ജഗന് നാമ ന ചോത്പന്നം ന ചാസ്തി ന ച ദൃശ്യതേ । ഹേമ്നീവ കടകാദിത്വം കിമ് ഏതന്മാര്ജനേ ശ്രമഃ
ലോകം എന്ന പേരിലുള്ളത് neither ഉദിച്ചിട്ടില്ല, neither നിലനിൽക്കുന്നു, neither കാണപ്പെടുന്നു; പൊന്നിൽ കട്ടകത്തിന്റെ സ്വഭാവം ഇല്ലാത്തതുപോലെ, അതിനെ മാറ്റാൻ എന്തിനാണ് പരിശ്രമം?
തഥൈതദ് വിസ്തരേണേഹ വക്ഷ്യാമോ ബഹുയുക്തിഭിഃ । അബാധിതം യഥാ നൂനം സ്വയമ് ഏവാനുഭൂയതേ
ഇത് കൂടുതൽ വിശദമായി, പലതരം കാരണംകൊണ്ടു ഇവിടെ വിശദീകരിക്കും, അതിനാൽ ആരും സംശയമില്ലാതെ നേരിട്ട് അനുഭവിക്കാൻ കഴിയുന്നു.
ആദാവ് ഏവ ഹി നോത്പന്നം യത് തസ്യേഹാസ്തിതാ കുതഃ । കുതോ മരൌ ജലസരിദ് ദ്വിതീയേന്ദൌ കുതോ ഗ്രഹഃ
ആദിയിൽ ഉണ്ടാകാതിരുന്നതു ഇപ്പോൾ എങ്ങനെയാണ് ഉണ്ടാകാൻ കഴിയുക? മരുഭൂമിയിലെ മായാജലത്തിൽ നദി ഉണ്ടാകുമോ? രണ്ടാമത്തെ ചന്ദ്രൻ ഉണ്ടാകുമോ? അഥവാ ഗ്രഹങ്ങൾ അവിടെ ഉണ്ടാകുമോ?
യഥാ വന്ധ്യാസുതോ നാസ്തി യഥാ നാസ്തി മരൌ ജലമ് । യഥാ നാസ്തി നഭോവൃക്ഷസ് തഥാ നാസ്തി ജഗദ്ഭ്രമഃ
പെൺകുട്ടിക്ക് മകൻ ഉണ്ടാകില്ലെന്നതുപോലെയും, മരുഭൂമിയിൽ വെള്ളം ഇല്ലെന്നതുപോലെയും, ആകാശത്തിൽ വൃക്ഷം ഇല്ലെന്നതുപോലെയും, ലോകഭ്രമം എന്നതും യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ ഇല്ല.
യദ് ഇദം ദൃശ്യതേ രാമ തദ് ബ്രഹ്മൈവ നിരാമയമ് । ഏതത് പുരസ്താദ് വക്ഷ്യാമോ യുക്തിതോ ന ഗിരൈവ വഃ
രാമാ, ഇവിടെ കാണുന്നതെല്ലാം ശുദ്ധമായ ബ്രഹ്മം മാത്രമാണ്. ഇതിന്റെ യുക്തി ഞാൻ പിന്നീടു വിശദമായി പറഞ്ഞുതരാം; വെറും വാക്കുകൾ കൊണ്ട് അല്ല.
യന് നാമ യുക്തിഭിര് ഇഹ പ്രവദന്തി തജ്ജ്ഞാസ് തത്രാവഹേലനമ് അയുക്തമ് ഉദാരബുദ്ധേഃ । യോ യുക്തിയുക്തമ് അവമത്യ വിമൂഢബുദ്ധ്യാ കഷ്ടാവഹോ ഭവതി തം വിദുര് അജ്ഞമ് ഏവ
യുക്തിയോടെ ജ്ഞാനികൾ ഇവിടെ പറയുന്നതിനെ ഉന്നതബുദ്ധിയുള്ളവർ അവഗണിക്കരുത്. യുക്തിയില്ലാത്തതിനെ മാത്രം സ്വീകരിച്ച് യുക്തിയുള്ളതിനെ അവഹേളിക്കുന്നവൻ അജ്ഞാനിയാണെന്നും, അത്തരം മനസ്സോടെ ജീവിക്കുന്നത് ദു:ഖം മാത്രം വരുത്തുന്നുവെന്നും അറിയണം.
കയൈതജ് ജ്ഞായതേ യുക്ത്യാ കഥമ് ഏതത് പ്രസിധ്യതി । ന്യായേ ഽനുഭൂത ഏതസ്മിന് ന ജ്ഞേയമ് അവശിഷ്യതേ
ഇത് എങ്ങനെ അറിയാം, എങ്ങനെ ഉറപ്പുവരുത്താം? യുക്തിയിലൂടെ നേരിട്ട് അനുഭവിച്ചാൽ, പിന്നെ അറിയേണ്ടത് ഒന്നുമില്ല.
ബഹുകാലമ് ഇയം രൂഢാ മിഥ്യാജ്ഞാനവിഷൂചികാ । ജഗന്നാമ്നീ വിചാരാഖ്യാദ് ഋതേ മന്ത്രാന് ന ശാമ്യതി
നേരായ അറിവില്ലായ്മ എന്ന ഈ പണ്ടുകാലത്തെ പകർച്ചവ്യാധി, ലോകം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്, അന്വേഷിച്ച് മനസ്സിലാക്കാതെ മന്ത്രം ജപിച്ചാൽ ശമിക്കില്ല.
വദാമ്യ് ആഖ്യായികാ രാമ യാ ഇമാ ബോധസിദ്ധയേ । താശ് ചേച് ഛൃണോഷി തത് സാധോ മുക്ത ഏവാസി ബുദ്ധിമാന്
രാമ, അറിവ് നേടാൻ സഹായിക്കുന്ന ചില കഥകൾ ഞാൻ പറയാം. നീ അവ മനസ്സോടെ കേട്ടാൽ, മഹാനേ, നീ നിർബന്ധമായി മോചിതനും ബുദ്ധിമാനുമാകും.
നോ ചേദ് ഉദ്വേഗശീലത്വാദ് അര്ധാദ് ഉത്ഥായ ഗച്ഛസി । തത് തിര്യഗ്ധര്മിണസ് തേ ഽദ്യ കിഞ്ചിന് നാപി തു സേത്സ്യതി
അല്ലെങ്കിൽ, മനസ്സ് സ്ഥിരമല്ലാത്തതിനാൽ, പാതിവഴിയിൽ എഴുന്നേറ്റ് പോകും; അങ്ങനെ ഇന്നത്തെ ദിവസം, ഉന്നതമായ പാതയിൽ നിന്നു നിനക്ക് ഒന്നും ലഭിക്കില്ല.
യോ ഽയമ് അര്ഥം പ്രാര്ഥയതേ തദര്ഥം യതതേ തഥാ । സോ ഽവശ്യം തദ് അവാപ്നോതി ന ചേച് ഛ്രാന്തോ നിവര്തതേ
ഏതെങ്കിലും ലക്ഷ്യം ആഗ്രഹിച്ച് അതിനായി പരിശ്രമിക്കുന്നവൻ, വഴിമധ്യേ ക്ഷീണിച്ച് പിന്മാറുന്നില്ലെങ്കിൽ, ആ ലക്ഷ്യം നിർബന്ധമായും നേടും.
സാധുസങ്ഗമസച്ഛാസ്ത്രപരോ ഭവസി രാമ ചേത് । തദ് ദിനൈര് ഏവ നോ മാസൈഃ പ്രാപ്നോഷി പരമം പദമ്
രാമാ, നീ സത്സംഗവും സത്യമായ ശാസ്ത്രങ്ങളിലേക്കും മനസ്സാക്ഷി സമർപ്പിച്ചാൽ, മാസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ അല്ല, ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ തന്നെ പരമാവസ്ഥയിലേക്കെത്തും.
ആത്മജ്ഞാനപ്രബോധായ ശാസ്ത്രം ശാസ്ത്രവിദാം വര । കിംനാമ തത് പ്രധാനം സ്യാദ് യസ്മിഞ് ജ്ഞാതേ ന ശോച്യതേ
ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ആത്മജ്ഞാനം ഉണർത്താൻ, ആരെയും ദുഃഖിപ്പിക്കാതെ ആർക്കും അറിയാവുന്ന പ്രധാനമായ ശാസ്ത്രം ഏതാണ്?
ആത്മജ്ഞാനപ്രധാനാനാമ് ഇദമ് ഏവ മഹാമതേ । ശാസ്ത്രാണാം പരമം ശാസ്ത്രം മഹാരാമായണാഭിധമ്
മഹാമതിയുള്ളവനേ, ആത്മജ്ഞാനത്തിൽ പ്രധാന്യം കൊടുക്കുന്നവർക്കു, മഹാരാമായണം എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ ഗ്രന്ഥം തന്നെയാണ് എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ ഉന്നതമായത്.
ഇതിഹാസോത്തമാദ് അസ്മാത് പരോ ബോധഃ പ്രവര്തതേ । സര്വേഷാമ് ഇതിഹാസാനാമ് അയം സാര ഉദാഹൃതഃ
ഈ മഹത്തായ കഥയിൽ നിന്നാണ് ഉയർന്നൊരു ബോധം ഉദിക്കുന്നു. എല്ലാ ചരിത്രങ്ങളുടെയും സാരം ഇതാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
ശ്രുതേ ഽസ്മിന് വാങ്മയേ യസ്മാജ് ജീവന്മുക്തത്വമ് അക്ഷതമ് । ഉദേതി സ്വയമ് ഏവാത ഇദമ് ഏവാതിപാവനമ്
ഈ ഗ്രന്ഥത്തിൽ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ മോക്ഷം ലഭിക്കുന്നതിനെ പൂർണ്ണമായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ അത്ഭുതമായി തന്നെ അതിനുള്ളിൽ നിന്നു തന്നെ അത്യന്തം വിശുദ്ധമാണ്.
സ്ഥിതമ് ഏവാസ്തമ് ആയാതി ജഗദ് ദൃശ്യം വിചാരണാത് । യഥാ സ്വപ്നേ പരിജ്ഞാതേ സ്വപ്നാര്ഥാദ് ഏവ ഭാവനാ
ആലോചനയിലൂടെ, ദൃശ്യമായ ലോകം നിലനിൽക്കുന്നതുപോലും തോന്നുമ്പോഴും, അതിന് അവസാനം വരുന്നു. സ്വപ്നം തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ സ്വപ്നത്തിലെ വസ്തുക്കൾ അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നതുപോലെ.
യദ് ഇഹാസ്തി തദ് അന്യത്ര യന് നേഹാസ്തി ന തത് ക്വചിത് । ഇമം സമസ്തവിജ്ഞാനശാസ്ത്രകോശം വിദുര് ബുധാഃ
ഇവിടെ ഉള്ളത് മറ്റിടത്തും ഉണ്ട്; ഇവിടെ ഇല്ലാത്തത് എവിടെയും ഇല്ല. എല്ലാ വിജ്ഞാനശാസ്ത്രങ്ങളുടെയും നിധിയാണ് ഇതെന്ന് ജ്ഞാനികൾ അറിയുന്നു.
യ ഇദം ശൃണുയാന് നിത്യം തസ്യോദാരചമത്കൃതേഃ । ബാലസ്യാപി പരം ബോധം ബുദ്ധിര് ഏതി ന സംശയഃ
ഈ വചനങ്ങൾ ദിവസേന കേൾക്കുന്നവർക്കു, ബാലനാണെങ്കിലും, ഉത്തമമായ ബുദ്ധിയും അത്ഭുതം നിറഞ്ഞ മനസ്സും ലഭിക്കും എന്നതിൽ സംശയമില്ല.
യസ്മൈ നേദം ത്വ് അഭവ്യായ രോചതേ ദുഷ്കൃതോദയാത് । വിചാരയതു യത് കിഞ്ചിത് സ ശാസ്ത്രം ജ്ഞാനവാങ്മയമ്
പൂർവ്വപാപഫലമായി മനസ്സു തയ്യാറാകാത്തവർക്കു ഇതിൽ ആസ്വാദ്യം തോന്നുന്നില്ലെങ്കിൽ, അവൻ ഇഷ്ടമുള്ള മറ്റേതെങ്കിലും ജ്ഞാനശാസ്ത്രം പഠിക്കട്ടെ.
ജീവന്മുക്തത്വമ് അസ്മിംസ് തു ശ്രുതേ സമനുഭൂയതേ । സ്വയമ് ഏവ യഥാ പീതേ നീരോഗത്വം വരൌഷധേ
ഈ ഗ്രന്ഥം കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നെ ജീവൻകൊണ്ടു മോക്ഷം നേരിട്ട് അനുഭവപ്പെടുന്നു; അതുപോലെ, ഉത്തമ ഔഷധം കഴിച്ചാൽ രോഗമുക്തി അനുഭവപ്പെടുന്നതുപോലെയാണ്.
ശ്രൂയമാണേ ഹി ശാസ്ത്രേ ഽസ്മിഞ് ശ്രോതാ വേത്ത്യ് ഏതദ് ആത്മനാ । യഥാവദ് ഇദമ് അസ്മാഭിര് ന തൂക്തം വരശാപവത്
ഈ ശാസ്ത്രം കേൾക്കുമ്പോൾ, ശ്രോതാവു തന്നെ അതിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കുന്നു; ഞങ്ങൾ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞത് യാദൃശ്ചികമായി അല്ല, ശാപം അല്ലെങ്കിൽ വരം പറയുന്നതുപോലെ അല്ല.
ശാമ്യതി സംസൃതിദുഃഖമ് ഇദം തേ സ്വാത്മവിചാരമഹാകഥയൈവ । നോ ധനദാനതപശ്ശ്രുതവേദൈസ് തത്കഥനോജ്ഝിതയത്നശതേന
ഈ ജന്മചക്രത്തിലെ കഷ്ടം സ്വാത്മവിചാരത്തിന്റെ മഹത്തായ ചർച്ചയാൽ മാത്രം ശമിക്കപ്പെടുന്നു; ധനം, ദാനം, തപം, വേദപഠനം, അല്ലെങ്കിൽ ഇത്തരമൊരു അന്വേഷനമില്ലാത്ത നൂറുകണക്കിന് ശ്രമങ്ങൾകൊണ്ടോ ഇതിന് ശാന്തി വരികയില്ല.
തച്ചിത്താസ് തദ്ഗതപ്രാണാ ബോധയന്തഃ പരസ്പരമ് । കഥയന്തശ് ച തന് നിത്യം തുഷ്യന്തി രമയന്തി യേ
അവരുടെ മനസും പ്രാണനും അതിലേയ്ക്ക് ലയിച്ചവരായി, പരസ്പരം ഉണർത്തി, ആ സത്യം എപ്പോഴും സംസാരിച്ച്, അത്തരം ആളുകൾ സന്തോഷത്തിലും ആനന്ദത്തിലും കഴിയുന്നു.
തേഷാം ജ്ഞാനൈകനിഷ്ഠാനാമ് ആത്മജ്ഞാനവിചാരണാത് । സാ ജീവന്മുക്തതോദേതി വിദേഹോന്മുക്തതൈവ യാ
ജ്ഞാനത്തിൽ മാത്രം നിലകൊള്ളുന്നവർക്ക്, ആത്മജ്ഞാനത്തിന്റെ അന്വേഷനംകൊണ്ടു, ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ മോക്ഷം ലഭിക്കുന്നു; അതേ അവസ്ഥ തന്നെ ശരീരം വിട്ട് കിട്ടുന്ന മോക്ഷം എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്നു.
ബ്രഹ്മന് വിദേഹമുക്തസ്യ ജീവന്മുക്തസ്യ ലക്ഷണമ് । ബ്രൂഹി യേന തഥൈവാഹം യതേ ശാസ്ത്രദൃശാ ധിയാ
ബ്രഹ്മനേ, ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ മോക്ഷം നേടിയവനും ശരീരം വിട്ട് മോക്ഷം നേടിയവനും ഉള്ള ലക്ഷണങ്ങൾ ദയവായി പറഞ്ഞുതരൂ, ഞാൻ ശാസ്ത്രവും വിവേകവും ആശ്രയിച്ച് അങ്ങനെ തന്നെ ശ്രമിക്കാനായി.
യഥാസ്ഥിതമ് ഇദം യസ്യ വ്യവഹാരവതോ ഽപി ച । അസ്തങ്ഗതം സ്ഥിതം വ്യോമ സ ജീവന്മുക്ത ഉച്യതേ
ലോകം പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നാലും, ആ ലോകം ആകാശം പോലെയാണ് ഇല്ലാതായതും നിലനിൽക്കുന്നതും എന്ന് ആരോർക്കും തോന്നുമ്പോൾ, അവനെയാണ് ജീവൻകൊണ്ടു മോചിതൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത്.
ബോധൈകനിഷ്ഠതാം യാതോ ജാഗര്ത്യ് ഏവ സുഷുപ്തവത് । യ ആസ്തേ വ്യവഹര്തൈവ സ ജീവന്മുക്ത ഉച്യതേ
ജ്ഞാനത്തിൽ ഉറച്ച നിലയിലേക്കെത്തി, ഉണർന്നിരിക്കുമ്പോഴും ഗഹനനിദ്രയിൽപോലെ ശാന്തനായി, പ്രവർത്തനം നടത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയും വിശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവനെയാണ് ജീവൻകൊണ്ടു മോചിതൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത്.
നോദേതി നാസ്തമ് ആയാതി സുഖേ ദുഃഖേ മുഖപ്രഭാ । യഥാപ്രാപ്തസ്ഥിതേര് യസ്യ സ ജീവന്മുക്ത ഉച്യതേ
സന്തോഷത്തിലും ദുഃഖത്തിലും മുഖത്തിന്റെ പ്രകാശം ഉയരുകയോ താഴുകയോ ചെയ്യാതെ, ലഭിക്കുന്നതെന്തായാലും അതിൽ തന്നെ നിലനിൽക്കുന്നവനെയാണ് ജീവൻകൊണ്ടു മോചിതൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത്.
യോ ജാഗര്തി സുഷുപ്തസ്ഥോ യസ്യ ജാഗ്രന് ന വിദ്യതേ । യസ്യ നിര്വാസനോ ബോധസ് സ ജീവന്മുക്ത ഉച്യതേ
ഗഹനനിദ്രയിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴും ഉണർന്നിരിക്കുന്നതുപോലെയും, ഉണരൽ അവനിൽ ഇല്ലാത്തതുപോലെയും, അവന്റെ ബോധം ആലോചനകളില്ലാതെയും ഇരിക്കുമ്പോൾ, അവനെയാണ് ജീവൻകൊണ്ടു മോചിതൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത്.