നിത്യാനിത്യാസു ലോലാസു ജഗത്സ്ഥിതിഷു സംസ്ഥിതഃ । അന്തര്മുഖോ ഽസ്മി തിഷ്ഠാമി സ്വയമ് ഏവാത്മനാത്മനി
നിത്യവും അനിത്യവുമായ ഈ ലോകാവസ്ഥകളിൽ എത്രയോ മാറ്റങ്ങൾ വന്നാലും, ഞാൻ ഉള്ളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞ്, സ്വയം ആത്മാവിൽ തന്നെ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു.
അപി സംരുധ്യതേ വായുര് അപി വാ സലിലം ഗതേഃ । നൈതസ്മാത് സുസമാധാനാന് നിരുദ്ധം സംസ്മരാമ്യ് അഹമ്
കാറ്റ് തടയപ്പെട്ടാലും വെള്ളം ഒഴുകുന്നത് അറ്റകഴിഞ്ഞാലും, ഈ ഗാഢമായ ലയനം ഒരിക്കലും തടസ്സപ്പെട്ടതായി ഞാൻ ഓർക്കുന്നില്ല.
പ്രാണാപാനാനുസരണാത് പരമാത്മാവലോകനാത് । അശോകമ് അനുയാതോ ഽസ്മി പദമ് ആദ്യം മഹാതപഃ
ശ്വാസം വരികയും പോകികയും ചെയ്യുന്ന പ്രവാഹം ശ്രദ്ധിച്ച് പരമാത്മാവിനെ കാണുമ്പോൾ, മഹത്തായ വ്രതശീലനായവനേ, ഞാൻ ദു:ഖമില്ലാത്ത ആദി അവസ്ഥയെ എത്തിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു.
ആ മഹാപ്രലയാദ് ബ്രഹ്മന്ന് ഉന്മജ്ജനനിമജ്ജനേ । അയമ് അദ്യാപി ഭൂതാനാം പശ്യഞ് ജീവാമി ധീരധീഃ
ബ്രഹ്മണേ, മഹാപ്രളയം വരുന്നതുവരെ, സകല ജീവികളും ഉദയം ചെയ്യുന്നതും അസ്തമിക്കുന്നതും ഞാൻ കാണുമ്പോൾ, ഇപ്പോഴും മനസ്സിന്റെ സ്ഥിരതയോടെ ഞാൻ ജീവിക്കുന്നു.
ന ഭൂതം ന ഭവിഷ്യച് ച ചിന്തയാമി കദാചന । ദൃഷ്ടിമ് ആലമ്ബ്യ തിഷ്ഠാമി വര്തമാനാമ് ഇഹാത്മനഃ
പഴയതോ ഭാവിയിലേതോ ഞാൻ ഒരിക്കലും ചിന്തിക്കുന്നില്ല; ഈ ദർശനത്തിൽ ആശ്രയിച്ച്, ഇപ്പോൾ ഈ സ്വയം ഉള്ളിൽ ഞാൻ നിലകൊള്ളുന്നു.
യഥാപ്രാപ്തേഷു കാര്യേഷു പരിത്യക്തഫലൈഷണഃ । സുഷുപ്തസമയാ ബുദ്ധ്യാ പരിതിഷ്ഠാമി കേവലമ്
എന്ത് കാര്യങ്ങൾ വരികയോ അതിൽ ഫലലോഭം വിട്ട്, ആഴമുള്ള ഉറക്കത്തിലെ ബോധം പോലെ ഞാൻ വെറും സാക്ഷിയായി നിലകൊള്ളുന്നു.
ഭാവാഭാവമയീം ചിന്താമ് ഈഹിതാനീഹിതാന്വിതാമ് । വിമുച്യാത്മനി തിഷ്ഠാമി ചിരം ജീവാമ്യ് അനാമയഃ
ഉണ്ടാവുന്നതും ഇല്ലാതാവുന്നതുമായ ചിന്തകളും, ഇഷ്ടവും അനിഷ്ടവും നിറഞ്ഞ ആലോചനകളും വിട്ടുവിട്ട്, ഞാൻ ആത്മാവിൽ തനിച്ചിരിക്കുന്നു; ദീർഘകാലം രോഗമില്ലാതെ ജീവിക്കുന്നു.
പ്രാണാപാനസമായോഗസമയം സമനുസ്മരന് । സ്വയമ് ആത്മനി തുഷ്യാമി തേനാസ്മി ചിരജീവിതഃ
ശ്വാസവും വിശ്വാസവും ഒന്നായി ചേരുന്ന അവസ്ഥയെ എപ്പോഴും ഓർത്ത്, ഞാൻ ആത്മാവിൽ തൃപ്തനായി ഇരിക്കുന്നു; അതിനാൽ ദീർഘായുസ്സോടെ ജീവിക്കുന്നു.
ഇദമ് അദ്യ മയാ ലബ്ധമ് ഇദം ലപ്സ്യാമി സുന്ദരമ് । ഇതി ചിന്താ ന മേ തേന ചിരം ജീവാമ്യ് അനാമയഃ
ഇന്ന് ഞാൻ ഇതു നേടി, അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ അതു മനോഹരമായി നേടും എന്നിങ്ങനെയുള്ള ചിന്തകൾ എനിക്ക് വരാറില്ല; അതിനാൽ ഞാൻ ദീർഘകാലം രോഗമില്ലാതെ ജീവിക്കുന്നു.
ന സ്തൌമി ന ച നിന്ദാമി ക്വചിത് കിഞ്ചിത് കദാചന । ആത്മനോ ഽന്യസ്യ വാ സാധോ തേന ജീവാമ്യ് അനാമയഃ
എപ്പോൾ എവിടെയും, എങ്കിലും, എനിക്ക് അല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരാള്ക്ക്, ഞാൻ ആരെയും പ്രശംസിക്കുകയോ കുറ്റം പറയുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല; അതിനാൽ ഞാൻ രോഗമില്ലാതെ ജീവിക്കുന്നു.
ന തുഷ്യതി ശുഭപ്രാപ്തൌ നാശുഭേഷ്വ് അപി ഖിദ്യതേ । മനോ മമ സമം നിത്യം തേന ജീവാമ്യ് അനാമയഃ
എന്റെ മനസ്സ് എപ്പോഴും സമതയോടെ ഇരിക്കുന്നു; നല്ലത് സംഭവിച്ചാലും അതിൽ സന്തോഷം ഉണ്ടാകുന്നില്ല, ദുർഭാഗ്യം വന്നാലും വിഷമം തോന്നുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ രോഗമില്ലാതെ ജീവിക്കുന്നത്.
പരമം ത്യാഗമ് ആലമ്ബ്യ സര്വമ് ഏവ സദൈവ ഹി । ജീവിതാദി മയാ ത്യക്തം തേന ജീവാമ്യ് അനാമയഃ
പരമമായ ഉപേക്ഷയിൽ ആശ്രയിച്ച് ഞാൻ എല്ലാം, ജീവൻപോലും, എല്ലായ്പ്പോഴും വിട്ടുകളഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അതിനാലാണ് ഞാൻ രോഗമില്ലാതെ ജീവിക്കുന്നത്.
പ്രശാന്തചാപലം വീതശോകമ് അസ്തസമീഹിതമ് । മനോ മമ മുനേ ശാന്തം തേന ജീവാമ്യ് അനാമയഃ
മഹർഷേ, എന്റെ മനസ്സ് ശാന്തമാണ്; അതിൽ ചഞ്ചലതയോ ദുഃഖമോ ആഗ്രഹങ്ങളോ ഇല്ല. അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ രോഗമില്ലാതെ ജീവിക്കുന്നത്.
കാഷ്ഠം വിലാസിനീം ശൈലം തൃണമ് അഗ്നിം ഹിമം നഭഃ । സമം സര്വത്ര പശ്യാമി തേന ജീവാമ്യ് അനാമയഃ
കട്ടവൃക്ഷം, സ്ത്രീ, പർവതം, പുല്ല്, അഗ്നി, ഹിമം, ആകാശം — എല്ലാം എനിക്ക് ഒരുപോലെയാണ് തോന്നുന്നത്. അതിനാലാണ് ഞാൻ രോഗമില്ലാതെ ജീവിക്കുന്നത്.
കിമ് അദ്യ മമ സമ്പ്രാപ്തം പ്രാതര് വാ ഭവിതാ പുനഃ । ഇതി ചിന്താജ്വരോ നാസ്തി തേന ജീവാമ്യ് അനാമയഃ
എന്നെ ഇന്ന് എന്താണ് സംഭവിച്ചത്? നാളെ എന്ത് സംഭവിക്കും? എന്നിങ്ങനെയുള്ള ഉത്കണ്ഠയോ ആശങ്കയോ എനിക്ക് ഇല്ല. അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ രോഗമില്ലാതെ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നത്.
ജരാമരണദുഃഖേഷു രാജ്യലാഭസുഖേഷു ച । ന ബിഭേമി ന ഹൃഷ്യാമി തേന ജീവാമ്യ് അനാമയഃ
വയസ്സും മരണവും കൊണ്ടുള്ള ദു:ഖങ്ങൾ എനിക്ക് ഭയമില്ല. രാജ്യം നേടുന്നതിന്റെ ആനന്ദം കൊണ്ടും ഞാൻ അതിയായി സന്തോഷിക്കുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ രോഗമില്ലാതെ ജീവിക്കുന്നത്.
അയം ബന്ധുഃ പരശ് ചായം മമായമ് അയമ് അന്യതഃ । ഇതി ബ്രഹ്മന് ന ജാനാമി തേന ജീവാമ്യ് അനാമയഃ
ഇവൻ എന്റെ ബന്ധുവാണ്, അവൻ അന്യനാണ്, ഇത് എന്റെതാണ്, അതു മറ്റൊരാളുടേതാണ് എന്നിങ്ങനെയുള്ള ഭാവന എനിക്ക് ഇല്ല, ബ്രഹ്മനേ. അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ രോഗമില്ലാതെ ജീവിക്കുന്നത്.
ആഹരന് വിഹരംസ് തിഷ്ഠന്ന് ഉത്തിഷ്ഠന്ന് ഉച്ഛ്വസന് സ്വപന് । ദേഹോ ഽഹമ് ഇതി നോ വേദ്മി തേന ജീവാമ്യ് അനാമയഃ
ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോഴും നടക്കുമ്പോഴും നിൽക്കുമ്പോഴും എഴുന്നേൽക്കുമ്പോഴും ശ്വസിക്കുമ്പോഴും ഉറങ്ങുമ്പോഴും ഞാൻ എന്റെ ശരീരമാണെന്ന് ഒരിക്കലും അനുഭവപ്പെടുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ രോഗമില്ലാതെ ജീവിക്കുന്നത്.
ഇമം സംസാരമ് ആരമ്ഭം സുഷുപ്തവദ് അവസ്ഥിതഃ । അസന്തമ് ഇവ പശ്യാമി തേന ജീവാമ്യ് അനാമയഃ
ഈ ജന്മചക്രത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ ഞാൻ ആഴമായ ഉറക്കത്തിൽ ഇരിക്കുന്നതുപോലെ നില്ക്കുന്നു; അതിനെ ഞാൻ യാഥാർത്ഥ്യമല്ലാത്തതുപോലെ കാണുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ വേദനകളില്ലാതെ ജീവിക്കുന്നത്.
യഥാകാലമ് ഉപായാതാവ് അര്ഥാനര്ഥൌ സമൌ മമ । ഹസ്താവ് ഇവ ശരീരസ്ഥൌ തേന ജീവാമ്യ് അനാമയഃ
ലാഭവും നഷ്ടവും സമയമെത്തുമ്പോൾ എന്റെ അടുത്ത് ഒരുപോലെ വരുന്നു, ശരീരത്തിൽ രണ്ട് കൈകളെപ്പോലെ. അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ വേദനകളില്ലാതെ ജീവിക്കുന്നത്.
അപാരിപ്ലവയാ ഋജ്വ്യാ സുദൃശാ സ്നിഗ്ധമുഗ്ധയാ । ഋജു പശ്യാമി സര്വത്ര തേന ജീവാമ്യ് അനാമയഃ
കുഴപ്പമില്ലാത്ത, നേരുള്ള, വ്യക്തമായ, സ്നേഹപൂർവ്വവും നിർമലവുമായ കാഴ്ചകൊണ്ട് ഞാൻ എല്ലായിടത്തും നേരിട്ട് കാണുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ വേദനകളില്ലാതെ ജീവിക്കുന്നത്.
ആപാദമസ്തകാന്തേ ഽസ്മിന് ന ദേഹേ മമതാ മമ । ത്യക്താഹങ്കാരപങ്കസ്യ തേന ജീവാമ്യ് അനാമയഃ
ഈ ശരീരത്തിൽ തല മുതൽ കാലടിവരെ എനിക്ക് 'എന്റെത്' എന്ന ഭാവം ഇല്ല; അഹങ്കാരത്തിന്റെ ചളി ഉപേക്ഷിച്ചവനാണ് ഞാൻ. അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ വേദനകളില്ലാതെ ജീവിക്കുന്നത്.
യത് കരോമി യദ് അശ്നാമി തത് ത്യക്ത്വാ തദ്വതോ ഽപി മേ । മനോ നൈഷ്കര്മ്യമ് ആദത്തേ തേന ജീവാമ്യ് അനാമയഃ
ഞാൻ ചെയ്യുന്നതും ഞാൻ ഭക്ഷിക്കുന്നതും എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടും, അതിനോടുള്ള ആസക്തി വിട്ടുകളഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ എന്റെ മനസ്സ് പ്രവർത്തികളിൽ കുടുങ്ങുന്നില്ല. ഇതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ രോഗങ്ങളില്ലാതെ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നത്.
യദാ യദാ മുനേ കിഞ്ചിദ് വിജാനാമി തദാ തദാ । നതിമ് ആയാമി നൌദ്ധത്യം തേന ജീവാമ്യ് അനാമയഃ
ഏത് കാര്യവും ഞാൻ മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ, അപ്പോൾ തന്നെ ഞാൻ അഹങ്കരിക്കുകയോ ഉന്നതഭാവം കാണിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല. ഇതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ രോഗങ്ങളില്ലാതെ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നത്.
കരോമീശോ ഽപി നാക്രാന്തിം പരിതപ്യേ ന ഖേദിതഃ । ദരിദ്രോ ഽപി ന വാഞ്ഛാമി തേന ജീവാമ്യ് അനാമയഃ
ഞാൻ ഒരു രാജാവുപോലും പ്രവർത്തിച്ചാലും അതിൽ അതിക്രമം കാണിക്കുകയോ വിഷമിക്കുകയോ ക്ഷീണിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല. ദരിദ്രനായാലും ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. ഇതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ രോഗങ്ങളില്ലാതെ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നത്.
നശ്യദ്രൂപേ ശരീരേ ഽസ്മിന്ന് അനഷ്ടാത്മാ ചിദാസ്പദഃ । ഭൂതവൃന്ദം ഹസാമ്യ് ആരാത് തേന ജീവാമ്യ് അനാമയഃ
ഈ ശരീരം നശിച്ചുപോകുന്നവയായിരുന്നാലും, ആത്മാവ് അപ്രത്യക്ഷമാവുന്നില്ല; അവിടെയാണ് ജ്ഞാനത്തിന്റെ ആധാരം. എല്ലാ ജീവികളെയും ദൂരത്തിൽ നിന്ന് ഞാൻ ചിരിച്ചുനോക്കുന്നു. ഇതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ രോഗങ്ങളില്ലാതെ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നത്.
ആശാപാശവിനുന്നായാശ് ചിത്തവൃത്തേസ് സമാഹിതഃ । സംസ്പര്ശം ന ദദാമ്യ് അന്തസ് തേന ജീവാമ്യ് അനാമയഃ
ആശകളും പ്രതീക്ഷകളും എന്നെ ബന്ധിക്കുന്നില്ലാത്ത മനസ്സിൽ ഞാൻ സ്ഥിരതയോടെ ഇരിക്കുന്നു. അകത്തേക്ക് ഒന്നും സ്പർശിക്കാൻ ഞാൻ അനുവദിക്കുന്നില്ല. അതിനാൽ ഞാൻ രോഗമില്ലാതെ ജീവിക്കുന്നു.
അസത്താം ജഗതസ് സത്താമ് ആത്മനഃ കരബില്വവത് । സുപ്തഃ പ്രബുദ്ധഃ പശ്യാമി തേന ജീവാമ്യ് അനാമയഃ
ലോകത്തിന്റെ അസത്യവും ആത്മാവിന്റെ സത്യവും ഞാൻ കൈയിൽ കരുവേലിപ്പഴം പിടിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ ഉറക്കത്തിലും ഉണർന്നിരിക്കുമ്പോഴും കാണുന്നു. അതിനാൽ ഞാൻ രോഗമില്ലാതെ ജീവിക്കുന്നു.
ക്ഷീണം ഭിന്നം ശ്ലഥം ജീര്ണം ക്ഷുബ്ധം ക്ഷുണ്ണം ക്ഷയം ഗതമ് । പശ്യാമി നവവത് സര്വം തേന ജീവാമ്യ് അനാമയഃ
ക്ഷയിച്ചതു, തകർന്നതു, ദുർബലമായതു, പഴകിയതു, കലഹം നിറഞ്ഞതു, ചുരണ്ടപ്പെട്ടതു, നശിച്ചതു എന്നിവയെ ഞാൻ പുതുതായി കാണുന്നു. അതിനാൽ ഞാൻ രോഗമില്ലാതെ ജീവിക്കുന്നു.
സുഖിതോ ഽസ്മി സുഖാസക്തേ ദുഃഖിതോ ദുഃഖിതേ ജനേ । സര്വസ്യ പ്രിയമിത്രം ച തേന ജീവാമ്യ് അനാമയഃ
സന്തോഷമുള്ളവരോടൊപ്പം ഞാൻ സന്തോഷിക്കുന്നു, ദുഃഖിതരോടൊപ്പം ഞാൻ ദുഃഖിക്കുന്നു, എല്ലാവർക്കും ഞാൻ പ്രിയസുഹൃത്ത് ആണ്. അതിനാൽ ഞാൻ രോഗമില്ലാതെ ജീവിക്കുന്നു.