ഏഷ ഏവാങ്ഗ സിദ്ധാന്തോ യത് കാലഗഗനാദ്യ് അപി । ചിന്മാത്രാംശാദ് ഋതേ നാന്യജ് ജഗദാദ്യ് അസ്തി കിഞ്ചന
പ്രിയനേ, ഇതാണ് ഉറപ്പായ സത്യം: ശുദ്ധമായ ബോധത്തിന്റെ ഒരു കിരണം ഒഴികെ, ഈ ലോകത്തോ, കാലത്തോ, ആകാശത്തോ, മറ്റൊന്നിലുമോ യാതൊന്നും ഇല്ല.
ജനയത്യ് അച്ഛമ് ആഭാസം ഭങ്ഗുരം സ്ഫുരണാത് സ്വതഃ । ജഗദ്രൂപം നിശാവിദ്യുദ് ഇവ ചിത് കാലഖാദി ച
ബോധം സ്വയം പ്രകാശിച്ച്, തെളിഞ്ഞെങ്കിലും ക്ഷണികമായ ഒരു രൂപം സൃഷ്ടിക്കുന്നു—ലോകവും, കാലവും, ആകാശവും മുതലായവയും—ഇത് രാത്രിയിലെ മിന്നലുപോലെയാണ്.
യത്ര സ്ഫുരതി ചിദ്വിദ്യുത് തജ് ജഗത് കാലഖാദി ച । സ്ഥിതൈവ യന് ന സ്ഫുരതി തച് ഛാന്തം സര്വമ് അക്രമമ്
ബോധത്തിന്റെ മിന്നൽ എവിടെയാണോ തെളിയുന്നത്, അവിടെയാണ് ലോകവും, കാലവും, ആകാശവും എന്നിവയും. അത് തെളിയാത്തിടത്ത് എല്ലാം സമാധാനവും അനന്തരവും കൂടിയതായിരിക്കും.
യാവദ് ആലോക്യതേ ഽമ്ഭോദസ് താവത് സത്യൈവ ഖേ തഡിത് । കാരണം നാത്ര പൃച്ഛാമി ചിത്സ്പന്ദേ കാരണം വദ
ആകാശത്ത് മിന്നൽ കാണുന്നിടത്തോളം അതു സത്യമാണ്. ഇതിന് കാരണമെന്തെന്ന് ഞാൻ ചോദിക്കില്ല—ബോധം ഇങ്ങനെ ഉണരുന്നതിന്റെ കാരണം പറയൂ.
വൈതണ്ഡികാജ്ഞദുര്ബുദ്ധിവിലാസം ദൂരതസ് ത്യജന് । ശൃണ്വ് ഏതദ് ഈദൃശസ്യൈവ വക്തവ്യം നാപലാപിനഃ
വൈതണ്ഡികന്മാരുടെ പോലെ അജ്ഞതയും മന്ദബുദ്ധിയും കാണിക്കുന്നവരുടെ വാക്കുകൾ ദൂരെയാക്കി, ഇങ്ങനെയായി സംസാരിക്കുന്നവരുടെ വാക്കുകൾ മാത്രം ശ്രദ്ധിക്കണം; അർഥമില്ലാതെ പിണഞ്ഞു സംസാരിക്കുന്നവരെ കേൾക്കേണ്ടതില്ല.
തിഷ്ഠത്യ് ഏവ ഘനേ വിദ്യുത് സാ ച സ്ഫുരതി ഭങ്ഗുരാ । ആബാലമ് ഏതത് സംസിദ്ധം കേന നാമാപലപ്യതേ
മേഘത്തിൽ മിന്നൽ നിലകൊള്ളുന്നു, പക്ഷേ അതു പെട്ടെന്ന് തെളിഞ്ഞ് അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നു; ഇത് ആദ്യം മുതൽ തന്നെ ഇങ്ങനെ തന്നെയാണ്. അപ്പോൾ ആരാണ് ഇതിനെ നിഷേധിക്കാനാകുക?
നിത്യം സത്ത്വമ് അസത്ത്വം വാ വിഭോ ഹേത്വനപേക്ഷണാത് । ചിത്സ്പന്ദസ്യ കഥം ന സ്യാത് സ്പന്ദോ ഹീഹ സഹേതുകഃ
എപ്പോഴും സത്യമോ അസത്യമോ എന്നതിനെക്കുറിച്ച്, ഹേ സർവ്വവ്യാപി, അതിന് യാതൊരു കാരണവും ആവശ്യമില്ലെങ്കിൽ, ചൈതന്യത്തിന്റെ സ്പന്ദനത്തിന് എങ്ങനെ കാരണമുണ്ടാകാം? ഇവിടെ സ്പന്ദനം എപ്പോഴും കാരണത്താൽ ഉണ്ടാകുന്നതാണ്.
അവാതാമ്ബുധിദീപാദേ രത്നാനാം കചനസ്യ വാ । വായോര് വാ ശൂന്യസംസ്ഥസ്യ സ്പന്ദേ കസ്യേഹ ഹേതുതാ
കാറ്റിന്റെ ചലനത്തിനോ, രത്നത്തിനോ, കുപ്പിയ്ക്കോ, വിളക്കിനോ, ശൂന്യത്തിൽ വിശ്രമിക്കുന്ന കാറ്റിനോ, ഇവയുടെ ചലനത്തിന് ഇവിടെ എന്ത് കാരണമുണ്ടാകും?
രാമാസര്വാത്മനോ ഽപ്യ് ഏവം തത്താതത്തോപപദ്യതേ । സ്വതസ് സര്വാത്മനോ നിത്യമ് അതẖ കിം നോപപദ്യതേ
രാമാ, എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന ആത്മാവിനും സത്യം അസത്യം എന്നിങ്ങനെ ഇരുവിധം സാധ്യമാണ്. എല്ലാം സ്വഭാവത്താൽ ആത്മാവാണെങ്കിൽ, പിന്നെ അതിന് എന്തുകൊണ്ട് സാധ്യമാകരുത്?
ചിദ് അസ്പന്ദാ സ്പന്ദിനീതി ശബ്ദേ ഭേദോ ന വസ്തുനി । ബ്രഹ്മൈകഘനമ് അദ്വൈതം വിദ്ധി വാരി യഥാ ദ്രവമ്
ചലനമില്ലാത്ത ചൈതന്യവും ചലിക്കുന്ന ചൈതന്യവും എന്ന വ്യത്യാസം വാക്കുകളിൽ മാത്രം ഉണ്ട്, യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ ഇല്ല. ബ്രഹ്മം ഏകതയും അദ്വൈതവുമാണ്, വെള്ളം എങ്ങനെ ദ്രവമാണോ അതുപോലെ.
യഥാ മുക്താവലീഹംസദര്ശനം ഖേ സ്വഭാവജമ് । ദൃഷ്ടേര് ഏവം ചിദച്ഛായാസ് സംവിത്സ്പന്ദാജ് ജഗദ്ഭ്രമഃ
മുത്തുമാലയോ ഹംസമോ ആകാശത്തിൽ കാണുന്നതു പോലെ സ്വഭാവത്താൽ ഉണ്ടാകുന്നതാണ്. അതുപോലെ തന്നെ, ചൈതന്യത്തിന്റെ പ്രതിഫലനം ബോധത്തിൽ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ ലോകഭ്രമം ഉണരുന്നു.
യഥാ നിമീലിതേ നേത്രേ സ്വപ്രഭാവേണ ദൃക് ചലമ് । താരാകാരം പശ്യതീയം ചിച് ചേത്യം ദൃശ്യവത് തഥാ
കണ്ണുകൾ അടച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, ദൃഷ്ടി സ്വഭാവത്താൽ ചലിക്കുന്ന നക്ഷത്രംപോലെയുള്ള രൂപങ്ങൾ കാണുന്നതുപോലെ, ചൈതന്യവും അറിയപ്പെടുന്നതായി ദൃശ്യമാകുന്നു.
സങ്കല്പകലനാസ് ത്യക്ത്വാ സര്വാ ഏവാത്മതാം ഗതഃ । പശ്യ ചിദ്ഘന ഏവാച്ഛẖ കല്പാന്തൈകാബ്ധിവത് സ്ഥിതഃ
സങ്കല്പങ്ങളൊക്കെയും വിട്ട്, എല്ലാം ആത്മാവിന്റെ നിലയിലേയ്ക്ക് എത്തുന്നു. നീ നോക്കൂ, ശുദ്ധമായ, തിളങ്ങുന്ന ചൈതന്യം മാത്രം, ഒരു കാലഘട്ടം അവസാനിച്ച ശേഷം ഒരു സമുദ്രം പോലെ നിലകൊള്ളുന്നു.
അസ്മദാദിര് ജനസ് സാധോ പാരദൃശ്വാ ജഗത്സ്ഥിതേഃ । തേനൈവാസ്മദ്വചോ ഗ്രാഹ്യമ് ഓം ഇത്യ് ഏവാസ്തസംശയമ്
മഹാനേ, ഞങ്ങളുപോലുള്ളവർ ലോകത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്ഥിതി മനസ്സിലാക്കി, അതിനപ്പുറം കണ്ടിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് എന്റെ വാക്കുകൾ മാത്രം സംശയമില്ലാതെ 'ഓം' എന്നതുപോലെ സ്വീകരിക്കണം.
ചോദ്യചഞ്ചുതയാ കിഞ്ചിദ് വദാമീതി ത്യജന് ധിയമ് । യദി തിഷ്ഠസി മദ്വാചി തദാ യാസ്യ് ഏവ തത് പദമ്
എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കണമെന്ന ഉത്സുകതയും ചോദ്യങ്ങളുടെ ആവശ്യമെന്ന മനസ്സും വിട്ട്, നീ എന്റെ വാക്കുകളിൽ നിലകൊള്ളുകയാണെങ്കിൽ, അതിനാൽ നീ ആ നിലയിലേക്കു തീർച്ചയായും എത്തും.
നോ ചേത് തദ് വിവിധാനേകവികല്പകലനാമലൈഃ । ശുദ്ധതാര്കികതാമ് ഏത്യ പ്രയാസി തൃണഗുല്മതാമ്
അല്ലെങ്കിൽ, പലതരം ആശങ്കകളും സങ്കല്പങ്ങളും സ്വീകരിച്ചാൽ, നീ ശുദ്ധമായ തർക്കത്തിന്റെ വരണ്ട നിലയിലേയ്ക്ക് മാത്രം പോകും, പുല്ലും കാടുംപോലെ.
ഏവം ചേത് തദ് ഇയം ബ്രഹ്മംസ് ത്വത്താമത്താമയാത്മികാ । തത്ത്വതസ് ത്രിജഗന്നാമ്നീ മന്യേ ന കലനാസ്ത്യ് അലമ്
ബ്രഹ്മണേ, ഇങ്ങനെ തന്നെയാണെങ്കില്, ഈ ലോകം നിന്റെ തന്നെ സ്വഭാവത്തില് നിന്നുള്ളതും, നിന്റെ തന്നെ സാരമായതുമായതുകൊണ്ട്, യഥാര്ത്ഥത്തില് 'മൂന്നു ലോകങ്ങള്' എന്ന പേരില് ഒന്നുമില്ലെന്ന് ഞാന് കരുതുന്നു; അതിന്റെ ചെറിയൊരു അംശം പോലും യാഥാര്ത്ഥ്യമായി ഇല്ല.
ലവണൈന്ദവശുക്രാദിവൃത്താന്തവദ് ഉപസ്ഥിതമ് । ഭ്രാന്തിമാത്രം ജഗന് മന്യേ സത്യം നാസ്തീഹ കിഞ്ചന
ഉപ്പ്, ചന്ദ്രൻ, വീര്യം തുടങ്ങിയ കഥകളെപ്പോലെ ഈ ലോകം വെറും ഭ്രമം മാത്രമാണ് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്; ഇവിടെ യാഥാര്ത്ഥ്യമായ ഒന്നും ഇല്ലെന്ന് ഞാന് ഉറപ്പോടെ പറയുന്നു.
ഏവം സ്ഥിതേ മുനിശ്രേഷ്ഠ സര്വാപഹ്നവ ഏവ വൈ । കൃതോ ഭവതി തദ് ബ്രൂഹി യുജ്യതേ കഥമ് ഈദൃശമ്
ഇങ്ങനെ തന്നെയാണെങ്കില്, മഹാമുനിവരേ, എല്ലാം പൂര്ണമായും നിഷേധിക്കപ്പെട്ടതുപോലെയാണ്. അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത് എങ്ങനെ ശരിയാകും എന്ന് ദയവായി പറയൂ.
രാമ സമ്യക്പ്രബുദ്ധോ ഽസി ജാനാസ്യ് ഏവ യഥാസ്ഥിതമ് । ശുദ്ധചിദ്ഘന ഏവാസ്തി തം ച ത്വമ് അവബുദ്ധവാന്
രാമാ, നീ സത്യമായി ഉണര്ന്നവനാണ്, കാര്യങ്ങള് യാഥാര്ത്ഥ്യത്തില് എങ്ങനെയാണോ അതുപോലെയാണ് നീ അറിയുന്നത്. ശുദ്ധമായ ചൈതന്യമാണ് മാത്രം നിലനില്ക്കുന്നത്, അതാണ് നീ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്.
സിദ്ധാന്തോ ഽധ്യാത്മശാസ്ത്രാണാം സര്വാപഹ്നവ ഏവ ച । നാവിദ്യാസ്തീഹ നോ മായാ ശാന്തം ബ്രഹ്മേദമ് അക്രമമ്
എല്ലാ ആത്മശാസ്ത്രങ്ങളുടെയും അന്തിമമായ സാരം പൂർണ്ണമായ നിരാകരണമാണ്. ഇവിടെ അജ്ഞാനമോ മായയോ ഇല്ല; ഈ ബ്രഹ്മം ശാന്തവും ക്രമമില്ലാത്തതുമാണ്.
ശാന്ത ഏവ ചിദാഭാസേ സ്വച്ഛേ സമസമാത്മനി । സമഗ്രശക്തികചിതേ ബ്രഹ്മേതി കലിതാഭിധേ
ഇത് ശാന്തവും, ചൈതന്യമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നതും, സുതാര്യമാകുകയും സമത്വമുള്ള ആത്മാവിൽ നിലകൊള്ളുകയും, എല്ലാ ശക്തികളും നിറഞ്ഞതുമായതും, പൊതുവെ 'ബ്രഹ്മം' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നതുമാണ്.
നിര്ണീയ കേചിച് ഛൂന്യത്വം കേചിദ് വിജ്ഞാനമാത്രതാമ് । കേചിദ് ഈശ്വരരൂപത്വം വിവദന്തേ പരസ്പരമ്
ചിലർ ആലോചിച്ച് ശൂന്യതയാണെന്ന് പറയുന്നു; ചിലർ ശുദ്ധമായ ചൈതന്യമാണ് എന്നാണ് വാദിക്കുന്നത്; മറ്റുചിലർ ദൈവസ്വരൂപമാണെന്ന് പറയുന്നു—അവർ പരസ്പരം വാദിക്കുന്നു.
സങ്കല്പ്യ ജഗദ് ഉച്ഛൂനം നീത്വാ ച ശതശാഖതാമ് । ചാലയന്തി വിചാരേണ കേചിത് സാങ്ഖ്യമതാദികമ്
ചിലർ ലോകം നശിച്ചുവെന്ന് കരുതി, അതിനെ നൂറുകണക്കിന് ശാഖകളായി വിഭജിച്ച്, തങ്ങളുടെ വിവേചനത്തോടെ സാംഖ്യമതം മുതലായവ പിന്തുടർന്ന് ചുറ്റി നടക്കുന്നു.
കേചിത് സര്വമ് ഇദം ശാന്തം ബ്രഹ്മേതി ഘനനിശ്ചയാഃ । ശുദ്ധചിദ്വ്യോമതാമ് ഏത്യ സന്തോ ഽസന്ത ഇവ സ്ഥിതാഃ
ചിലര് ഉറച്ച വിശ്വാസത്തോടെ ഈ എല്ലാം ശാന്തമായ ബ്രഹ്മം തന്നെയാണെന്ന് കരുതി, ശുദ്ധമായ ബോധത്തിന്റെ ആകാശാവസ്ഥയില് എത്തി, ഉണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്നപോലെ നിലകൊള്ളുന്നു.
ന ബ്രഹ്മ ന ജഗന് നാന്യദ് ഇതി നിശ്ചിത്യ കേചന । ആകാശവിശദാസ് സ്വച്ഛാസ് സംസ്ഥിതാസ് സൌഗതാദയഃ
ചിലര് ബ്രഹ്മവും ലോകവും മറ്റൊന്നുമില്ലെന്ന് ഉറപ്പാക്കി, ആകാശംപോലെ തെളിഞ്ഞും ശുദ്ധവുമായി, ബുദ്ധന്മാരും മറ്റുള്ളവരും പോലെ നിലകൊള്ളുന്നു.
കേചിദ് അപ്യ് അന്യഥാ കൃത്വാ നാനാസങ്കല്പകല്പനമ് । സ്ഥിതാശ് ശാമ്യന്തി ജായന്തേ സംസരന്തി ച വാ ന വാ
ചിലര് വിവിധവിധം ഭാവനകള് സൃഷ്ടിച്ച്, നിലകൊള്ളുകയും, ശാന്തരാവുകയും, ജനിക്കുകയും, സഞ്ചരിക്കുകയും, അല്ലെങ്കില് അതൊന്നും ചെയ്യാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
സമസ്തകലനാഹീനമ് ഇതി നിര്ണീയ ചിദ്ഘനമ് । സമഗ്രശക്തികചിതം വിവദന്തേ ഹി വാദിനഃ
എല്ലാ ഭാവനകളും ഇല്ലാത്ത ശുദ്ധബോധം മുഴുവന് ശക്തികള് നിറഞ്ഞതാണെന്ന് തീരുമാനിച്ച്, വാദികള് തമ്മില് വാദം നടത്തുന്നു.
ഏകത്ര വസ്തുനി സമസ്തകലാവിമുക്തേ സങ്കല്പ്യ സങ്കലനയാ വിവിധാഭിധാസ് സ്വാഃ । സ്വം വാസനാവിലസിതം സമുദാഹരന്തോ വിദ്യാവിവാദവിഭവൈര് വിവദന്തി വൈദ്യാഃ
എല്ലാ മാറ്റങ്ങളെയും അതിജീവിച്ച ഒരൊറ്റ സത്യം ഉള്ളപ്പോൾ, അതിൽ മനസ്സിൽ സങ്കല്പം ചെയ്ത് കൂട്ടിച്ചേർക്കലിലൂടെ പലപേരുകളും നൽകുന്നു; ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ മനസ്സിലുള്ള സ്വഭാവങ്ങൾ പ്രകടിപ്പിച്ച്, തങ്ങളുടെ അറിവിന്റെ വൈവിധ്യങ്ങൾ കൊണ്ട് പണ്ഡിതന്മാർ തമ്മിൽ വാദം ചെയ്യുന്നു.
ശരീരേന്ദ്രിയബുദ്ധ്യാദിചേതസാം സ്പന്ദനസ്യ ച । കിം കസ്മാത് സാരമ് ഉദിതം വ്യാപകം ശ്രേയസേ ഭവേത്
ശരീരം, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, ബുദ്ധി, മനസ്സ് എന്നിവയുടെ ചലനങ്ങൾ എന്നിവയുടെ സാരം എന്താണ്, എന്തിനുവേണ്ടി, എങ്ങനെ ഉത്ഭവിക്കുന്നു, എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന നല്ലതെന്താണ് എന്നതും അറിയേണ്ടതാണ്.