തൈസ് തൈസ് തത്ര കഥാലാപൈര് ഇന്ദാവ് അഭ്യുദിതേ തഥാ । താവ് ആസാം ചക്രതുഃ കാന്തൌ ദമ്പതീ തു മുഹൂര്തകമ്
അവിടെ, ചന്ദ്രൻ ഉദയിക്കുന്ന സമയത്ത്, പലവിധം കഥകളും സംഭാഷണങ്ങളും പങ്കുവെച്ച്, ആ ഇരുവരും കുറേ നേരം സന്തോഷത്തോടെ കൂടെയിരുന്നു.
അഥോത്ഥായ ജ്വലദ്രത്നദീപാം കാഞ്ചനകന്ദരാമ് । സ്വയം പൂര്വോപരചിതാം ഗുപ്താം വിവിശതുഃ പ്രിയൌ
ശേഷം, അവർ എഴുന്നേറ്റ്, തങ്ങളെത്തന്നെ മുമ്പ് ഒരുക്കി ഒളിപ്പിച്ചിരുന്ന, ജ്വലിക്കുന്ന രത്നദീപങ്ങൾ കൊണ്ട് പ്രകാശമുള്ള പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള ഗുഹയിൽ ചേർന്ന് കയറി.
നവം ദദൃശതുസ് തത്ര തല്പം കുസുമകല്പിതമ് । പരിതോ വ്യാപ്തമ് ഉത്ഫുല്ലൈര് ഹേമപങ്കജരാശിഭിഃ
അവിടെ അവർ പുതിയൊരു പുഷ്പങ്ങളാൽ ഒരുക്കിയ കിടക്ക കണ്ടു, ചുറ്റും മുഴുവൻ പൂന്തുള്ള പൊന്നുവള്ളികൾ വിരിഞ്ഞു കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
മന്ദാരാദിഭിര് അന്യൈശ് ച പുഷ്പൈര് മ്ലാനിവിവര്ജിതൈഃ । ഉച്ചകൈഃ പുംപ്രമാണേന നിര്മിതം കുസുമൈസ് സമൈഃ
മന്ദാരവും മറ്റ് പൂക്കളും, ഒട്ടും വാടാതെയും, ഒരേ വലിപ്പത്തിലുള്ളതുമായ പുഷ്പങ്ങൾ കൊണ്ട്, ഒരാളുടെ ഉയരത്തിൽ ഉയർത്തി നിർമ്മിച്ച കിടക്കയായിരുന്നു അത്.
ദീര്ഘേന്ദുബിമ്ബപ്രതിമം തുഷാരസ്ഥലശീതലമ് । ക്ഷീരോദജലധാരാഭം ജ്യോത്സ്നാസമ്പിണ്ഡപാണ്ഡുരമ്
അത് നീണ്ട പൗർണ്ണമിയുടെ ചന്ദ്രബിംബംപോലെയും, ഹിമം നിറഞ്ഞ നിലംപോലെ തണുപ്പും, ചന്ദ്രപ്രഭയുടെ കൂമ്പാരമോ ക്ഷീരസമുദ്രത്തിലെ നുരയോ പോലെ വെളുപ്പും നിറഞ്ഞതുമായിരുന്നു.
പ്രതിബിമ്ബമ് അനന്തസ്യ രത്നഭിത്താവ് ഇവ സ്ഥിതമ് । സുഗന്ധമ് ഉന്നതം കാന്തം വിശരാരുതയോജ്ഝിതമ്
അത് അനന്തതയുടെ പ്രതിബിംബം രത്നഭിത്തിയിൽ വെച്ചതുപോലെയും, സുഗന്ധവും ഉയരവും ആകർഷണവും നിറഞ്ഞതും, ഒരു മായംപോലും ഇല്ലാത്തതുമായിരുന്നു.
മിഥുനം പുഷ്പരാശൌ തത് പപാത ധവലാമലേ । തസ്മിന് സമസമാഭോഗേ ക്ഷീരോദേ മന്ദരോ യഥാ
ആ ധവളവും നിർമ്മലവുമായ പുഷ്പക്കൂമ്പാരത്തിൽ ആ ദമ്പതികൾ ഒരുമിച്ച് കിടന്നു, പരസ്പരം ചേർന്നു, ക്ഷീരസമുദ്രത്തിൽ മന്ദരപർവ്വതം വിശ്രമിക്കുന്നതുപോലെ.
തൈസ് തൈസ് തതഃ പ്രണതിപേശലവാഗ്വിലാസൈസ് തത്കാലകാര്യസുഭഗൈഃ പ്രണയോപചാരൈഃ । സത്കാന്തയോര് നവനവേന തയോസ് സുഖേന ദീര്ഘാ മുഹൂര്ത ഇവ സാ രജനീ ജഗാമ
അവരിൽ ഇരുവരും പരസ്പരം സ്നേഹപൂർവ്വം മൃദുവായ വാക്കുകളും മനോഹരമായ ചലനങ്ങളും സമയോചിതമായ സ്നേഹപ്രകടനങ്ങളും പങ്കുവെച്ചു, ഓരോ നിമിഷവും പുതുമയോടെ ആ രാത്രി ദീർഘമായ ഒരു നിമിഷംപോലെ കടന്നു പോയി.
അഥ സൂര്യാംശുരങ്ഗേണ രഞ്ജിതേ ഭുവനോദരേ । ശിഖിധ്വജാങ്ഗനാ ഭൂയോ മദനീ കുമ്ഭതാം യയൌ
സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങൾ ഭൂമിയുടെ ഉള്ളിലാകെ പടർന്നു നിറയുമ്പോൾ, ശിഖിധ്വജയുടെ ഭാര്യ വീണ്ടും പ്രണയത്തിൽ മുഴുകി മദിച്ചു.
ഏവം മഹേന്ദ്രദര്യാം താവ് ഉഭൌ കുമ്ഭശിഖിധ്വജൌ । സ്വയം വിവാഹിതാവ് ഇഷ്ടൌ സമ്പന്നൌ നവദമ്പതീ
അങ്ങനെ മഹേന്ദ്രപർവ്വതത്തിൽ കുംഭനും ശിഖിധ്വജയും തമ്മിൽ സ്വയം വിവാഹം കഴിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ പുതിയ ദമ്പതികളായി.
വിലേസതുര് വിചിത്രാസു പ്രത്യഹം വനരാജിഷു । പ്രപക്വഫലഭാരാസു പുഷ്പപല്ലവിനീഷു ച
അവർ ഓരോ ദിവസവും വിചിത്രമായ വനങ്ങളിൽ, പാകംവന്ന പഴങ്ങൾ കനിഞ്ഞു തൂങ്ങുന്നവയും പൂക്കളും ഇളം ഇലകളും നിറഞ്ഞവയും ആയ വൃക്ഷങ്ങൾക്കിടയിൽ സഞ്ചരിച്ചു.
ദിവാ പ്രിയതരേ മിത്രേ യാമിന്യാമ് ഇഷ്ടദമ്പതീ । പ്രഭാദീപാവ് ഇവ ശ്ലിഷ്ടൌ ന വിയുക്തൌ ബഭൂവതുഃ
പകൽ അവർക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട സുഹൃത്തുക്കളായിരുന്നു, രാത്രിയിൽ ഇഷ്ടദമ്പതികൾ; പ്രകാശവും വിളക്കും ചേർന്നിരിക്കുന്നതുപോലെ, ഒരിക്കലും വേർപിരിയാതിരുന്നത്.
രേമാതേ വനകുഞ്ജേഷു ഗുഹാസു ച മഹീഭൃതാമ് । തമാലസാലഷണ്ഡേഷു മന്ദാരഗഹനേഷു ച
അവർ കാടിന്റെ തണലുള്ള കുടിലുകളിലും മലകളുടെ ഗുഹകളിലും, തമാലമരങ്ങളും സാലമരങ്ങളും നിറഞ്ഞ വനങ്ങളിലും, മന്ദാരമരങ്ങളുടെ കാടുകളിലും സന്തോഷത്തോടെ സമയം ചെലവഴിച്ചു.
സഹ്യദര്ദുരകൈലാസമഹേന്ദ്രമലയേഷു ച । ഗന്ധമാദനവിന്ധ്യാദ്രിലോകാലോകതടേഷു ച
അവർ സഹ്യപർവ്വതത്തിലും ദർദുരപർവ്വതത്തിലും കൈലാസത്തിലും മഹേന്ദ്രപർവ്വതത്തിലും മലയപർവ്വതത്തിലും, ഗന്ധമാദനവും വിന്ധ്യയും ലോകാലോകപർവ്വതത്തിന്റെ ചുരങ്ങളിലുമൊക്കെയും സഞ്ചരിച്ചു.
ദിനൈസ് ത്രിഭിസ് ത്രിഭിര് ഗത്വാ നിദ്രാം ഗതവതി പ്രിയേ । ചൂഡാലാ രാജകാര്യാണി കൃത്വാ സ്വാന്യ് ആയയൌ പുനഃ
മൂന്നു ദിവസം കഴിഞ്ഞ് പ്രിയൻ ഉറങ്ങിപ്പോയപ്പോൾ, ചൂഡാല രാജകാര്യങ്ങൾ തീർത്തു വീണ്ടും അവിടേക്ക് മടങ്ങി.
തൌ ദിവാ സുഹൃദൌ രാത്രൌ ദമ്പതീ കുമ്ഭഭൂമിപൌ । നാനാകുസുമസംവീതൌ തസ്ഥതുര് മുദിതൌ മിഥഃ
പകൽ അവർ നല്ല സുഹൃത്തുക്കളായി, രാത്രി ദമ്പതികളായി—കുംബനും രാജാവും—നാനാവിധ പുഷ്പങ്ങൾ അണിഞ്ഞ് പരസ്പരം സന്തോഷത്തോടെ ഒരുമിച്ചുനിന്നു.
മാസമ് ഏകം മഹേന്ദ്രാദ്രിസാനൌ സരലസങ്കുലേ । രത്നകുഡ്യേ ഗുഹാഗേഹേ പൂജിതൌ സുരകിന്നരൈഃ
ഒരു മാസം മുഴുവൻ മഹേന്ദ്രപർവതത്തിന്റെ ചരിവുകളിൽ, പൈൻ മരങ്ങൾ നിറഞ്ഞ കുഹരത്തിൽ, രത്നങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച ഗുഹയിൽ, ദേവന്മാരും കിന്നരന്മാരും ഇവരെ ആദരപൂർവ്വം സ്വീകരിച്ചു.
ഹസ്തലഭ്യോദിതേന്ദൌ ച മന്ദാരവനമാലിതേ । ഏവം ശുക്തിമതഃ പൃഷ്ഠേ പക്ഷം പക്ഷം ലതാഗൃഹേ
കൈകൊണ്ട് തൊടാവുന്ന ചന്ദ്രൻ ഉദിച്ചപ്പോൾ, മന്ദാരപൂക്കൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച്, ഇങ്ങനെ ശുക്തിമത് പർവതത്തിന്റെ പുറകിൽ, തളിർവള്ളികൾ കൊണ്ടുള്ള കുടിലത്തിൽ, ആഴ്ചതോറും അവർ താമസിച്ചു.
മാസദ്വയമ് ഋക്ഷവതോ ഗിരേര് ദക്ഷിണതസ് തടേ । പാരിജാതവനേ ദേവപുഷ്പസ്തബകമണ്ഡപേ
രണ്ട് മാസം, ഋക്ഷവത് പർവതത്തിന്റെ തെക്കേ ചരിവിൽ, പാർിജാതവൃക്ഷങ്ങൾ നിറഞ്ഞ വനത്തിൽ, ദൈവികപൂക്കൾ കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച മണ്ടപത്തിൽ അവർ കഴിഞ്ഞു.
ജമ്ബൂഷണ്ഡതലേ മേരോഃ പാദേ ജമ്ബൂനദീതടേ । ജാമ്ബൂനദമയേ മാസം ജമ്ബൂഫലരസാവനൌ
ജാംബൂവൃക്ഷങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിനടിയിൽ, മേരു പർവതത്തിന്റെ അടിവാരത്ത്, ജാംബൂനദിയുടെ തീരത്ത്, പൊന്നുകൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച കുടിലത്തിൽ, ജാംബൂഫലത്തിന്റെ രസം ആസ്വദിച്ച് അവർ ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞു.
ദശോത്തരകുരൂണാം ച മണ്ഡലേ ദിവസാനി തൌ । കൈലാസസ്യോത്തരസ്ഥേഷു സപ്തവിംശതിവാസരാന്
വടക്കൻ കുറുക്കളുടെ ദേശത്ത് അവർ കുറേ ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു. പിന്നെ കൈലാസപർവതത്തിന്റെ വടക്കൻ മലകളിൽ ഇരുപത്തിയേഴു ദിവസം താമസിച്ചു.
ഏവമ് അന്യേഷു ദേശേഷു വിചിത്രേഷു മഹീഭൃതാമ് । സ്ഥിതവന്തൌ മഹാഭാഗൌ സുഹൃദൌ സ്നിഗ്ധദമ്പതീ
ഇങ്ങനെ, അത്ഭുതകരമായ മറ്റു മലപ്രദേശങ്ങളിലും, മഹാഭാഗ്യശാലികളായ ആ സ്നേഹപൂർവക ദമ്പതികൾ സന്തോഷത്തോടെ താമസിച്ചു.
തതോ യാതേഷു മാസേഷു ശനൈഃ കതിപയേഷു സാ । ചൂഡാലാ ചിന്തയാമ് ആസ ദേവപുത്രകരൂപിണീ
അങ്ങനെ, കുറേ മാസങ്ങൾ ശാന്തമായി കടന്നപ്പോൾ, ദേവകന്യാരൂപം ധരിച്ച ചൂഡാലാ ആലോചിക്കാൻ തുടങ്ങി.
സുരോപഭോഗഭാരേണ പരീക്ഷേ ഽഹം ശിഖിധ്വജമ് । മാ കദാചന ചേതോ ഽസ്യ ഭോഗേഷു രതിമ് ഏഷ്യതി
സ്വർഗ്ഗീയസുഖങ്ങൾകൊണ്ടു ഞാൻ ശിഖിധ്വജനെ പരീക്ഷിക്കും; അവന്റെ മനസ്സ് ഒരിക്കലും ആനന്ദങ്ങളിൽ ആകർഷണം കാണിക്കരുതേ.
ഇതി സഞ്ചിന്ത്യ ചൂഡാലാ മായയാ സ്വാമിനോ വനേ । ആഗതം ദര്ശയാമ് ആസ സസുരാപ്സരസം ഹരിമ്
ഇങ്ങനെ തീരുമാനിച്ച ശേഷം, ചൂഡാല തന്റെ മായാവശം ഉപയോഗിച്ച്, കാട്ടിൽ ഭർത്താവിന് ദേവതകളും അപ്സരസുകളും കൂടെ ഹരിയുടെ ദർശനം കാണിച്ചു.
ഇന്ദ്രമ് അഭ്യാഗതം ദൃഷ്ട്വാ പരിവാരസമന്വിതമ് । യഥാവത് പൂജയാമ് ആസ വനസംസ്ഥശ് ശിഖിധ്വജഃ
ഇന്ദ്രൻ തന്റെ കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം എത്തിയതിനെ കണ്ട്, കാട്ടിൽ താമസിച്ചിരുന്ന ശിഖിധ്വജൻ യഥാവിധി ആദരപൂർവ്വം അവനെ ആരാധിച്ചു.
ആത്മനഃ കിം കൃതാ ദൂരാദ് അഭ്യാഗമകദര്ഥനാ । ദേവരാജ പ്രസാദാന് മേ യഥാവദ് വക്തുമ് അര്ഹസി
ദേവരാജാ, ദൂരത്ത് നിന്ന് ഇങ്ങനെ വരാൻ എന്താണ് കാരണം? ദയവായി, നിങ്ങൾക്ക് എനിക്ക് പറയാമോ, എന്തിനാണ് ഈ കഷ്ടം ഏറ്റെടുത്തത് എന്ന്.
ഇമേ വയമ് ഇഹാനീതാസ് ത്വദ്ഗുണാതിശയേന ഖാത് । ഹൃദി ലഗ്നേന സൂത്രേണ ഖഗാ ദൂരഗതാ ഇവ
നിങ്ങളുടെ നല്ല ഗുണങ്ങൾ ആകർഷിച്ച്, ഞങ്ങൾ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് ഇവിടെ എത്തിപ്പെട്ടതാണ്. പക്ഷികൾ ഹൃദയത്തിൽ കെട്ടിയ ദാരുവഴി ദൂരത്ത് നിന്ന് വന്നു ചേരുന്നതുപോലെയാണ് ഇത്.
ഉത്തിഷ്ഠ സ്വര്ഗമ് ആഗച്ഛ തത്ര സര്വേ ത്വദുന്മുഖാഃ । ത്വദ്ഗുണശ്രവണാശ്ചര്യാസ് സ്ഥിതാ ദേവഗണാങ്ഗനാഃ
എഴുന്നേറ്റ് സ്വർഗത്തിലേക്ക് വാ; അവിടെ എല്ലാ ദേവന്മാരും ദേവകന്യാകളും നിന്റെ മഹത്വങ്ങൾക്കുറിച്ചുള്ള അത്ഭുതകഥകൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹത്തോടെ കാത്തിരിക്കുന്നു.
ഇമേ രഥാ ഇദം യാനമ് അയമ് ഉച്ചൈശ്ശ്രവാ ഹയഃ । അയമ് ഐരാവണോ നാഗോ യഥാഭിമതമ് ആശ്രയ
ഇവിടെ രഥങ്ങളും, യാത്രയ്ക്കുള്ളവയും, ഉച്ചൈശ്ശ്രവസ് എന്ന കുതിരയും, ഐരാവതം എന്ന ആനയും ഉണ്ട് — നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് തിരഞ്ഞെടുക്കാവുന്നതാണ്.