പരമേ ചിന്മണൌ സന്തി ജഗത്കോടിശതാന്യ് അപി । ചിന്താമണാവ് അനന്താനി ഫലാനീവാര്ഥിതാന്യ് അലമ്
പരമ ബോധരത്നത്തിൽ അനേകം ലോകങ്ങൾ നിലകൊള്ളുന്നു; ആഗ്രഹിച്ച അനന്തഫലങ്ങൾ ചിന്താമണിയിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതുപോലെ.
ചിത്സമുദ്ഗക ഏവേദം തദങ്ഗോത്കീര്ണമ് ആതതമ് । ജഗന്മൌക്തികമ് ആഭാതി തദംശുമയമ് അന്യവത്
ഈ ലോകം ബോധത്തിന്റെ ഒരു കൂട്ടമാണ്, അതിന്റെ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നു തീർത്തതും വ്യാപിച്ചതുമാണ്; അതിന്റെ കിരണങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ലോകമുത്ത്, മറ്റുള്ള രത്നങ്ങൾപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു.
അഹോരാത്രാന് വിരചയന് വേദനാവേദനാന്യ് അയമ് । ചിദാദിത്യസ് സ്ഥിതോ ഭാസ്വാഞ് ജഗദ്ദ്രവ്യാണി ദര്ശയന്
ദിവസവും രാത്രിയും, അനുഭവങ്ങളും അതിന്റെ അഭാവവും സൃഷ്ടിച്ചുകൊണ്ട്, ഈ ബോധത്തിന്റെ സൂര്യൻ പ്രകാശത്തോടെ നിലകൊണ്ടു, ലോകത്തിലെ എല്ലാ വസ്തുക്കളെയും വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.
സമുദ്രകോടരാവര്തപയസ്സ്പന്ദവിലാസവത് । ന വ്യക്തം നാനഭിവ്യക്തം ത്രിജഗദ് വര്തതേ ചിതി
സമുദ്രത്തിലെ കുഴികളിലും ചുഴികളിലും തരംഗങ്ങൾ കളിക്കുന്നതുപോലെ, ഈ മൂന്ന് ലോകങ്ങളും ബോധത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു; അവ വ്യക്തമായതോ പൂർണ്ണമായി മറഞ്ഞതോ അല്ല.
ശിലാന്തര്ഘനശുദ്ധൈകചിത്സാരവപുര് ആത്മവാന് । സോമ്യോ വ്യവഹരന്ന് ഏവ തിഷ്ഠത്യ് ഉപലകോശവത്
ശിലയുടെ ഉള്ളിൽ ദൃഢവും ശുദ്ധവുമായ ബോധത്തിന്റെ സാരമായ ആത്മാവ്, രത്നം അതിന്റെ കവചത്തിനുള്ളിൽ നിലകൊള്ളുന്നതുപോലെ, സ്നേഹത്തോടെ പ്രവർത്തിച്ച് ശാന്തമായി നിലകൊള്ളുന്നു.
അവിഭാഗഘനസ്പന്ദാ ശിലാന്തസ് സന്നിവേശവത് । അനാനൈവ ച നാനാ ചിച് ഛിലാന്തസ് സന്നിവേശവത്
അഖണ്ഡമായ ദൃഢമായ സ്പന്ദനങ്ങളോടെ, ശിലയുടെ ഉള്ളിൽ ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, ബോധം ഒറ്റതോ പലതോ അല്ല; അതുപോലെ തന്നെ, ശിലയുടെ ഉള്ളിൽ ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
യദ് അസ്തി തച് ചിതി ശിലാശരീരേ സാലഭഞ്ജികാ । യന് നാസ്തി തച് ചിതി ശിലാശരീരേ സാലഭഞ്ജികാ
എന്ത് ഉണ്ടോ അതും, എന്ത് ഇല്ലയോ അതും, എല്ലാം ചൈതന്യത്തിന്റെ ശിലയിൽ കൊത്തിയെടുത്ത ഒരു സ്ത്രീമൂർത്തിപോലെയാണ്.
ഭാവാഭാവേഷു യത് സത്യം ചിന്മജ്ജൌജ്ജ്വല്യമ് ഏവ തത് । മജ്ജസാരാ പദാര്ഥശ്രീസ് തന്മയം സ്യാത് തദ് ഏവ ഹി
വസ്തുക്കൾ ഉണ്ടാകുമ്പോഴും ഇല്ലാതാകുമ്പോഴും സത്യം ചൈതന്യത്തിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രകാശം മാത്രമാണ്. ആ ലയത്തിന്റെ സാരമാണ് വസ്തുക്കളുടെ മഹിമ, അതാണ് അവയുടെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം.
പദ്മം നാനാദിശബ്ദാര്ഥാംസ് ത്യക്ത്വാ യദ്വച് ഛിലോദരമ് । നാനാ തദ്വദ് ഇദം നാനാ തദതന്മയമ് അദ്വയമ്
പത്മത്തിന്റെ വിവിധ പേരുകളും അർത്ഥങ്ങളും വിട്ടാൽ, ശിലയുടെ ഉള്ളിലെ ശൂന്യത മാത്രം ശേഷിക്കുന്നതുപോലെ, ഈ ലോകം പലതായാണ് തോന്നുന്നത്, എന്നാൽ യാഥാർത്ഥത്തിൽ അതൊന്നുമില്ല; അതെല്ലാം ഒരേ ചൈതന്യത്തിന്റെ അദ്വൈതസ്വരൂപമാണ്.
നാനാപ്യ് ഏകതയാനാനാ ഘനഡിമ്ബശിലോദരമ് । യഥാ തദ് അവിഭാഗാത്മ തഥേദം ചിദ്ഘനാന്തരമ്
ശിലയിൽ കൊത്തിയെടുത്ത ഒരു പനിനാരങ്ങ ഒരു പോലെ ഒറ്റതും പലതും ആകുന്നതുപോലെ, ഈ ചൈതന്യത്തിന്റെ ഘനതയും അദ്വൈതസ്വഭാവം കൊണ്ടു അതുപോലെയാണ്.
യഥാമലഃ പയഃകോശസ് തലവിശ്രാന്തഭാനുഭാഃ । സന്ന് ഏവാസന്ന് ഇവൈവം ചിന്നൈബിഡ്യം സദ് അസത് ത്വ് ഇവ
പാവം വെള്ളം നിറച്ച ഒരു പാത്രം കൈയിലിരുത്തിയാൽ അതിൽ സൂര്യന്റെ പ്രകാശം പ്രതിഫലിക്കും. ആ പാത്രം സത്യമാണെങ്കിലും, അത് ഇല്ലാത്തതുപോലെയും തോന്നാം. അതുപോലെ തന്നെ, ചൈതന്യം ഉണ്ട് എന്നും ഇല്ല എന്നും മനസ്സിലാക്കണം.
യഥാ സോമ്യപയോരാശികോടരം കലനോന്മുഖമ് । ദ്രവത്വാത് സ്പന്ദ്യ് അഥാസ്പന്ദം തഥേദം ചിദ്ഘനാന്തരമ്
നല്ല വെള്ളം നിറച്ച ഒരു കലശത്തിന്റെ ഉള്ള് ശബ്ദം പുറപ്പെടുവിക്കാൻ തയ്യാറായിരിക്കും; അതിന്റെ ദ്രവസ്വഭാവം മൂലം അതു ചിലപ്പോൾ ചലിക്കും, ചിലപ്പോൾ ശാന്തമായിരിക്കും. അതുപോലെ തന്നെ, ഈ ചൈതന്യത്തിന്റെ വിശാലതയും ചിലപ്പോൾ ചലനത്തോടെ, ചിലപ്പോൾ ശാന്തമായാണ് നിലകൊള്ളുന്നത്.
ചിച്ഛിലാശങ്ഖപദ്മൌഘസ് തന്മയശ് ചാപ്യ് അതന്മയഃ । ജഗദ് വിദ്ധി സപദ്മാദിശബ്ദാര്ഥം ചിച്ഛിലാന്തരമ്
ചൈതന്യശിലയിൽ നിന്നുണ്ടായ ശംഖങ്ങളും താമരകളും അതിന്റെ സ്വഭാവമുള്ളതും അല്ലാത്തതുമാണ്. 'താമര' എന്നപോലുള്ള എല്ലാ പേരുകളും അർത്ഥങ്ങളും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഈ ലോകം ചൈതന്യശിലയുടെ ഒരു രൂപാന്തരമാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.
മഹാശിലാഘനോ ഽപ്യ് ഏഷ ചിദ്ഘനസ് സുഷിരോദരഃ । അരന്ധ്രോ ഽന്തശ് ചാദ്വയോ ഽച്ഛോ ജലാന്തസ് സന്നിവേശവത്
ഈ വലിയ ശിലാസമൂഹം ദൃഢമായിരിക്കും; എന്നാൽ അതു ചൈതന്യമാണ്—കട്ടിയുള്ളതും ഉള്ളിൽ ശൂന്യവും. പുറത്തു തുറവില്ല, ഉള്ളിൽ ഏകതയും തെളിച്ചവും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; വെള്ളത്തിനുള്ളിലെ ക്രമംപോലെയാണ് അതിന്റെ സ്വഭാവം.
പതതീദം ജഗദ്ബ്രഹ്മ സോമ്യമ് അമ്ഭ ഇവ ദ്രുതേഃ
സൗമ്യാ, ഈ ലോകം ബ്രഹ്മത്തിലേക്ക് വീണു ചേരുന്നു, വെള്ളം വെള്ളത്തിലേക്ക് കലരുന്നതുപോലെ.
ബ്രഹ്മണീദം സുഷുപ്താഭമ് അസ്ത്യ് അനന്യച് ഛിലാബ്ജവത് । മജ്ജബില്വമ് ഇവ ബ്രഹ്മ ജഗദ് ബ്രഹ്മൈവ വാമലമ്
ഈ ലോകം ബ്രഹ്മനിൽ ഉണ്ട്, അതു ഗാഢനിദ്രയിലിരിക്കുന്നതുപോലെയാണ്, വേറൊന്നുമില്ല, കല്ല് താമരക്കുളത്തിൽ ഇരിക്കുന്നതുപോലെ. ഒരു വിളമ്പഴം വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങുന്നതുപോലെ ഈ ലോകം ബ്രഹ്മനിൽ മുങ്ങിയിരിക്കുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ എല്ലാം ബ്രഹ്മം തന്നെയാണ്.
യഥാ ശൂന്യത്വമ് ആകാശേ ദ്രവത്വം ചാമ്ഭസി സ്ഥിതമ് । സ്പന്ദത്വം ച യഥാ വായൌ ബ്രഹ്മണീദം തഥാ ജഗത്
ശൂന്യത ആകാശത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നതുപോലെയും, ദ്രാവകത്വം വെള്ളത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നതുപോലെയും, ചലനം വായുവിൽ നിലനിൽക്കുന്നതുപോലെയും, ഈ ലോകം ബ്രഹ്മനിൽ നിലനിൽക്കുന്നു.
ബ്രഹ്മത്വം ബ്രഹ്മണി യഥാ തഥൈവേദം ജഗത് സ്ഥിതമ് । നാനയോര് വിദ്യതേ ഭേദസ് തരുപാദപയോര് ഇവ
ബ്രഹ്മത്വം ബ്രഹ്മനിൽ നിലനിൽക്കുന്നതുപോലെ തന്നെ ഈ ലോകവും അതിൽ നിലനിൽക്കുന്നു. മരത്തോടും അതിന്റെ ശാഖകളോടും വ്യത്യാസമില്ലാത്തതുപോലെ ഇവർക്കും വ്യത്യാസമില്ല.
യാന്യ് ഏതാനി ജഗന്തീഹ താന്യ് അന്ത്രാണി ചിദാകൃതേഃ । ഭാവാഭാവാദി നാസ്ത്യ് ഏഷാം തസ്യാ ഇവ കദാചന
ഇവിടെ കാണുന്ന ഈ ലോകങ്ങൾ എല്ലാം ചൈതന്യത്തിന്റെ ഉള്ളംഗങ്ങൾ മാത്രമാണ്. അവയ്ക്ക് ഉണ്ട് എന്നോ ഇല്ല എന്നോ പറയാൻ കഴിയില്ല, അതുപോലെ തന്നെ അതു ചൈതന്യത്തിനും ബാധകമല്ല.
ബ്രഹ്മൈവ ജഗദാഭാസം മരുതാപോ യഥാ ജലമ് । ബ്രഹ്മൈവാലോകനാച് ഛുദ്ധം ഭവത്യ് അമ്ബു യഥാതപഃ
ബ്രഹ്മം തന്നെയാണ് ഈ ലോകം എന്ന രൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്, കാറ്റും ചൂടും വെള്ളമായി കാണപ്പെടുന്നതുപോലെ. ബ്രഹ്മത്തെ മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ അതു ശുദ്ധമാകുന്നു, സൂര്യപ്രകാശം വെള്ളം ശുദ്ധമാക്കുന്നതുപോലെ.
മേര്വാദേസ് തൃണഗുല്മാദേശ് ചിത്താദേര് ജഗതോ ഽപി ച । പരമാണുവിഭാഗേന യദ് രൂപം തത് പരം വിദുഃ
മേരു പർവ്വതത്തിൽ നിന്ന് പുല്ലും കുറ്റിച്ചെടികളും, മനസ്സിൽ നിന്ന് ഈ ലോകം വരെ, അണുക്കളായി വിഭജിച്ചിട്ടുള്ള ഏത് രൂപവും അതാണ് പരമമായത് എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു.
തത്സമൂഹസ് തദ് ഏവോച്ചൈശ് ചിത്തമേരുതൃണാദികമ് । യത് സൌക്ഷ്മ്യേ ഽപി ഹി സാരാത്മ സ്ഥൌല്യേ സാരതരം ഹി തത്
അവയുടെ കൂട്ടം തന്നെ അതിന്റെ ഉന്നതരൂപത്തിൽ മനസ്സും മേറും പുല്ലും മുതലായവയും ആണ്. സൂക്ഷ്മതയിൽ അതാണ് സാരം, സ്ഥൂലതയിൽ അതിന്റെ സാരത്വം കൂടുതൽ ആകുന്നു.
യഥാ രസാത്മികാ ശക്തിഃ പരമാണുതയാ തയാ । സ്ഥിതാ ജഗത്പദാര്ഥേഷു പായസീ ബ്രഹ്മതാ തഥാ
എങ്ങിനെ സാരമായ രസം അതിന്റെ സൂക്ഷ്മരൂപത്തില് എല്ലാ വസ്തുക്കളിലും നിലകൊള്ളുന്നുവോ, അതുപോലെ തന്നെ ബ്രഹ്മത്തിന്റെ അവസ്ഥയും എല്ലായിടത്തും നിലനില്ക്കുന്നു.
രസശക്തിര് യഥോദേതി തൃണഗുല്മതയാമ്ഭസഃ । തഥാ നാനാതയോദേതി സൈവാസേവേഹ ബ്രഹ്മതാ
ജലത്തില് നിന്നു രസശക്തി പുല്ലായും കുറ്റിച്ചെടിയായും ഉദിക്കുന്നതുപോലെ, ഒരേ ബ്രഹ്മവും അതിന്റെ കളിയിലൂടെ ഇവിടെ പല രൂപങ്ങളായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു.
യൈഷാ രൂപവിലാസാനാമ് ആലോകപരമാണുതാ । ഗുണഗുണ്യര്ഥസത്ത്വാത്മരൂപിണീ സാ പരാത്മതാ
എല്ലാ രൂപങ്ങളുടെയും പ്രകാശത്തിന്റെയും അതിസൂക്ഷ്മമായ സാരവും, ഗുണങ്ങളുടെയും അവയുടെ വസ്തുക്കളുടെയും സ്വഭാവവുമാണ് പരമാത്മാവ്.
ചിതിതത്ത്വേ ഽസ്തി ശൈലാദി തദഭിവ്യഞ്ജനാത്മനി । പിഞ്ഛപക്ഷൌഘകാഠിന്യം മയൂരാണ്ഡരസേ യഥാ
ചൈതന്യത്തിന്റെ സാരത്തില് പര്വ്വതാദികളുടെ കഠിനത്വം അവയുടെ പ്രകടനമായി നിലകൊള്ളുന്നു; അതുപോലെ തന്നെ മയിലിന്റെ മുട്ടയിലെ സാരത്തില് നിന്ന് മയിലിന്റെ ഇലയുടെയും ചിറകിന്റെയും കഠിനത്വം ഉണ്ടാകുന്നു.
ചിതിതത്ത്വേ ഽസ്തി നാനാതാ തദഭിവ്യഞ്ജനാത്മനി । വിചിത്രപിഞ്ഛികാപുഞ്ജോ മയൂരാണ്ഡരസേ യഥാ
ചൈതന്യത്തിന്റെ സാരത്തില് ഭിന്നത അതിന്റെ പ്രകടനമായി നിലകൊള്ളുന്നു — അതുപോലെ തന്നെ, ഒരു മയിലിന്റെ മുട്ടയുടെ ഉള്ളിലുണ്ടാകുന്ന നിറമുള്ള പറകളുടെ കൂട്ടം പോലെ.
നാനാനാനാത്മികേ ഹ്യ് ഏവം യഥാണ്ഡരസബര്ഹിതേ । വിവേകദൃഷ്ട്യാ ദൃശ്യേതേ തഥാ ബ്രഹ്മജഗത്സ്ഥിതീ
അങ്ങനെ, ഒരേ സമയം ഭിന്നവും അഭിന്നവുമായതില്, മുട്ടയുടെ സാരത്തിലും പറകളിലും കാണുന്നതുപോലെ, വിവേകമുള്ളവന് ബ്രഹ്മവും ലോകവും ഉണ്ടെന്നു കാണാം.
സനാനാതോ ഽപ്യ് അനാനാതോ യഥാണ്ഡരസബര്ഹിണഃ । അദ്വൈതദ്വൈതസത്താത്മാ തഥാ ബ്രഹ്മജഗദ്ഭ്രമഃ
ഭിന്നതയും അഭിന്നതയും ഒരുമിച്ചുള്ളതില്, മുട്ടയുടെ സാരത്തിലും പറകളിലും കാണുന്നതുപോലെ, ബ്രഹ്മവും ലോകവും എന്നുള്ള ഭ്രമം അദ്വൈതവും ദ്വൈതവും ഒരുമിച്ചുള്ള സ്വഭാവമാണ്.
യതസ് സദസതോസ് സത്താ സത്ത്വതായാ യതസ് സ്ഥിതിഃ । യതസ് തദതദോ രൂപം ഭാവം സ്വം വിദ്ധി തത് പരമ്
യാതില് നിന്നാണ് സത്തും അസത്തും ഉണരുന്നത്, യാതില് നിന്നാണ് സത്ത്വത്തിന്റെ നില, യാതില് നിന്നാണ് ഇതും അതുമല്ലാത്തതുമായ രൂപങ്ങള് ഉണ്ടാകുന്നത് — അതാണ് പരമമായത് എന്നു നീ അറിയണം.