ഹ്യോ ദിനേ ഹി മയാ പ്രശ്നẖ കൃത ആസീന് മുനീശ്വര । ഉപശാന്തിപ്രകരണപ്രസരേ സ യഥാ കില
മഹർഷേ, ഇന്നലെ തന്നെ ഞാൻ ഒരു ചോദ്യം ചോദിച്ചിരുന്നു, സമാധാനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഉപദേശം നടക്കുമ്പോൾ.
അനന്തസ്യാത്മതത്ത്വസ്യ കലങ്കകലനാ കുതഃ । അബ്ധേര് അഗാധരൂപസ്യ രജോരാശിẖ കുതോ ഭവേത്
അനന്തമായ ആത്മാവിന്റെ സാരത്തിൽ എങ്ങനെയാണു ദോഷം ഉണ്ടാകുന്നത് എന്ന് ചിന്തിക്കാൻ കഴിയുക? അതു പോലെ, അപ്പാരമായ സമുദ്രത്തിൽ എങ്ങനെയാണു പൊടിക്കൂട്ട് ഉണ്ടാകുന്നത്?
തത്രോക്തം ഭവതാ ബ്രഹ്മന് മയ്യ് അകാലൈകചോദകേ । സിദ്ധാന്തകാല ഏവാസ്യ പ്രശ്നസ്യോത്തരവാഗ് ഇതി
അപ്പോൾ, ബ്രഹ്മനേ, നീ എന്നോട് പറഞ്ഞത് ഇങ്ങനെയായിരുന്നു: 'ഈ ചോദ്യം അവസാനത്തിൽ, യുക്തമായ സമയത്ത് ഉത്തരം നൽകാം' എന്നു.
തദ് അദ്യ ഭഗവംസ് തം മേ ഹൃദയാച് ഛിന്ദ്ധി സംശയമ് । വാക്യരശ്മിഭിര് ആശീതൈẖ ഖാന് നിശീവ ശശീ തമഃ
അതുകൊണ്ട്, ഭഗവൻ, ഇന്നാണ് എന്റെ ഹൃദയത്തിലെ ഈ സംശയം നീക്കേണ്ടത്. രാത്രിയിലെ ഇരുണ്ടിയെ പോലെ, ചന്ദ്രന്റെ തണുത്ത പ്രകാശം അകറ്റുന്നതുപോലെ, നിന്റെ വാക്കുകളുടെ കിരണങ്ങളാൽ എന്റെ സംശയം അകറ്റുക.
ത്വദ്വാക്യാമൃതപാനേന സംശയാംശാപമൃത്യവഃ । അശേഷേണ വിനഷ്ടാ മേ വര്ഷണേനേവ പാംസവഃ
നിന്റെ വാക്കുകളുടെ അമൃതം ഞാൻ കുടിച്ചപ്പോൾ എന്റെ എല്ലാ സംശയങ്ങളും ദു:ഖങ്ങളും മഴയിൽ പൊടിപൊടികൾ കഴുകിപ്പോകുന്നതുപോലെ പൂർണ്ണമായും അകന്നു പോയി.
ക്ഷമാനവവധൂകാന്തം ത്വാം പൃച്ഛാമി തഥാപ്യ് അഹമ് । ന രാജതേ സ്വയം ജ്ഞാതം ജ്ഞാനം ഗുരുഗിരം വിനാ
ക്ഷമയുള്ളവനേ, ക്ഷമയുടെ വരൻപോലെ ഞാൻ വീണ്ടും നിന്നോടു ചോദിക്കുന്നു; കാരണം, ഗുരുവിന്റെ വാക്കുകൾ കൂടാതെ സ്വന്തമായി കണ്ടെത്തിയ ജ്ഞാനം പോലും പ്രകാശിക്കാറില്ല.
രാമ രാജീവപത്ത്രാക്ഷ സാധു സംസ്മൃതവാന് അസി । കേ നാമ വാ സമാരമ്ഭാḫ പ്രാജ്ഞസ്യായാന്തി വന്ധ്യതാമ്
കുമുദനേത്രനായ രാമാ, നീ ശരിയായി ഈ കാര്യം ഓർമ്മിച്ചു. ജ്ഞാനികൾ ആരംഭിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ ഏത് ഒരിക്കലും ഫലമില്ലാതെ പോകാറുണ്ടോ?
ക്ഷമൌദാര്യശമപ്രായൈര് ഗുണൈര് യാതോ ഽസി പാത്രതാമ് । ശാരദൈശ് ശാലിസൌന്ദര്യൈശ് ശ്രീമത്താമ് ഇവ ഭൂതലമ്
ക്ഷമ, ഉദാരത, ശമം തുടങ്ങിയ ഗുണങ്ങൾകൊണ്ട് നീ യോഗ്യനായി. ശരദ് കാലത്ത് പാകമായ നെല്ലിൻ സൗന്ദര്യത്തിൽ ഭൂമി ഭംഗിയാകുന്നതുപോലെ നീ മഹത്വം നേടിയിരിക്കുന്നു.
ഭാജനം ത്വം പവിത്രാണാം സിദ്ധാന്തവചസാം സ്ഥിതഃ । സുരക്തകണ്ഠഗീതീനാം രാഗരക്തമനാ ഇവ
നീ ശുദ്ധമായ സത്യങ്ങളുടെ പാത്രം തന്നെയാണ്, സിദ്ധാന്തങ്ങളുടെ വാക്കുകളിൽ ഉറച്ചിരിക്കുന്നവൻ. അതുപോലെ തന്നെ, ആഴത്തിലുള്ള ആസ്വാദനത്തോടെ പാട്ടുകൾ ആലപിക്കുന്നവരുടെ മനസ്സിൽ രാഗം നിറയുന്നപോലെ, നീയും ഈ സത്യങ്ങളിൽ ആഴപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ശ്രുത്വാത്മജ്ഞാനസിദ്ധാന്തം ത്വമ് അദ്യാര്ധപ്രബുദ്ധവത് । ന ക്രിയാദ്വൈതദോഷേണ ഗച്ഛസ്യ് ഉഭയനഷ്ടതാമ്
ഇന്ന് ആത്മജ്ഞാനത്തിന്റെ സിദ്ധാന്തം കേട്ടതോടെ, നീ അർദ്ധമായി ഉണർന്നിരിക്കുന്നവനുപോലെയാണ്. തെറ്റായ Advaita-വ്യവഹാരത്തിൽ വീണു ഇരുവശവും നഷ്ടപ്പെടുന്ന അവസ്ഥയിലേക്കു നീ പോകുന്നില്ല.
അമഹാത്മാ ഹി വേദാന്തസിദ്ധാന്താവഗതാവ് ഇതഃ । സര്വം ബ്രഹ്മേതി സംയാതി കര്മാദ്വൈതവശാദ് അധഃ
വലിയ മനസ്സില്ലാത്തവൻ, വേദാന്തസിദ്ധാന്തങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കിയാലും, 'എല്ലാം ബ്രഹ്മം' എന്നു കരുതിയാലും, തെറ്റായ Advaita-വ്യവഹാരത്തിന്റെ ബലത്തിൽ താഴേക്ക് വീഴുന്നു.
ക്ഷമാദിഗുണപൂതാത്മാ മഹാത്മാ ത്വാദൃശസ് തു യഃ । സര്വം ബ്രഹ്മേതി നിര്ണീയ സ്വഭാവാദ്വൈതമ് ഏത്യ് അലമ്
നീ പോലെയുള്ള മഹാത്മാവ്, ക്ഷമയൊക്കെയുള്ള ഗുണങ്ങൾ കൊണ്ട് മനസ്സ് ശുദ്ധമായവൻ, 'എല്ലാം ബ്രഹ്മം' എന്ന് ഉറപ്പാക്കി, സ്വാഭാവികമായ Advaita-സ്ഥിതിയിലേക്കാണ് എത്തുന്നത്.
കര്മാദ്വൈതമ് അനാദൃത്യ നാഭിവാഞ്ഛതി നോജ്ഝതി । ആത്മതത്ത്വൈകഭാവിത്വാത് സമതാമ് ഏതി കേവലമ്
കർമ്മത്തിൽ അദ്വൈതം എന്ന തെറ്റായ ധാരണയെ അവഗണിച്ച്, അവൻ ഒന്നും ആഗ്രഹിക്കുകയോ ഉപേക്ഷിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല; ആത്മാവിന്റെ സത്യത്തിൽ മാത്രം ലയിച്ചവൻ സമത്വം മാത്രമേ നേടുകയുള്ളൂ.
സര്വേഷാമ് ഏവ ശാസ്ത്രാണാം സര്വാസാമ് അഭിതോ ദൃശാമ് । ശൃണു രാഘവ സിദ്ധാന്തമ് ആത്മജ്ഞാനൈകദീപകമ്
രാഘവ, എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളുടെയും എല്ലാ ദർശനങ്ങളുടെയും സാരം, ആത്മജ്ഞാനത്തിന്റെ ഏകദീപം എന്ന സിദ്ധാന്തം നീ കേൾക്കണം.
ജന്തുര് ന ജായതേ യേന ഭാവിതേന മനാഗ് അപി । ഭവ്യ ഏവാങ്ഗ നാഭവ്യോ ഭൃഷ്ടം ബീജമ് ഇവോഷരേ
പ്രിയനേ, യാതൊന്നിൽ നിന്നുമെങ്കിലും ജീവി ഒറ്റയടിക്ക് പോലും ജനിക്കാത്തതാണെങ്കിൽ, അതാണ് സംഭവിക്കാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടത്; അല്ലാത്തതൊന്നും സംഭവിക്കില്ല—ഉണക്കിയ വിത്ത് ഉണങ്ങിയ നിലത്തുവീണാൽ മുളപ്പില്ലാത്തതുപോലെ.
ഇദം ഹി കഥയന്ത്യ് ഉച്ചൈര് ബോധം പരമ് ഉപാഗതാഃ । വയം സ്വയം ച ജാനീമശ് ശാസ്ത്രമ് ഏവം ച സംസ്ഥിതമ്
പരമബോധം നേടിയവർ ഇതെല്ലാം ഉയർന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറയുന്നു; ഞങ്ങൾ സ്വയം അതറിയുന്നു, അതുപോലെ തന്നെ ഈ ശാസ്ത്രത്തിലും ഇതാണ് നിലനിൽക്കുന്നത്.
ന തത്ത്വാതത്ത്വയോര് ഭേദസ് തരങ്ഗപയസോര് ഇവ । ന സത്യാസത്യയോര് ഭേദോ ജാഗ്രത്സ്വപ്നാര്കയോര് ഇവ
യാഥാർത്ഥ്യത്തിനും അവ്യാഥാർത്ഥ്യത്തിനും വേർതിരിവൊന്നുമില്ല, അതുപോലെ തന്നെ തിരമാലയ്ക്കും വെള്ളത്തിനുമിടയിൽ വ്യത്യാസമില്ല. സത്യം എന്നതിലും അസത്യം എന്നതിലും ഉണർന്നിരിക്കലിനും സ്വപ്നത്തിനും ഉള്ള വ്യത്യാസം പോലെയാണ്, യാതൊരു ഭേദവും ഇല്ല.
സത്തായാം ന തു ഭേദോ ഽസ്തി ഭേദോ യẖ കല്പിതസ് ത്വ് അയമ് । വികല്പോ ന ക്വചിത് സത്യസ് സത്താമാത്രമ് അതോ ഽഖിലമ്
ഉള്ളതിലൊന്നും യാതൊരു വേർതിരിവുമില്ല; ഈ ഭേദം മനസ്സിൽ മാത്രം സൃഷ്ടിച്ചതാണ്. യഥാർത്ഥത്തിൽ എവിടെയും ഈ വ്യത്യാസം സത്യമല്ല, എല്ലാം ശുദ്ധമായുള്ളത മാത്രമാണ്.
ന സത്യാസത്യയോര് ഭേദസ് സത്തായാമ് അങ്ഗ ദൃശ്യതേ । സങ്കല്പാന്തരശൈലേന്ദ്രബാഹ്യശൈലേന്ദ്രയോര് ഇവ
സത്യത്തിനും അസത്യത്തിനും ഉള്ള വ്യത്യാസം ഉള്ളതിൽ കാണുന്നില്ല, സ്നേഹിതാ, മനസ്സിൽ സൃഷ്ടിച്ച പർവതത്തിനും പുറത്തുള്ള പർവതത്തിനുമിടയിൽ ഉള്ള വ്യത്യാസം പോലെയാണ്.
സംവിന്മാത്രം ഹി പുരുഷോ ദേഹോ നാമ ന വിദ്യതേ । അര്ഥക്രിയാ തദര്ഥാ ച സംവിദര്ഥേന പൂര്യതേ
മനുഷ്യൻ ശുദ്ധമായ ബോധം മാത്രമാണ്; ശരീരം എന്നതൊന്നും യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ ഇല്ല. എല്ലാ പ്രവർത്തികളും അതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യങ്ങളും ബോധം കൊണ്ടുതന്നെ നിറവേറുന്നു.
തദ് ഏവ കല്പിതാകാരമ് അഗേന്ദ്രാദീവ ദൃശ്യതേ । അസദ്രൂപശരീരാര്ഥമ് അര്ഥẖ ക ഇതരൈẖ ക്രമൈഃ
അത് തന്നെ അവബോധം, സ്വപ്നത്തിൽ കാണുന്ന പർവതം പോലെയുള്ള രൂപങ്ങൾക്കൊണ്ട് പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു. യാഥാർത്ഥ്യമല്ലാത്ത ശരീരത്തിന്റെ ആവശ്യങ്ങൾ മറ്റു പല വഴികളിലൂടെ നിറവേറുന്നു.
അന്തസ്സ്വാനുഭവാനന്ദഫലാ നിശ്ശേഷതẖ ക്രിയാഃ । സമഗ്രാണാം പദാര്ഥാനാമ് ആസവാദ്യനുഭൂതിവത്
അകത്തുള്ള അനുഭവമായ ആനന്ദം ഫലമായി ലഭിക്കുന്ന എല്ലാ പ്രവർത്തികളും പൂർണ്ണമായും അകത്താണ് നടക്കുന്നത്. എല്ലായ്പ്പോഴും രുചി അനുഭവപ്പെടുന്നതുപോലെ തന്നെ.
അസ്തീഹ കിഞ്ചിദ് ഏവൈകം ന ദ്വിതീയാസ്തി കല്പനാ । നിര്മലോ നിത്യ ആത്മാസ്തി യോ നാസ്തീവ വ്യവസ്ഥിതഃ
ഇവിടെ ഒരൊറ്റത് മാത്രമേ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്നുള്ളൂ; രണ്ടാമത്തേതോ, മറ്റൊന്നോ, കൽപ്പനയോ ഇല്ല. ശുദ്ധവും ശാശ്വതവുമായ ആത്മാവാണ് നിലനിൽക്കുന്നത്; അതിന് ഉണ്ട് എന്നും ഇല്ല എന്നും പറയാൻ കഴിയില്ല.
നൈവ തസ്യ മലം നാങ്കോ ന വിച്ഛേദോ ന വസ്തുതാ । ന സത്താ നാപി ചാസത്താ ത്വത്താ മത്താ ന ചൈവ ച
അതിനില്ല മലമോ അടയാളമോ, ഇല്ല തകരാറോ വസ്തുതയോ; ഇല്ല സത്ത്വമോ അസത്ത്വമോ, അതിന് നിന്റെതോ എന്റെതോ എന്നതുമില്ല, മറ്റൊന്നുമില്ല.
ആത്മൈവാസ്തീഹ നാന്യോ ഽസ്തി ത്യജ രാമേതരാം ധിയമ് । നിര്ദ്വിത്വോ ഽഥ നിരേകത്വസ് സമോ നിത്യോദിതോ ഭവ
ഇവിടെ ആത്മാവല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമില്ല. രാമ, നീ മറ്റു ചിന്തകള് എല്ലാം വിട്ടുകളയണം. ഇരട്ടത്വമോ വേറിട്ടത്വമോ ഇല്ലാതെ, എല്ലാരിലും സമമായി, എപ്പോഴും ഉണര്ന്ന നിലയില് നിലകൊള്ക്ക.
തദ് ഏതേ ഭഗവന് ബ്രൂഹി മനോബുദ്ധ്യാദയẖ കഥമ് । സംസ്ഥിതാ യൈര് ഇഹ പ്രോക്തമ് ഇദം ശാസ്ത്രം ത്വയാ മയി
ഭഗവന്, മനസും ബുദ്ധിയും മറ്റുള്ളവയും എങ്ങനെ നിലകൊള്ളുന്നു എന്നു ദയവായി പറയൂ. ഇവയിലൂടെ തന്നെയാണ് ഈ ശാസ്ത്രം നീ എനിക്ക് വിശദീകരിച്ചത്.
ശാസ്ത്രസംവ്യവഹാരാര്ഥം ശബ്ദരാശിḫ പ്രകല്പിതഃ । മിഥ്യൈഷ ചിത്തബുദ്ധ്യാദ്യോ ന രാമ പരമാര്ഥതഃ
ശാസ്ത്ര ചര്ച്ചയ്ക്കായി മാത്രം വാക്കുകളുടെ കൂട്ടം നിര്മ്മിച്ചിരിക്കുന്നു. രാമ, ഈ മനസും ബുദ്ധിയും തുടങ്ങിയവ യാഥാര്ത്ഥ്യമല്ല, അവ മിഥ്യയാണ്.
... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... । ചിത്സത്താമാത്രമ് ഏവൈതത് പരാകാശാത്മകം തഥാ
ഇത് ശുദ്ധമായ ചൈതന്യവും സത്തയും മാത്രമാണ്; അതുപോലെ തന്നെ പരമാകാശസ്വഭാവവുമാണ്.
അപ്സത്താമാത്രമ് ഏവൈതദ് വീച്യാവര്താദികം യഥാ । സര്വോ ജഗത്പദാര്ഥൌഘശ് ചിദാകാശാത്മകസ് തഥാ
എങ്ങനെയോ എല്ലാ തിരകളും തരംഗങ്ങളും വെറും വെള്ളമാണ്, അതുപോലെ ഈ ലോകത്തിലെ എല്ലാ വസ്തുക്കളും ചൈതന്യത്തിന്റെ ആകാശം പോലെയാണ്.
... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... । യഥാ സ്വപ്നേ പുരാനീകം സ്പന്ദനേ വാ യഥാനിലഃ
സ്വപ്നത്തിൽ ഒരു നഗരം കാണുന്നതുപോലെയോ, കാറ്റിൽ ചലനം ഉണ്ടാകുന്നതുപോലെയോ...