സ്വസത്താമാത്രസമ്പന്നമ് ഇദമ് അസ്മിന് സ്വതേജസി । ന കിഞ്ചിദ് അപി സമ്പന്നമ് അന്യദ് ഔഷ്ണ്യാദ് ഇവാനലേ
സ്വന്തം സത്തയും പ്രകാശവും മാത്രം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഈ നിലയില് മറ്റൊന്നും സിദ്ധിക്കാറില്ല — അഗ്നിയില് ചൂട് മാത്രമേ ഉണ്ടാകൂവെന്നതുപോലെ.
ഗര്ഭീകൃതമഹാമേരും പരമാണുമ് അമും വിദുഃ
പരമാനുവിനുള്ളില് മഹാമേരു പര്വ്വതം മുഴുവനും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു എന്ന് ജ്ഞാനികള് അറിയുന്നു.
ഗര്ഭീകൃതമഹാകല്പോ നിമേഷോ ഽയമ് ഉദാഹൃതഃ । ആക്രാന്തകല്പേനാനേന ന സന്ത്യക്താ നിമേഷതാ
ഒരു നിമിഷത്തിനുള്ളില് മഹാകല്പം മുഴുവനും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു എന്ന് പറയുന്നു; എങ്കിലും, ഒരു കല്പം അതിനെ ആവൃത്തി ചെയ്താലും അതിന്റെ നിമിഷസ്വഭാവം വിട്ടുപോകുന്നില്ല.
വാലാഗ്രകാദ് അപ്യ് അണുനാ വ്യാപ്താനേനാഖിലാ മഹീ । സപ്താബ്ധിവലയാപ്യ് ഉര്വീ നാസ്യാന്തമ് അധിഗച്ഛതി
വാലിന്റെ അഗ്രത്തേക്കാള് ചെറുതായ ഒരു അണുവിനാല് പോലും ഈ ഭൂമി മുഴുവനും ആവൃതമാവുന്നു; എങ്കിലും ഏഴു സമുദ്രങ്ങളാല് ചുറ്റപ്പെട്ട ഭൂമിയും അതിന്റെ അന്ത്യത്തേയ്ക്ക് എത്തുന്നില്ല.
അകുര്വന്ന് ഏവ സംസാരരചനാം കര്തൃതാം ഗതഃ । കുര്വന്ന് ഏവ മഹാകര്മ ന കരോത്യ് ഏവ കിഞ്ചന
എന്തും ചെയ്യാതെ തന്നെ, ലോകസൃഷ്ടിയുടെ കർത്താവിന്റെ നിലയിലേക്ക് അവൻ എത്തുന്നു; വലിയ പ്രവർത്തികൾ ചെയ്യുമ്പോഴും, യഥാർത്ഥത്തിൽ അവൻ ഒന്നും ചെയ്യുന്നില്ല.
ദ്രവ്യമ് അപ്യ് ഏവ നിര്ദ്രവ്യോ നിര്ദ്രവ്യോ ഽപി ഹി ദ്രവ്യവത് । അകായോ ഽപി മഹാകായോ മഹാകായോ ഽപ്യ് അകായവാന്
അവൻ ദ്രവ്യമാണ്, എന്നാൽ ദ്രവ്യരഹിതനും ആണ്; ദ്രവ്യരഹിതനായിട്ടും ദ്രവ്യമുള്ളവനായി തോന്നുന്നു; ശരീരമില്ലാത്തവനും, അതേസമയം വലിയ ശരീരമുള്ളവനും; വലിയ ശരീരമുള്ളവനായി തോന്നുമ്പോഴും ശരീരമില്ലാത്തവനാണ്.
അദ്യാപ്യ് ഏഷ സദാ പ്രാതഃ പ്രാതര് അപ്യ് അദ്യതാം ഗതഃ । ന ചായമ് അദ്യ ന പ്രാതസ് ത്വ് അദ്യ പ്രാതശ് ച വാ സദാ
ഇപ്പോഴും അവൻ എല്ലായ്പ്പോഴും ഇന്നും പ്രഭാതവും ആണ്, പക്ഷേ ഇന്നും പ്രഭാതവും അതിജീവിച്ചവനാണ്; അവൻ ഈ ദിവസം അല്ല, പ്രഭാതം അല്ല, എന്നും ഇന്നും പ്രഭാതവും അല്ല.
ഹുണ്ഡുഭില്ലിഘലേ മത്തശുലുപിണ്ഠിലിസാലഘേ । വേല്ലിഘില്ലിസലാവോലലാസഗുഗ്ഗുലുസുസ്സുനീ
ഹുണ്ടുഭില്ലിഘലെ മത്തശുലുപിണ്ഠിലിസാലഘെ, വെല്ലിഘില്ലിസലാവൊലലാസഗുഗ്ഗുലുസുസ്സുനീ.
ഇത്യാദ്യ് അനര്ഥകം വാക്യം തഥാ സത്യം സ ഏവ ച । ന തദ് അസ്തി ന യത് സ സ്യാന് ന തദ് അസ്തി ന യത് ത്വ് അസൌ
ഇങ്ങനെ അർഥമില്ലാത്തതുപോലെയുള്ള വാക്കുകൾ പോലും സത്യമാണ്; അവൻ അങ്ങനെയാണു്. അവനല്ലാത്തതു ഒന്നുമില്ല, അവൻ അല്ലാത്തതു ഒന്നുമില്ല.
യസ്മൈ സര്വം യതസ് സര്വം യസ് സര്വം സര്വതശ് ച യഃ । യശ് ച സര്വമയോ നിത്യം തസ്മൈ സര്വാത്മനേ നമഃ
എല്ലാം അവനാണ്, എല്ലാം അവനിൽ നിന്നാണ്, എല്ലാം അവനിലാണു്, എല്ലായിടത്തും അവൻ ഉണ്ട്; എല്ലായ്പ്പോഴും എല്ലായിടത്തും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ആ സർവാത്മാവിനു് വന്ദനം.
പത്ത്രാന്തരാലഗഹനേന വിലാസവത്യാ ഹേലാവിലോലഘനഗര്ജിതയാ മലേന । മല്ലേന മല്ലപദമാലിതമാലവാനാം ലക്ഷ്മീലതാവിവലിതാ വലിതേവ പുഷ്ടിഃ
ഇലകളുടെ ഇടയിൽ ഒളിഞ്ഞു കളിയാടുന്ന വള്ളിപോലും, കാറ്റിന്റെ അനാസക്തമായ ഗർജ്ജനത്തിൽ ആടുന്നപോലും, മല്ലന്മാരുടെ പൊടിയിൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട മല്ലശാലയിൽപോലും, ഐശ്വര്യത്തിന്റെ പുഷ്ടി ഭാഗ്യവള്ളിയിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നപോലെയാണ്.
ഇത്യാദികാപി ശബ്ദാനാമ് അര്ഥശ്രീസ് സത്യരൂപിണീ । തസ്മിന് സര്വേശ്വരേ സര്വസത്താമണിസമുദ്ഗകേ
ഇങ്ങനെ വാക്കുകളുടെ അർത്ഥസമ്പത്തും സത്യസ്വരൂപമായ അർത്ഥവും എല്ലാം ആ സർവേശ്വരനിൽ, സർവ്വസത്ത്വങ്ങളുടെ രത്നപെട്ടിയിലാണു്.
കാ നാമ വിമലാ ഭാസസ് തസ്മിന് പരമചിന്മണൌ । ന കചന്തി വിചിന്വന്തി വിചിത്രാണി ജഗന്തി യാഃ
ആ പരമമായ ചൈതന്യമണിയില് വിയര്ന്ന പ്രകാശകിരണങ്ങള് ഏതാണ്? അവ വിവിധ ലോകങ്ങളില് സഞ്ചരിക്കുകയോ അന്വേഷിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല.
ഏഷാ ബീജകണാന്തസ്സ്ഥാ ചിത്സത്താ സ്വവപുര്മയമ് । ബുദ്ധ്വാ മൃത്കാലവാര്യാദി കരോത്യ് അങ്കുരചോദനമ്
ഈ ബീജത്തിന്റെ അകത്തുള്ള ചൈതന്യസ്വഭാവം, താനെതായ രൂപം ധരിച്ച്, മണ്ണ്, കാലം, വെള്ളം മുതലായവയെ ഗ്രഹിച്ച്, മുളപ്പിക്കുന്ന പ്രേരണ ഉണർത്തുന്നു.
ഫേനാവര്തവിവര്താന്തര്വര്തിനീ രസരൂപിണീ । കചിതേന്ദ്രിയസമ്ബന്ധേ കരോതി സ്പന്ദമ് അമ്ഭസാമ്
നുരയെക്കും ചുഴിയിലും അകത്തായി വസിക്കുന്ന ഈ സാരമായത്, ഇന്ദ്രിയങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെടുമ്പോള് വെള്ളത്തില് സ്പന്ദനം സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
ഏഷാ കുസുമഗുച്ഛേഷു ഗന്ധരൂപേണ സംസ്ഥിതാ । കചന്തീ ഘ്രാണരന്ധ്രേഷു കരോതി പരിഫുല്ലനമ്
പൂക്കളുടെ കൂട്ടത്തില് സുഗന്ധമായി നിലകൊള്ളുന്ന ഈ സത്ത, മൂക്കിന്റെ വഴിയിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച് പുഷ്പത്തിന്റെ പരിപൂര്ണ്ണത അനുഭവപ്പെടുന്നതിന് കാരണമാകുന്നു.
ശിലാങ്ഗസ്ഥാ ശിലാങ്ഗത്വം നയന്തീ സത്യതാപദമ് । സര്ഗാധാരദശാം ധത്തേ ഗിരീന്ദ്രസ്ഥിതിലീലയാ
കല്ലിന്റെ ശരീരത്തിൽ പാർക്കുമ്പോൾ, അതിനെ കല്ലായിത്തീർക്കുന്നു; സൃഷ്ടിയുടെ അടിസ്ഥാനം എന്ന നിലയിലേക്ക് അതിനെ ഉയർത്തുന്നു, പർവതാധിപനെ ലീലയായി താങ്ങി നിലനിർത്തുന്നു.
പവനസ്പന്ദകോശാത്മരൂപിണീ ച ത്വഗിന്ദ്രിയമ് । സംസാധയത്യ് ആത്മസുതം പിതേവാത്മപരാജയാത്
വായുവിന്റെ സ്പന്ദനത്തിൻറെ ആവരണംകൊണ്ടുള്ള അതിന്റെ സ്വരൂപം സ്വീകരിച്ച്, തൊട്ടറിവ് എന്ന ഇന്ദ്രിയത്തെ അതിന്റെ സ്വന്തം മകനെ വളർത്തുന്ന അച്ഛനെപ്പോലെ, അതിന്റെ തന്നെ സ്വഭാവത്തിൽ നിന്നു വളർത്തുന്നു.
അശേഷസാരസമ്പിണ്ഡമ് അപ്യ് ആത്മാനം ഖസിദ്ധയേ । ഭാവയിത്വാ നകിഞ്ചിത്ത്വമ് ഇവ ഖത്വം കരോത്യ് അലമ്
എല്ലാ സാരവും ചേർന്നിരിക്കുന്നതായ ആത്മാവിനെ, ആകാശസിദ്ധിക്ക് വേണ്ടി ചിന്തിച്ചപ്പോൾ, ആകാശംപോലെ ഒന്നുമില്ലാത്ത ശൂന്യതയിലേക്കാണ് അതിനെ മാറ്റുന്നത്.
സ്വസത്താപ്രതിബിമ്ബാഭമ് ആകാശമകുരോദരേ । ധത്തേ കല്പനിമേഷാങ്കം കാലാഖ്യമ് അമലം വപുഃ
സ്വന്തം സത്തയുടെ പ്രതിബിംബം പോലെ, ആകാശത്തിന്റെ ഗർഭത്തിൽ, അതു കൽപ്പനയുടെ ഒരു മിനുക്കിൽ അടയാളപ്പെടുത്തിയ കാലം എന്ന നിർമ്മലമായ രൂപം സ്വീകരിക്കുന്നു.
ആമഹാപഞ്ചമേശാനപരിണാമമ് അനാമയാ । ഇദമ് ഇത്ഥമ് ഇദം നേതി നിയതിര് ഭവതി സ്വയമ്
അഞ്ചാം നിലയിൽ, രോഗവും മാറ്റവും ഇല്ലാതെ, 'ഇതു ഇങ്ങനെ, ഇതല്ല' എന്ന ഉറപ്പുള്ള ധാരണ സ്വയം ഉദിക്കുന്നു.
സാക്ഷിണി സ്ഫാര ആഭാസേ ധ്രുവേ ദീപ ഇവ ക്രിയാഃ । സത്യ് ഏതസ്മിന് പ്രകാശന്തേ ജഗച്ചിത്രപരമ്പരാഃ
ദൃഢവും പ്രകാശമുള്ളതുമായ സാക്ഷിയിൽ, ദീപംപോലെ മാറ്റമില്ലാതെ, എല്ലാ പ്രവർത്തികളും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു; ഈ സത്യത്തിൽ ലോകത്തിന്റെ അനന്തമായ വൈവിധ്യം തെളിയുന്നു.
പരമാകാശനഗരനാട്യമണ്ഡപഭൂമിഷു । സ്വശക്തിനൃത്തം സംസാരം പശ്യന്തീ സാക്ഷിവത് സ്ഥിതാ
പരമാകാശനഗരത്തിലെ നാട്യവേദിയിൽ സാക്ഷിയായി നിലകൊണ്ട്, തന്റെ ശക്തിയുടെ നൃത്തം എന്ന ഈ Samsāram അവൾ കാണുന്നു.
ശിവസ്യാസ്യ ജഗന്നാഥ ശക്തയസ് താഃ കഥം സ്ഥിതാഃ । സാക്ഷിതാ കാഥ കിം താസാം നൃത്തം സ്യാത് കിയദ് ഏവ വാ
ലോകനാഥനായ ശിവന്റെ ഈ ശക്തികൾ എങ്ങനെ നിലകൊള്ളുന്നു? അവയുടെ സാക്ഷിത്വം എന്താണ്? അവയുടെ നൃത്തം എത്രത്തോളം വലിയതാണ്?
സ്വഭാവാചലശാന്തസ്യ ശിവസ്യ പരമാത്മനഃ । സോമ്യ ചിന്മാത്രരൂപസ്യ സര്വസ്യാനാകൃതേര് അപി
സ്വഭാവത്തിൽ അചഞ്ചലവും ശാന്തവുമായ പരമാത്മാവായ ശിവന്റെ രൂപം ശുദ്ധമായ ബോധം മാത്രമാണ്; അവൻക്ക് യാതൊരു ആകൃതിയും ഇല്ലെങ്കിലും എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഇച്ഛാസത്താ വ്യോമസത്താ കാലസത്താ തഥൈവ ച । തഥാ നിയതിസത്താ ച മഹാസത്താ ച സുവ്രത
അവിടുത്തെ ആഗ്രഹത്തിന്റെ നിലയും, ആകാശത്തിന്റെ നിലയും, കാലത്തിന്റെ നിലയും, അതുപോലെ തന്നെ നിയമത്തിന്റെ നിലയും, മഹത്തായ നിലയും ഉണ്ട്, മഹാനേ.
ജ്ഞാനശക്തിഃ ക്രിയാശക്തിഃ കര്തൃതാകര്തൃതാപി ച । ഇത്യാദികാനാം ശക്തീനാമ് അന്തോ നാസ്തി ശിവാത്മനി
ജ്ഞാനശക്തിയും ക്രിയാശക്തിയും, ചെയ്യുന്നതും ചെയ്യാത്തതും — ഇങ്ങനെയുള്ള അനേകം ശക്തികൾക്ക് ശിവാത്മാവിൽ ഒരിക്കലും അന്തമില്ല.
ശക്തയഃ കുത ഏതാസ് താ ബഹുത്വം കഥമ് ആസു ച । ഉദയശ് ച കഥം ദേവ ഭേദാഭേദശ് ച കീദൃശഃ
ഈ ശക്തികൾ എവിടുനിന്നാണ് വരുന്നത്? അവ എങ്ങനെ അനേകമാകുന്നു? അവ എങ്ങനെ ഉദയിക്കുന്നു, ദേവാ? അവയുടെ വ്യത്യാസവും അവ്യത്യാസവും എങ്ങനെയാണ്?
ശിവസ്യാനന്തരൂപസ്യ യൈഷാ ചിന്മാത്രതാത്മനഃ । ഏഷാ ഹി ശക്തിര് ഇത്യ് ഉക്താ നാസ്മാദ് ഭിന്നാ മനാഗ് അപി
അനന്തരൂപനായ ശിവന്റെ സ്വരൂപമായ ശുദ്ധചൈതന്യത്തിന്റെ ഈ ശക്തി, ശിവനിൽ നിന്ന് ذرിയം പോലും വേറിട്ടതല്ല.
ജ്ഞത്വകര്തൃത്വഭോക്തൃത്വസാക്ഷിത്വാദിവിഭാവനാത് । ശക്തയോ വിവിധം രൂപം ധാരയന്തി ബഹൂദയമ്
അറിയുക, ചെയ്യുക, അനുഭവിക്കുക, സാക്ഷിയായിരിക്കുക തുടങ്ങിയ പലവിധ പ്രകടനങ്ങൾ കൊണ്ടു ഈ ശക്തികൾ അനേകം രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച് പലവിധത്തിലായി ഉദയിക്കുന്നു.