തസ്മാച് ഛിഖിധ്വജകഥാപ്രസങ്ഗപതിതാമ് ഇമാമ് । പ്രാണാദിപവനാഭ്യാസക്രിയാം സിദ്ധിഫലാം ശൃണു
അതിനാൽ, ശിഖിധ്വജന്റെ കഥയുടെ സന്ദർഭത്തിൽ ഉന്നയിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രാണൻമാരുടെയും അനുബന്ധമായ വായുവുകളുടെയും അഭ്യാസം, സിദ്ധിഫലം നൽകുന്ന ഈ ക്രമം നീ കേൾക്കുക.
സമൂലമ് അഖിലാസ് ത്യക്ത്വാ സാധ്യാര്ഥേതരവാസനാഃ । ഗുദാദിദ്വാരസങ്കോചാത് സ്ഥാനകാദിക്രിയാക്രമൈഃ
സാധിക്കേണ്ടതും അല്ലാത്തതുമായ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും പൂർണ്ണമായും ഉപേക്ഷിച്ച്, ഗുദം തുടങ്ങിയ ദ്വാരങ്ങൾ ചുരുക്കിയും, ശരീരത്തിന്റെ നിലകൾക്കും അനുബന്ധ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കും അനുസരിച്ച്...
ഭോജനാസനശുദ്ധ്യാ ച സാധുശാസ്ത്രാര്ഥഭാവനാത് । സ്വാചാരാത് സുജനാസങ്ഗാത് സര്വത്യാഗാത് സുഖാസനാത്
ഭക്ഷണത്തിലും ഇരിപ്പിടത്തിലും ശുദ്ധി പാലിച്ച്, നല്ല ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ അർത്ഥം ആലോചിച്ച്, തനിക്കു യോജിച്ച പെരുമാറ്റം തുടരുകയും, നല്ലവരുമായി സ്നേഹബന്ധം പുലർത്തുകയും, എല്ലാം ഉപേക്ഷിക്കുകയും, സുഖകരമായ ഇരിപ്പിൽ ഉറപ്പു വരുത്തുകയും ചെയ്താൽ,
പ്രാണായാമഘനാഭ്യാസാദ് രാമ കാലേന കേനചിത് । കോപലോഭാദിസന്ത്യാഗാദ് ഭോഗത്യാഗാച് ച സുവ്രത
ശ്വാസനിയന്ത്രണത്തിൽ സ്ഥിരമായി അഭ്യാസം നടത്തി, രാമാ, കുറേ സമയം കഴിഞ്ഞാൽ, കോപം, ലോഭം തുടങ്ങിയ ദോഷങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, ആസ്വാദനങ്ങൾക്കും വിട നൽകി, നീ നല്ലവനേ,
ത്യാഗാദാനനിരോധേഷു ഭൃശം യാന്തി വിധേയതാമ് । പ്രാണാഃ പ്രഭുത്വതജ്ജ്ഞസ്യ പുംസോ ഭൃത്യാ ഇവാഖിലാഃ
ഉപേക്ഷം, ദാനം, നിയന്ത്രണം എന്നിവയിൽ മനസ്സോടെ പ്രവർത്തിച്ചാൽ, ജീവശക്തികൾ വളരെ അനുസരണയോടെ നടക്കുന്നു; സ്വയം നിയന്ത്രണം അറിയുന്നവനിൽ, എല്ലാ ജീവശക്തികളും ദാസന്മാരെപ്പോലെ പെരുമാറുന്നു.
രാജ്യാദ്യാ മോക്ഷപര്യന്താസ് സമസ്താ ഏവ സമ്പദഃ । ദേഹാനിലവിധേയത്വസാധ്യാസ് സര്വസ്യ രാഘവ
രാജ്യം മുതലായ എല്ലാ സമ്പത്തുകളും മോക്ഷം വരെ, രാഘവാ, ശരീരവും ശ്വാസവും അനുസരിക്കുന്നതിലൂടെ എല്ലാവർക്കും നേടാനാവുന്നതാണ്.
പരിമണ്ഡലിതാകാരാ കന്ദസ്ഥാനസമാശ്രിതാ । അന്ത്രവേഷ്ടനികാ നാമ നാഡീ നാഡീശതാശ്രിതാ
വട്ടംപോലെയുള്ള ആകൃതിയിലാണ്, അതിന്റെ അടിയിലാണ് അന്ത്രവേഷ്ടനിക എന്ന നാഡി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ഈ നാഡിയെ നൂറുകണക്കിന് മറ്റു നാഡികൾ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു.
വീണാഗ്രാവര്തസദൃശീ സലിലാവര്തസന്നിഭാ । ലിപ്യാദ്യോങ്കാരസംസ്ഥാനാ കുന്തലാവര്തവത് സ്ഥിതാ
അത് വീണയുടെ വളവിനെപ്പോലും, വെള്ളത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ചുഴിയേപ്പോലും ആണ്. അതിന്റെ രൂപം ഓം എന്ന അക്ഷരത്തിന്റെ ആകൃതിയിലുണ്ട്; കേശത്തിന്റെ ചുരുളുപോലെ അത് ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ദേവാസുരമനുഷ്യേഷു മൃഗനക്രഖഗാദിഷു । കീടാദിഷ്വ് അബ്ജജാന്തേഷു സര്വേഷു പ്രാണിഷൂദിതാ
ദേവന്മാരിലും, അസുരന്മാരിലും, മനുഷ്യരിലും, മൃഗങ്ങളിലും, മുണ്ടകളിലും, പക്ഷികളിലും, കീടങ്ങളിലുമെല്ലാം, പടിഞ്ഞാറുനിന്ന് ജനിക്കുന്ന എല്ലാ ജീവികളിലും ഇതു നിലകൊള്ളുന്നു.
ശീതാര്തസുപ്തഭോഗീന്ദ്രഭോഗവദ് ബദ്ധമണ്ഡലാ । സിതാ കല്പാഗ്നിവിഗലദിന്ദുവദ് ബദ്ധകുണ്ഡലാ
തണുപ്പിൽ ഉറങ്ങുന്ന പാമ്പുപോലെ വളഞ്ഞ് കിടക്കുന്നു; ചന്ദ്രൻ കൽപ്പനയുടെ അഗ്നിയിൽ ഉരുകി വീഴുന്നതുപോലെ, അതും കെട്ടിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന വളയമായി കിടക്കുന്നു.
മനോഭ്രൂമധ്യരന്ധ്രാധോവിശദബ്വൃത്തിചഞ്ചലാ । അനാരതം രസസ്യന്ദൈഃ പ്ലവമാനൈവ തിഷ്ഠതി
ഭ്രൂമധ്യത്തിലെ നടുവഴിക്ക് കീഴിൽ മനസ്സ് സദാ ചഞ്ചലമായി, അശാന്തമായി, അമൃതധാരകളിൽ തുടർച്ചയായി നനയുന്നവണ്ണം ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
അസ്യാ അഭ്യന്തരേ തസ്മിന് കദലീകോശകോമലേ । യാ വാതശക്തിസ് സ്ഫുരതി വേണാവ് ഇവ ലസദ്ഗതിഃ
അതിനകത്ത്, വാഴക്കൊമ്പിന്റെ മൃദുലമായ ഉള്ളിലുപോലെ, ഒരു വായുവിന്റെ ശക്തി, ഒരു കുഴൽപോലെ പ്രകാശമുള്ള ചലനത്തോടെ, അകത്തേക്ക് സ്പന്ദിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
സോക്താ കുണ്ഡലിനീ നാമ്നാ കുണ്ഡലാകാരവാഹിനീ । പ്രാണിനഃ പരമാ ശക്തിസ് സര്വശക്തിജവപ്രദാ
ഇതിനെ കുണ്ഡലിനി എന്നു വിളിക്കുന്നു; കുരുക്കിയ രൂപത്തിൽ ഒഴുകുന്ന ഈ ശക്തിയാണ് എല്ലാ ജീവികളുടെയും പരമശക്തി, എല്ലാ ശക്തികളുടെ വേഗത്തിന്റെയും ഉറവിടം.
അനിശം നിശ്ശ്വസദ്രൂപാ കുപിതേവ ഭുജങ്ഗമീ । സംസ്ഥിതോര്ധ്വീകൃതമുഖീ സ്പന്ദാനാം ഹേതുതാം ഗതാ
അവൾ ശ്വാസത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ എപ്പോഴും പുറത്ത് വിടുന്നവളായി, കോപിച്ച പാമ്പുപോലെ, തല മേലോട്ടുചായ്ത്ത് നിലകൊണ്ടു, എല്ലാ സ്പന്ദനങ്ങൾക്കും കാരണമായിരിക്കുന്നു.
യദാ പ്രാണാനിലോ യാതി ഹൃദി കുണ്ഡലിനീപദമ് । തദാ സംവിദ് ഉദേത്യ് അന്തര് ഭൂതതന്മാത്രബീജഭൂഃ
പ്രാണവായു ഹൃദയത്തിലെ കുണ്ഡലിനിയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ എത്തുമ്പോൾ, അപ്പോൾ അകത്തുനിന്ന് ബോധം ഉദയം ചെയ്യുന്നു; അതാണ് ഭൂതങ്ങളുടെ സൂക്ഷ്മമായ വിത്ത്.
യദാ കുണ്ഡലിനീ ദേഹേ സ്ഫുരത്യ് അബ്ജ ഇവാലിനീ । തദാ സംവിദ് ഉദേത്യ് അന്തര് മൃദുസ്പര്ശവശോദയാ
കുണ്ഡലിനി ശരീരത്തിൽ, താമരയിൽ തേനീച്ചകളുടെ നിരപോലെ, ഉണരുമ്പോൾ അകത്തുനിന്ന് ബോധം ഉദയം ചെയ്യുന്നു; അതിനെ ഉണർത്തുന്നത് മൃദുവായ ഒരു സ്പർശമാണ്.
സ്പര്ശേന മൃദുനാ നാഡ്യാ ലിങ്ഗകാമാതപത്രയോഃ । യഥാ സംവിദ് ഉദേത്യ് ഉച്ചൈസ് തഥാ കുണ്ഡലിനീ ജവാത്
നാഡിയുടെ മൃദുവായ സ്പർശം ലിംഗത്തിലും ആഗ്രഹത്തിന്റെ ഇലയിൽ സംഭവിക്കുമ്പോൾ എങ്ങനെ ബോധം ശക്തിയായി ഉദയം ചെയ്യുന്നു, അതുപോലെയാണ് കുണ്ഡലിനിയും വേഗത്തിൽ ഉണരുന്നത്.
തസ്യാം സമസ്താസ് സമ്ബദ്ധാ നാഡ്യോ ഹൃദയകോശഗാഃ । ഉത്പദ്യന്തേ വിലീയന്തേ മഹാര്ണവ ഇവാപഗാഃ
അവളിൽ ഹൃദയത്തിലെ താമരയിലേക്ക് പോകുന്ന എല്ലാ നാഡികളും ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്നു; അവ നദികൾ മഹാസമുദ്രത്തിൽ ചേരുന്നതുപോലെ ഉദിച്ച് ലയിക്കുന്നു.
നിത്യം വാതാത്മകതയാ സ്പന്ദോന്മുഖതയാ തയാ । സാ സര്വസംവിദാം ബീജമ് ഏകമ് ആദ്യമ് ഉദാഹൃതമ്
എപ്പോഴും സ്വഭാവത്തില് വായുവുപോലെയും ചലനസന്നദ്ധതയിലുമാണ് അതു നിലകൊള്ളുന്നത്. അതിനാലാണ് എല്ലാ ബോധങ്ങളുടെയും ആദ്യമായ ഏക വിത്ത് എന്നു പറയുന്നത്.
ദിക്കാലാദ്യനവച്ഛിന്നാ ചിത്സംവിത് സര്വഗാസ്തി ഹി । തസ്യാഃ കുണ്ഡലിനീകോശാത് കേനാര്ഥേനോദയസ് സ്ഫുടഃ
ദിശകളും കാലവും മറ്റെന്തും കൊണ്ട് പരിമിതമല്ലാത്ത ബോധം എല്ലാടും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിന്റെ കുണ്ഡലിനി എന്ന ആവരണത്തില് നിന്ന് എന്ത് വ്യക്തമായ ഉദ്ദേശമോ പ്രകടനമോ ഉരുത്തിരിയുന്നു എന്നു ചോദിക്കാനാവില്ല.
സര്വദാ സര്വതസ് സത്യം ചിത്സംവിദ് വിദ്യതേ ഽനഘ । കിം ത്വ് അസ്യാ ഭൂതതന്മാത്രവശാദ് അഭ്യുദയഃ ക്വചിത്
എപ്പോഴും എല്ലായിടത്തും സത്യമായ ബോധം നിലനില്ക്കുന്നു, പാപമില്ലാത്തവനേ. എന്നാല് അതിന്റെ ചില പ്രത്യേക ഉത്ഭവങ്ങള് മൂലഭൂതങ്ങളുടെ സ്വാധീനത്താലാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്.
സര്വത്ര വിദ്യമാനാ ചിദ് ദേഹേഷു തരലായതേ । സര്വഗോ ഽപ്യ് ആതപസ് സാരരത്നേഷ്വ് അതിവിജൃമ്ഭതേ
എല്ലായിടത്തും ഉള്ള ബോധം ശരീരങ്ങളില് അശാന്തമായ രൂപത്തില് പ്രകടമാകുന്നു. എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും പ്രകാശത്തിന്റെ മൂല്യരത്നങ്ങളില് അതു അതിവിശാലമായി വിരിയുന്നു.
ക്വചിന് നഷ്ടം ക്വചിത് സുപ്തം ക്വചിദ് ഉച്ഛൂനതാം ഗതമ് । വസ്തു വസ്തുനി യദ് ദൃഷ്ടം തത് സ്വഭാവവിജൃമ്ഭിതമ്
ചിലിടങ്ങളിൽ അത് നഷ്ടപ്പെടുന്നു, ചിലിടങ്ങളിൽ ഉറങ്ങുന്നു, മറ്റിടങ്ങളിൽ പൂർണ്ണതയിലേക്കെത്തുന്നു; ഓരോ വസ്തുവിലും കാണുന്നതെല്ലാം അതിന്റെ സ്വഭാവം പ്രകാശിക്കുന്നതാണു.
ഏതദ് ഭൂയഃ ക്രമേണാഹം ശൃണു വക്ഷ്യാമി തേ ഽനഘ । ദേഹേഷ്വ് ഏവ യഥോദേതി ഭൃശം സംവിന്മയഃ ക്രമഃ
നിഷ്പാപനായവനേ, ഞാൻ ഇതിനെ കുറിച്ച് കൂടുതൽ വിശദമായി പറയാം; ശരീരങ്ങളിൽ അവബോധത്തിന്റെ ക്രമം എങ്ങനെ ശക്തമായി ഉദയിക്കുന്നു എന്ന് നീ ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കു.
ചേതനാചേതനം ഭൂതജാതം വ്യോമ തഥാഖിലമ് । സര്വം ചിന്മാത്രസന്മാത്രം ശൂന്യമാത്രം യഥാ നഭഃ
ചേതനയും അചേതനയുമായ സകല ജീവികളും, ആകാശവും, എല്ലാം ശുദ്ധബോധവും ശുദ്ധസത്തയും മാത്രമാണ്; ആകാശം ശൂന്യമായതുപോലെ.
തദ് ധി ചിന്മാത്രസന്മാത്രമ് അവികാരാദ്യ് അനാമയമ് । ക്വചിത് സ്ഥിതം സംവിദൈവ കൃതതന്മാത്രപഞ്ചകമ്
അത് ശുദ്ധബോധവും ശുദ്ധസത്തയും മാത്രമാണ്, മാറ്റമില്ലാത്തതും ദുഃഖരഹിതവും; ചിലിടങ്ങളിൽ ബോധം മാത്രം നിലനിൽക്കുന്നു, അതിൽ നിന്ന് അഞ്ചു സൂക്ഷ്മഭൂതങ്ങൾ ഉരുത്തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
തത് പഞ്ചകം ഗതം ദ്വിത്വം ലിക്ഷാദ്യന്തം സ്വസംവിദാ । അന്തര്ഭൂതവികാരാദി ദീപാദ് ദീപശതം യഥാ
അത് അഞ്ചു ഘടകങ്ങൾ രണ്ടായി മാറി, ഏറ്റവും ചെറുതായിരുന്നതിന്റെ ആരംഭത്തിൽ നിന്നു അവസാനംവരെ, അതിന്റെ എല്ലാ മാറ്റങ്ങളോടും കൂടി, സ്വന്തം ബോധം അതിനെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ഒരു വിളക്കിൽ നിന്ന് നൂറ് വിളക്കുകൾ തെളിയുന്നതുപോലെ.
സ്വസത്താമാത്രകേണൈവ സങ്കല്പലവരൂപിണാ । പഞ്ചകാനി വ്രജന്തീഹ ദേവത്വം താനി കാനിചിത്
സ്വന്തം സാന്നിധ്യം മാത്രം, സൂക്ഷ്മമായ ഒരു ആഗ്രഹത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ, ഇവ അഞ്ചു ഘടകങ്ങളിൽ ചിലത് ദൈവസ്വഭാവം നേടുന്നു.
കാനിചിത് തിര്യഗാദിത്വം ഹേമാദിത്വം ച കാനിചിത് । കാനിചിദ് ദൃഷദാദിത്വം ദ്രവ്യാദിത്വം ച കാനിചിത്
ചിലത് മൃഗാദികളായിത്തീരും, ചിലത് പൊന്നായും മറ്റും മാറും, ചിലത് കല്ലായും മറ്റും, ചിലത് മറ്റേതെങ്കിലും വസ്തുവായും മാറുന്നു.
ഏവം ഹി പഞ്ചകം സ്പന്ദമാത്രം ജഗദ് ഇതി സ്ഥിതമ് । ചിത്സംവിദ് അത്ര സര്വത്ര വിദ്യതേ രഘുനന്ദന
ഇങ്ങനെ, ഈ അഞ്ചു ഘടകങ്ങൾ വെറും സ്പന്ദനമായാണ് ലോകം എന്ന നിലയിൽ നിലകൊള്ളുന്നത്. ഇതിൽ എല്ലായിടത്തും ബോധം ഉണ്ട്, രഘുവംശത്തിലെ പ്രിയപുത്രാ.