ഇത്യ് ഉക്ത്വാ സാനവദ്യാങ്ഗീ ലജ്ജാവനമിതാനനാ । ലോലാലകേന ശിരസാ പ്രണനാമ നയാത് പതിമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, കുഴപ്പമില്ലാത്ത അവളുടെ ശരീരം, ലജ്ജയിൽ തല താഴ്ത്തി, ഇളകിയ മുടി മുന്നിലേക്ക് വീണ നിലയിൽ ഭർത്താവിന് മുന്നിൽ തലകുനിച്ച് നമസ്കരിച്ചു.
ഉവാചേദം ച ഹേ നാഥ ത്വം മാം ഭൂഷയ ഭൂഷണൈഃ । ക്രമേണാഗ്നിം ച സഞ്ജ്വാല്യ മത്പാണിഗ്രഹണം കുരു
അവൾ പിന്നെയും പറഞ്ഞു: പ്രഭുവേ, നീ എന്നെ ആഭരണങ്ങൾ അണിയിച്ച് അലങ്കരിക്കണം. പിന്നെ ക്രമമായി അഗ്നിയെ തെളിയിച്ച് എന്റെ കൈ പിടിച്ച് വിവാഹം കഴിക്കണം.
രാജസേ ഽതിതരാം നാഥ മാം കരോഷി സ്മരാതുരാമ് । രതേര് വിവാഹേ മദനമ് അഭിഭൂയാധിതിഷ്ഠസി
പ്രഭുവേ, നീ എന്നെ അത്യന്തം ആസക്തിയുള്ളവളാക്കുന്നു; രതിയുടെ വിവാഹത്തിൽ പോലും പ്രേമദേവനേക്കാൾ നീ കൂടുതൽ ആകർഷണശക്തിയോടെ നിലകൊള്ളുന്നു.
ഇന്ദോര് ഇവാംശുജാലാനി രാജന് മാല്യാനി ഭാന്തി തേ । മേരുഗങ്ഗാപ്രവാഹാഭാം ധത്തേ ഹാരസ് തവോരസി
രാജാവേ, നിന്റെ പുഷ്പമാലകൾ ചന്ദ്രന്റെ കിരണങ്ങൾപോലെയാണ് തിളങ്ങുന്നത്; നിന്റെ നെഞ്ചിൽ ഉള്ള ഹാരം മേരുപർവതത്തിൽ നിന്ന് ഒഴുകുന്ന ഗംഗയെപ്പോലെയാണ്.
മന്ദാരകുസുമപ്രോതൈഃ കുന്തലൈര് നൃപ രാജസേ । കനകാബ്ജമ് ഇവാലോലൈര് ഭൃങ്ഗൈഃ കേസരധൂസരൈഃ
രാജാവേ, മന്ദാരപൂക്കൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്ന നിന്റെ മുടി, പൊൻതടാകത്തിൽ അലഞ്ഞു നടക്കുന്ന പൂമ്പാറ്റകളാൽ ചാരമായ കേശരങ്ങൾകൊണ്ടു ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെയാണ്.
രത്നാംശുജാലൈഃ കുസുമൈശ് ശ്രിയാ സ്ഥൈര്യേണ തേജസാ । ഉന്നത്യാ ച വിഭോ മേരുമ് അഭിഭൂയാവതിഷ്ഠസേ
രത്നങ്ങളുടെ പ്രകാശം, പുഷ്പങ്ങളുടെ ഭംഗി, ഐശ്വര്യത്തിന്റെ തിളക്കം, സ്ഥിരത, മഹത്വം എന്നിവകൊണ്ടും, മഹാരാജാവേ, നീ മേരുപർവതത്തേക്കാൾ ഉയർന്ന നിലയിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.
ഏവമാദി വദന്തൌ തൌ ഭവിഷ്യന്നവദമ്പതീ । പ്രച്ഛന്നപൂര്വദാമ്പത്യൌ മിഥസ് തുഷ്ടൌ ബഭൂവതുഃ
ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കേ, മുമ്പ് പരസ്യമായിരുന്നതല്ലാത്ത അവരുടെ ബന്ധം ഇപ്പോൾ വെളിപ്പെട്ടു. ഭാവിയിൽ ഭർത്താവും ഭാര്യയും ആകാനിരിക്കുന്ന ആ ഇരുവരും പരസ്പരം സന്തോഷത്തോടെ ഇരുന്നു.
മഹാരാജ്ഞീം മദനികാം മഹാരാജശ് ശിഖിധ്വജഃ । കാഞ്ചനാമലപര്യങ്കേ നിയോജ്യാഭൂഷയത് സ്വയമ്
മഹാരാജാവ് ശിഖിധ്വജൻ തന്റെ ഭാര്യയായ മദനികയെ സ്വർണ്ണം കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച തിളങ്ങുന്ന കിടക്കയിൽ ഇരുത്തി, സ്വന്തം കൈകളാൽ അലങ്കരിച്ചു.
അവതംസൈസ് തഥാ മാല്യൈര് മണിമുക്താവിഭൂഷണൈഃ । വസ്ത്രൈര് വിലേപനൈഃ പുഷ്പൈര് ഉചിതസ്ഥാനയോജിതൈഃ
അവൾക്ക് കാതിലേക്കുള്ള അലങ്കാരങ്ങളും പൂമാലകളും രത്നങ്ങളും മുത്തുമണികളും വസ്ത്രങ്ങളും സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളും പുഷ്പങ്ങളും, ഓരോന്നും യോജിച്ച സ്ഥാനങ്ങളിൽ, അവൻ അണിയിച്ചു.
സാ ബഭൌ ഭൂഷിതാ തന്വീ മദനീ മദദായിനീ । ഗിരിജേവ വിവാഹോത്കാ കാമകാന്തേവ കാമിനീ
അങ്ങനെ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട അവൾ, സുന്ദരിയും മനോഹരിയും ആയി, വിവാഹത്തിന് ആഗ്രഹിക്കുന്ന പാർവതിപോലെയും പ്രിയനോടുള്ള വാത്സല്യത്തിൽ കാത്തിരിക്കുന്ന പ്രിയതമപോലെയും തിളങ്ങി.
മഹാരാജോ മഹാരാജ്ഞീം ഭൂഷയിത്വേദമ് ആഹ താമ് । രാജസേ മൃഗശാവാക്ഷി ലക്ഷ്മീര് ഇവ നവോത്ഥിതാ
രാജാവ് മഹാരാണിയെ അലങ്കരിച്ചു പറഞ്ഞു: "മൃഗശാവകദൃഷ്ടിയുള്ളേ, നീ പുതുതായി ഉദിച്ച ലക്ഷ്മിപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു."
ശക്രേണ സഹ യച് ഛച്യാ യല് ലക്ഷ്മ്യാ ഹരിണാ സഹ । യദ് ഗൌര്യാശ് ശമ്ഭുനാ സാര്ധം തത് തേ ഭവതു മങ്ഗലമ്
ഇന്ദ്രനും ശചിയും, ഹരിയും ലക്ഷ്മിയും, ശംഭുവും ഗൗരിയും അനുഭവിക്കുന്ന മംഗളം നിനക്കും ഉണ്ടാകട്ടെ."
പദ്മകന്ദാങ്കുരരദാ ലോലനീലോത്പലേക്ഷണാ । ആമോദസുഭഗാകാരാ ത്വം സ്ഥിതാ പദ്മിനീസമാ
തളിര്പ്പൊലിച്ച കയ്യുകളും നീലനീർമ്മലമായ കണുകളും സുഗന്ധം നിറഞ്ഞ ആകൃതിയും ഉള്ള നീ, പദ്മിനിപോലുള്ള ഒരു സുന്ദരിയാണു."
സുരക്തപല്ലവകരാ സ്തബകസ്തനധാരിണീ । ത്വമ് ഏവ ഫലദാ മന്യേ കാമകല്പതരോര് ലതാ
നിന്റെ കൈകൾ തീവ്രമായ ചുവന്ന തളിരുകൾപോലും, മുലകൾ കുലകൾപോലും, ആഗ്രഹവൃക്ഷത്തിന്റെ ഫലദായകമായ വള്ളിയാണെന്നു ഞാൻ കരുതുന്നു."
ഹിമശീതാവദാതാങ്ഗീ ജ്യോത്സ്നാപ്രസരഹാസിനീ । പൂര്ണേന്ദുശ്രീര് ഇവോദ്യുക്താ ദൃഷ്ടൈവാഹ്ലാദയസ്യ് അലമ്
അവളുടെ ശരീരം ഹിമംപോലെയും വെളുത്തതും പ്രകാശമുള്ളതുമായിരുന്നു. ചന്ദ്രപ്രകാശംപോലെ പുഞ്ചിരിയോടെ അവൾ നില്ക്കുന്നു. പൂർണ്ണചന്ദ്രന്റെ ഭംഗിയോടെ അലങ്കരിച്ച അവളെ കാണുന്നവർക്കു മാത്രം ആനന്ദം നിറയുന്നു.
തദ് ഉത്തിഷ്ഠ വരാരോഹേ വേദീം വൈവാഹികീം സ്വയമ് । രത്നപുഷ്പലതാജാലൈ രചയാവോ യഥാക്രമമ്
അതിനാൽ, മനോഹരിയായേ, നീ എഴുന്നേറ്റു വരിക. നമുക്ക് തന്നെ രത്നങ്ങളും പുഷ്പങ്ങളുമുള്ള മാലകളാൽ വിവാഹവേദി ക്രമമായി ഒരുക്കാം.
ഇത്യ് ഉക്ത്വാ ദമ്പതീ കാന്തൌ രചയാമ് ആസതുസ് തദാ । വേദീമ് ആത്മവിവാഹായ മഹേന്ദ്രമണികന്ദരേ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം ആ പ്രണയദമ്പതികൾ അന്നേരം മഹേന്ദ്രരത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച ഗുഹയിൽ സ്വവിവാഹത്തിനായി വേദി ഒരുക്കാൻ തുടങ്ങി.
മുക്താജാലൈസ് സഝാങ്കാരൈഃ പുഷ്പോത്തംസൈസ് സഷട്പദൈഃ । രത്നമാല്യൈസ് സടാങ്കാരൈര് വൈജയന്തീപടൈശ് ചലൈഃ
മുത്തുമാലകളും തിളങ്ങുന്ന അലങ്കാരങ്ങളും പൂക്കളും തേൻചിതറുന്ന തണലും രത്നമാലകളും പ്രകാശമുള്ള അലങ്കാരങ്ങളും വീശുന്ന വൈജയന്തീ വസ്ത്രങ്ങളും കൊണ്ടു,
കല്പവൃക്ഷലതാസൂത്രൈഃ കല്പസ്തബകമണ്ഡലൈഃ । കല്പപാദപപട്ടൈശ് ച കല്പദ്രുമഫലോത്കരൈഃ
ആശാവൃക്ഷങ്ങളുടെ തണ്ടുകളിൽ നിന്നുള്ള നൂലുകളും, അവയുടെ വട്ടക്കൊമ്പുകളും, തൊലിപ്പട്ടകളും, അതിന്റെ വിചിത്രമായ പഴങ്ങൾ കൂമ്പാരമായി കൂട്ടിയിട്ടുമാണ്,
ദേവദാരുലതാജാലൈഃ കാണ്ഡപ്രതിസരാങ്കിതൈഃ । മുക്താകുസുമലാജാനാം പ്രകരൈസ് താരകോപമൈഃ
ദേവദാരു വള്ളികൾ കുരുക്കുകൾകൊണ്ട് അടയാളപ്പെടുത്തിയതും, മുത്ത് പൂമാലകളുടെ കൂമ്പാരങ്ങൾ നക്ഷത്രങ്ങളെപ്പോലെയും അവിടെ ചേർത്തു,
ചതുര്ദിക്കം ചതുര്ഭിശ് ച നാരികേലമഹാഫലൈഃ । പൂര്ണകുമ്ഭതയാ ഗാങ്ഗവാരിപൂരൈഃ പ്രകല്പിതൈഃ
നാലു ദിക്കിലും, നാല് വലുതായ തേങ്ങകൾ നിറഞ്ഞ കുംഭങ്ങളായി രൂപപ്പെടുത്തി, ഗംഗാജലത്തിൽ നിറച്ച് സ്ഥാപിച്ചു.
ജ്വലയാമ് ആസതുസ് തസ്യാം മധ്യേ ചന്ദനദാരുഭിഃ । ജ്വലനം ജ്വലിതജ്വാലം ദക്ഷിണസ്ഥപ്രദക്ഷിണമ്
അവളുടെ നടുവിൽ ചന്ദനക്കൊമ്പുകൾ കൊണ്ടു തീ തെളിയിച്ചു; അതു ദക്ഷിണഭാഗത്ത് വെച്ച് ഭക്തിപൂർവ്വം ചുറ്റി തീർത്തു.
പൂര്വാഭിമുഖമ് അഗ്നേസ് താവ് അഗ്രേ പല്ലവവിഷ്ടരേ । നിയോജ്യ ദമ്പതീ കാന്തൌ തയോര് വിവിശതുസ് സ്വയമ്
കിഴക്കോട്ട് മുഖം തിരിച്ച്, അഗ്നിയുടെ മുന്നിൽ, പുതിയ ഇലകളാൽ ഒരുക്കിയ ഇരിപ്പിടത്തിൽ ആ dampati ദമ്പതികൾ ഇരുന്നു.
സ ഹുത്വാ തിലലാജാദി പാവകായ ശിഖിധ്വജഃ । ഉത്ഥായോത്ഥാപ്യ കാന്താം ച പാണിഭ്യാം സ്വയമ് ആദദേ
തിലം, അരിപ്പൊടി തുടങ്ങിയ ധാന്യങ്ങൾ അഗ്നിയിൽ അർപ്പിച്ചശേഷം, ശിഖിധ്വജൻ എഴുന്നേറ്റ് തന്റെ പ്രിയതിയെ കൈകൊണ്ട് എഴുന്നേല്പിച്ച് ചേർത്തു.
അന്യോഽന്യം ശോഭമാനൌ താവ് അന്യാവ് ഇവ നവൌ ശിവൌ । ചക്രതുര് ദമ്പതീ തസ്യ പാവകസ്യ പ്രദക്ഷിണമ്
പുതിയ ദമ്പതികൾ പോലെ ഭംഗിയായി തിളങ്ങി, ആ ഇരുവരും അഗ്നിയെ ചുറ്റി ഭർത്താവും ഭാര്യയും ആയി പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു.
സ്വദായം ജ്ഞാനസര്വസ്വം ഹൃദയം പ്രേമ ചാചലമ് । ദദതുസ് തൌ മിഥോ മാന്യൌ സ്മിതകാന്തമുഖശ്രിയൌ
പുഞ്ചിരിയോടെ മനോഹരമായ മുഖങ്ങളോടെ, പരസ്പരം ആദരവോടെ, ഇരുവരും തങ്ങളുടെ ഹൃദയവും അകമ്പടിയുള്ള സ്നേഹവും പരസ്പരം നൽകി.
പ്രദക്ഷിണത്രയം കൃത്വാ ലാജാന് സന്ത്യജ്യ വഹ്നയേ । മദ്ഭാര്യാമ് അമ്ബരാദ് ദൃഷ്ട്വാ കരൌ തത്യജതുഃ ക്രമാത്
മൂന്ന് പ്രദക്ഷിണം കഴിഞ്ഞ്, അന്നുമ്മരികൾ അഗ്നിക്കു സമർപ്പിച്ചശേഷം, ആകാശത്തിൽ നിന്നു എന്റെ ഭാര്യയെ കണ്ടു, അവർ ഒരുമിച്ച് പിടിച്ചിരുന്ന കൈകൾ പതിയെ വിട്ടുവിട്ടു.
സ്മയമാനമുഖൌ കാന്തൌ ചന്ദ്രാവ് ഇവ നവോദിതൌ । പൂര്വോപരചിതേ പുഷ്പതല്പേ വിവിശതുര് നവേ
പുതുതായി ഉദിച്ച രണ്ടു ചന്ദ്രന്മാരെപ്പോലെ, പുഞ്ചിരിയോടെ മനോഹരമായ ആ ദമ്പതികൾ, പുതിയതായി ഒരുക്കിയ പുഷ്പപ്പന്തലിൽ പ്രവേശിച്ചു.
ഏതസ്മിന്ന് അന്തരേ ചന്ദ്രശ് ചതുര്ഭാഗം നഭസ്തലാത് । ശനൈര് ആക്രമയാമ് ആസ ശോഭാം ദ്രഷ്ടുമ് ഇവൈതയോഃ
അതിനിടയിൽ, അവരുടെ ഭംഗി കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ചുവെന്നപോലെ, ചന്ദ്രൻ ആകാശത്തിന്റെ നാലിലൊന്ന് ഭാഗം പതിയെ കയറി.
തസ്മിന് സാനൌ ലതാച്ഛിദ്രൈര് ദ്രഷ്ടും ദൃഷ്ടീര് ഇവാഭിതഃ । ലോലൈസ് സഞ്ചാരയാമ് ആസ കരാന് ഇന്ദുര് വരാങ്ഗനേ
ആ മലയിൽ, മനോഹരിയായ സ്ത്രീയെ എല്ലാതികയിലും കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച ചന്ദ്രൻ, ലതകളുടെ ഇടവഴികളിലൂടെ വിറയുന്ന കിരണങ്ങൾ കൈപോലെ ചലിപ്പിച്ചു.