് അകാരണകം തസ്യ സത്താ നേഹോപപദ്യതേ । സ്വയം നിത്യാനുഭൂതേ ഽര്ഥേ കോ ഽത്രാപഹ്നവശക്തിമാന്
കാരണമില്ലാത്തത് ഇവിടെ നിലനിൽക്കാനാവില്ല; സ്വയം എല്ലായ്പ്പോഴും അനുഭവപ്പെടുന്ന സത്യം ആരാണ് നിഷേധിക്കാൻ കഴിവുള്ളത്?
ന ച ശാന്തമ് അനാദ്യന്തം ജഗതẖ കാരണം ഭവേത് । ബ്രഹ്മാമൂര്തം സുമൂര്തസ്യ ദൃശ്യസ്യാബ്രഹ്മരൂപിണഃ
ആദിയും അന്തവും ഇല്ലാത്ത ശാന്തമായത് ലോകത്തിന്റെ കാരണം ആകാൻ കഴിയില്ല; ബ്രഹ്മത്തിന്റെ രൂപം കാണപ്പെടുന്ന ഈ ലോകത്തിന്റെ രൂപം അല്ല.
തസ്മാത് തത്ര ജഗദ്രൂപം യദ് ആഭാനം തദ് ഏവ തത് । സ്വയമ് ഏവ തദ് ആഭാതി ചിദാകാശം ചിതി സ്ഥിതമ്
അതിനാൽ ലോകത്തിന്റെ രൂപമായി കാണുന്നതെന്താണോ അതാണ് സത്യം; അതു തന്നെ സ്വയം പ്രകാശിക്കുന്നു, അതായത് ബോധത്തിന്റെ ആകാശം ബോധത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നു.
ജഗച് ചിദ് ബ്രഹ്മ ഭാവാശ് ച തഥാഭാവോ ഭ്രമാദി ച । സര്വമ് ഏകമ് അജം ശാന്തമ് അദ്വൈതൈക്യമ് അനാമയമ്
ലോകം, ബോധം, ബ്രഹ്മം, എല്ലാ നിലകളും, ഭ്രമവും മറ്റും എല്ലാം ഒന്നാണ് — ജനനം ഇല്ലാത്തത്, ശാന്തമായത്, അദ്വൈതമായത്, ദുഃഖരഹിതമായത്.
പൂര്ണാത് പൂര്ണം പ്രസരതി പൂര്ണേ പൂര്ണം വിരാജതേ । പൂര്ണമ് ഏവോദിതം പൂര്ണാത് പൂര്ണേ പൂര്ണം വ്യവസ്ഥിതമ്
പൂർണ്ണതയിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണത പിറക്കുന്നു; പൂർണ്ണതയിൽ പൂർണ്ണത പ്രകാശിക്കുന്നു. പൂർണ്ണതയിൽ നിന്ന് പിറക്കുന്നതും പൂർണ്ണത മാത്രമാണ്; പൂർണ്ണതയിൽ പൂർണ്ണത തന്നെ നിലകൊള്ളുന്നു.
ശാന്തം സമം സമുദയാസ്തമയൈര് വിഹീനമ് ആകാരമുക്തമ് അജമ് അമ്ബരമ് അച്ഛമ് ഏവ । സര്വം സദാ സദസദ് ഏവ തഥോദിതാത്മ നിര്വാണമ് ആദ്യമ് ഇദമ് ഉത്തമബോധരൂപമ്
ശാന്തവും സമമായതുമായത്, ഉത്പാദനവും നാശവും ഇല്ലാത്തത്, രൂപരഹിതം, ജനനം ഇല്ലാത്തത്, ആകാശം പോലെ തെളിഞ്ഞത്—ഇതെല്ലാം എപ്പോഴും സതും അസതുമായ് നിലകൊള്ളുന്നു; ഇതാണ് ആത്മാവ്, മോക്ഷം, ആദിമം, ഉന്നതമായ ബോധത്തിന്റെ രൂപം.
ജഗന്നാമ നഭസ് സ്വച്ഛം സദ് ബ്രഹ്മ നഭസി സ്ഥിതമ് । നഭോ നഭസി ഭാതീദം ജഗച്ഛബ്ദാര്ഥ ഇത്യ് അജമ്
ലോകം എന്നത് ആകാശം എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; ശുദ്ധവും സത്യമായ ബ്രഹ്മവും ആകാശത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. ആകാശം ആകാശത്തിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു—ഇതാണ് 'ലോകം' എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം; ജനനം ഇല്ലാത്തത്.
ത്വമ് അഹം ജഗദ് ഇത്യാദിശബ്ദാര്ഥൈര് ബ്രഹ്മ ബ്രഹ്മണി । ശാന്തം സമസമാഭാസം സ്ഥിതമ് അസ്ഥിതമ് ഏവ സത്
‘നീ’, ‘ഞാൻ’, ‘ലോകം’ തുടങ്ങിയ വാക്കുകളുടെ അർത്ഥങ്ങൾ എല്ലാം ബ്രഹ്മത്തിൽ ബ്രഹ്മമായാണ് നിലകൊള്ളുന്നത്; ശാന്തവും സമമായ പ്രത്യക്ഷതയും, നിലകൊള്ളുന്നതും നിലകൊള്ളാത്തതുമായ് സത്വമായി നിലനിൽക്കുന്നു.
സമുദ്രഗിരിമേഘോര്വീവിസ്ഫോടമയമ് അപ്യ് അജമ് । കാഷ്ഠമൌനവദ് ഏവേദം ജഗദ് ബ്രഹ്മാവതിഷ്ഠതേ
സമുദ്രം, പർവ്വതം, മേഘം, ഭൂമി തുടങ്ങിയവയെല്ലാം കാണുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഇവ ഒന്നും ജനിച്ചവയല്ല; മരച്ചില്ലുപോലെ ശാന്തമായിരിക്കുന്നു ഈ ലോകം ബ്രഹ്മത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.
ദ്രഷ്ടാദ്രഷ്ടൈവ ദൃശ്യസ്യാഭാവാത് സ്വാത്മനി സംസ്ഥിതഃ । കര്താകര്തൈവ കര്തവ്യാഭാവതẖ കരണാദ് ഋതേ
കാണുന്നവനു കാണുന്നവൻ മാത്രമാണ്, കാരണം കാണപ്പെടുന്നതു ഇല്ല; സ്വയം ആത്മാവിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. ചെയ്യുന്നവനു ചെയ്യുന്നവൻ മാത്രമാണ്, ചെയ്യേണ്ടതു ഇല്ലാത്തതിനാൽ, പ്രവർത്തനമില്ലാതെ.
ന ജ്ഞത്വം ന ച കര്തൃത്വം ന ജഡത്വം ന ഭോക്തൃതാ । ന ശൂന്യതാ ന ചാര്ഥത്വമ് ഇഹ നാപി നഞര്ഥതാ
ഇവിടെ അറിവില്ല, ചെയ്യുന്നവനില്ല, ജഡത്വമില്ല, അനുഭവിക്കുന്നവനില്ല; ശൂന്യതയില്ല, ഉദ്ദേശമില്ല, അർത്ഥത്തിന്റെ നിഷേധവും ഇല്ല.
ശിലാജഠരവത് സത്യം ഘനമ് ഏകമ് അജം തതമ് । സര്വം ശാന്തമ് അനാദ്യന്തമ് ഏകം വിധിനിഷേധയോഃ
കല്ലിന്റെ ഉള്ളിലുപോലെ, സത്യവും ഘനവുമായ ഒന്നാണ്, ജനനമില്ലാത്തതും എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നതുമാണ്; എല്ലാം ശാന്തവും ആദിയും അന്തവും ഇല്ലാത്തതും, നിയമത്തിനും നിരോധനത്തിനും അതീതമായ ഒന്നാണ്.
മരണം ജീവിതം സത്യമ് അസത്യമ് അശുഭം ശുഭമ് । സര്വമ് ഏകമ് അജം വ്യോമ വീചിജാലം ജലം യഥാ
മരണം, ജീവൻ, സത്യം, അസത്യം, അശുഭം, ശുഭം — ഇവയെല്ലാം ഒന്നു തന്നെയാണ്; ജനനം ഇല്ലാത്ത ആകാശംപോലെയാണ്, തരംഗങ്ങൾ ജലത്തിൽ എങ്ങനെ ഒന്നായിരിക്കുന്നു അതുപോലെ.
വിദ്ഭാഗ ഏവ ദൃശ്യത്വം ദ്രഷ്ടൃത്വം ചൈവ ഗച്ഛതി । ഏതച് ച കല്പനം സ്വപ്നപുരാദിഷ്വ് അനുഭൂയതേ
വ്യത്യാസം ഉണ്ടാകുമ്പോഴാണ് കാണുന്നവനും കാണപ്പെടുന്നവയും തോന്നുന്നത്; ഇതെല്ലാം മനസ്സിന്റെ കற்பനയാണ്, സ്വപ്നങ്ങളിലും മറ്റും അനുഭവപ്പെടുന്നതുപോലെ.
ഏവമ് അച്ഛം പരാകാശേ സ്വപ്നപത്തനവജ് ജഗത് । ഭാതി പ്രഥമമ് ഏവേദം ബ്രഹ്മൈവേത്ഥമ് അതസ് സ്ഥിതമ്
ഇങ്ങനെയാണ്, നിർമലമായ ആകാശത്തിൽ ഈ ലോകം ആദ്യം ഒരു സ്വപ്നനഗരിപോലെ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു; അതെല്ലാം ബ്രഹ്മം മാത്രമാണ്, അങ്ങനെ തന്നെയാണ് നിലകൊള്ളുന്നത്.
തദ് ഇദം താദൃശം വിദ്ധി സര്വം സര്വാത്മകം ച യത് । ദേശാദ് ദേശാന്തരപ്രാപ്തൌ വിദോ മധ്യമ് അനങ്കിതമ്
ഈ ലോകം എങ്ങനെയാണെങ്കിലും, എല്ലാം വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം; ഒരിടത്തിൽ നിന്ന് മറ്റിടത്തേക്ക് പോകുമ്പോൾ, അറിയുന്നവൻ മധ്യത്തിൽ ഏതെങ്കിലും അടയാളമില്ലാതെ നിലകൊള്ളുന്നു.
ചിദ്വ്യോമ്നശ് ശാന്തശാന്തസ്യ മധ്യമ് ഏവൈവമ് ആസ്ഥിതമ് । ജഗത്തയേവ സലിലമ് ഏവോര്മ്യാദിതയാ യഥാ
ശുദ്ധമായ ചൈതന്യാകാശത്തിൽ, എല്ലായ്പ്പോഴും ശാന്തമായതിന്റെ നടുവിൽ ഇങ്ങനെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; ലോകം തിരകളായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന വെള്ളംപോലെയാണ്.
യദ് ഉദേത്യ് ഉദിതം യച് ച യച് ച നോദേതി നോദിതമ് । ദേശാദ് ദേശാന്തരപ്രാപ്തൌ വിദോ മധ്യാന് ന ഭേദി തത്
എന്ത് ഉദിക്കുന്നു, എന്ത് ഉദിച്ചിരിക്കുന്നു, എന്ത് ഉദിക്കാത്തതോ ഉദിക്കാത്തതോ ആയാലും, ഒരിടത്തിൽ നിന്നും മറ്റിടത്തേക്ക് പോകുമ്പോൾ അറിവുള്ളവൻ നടുവിൽ വിഭജിക്കപ്പെടുന്നില്ല.
അതẖ കിലാസ്യ സര്ഗസ്യ കാരണം ശശശൃങ്ഗവത് । പ്രയത്നേനാപി ചാന്വിഷ്ടം ന കിഞ്ചിദ് ഉപലഭ്യതേ
അതുകൊണ്ട് ഈ സൃഷ്ടിയുടെ കാരണം മുയലിന് കൊമ്പ് ഉണ്ടെന്നതുപോലെയാണ്; എത്ര ശ്രമിച്ചാലും ഒന്നും കണ്ടെത്താൻ കഴിയില്ല.
യദ് അകാരണകം ഭാതി തദ് അഭാതം ഭ്രമാത്മകമ് । ഭ്രമസ്യാസത്യരൂപസ്യ സത്യതാ കഥമ് ഉച്യതേ
കാരണമില്ലാതെ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നതെല്ലാം അപ്രത്യക്ഷവും ഭ്രമസ്വഭാവമുള്ളതുമാണ്; ഭ്രമം സത്യമല്ലാത്തതായിരിക്കുമ്പോൾ അതിന് എങ്ങനെ സത്യത്വം പറയാൻ കഴിയും?
കാരണേന വിനാ കാര്യം കില കിം നാമ വിദ്യതേ । യദ് അപുത്രസ്യ സത്പുത്രദര്ശനം സ ഭ്രമോ ന സത്
കാരണം ഇല്ലാതെ ഫലമുണ്ടാകുമോ? മകനില്ലാത്തവന് നല്ല മകനെ കാണുന്നത് പോലെ, അങ്ങനെയുള്ളത് ഭ്രമം മാത്രമാണ്, സത്യം അല്ല.
യസ് ത്വ് അകാരണകോ ഭാതി സ സ്വഭാവോ വിജൃമ്ഭതേ । സര്വരൂപേണ സങ്കല്പഗന്ധര്വനഗരാദിവത്
കാരണം ഇല്ലാതെ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത് അതിന്റെ സ്വഭാവം തന്നെ പുറത്തു വരുന്നതാണ്; അതു എല്ലായിടത്തും വിവിധ രൂപങ്ങളിൽ കാണാം, മനസ്സിൽ സൃഷ്ടിക്കുന്ന ഗന്ധർവനഗരം പോലെയാണ്.
ദേശാദ് ദേശാന്തരപ്രാപ്തൌ ക്ഷണാന് മധ്യം വിദോ വപുഃ । സ്വരൂപമ് അജഹത് ത്വ് ഏവ രാജതേ ഽര്ഥവിവര്തവത്
ഒരു ശരീരം ഒരു സ്ഥലത്തുനിന്ന് മറ്റൊരിടത്തേക്ക് പോകുമ്പോൾ, സത്യം അറിയുന്നവർക്ക് അതിന്റെ സ്വഭാവം ഒരിക്കലും വിട്ടുപോകുന്നില്ലെന്ന് കാണാം; അതു വസ്തു മാറ്റം സംഭവിക്കുന്നതുപോലെ തിളങ്ങുന്നു.
ബോധ ഏവ കചത്യ് അര്ഥരൂപേണ സ ച ഖാദ് അണുഃ । ദൃഷ്ടാന്തോ ഽത്രാനുഭൂതോ ഽന്തസ് സ്വപ്നസങ്കല്പപര്വതഃ
ബോധം തന്നെയാണ് എല്ലാ വസ്തുക്കളുടെയും രൂപത്തിൽ പ്രകാശിക്കുന്നത്; അതു ആകാശം പോലെയും അനുവിനേക്കാൾ സൂക്ഷ്മമായതുമായതാണ്. ഇതിന് ഉദാഹരണമായി, സ്വപ്നത്തിൽ മനസ്സിൽ കാണുന്ന പർവതം പറയാം.