നേദം കദാചിത് ക്രിയതേ ന കദാചന നശ്യതി । അദ്രിവന് ന്യഗ്ഭവോല്ലാസവിലാസാവേദനാത്മകമ്
ഇത് ഒരിക്കലും സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നില്ല, ഒരിക്കലും നശിക്കുന്നതുമല്ല; മാറ്റമില്ലാത്ത ബോധവും ആനന്ദവും പ്രകടനവുമാണ് ഇതിന്റെ സ്വഭാവം.
യഥാ യത്ര യദാകാരം തഥാ തത്ര തദ് ഏവ ഹി । ബ്രഹ്മ സര്വാത്മകം സര്വം സുഷുപ്തസ്ഥമ് അവസ്ഥിതമ്
എവിടെയും, എപ്പോഴെങ്കിലും, എങ്ങനെയോ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന രൂപത്തിൽ അതു തന്നെയാണ് അവിടെ; എല്ലായിടത്തും ബ്രഹ്മം, എല്ലായുള്ളതിന്റെ ആന്തര്യമായത്, സൂക്ഷ്മനിദ്രാവസ്ഥയിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.
ഭൂരിഭാവവികാരാഢ്യോ യോ ഽയം ജഗദുരുഭ്രമഃ । സുഷുപ്തമ് ഏവ തദ് വിദ്ധി ശിലാന്തഃ പങ്കജാദിവത്
നാനാത്വവും വലിയ ഭ്രമവും നിറഞ്ഞ ഈ ലോകം, കല്ലിനകത്തുള്ള താമരപൂവുപോലെ, സൂക്ഷ്മനിദ്രയേയാണെന്ന് നീ മനസ്സിലാക്കണം.
നിത്യം സുഷുപ്തപദമ് ഏവ ജഗദ്വിലാസസ് സോമ്യ പ്രശാന്തസമചിദ്ഘനഖാത്മകത്വാത് । പദ്മാശ് ശിലാത ഇവ സര്ഗദശാസ് സ്വസാരാദ് ദൃഷ്ട്യാ ന ഭേദമ് ഉപയാന്തി കയാചിദ് ഏവ
ലോകത്തിന്റെ ഈ കളി എപ്പോഴും സൂക്ഷ്മനിദ്രയിലാണു നടക്കുന്നത്, സ്നേഹമേ, കാരണം അതിന്റെ സ്വഭാവം ശാന്തവും സമമായ ബോധവും ആകുന്നു; കല്ലിനകത്തുള്ള താമരകൾ പരസ്പരം വേറായിപ്പോകാത്തതുപോലെ സൃഷ്ടിയുടെ ഘട്ടങ്ങൾ ദൃശ്യമായിട്ടോ മറ്റേതെങ്കിലും വഴി വേർതിരിയുന്നില്ല.
ചിത്തത്ത്വസ്യ ഫലസ്യേവ ചിത്രസ് സോമ്യോ ഽപ്യ് അനുക്രമാത് । സ്വസത്താസന്നിവേശോ ഽന്തര് യസ് സ സര്ഗ ഇതി സ്ഥിതഃ
ഫലത്തിന്റെ ആന്തരിക ഘടന അതിന്റെ സ്വഭാവം കൊണ്ടുതന്നെ നിശ്ചയിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ, സുമുഖനേ, മനസ്സിന്റെ ആന്തരിക ക്രമീകരണമാണ് സൃഷ്ടി എന്നു പറയുന്നത്.
ദേശകാലക്രിയാദീനാമ് അതി തന്മയരൂപതഃ । ഇദമ് അന്യദ് ഇദം ചാന്യദ് ഇതി നാത്രോപപദ്യതേ
സ്ഥലം, കാലം, പ്രവർത്തനം എന്നിവയുമായി അത്യന്തം ഐക്യമായിരിക്കുമ്പോൾ, 'ഇത് വേറെയും, അതു വേറെയും' എന്ന ഭാവന ഇവിടെ ഉണ്ടാകുന്നില്ല.
സമസ്തശബ്ദശബ്ദാര്ഥവാസനാകല്പനാവിദാമ് । ഏകാത്മത്വാദ് അന്യഥേദമ് ഇതി സങ്കഥ്യതേ കഥമ്
എല്ലാ വാക്കുകളും അവയുടെ അർത്ഥങ്ങളും മനസ്സിൽ ആഴമായി പതിഞ്ഞവർക്കു, എല്ലാം ഏകത്വമാണെന്നു മനസ്സിലാകുമ്പോൾ 'ഇത് വേറെയും, അതു വേറെയും' എന്ന ഭാവം എങ്ങനെയാകും?
ഫലസ്യാന്തസ് സന്നിവേശോ നാനാനുക്രമതോ യഥാ । .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. ..
ഫലത്തിന്റെ ഉള്ളിലെ ഘടന ക്രമാനുസൃതമായി മാറുന്നതല്ലാത്തതുപോലെ...
അനാനൈവാപി നാനേവ ക്ഷുബ്ധേവാക്ഷുഭിതൈവ ച । യഥാ ഫലാന്തസ് സ്വാ സത്താ ചിദന്തശ് ചിച്ചയസ് തഥാ
പഴത്തിന്റെ ഉള്ളിലെ സാരം, അതിന്റെ നില, അതിനുള്ളിലെ ബോധം — ഇവ ഒന്നല്ല, പലതുമല്ല, ആശാന്തമോ അശാന്തമോ അല്ല; അതുപോലെയാണ് ശുദ്ധബോധത്തിന്റെ സ്വഭാവവും.
ജഗന്നഗരമ് ആദര്ശേ ചിതീവ പ്രതിബിമ്ബിതമ് । കചതീവാകചദ് അപി ശിലാന്തസ് സന്നിവേശവത്
ലോകനഗരം ബോധത്തിൽ കണ്ണാടിയിലെ പ്രതിബിംബംപോലെയാണ്; രത്നത്തിനുള്ളിലെ പ്രകാശംപോലോ, കല്ലിന്റെ ഉള്ളിൽ ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലോ.
പരമേ ചിന്മണൌ സന്തി ജഗത്കോടിശതാന്യ് അപി । ചിന്താമണാവ് അനന്താനി ഫലാനീവാര്ഥിതാന്യ് അലമ്
പരമ ബോധരത്നത്തിൽ അനേകം ലോകങ്ങൾ നിലകൊള്ളുന്നു; ആഗ്രഹിച്ച അനന്തഫലങ്ങൾ ചിന്താമണിയിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതുപോലെ.
ചിത്സമുദ്ഗക ഏവേദം തദങ്ഗോത്കീര്ണമ് ആതതമ് । ജഗന്മൌക്തികമ് ആഭാതി തദംശുമയമ് അന്യവത്
ഈ ലോകം ബോധത്തിന്റെ ഒരു കൂട്ടമാണ്, അതിന്റെ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നു തീർത്തതും വ്യാപിച്ചതുമാണ്; അതിന്റെ കിരണങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ലോകമുത്ത്, മറ്റുള്ള രത്നങ്ങൾപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു.
അഹോരാത്രാന് വിരചയന് വേദനാവേദനാന്യ് അയമ് । ചിദാദിത്യസ് സ്ഥിതോ ഭാസ്വാഞ് ജഗദ്ദ്രവ്യാണി ദര്ശയന്
ദിവസവും രാത്രിയും, അനുഭവങ്ങളും അതിന്റെ അഭാവവും സൃഷ്ടിച്ചുകൊണ്ട്, ഈ ബോധത്തിന്റെ സൂര്യൻ പ്രകാശത്തോടെ നിലകൊണ്ടു, ലോകത്തിലെ എല്ലാ വസ്തുക്കളെയും വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.
സമുദ്രകോടരാവര്തപയസ്സ്പന്ദവിലാസവത് । ന വ്യക്തം നാനഭിവ്യക്തം ത്രിജഗദ് വര്തതേ ചിതി
സമുദ്രത്തിലെ കുഴികളിലും ചുഴികളിലും തരംഗങ്ങൾ കളിക്കുന്നതുപോലെ, ഈ മൂന്ന് ലോകങ്ങളും ബോധത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു; അവ വ്യക്തമായതോ പൂർണ്ണമായി മറഞ്ഞതോ അല്ല.
ശിലാന്തര്ഘനശുദ്ധൈകചിത്സാരവപുര് ആത്മവാന് । സോമ്യോ വ്യവഹരന്ന് ഏവ തിഷ്ഠത്യ് ഉപലകോശവത്
ശിലയുടെ ഉള്ളിൽ ദൃഢവും ശുദ്ധവുമായ ബോധത്തിന്റെ സാരമായ ആത്മാവ്, രത്നം അതിന്റെ കവചത്തിനുള്ളിൽ നിലകൊള്ളുന്നതുപോലെ, സ്നേഹത്തോടെ പ്രവർത്തിച്ച് ശാന്തമായി നിലകൊള്ളുന്നു.
അവിഭാഗഘനസ്പന്ദാ ശിലാന്തസ് സന്നിവേശവത് । അനാനൈവ ച നാനാ ചിച് ഛിലാന്തസ് സന്നിവേശവത്
അഖണ്ഡമായ ദൃഢമായ സ്പന്ദനങ്ങളോടെ, ശിലയുടെ ഉള്ളിൽ ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, ബോധം ഒറ്റതോ പലതോ അല്ല; അതുപോലെ തന്നെ, ശിലയുടെ ഉള്ളിൽ ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
യദ് അസ്തി തച് ചിതി ശിലാശരീരേ സാലഭഞ്ജികാ । യന് നാസ്തി തച് ചിതി ശിലാശരീരേ സാലഭഞ്ജികാ
എന്ത് ഉണ്ടോ അതും, എന്ത് ഇല്ലയോ അതും, എല്ലാം ചൈതന്യത്തിന്റെ ശിലയിൽ കൊത്തിയെടുത്ത ഒരു സ്ത്രീമൂർത്തിപോലെയാണ്.
ഭാവാഭാവേഷു യത് സത്യം ചിന്മജ്ജൌജ്ജ്വല്യമ് ഏവ തത് । മജ്ജസാരാ പദാര്ഥശ്രീസ് തന്മയം സ്യാത് തദ് ഏവ ഹി
വസ്തുക്കൾ ഉണ്ടാകുമ്പോഴും ഇല്ലാതാകുമ്പോഴും സത്യം ചൈതന്യത്തിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രകാശം മാത്രമാണ്. ആ ലയത്തിന്റെ സാരമാണ് വസ്തുക്കളുടെ മഹിമ, അതാണ് അവയുടെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം.
പദ്മം നാനാദിശബ്ദാര്ഥാംസ് ത്യക്ത്വാ യദ്വച് ഛിലോദരമ് । നാനാ തദ്വദ് ഇദം നാനാ തദതന്മയമ് അദ്വയമ്
പത്മത്തിന്റെ വിവിധ പേരുകളും അർത്ഥങ്ങളും വിട്ടാൽ, ശിലയുടെ ഉള്ളിലെ ശൂന്യത മാത്രം ശേഷിക്കുന്നതുപോലെ, ഈ ലോകം പലതായാണ് തോന്നുന്നത്, എന്നാൽ യാഥാർത്ഥത്തിൽ അതൊന്നുമില്ല; അതെല്ലാം ഒരേ ചൈതന്യത്തിന്റെ അദ്വൈതസ്വരൂപമാണ്.
നാനാപ്യ് ഏകതയാനാനാ ഘനഡിമ്ബശിലോദരമ് । യഥാ തദ് അവിഭാഗാത്മ തഥേദം ചിദ്ഘനാന്തരമ്
ശിലയിൽ കൊത്തിയെടുത്ത ഒരു പനിനാരങ്ങ ഒരു പോലെ ഒറ്റതും പലതും ആകുന്നതുപോലെ, ഈ ചൈതന്യത്തിന്റെ ഘനതയും അദ്വൈതസ്വഭാവം കൊണ്ടു അതുപോലെയാണ്.
യഥാമലഃ പയഃകോശസ് തലവിശ്രാന്തഭാനുഭാഃ । സന്ന് ഏവാസന്ന് ഇവൈവം ചിന്നൈബിഡ്യം സദ് അസത് ത്വ് ഇവ
പാവം വെള്ളം നിറച്ച ഒരു പാത്രം കൈയിലിരുത്തിയാൽ അതിൽ സൂര്യന്റെ പ്രകാശം പ്രതിഫലിക്കും. ആ പാത്രം സത്യമാണെങ്കിലും, അത് ഇല്ലാത്തതുപോലെയും തോന്നാം. അതുപോലെ തന്നെ, ചൈതന്യം ഉണ്ട് എന്നും ഇല്ല എന്നും മനസ്സിലാക്കണം.
യഥാ സോമ്യപയോരാശികോടരം കലനോന്മുഖമ് । ദ്രവത്വാത് സ്പന്ദ്യ് അഥാസ്പന്ദം തഥേദം ചിദ്ഘനാന്തരമ്
നല്ല വെള്ളം നിറച്ച ഒരു കലശത്തിന്റെ ഉള്ള് ശബ്ദം പുറപ്പെടുവിക്കാൻ തയ്യാറായിരിക്കും; അതിന്റെ ദ്രവസ്വഭാവം മൂലം അതു ചിലപ്പോൾ ചലിക്കും, ചിലപ്പോൾ ശാന്തമായിരിക്കും. അതുപോലെ തന്നെ, ഈ ചൈതന്യത്തിന്റെ വിശാലതയും ചിലപ്പോൾ ചലനത്തോടെ, ചിലപ്പോൾ ശാന്തമായാണ് നിലകൊള്ളുന്നത്.
ചിച്ഛിലാശങ്ഖപദ്മൌഘസ് തന്മയശ് ചാപ്യ് അതന്മയഃ । ജഗദ് വിദ്ധി സപദ്മാദിശബ്ദാര്ഥം ചിച്ഛിലാന്തരമ്
ചൈതന്യശിലയിൽ നിന്നുണ്ടായ ശംഖങ്ങളും താമരകളും അതിന്റെ സ്വഭാവമുള്ളതും അല്ലാത്തതുമാണ്. 'താമര' എന്നപോലുള്ള എല്ലാ പേരുകളും അർത്ഥങ്ങളും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഈ ലോകം ചൈതന്യശിലയുടെ ഒരു രൂപാന്തരമാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.
മഹാശിലാഘനോ ഽപ്യ് ഏഷ ചിദ്ഘനസ് സുഷിരോദരഃ । അരന്ധ്രോ ഽന്തശ് ചാദ്വയോ ഽച്ഛോ ജലാന്തസ് സന്നിവേശവത്
ഈ വലിയ ശിലാസമൂഹം ദൃഢമായിരിക്കും; എന്നാൽ അതു ചൈതന്യമാണ്—കട്ടിയുള്ളതും ഉള്ളിൽ ശൂന്യവും. പുറത്തു തുറവില്ല, ഉള്ളിൽ ഏകതയും തെളിച്ചവും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; വെള്ളത്തിനുള്ളിലെ ക്രമംപോലെയാണ് അതിന്റെ സ്വഭാവം.
പതതീദം ജഗദ്ബ്രഹ്മ സോമ്യമ് അമ്ഭ ഇവ ദ്രുതേഃ
സൗമ്യാ, ഈ ലോകം ബ്രഹ്മത്തിലേക്ക് വീണു ചേരുന്നു, വെള്ളം വെള്ളത്തിലേക്ക് കലരുന്നതുപോലെ.
ബ്രഹ്മണീദം സുഷുപ്താഭമ് അസ്ത്യ് അനന്യച് ഛിലാബ്ജവത് । മജ്ജബില്വമ് ഇവ ബ്രഹ്മ ജഗദ് ബ്രഹ്മൈവ വാമലമ്
ഈ ലോകം ബ്രഹ്മനിൽ ഉണ്ട്, അതു ഗാഢനിദ്രയിലിരിക്കുന്നതുപോലെയാണ്, വേറൊന്നുമില്ല, കല്ല് താമരക്കുളത്തിൽ ഇരിക്കുന്നതുപോലെ. ഒരു വിളമ്പഴം വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങുന്നതുപോലെ ഈ ലോകം ബ്രഹ്മനിൽ മുങ്ങിയിരിക്കുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ എല്ലാം ബ്രഹ്മം തന്നെയാണ്.
യഥാ ശൂന്യത്വമ് ആകാശേ ദ്രവത്വം ചാമ്ഭസി സ്ഥിതമ് । സ്പന്ദത്വം ച യഥാ വായൌ ബ്രഹ്മണീദം തഥാ ജഗത്
ശൂന്യത ആകാശത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നതുപോലെയും, ദ്രാവകത്വം വെള്ളത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നതുപോലെയും, ചലനം വായുവിൽ നിലനിൽക്കുന്നതുപോലെയും, ഈ ലോകം ബ്രഹ്മനിൽ നിലനിൽക്കുന്നു.
ബ്രഹ്മത്വം ബ്രഹ്മണി യഥാ തഥൈവേദം ജഗത് സ്ഥിതമ് । നാനയോര് വിദ്യതേ ഭേദസ് തരുപാദപയോര് ഇവ
ബ്രഹ്മത്വം ബ്രഹ്മനിൽ നിലനിൽക്കുന്നതുപോലെ തന്നെ ഈ ലോകവും അതിൽ നിലനിൽക്കുന്നു. മരത്തോടും അതിന്റെ ശാഖകളോടും വ്യത്യാസമില്ലാത്തതുപോലെ ഇവർക്കും വ്യത്യാസമില്ല.
യാന്യ് ഏതാനി ജഗന്തീഹ താന്യ് അന്ത്രാണി ചിദാകൃതേഃ । ഭാവാഭാവാദി നാസ്ത്യ് ഏഷാം തസ്യാ ഇവ കദാചന
ഇവിടെ കാണുന്ന ഈ ലോകങ്ങൾ എല്ലാം ചൈതന്യത്തിന്റെ ഉള്ളംഗങ്ങൾ മാത്രമാണ്. അവയ്ക്ക് ഉണ്ട് എന്നോ ഇല്ല എന്നോ പറയാൻ കഴിയില്ല, അതുപോലെ തന്നെ അതു ചൈതന്യത്തിനും ബാധകമല്ല.
ബ്രഹ്മൈവ ജഗദാഭാസം മരുതാപോ യഥാ ജലമ് । ബ്രഹ്മൈവാലോകനാച് ഛുദ്ധം ഭവത്യ് അമ്ബു യഥാതപഃ
ബ്രഹ്മം തന്നെയാണ് ഈ ലോകം എന്ന രൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്, കാറ്റും ചൂടും വെള്ളമായി കാണപ്പെടുന്നതുപോലെ. ബ്രഹ്മത്തെ മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ അതു ശുദ്ധമാകുന്നു, സൂര്യപ്രകാശം വെള്ളം ശുദ്ധമാക്കുന്നതുപോലെ.