രേണുകാത്മജതാം ഗത്വാ ഷഷ്ഠം വാരമ് ഇമം ഹരിഃ । ബഹുസര്ഗാന്തരേണാപി ചകാര ക്ഷത്രിയക്ഷയമ്
ഹരി, രേണുകയുടെ മകനായി ആറാം പ്രാവശ്യം ജനിച്ച്, അനേകം സൃഷ്ടികൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും, ക്ഷത്രിയ വർഗ്ഗത്തെ നശിപ്പിച്ചു.
ശതം കലിയുഗാനാം ച ഹരേര് ബുദ്ധദശാശതമ് । ശാക്യരാജതയൈവാപ്തം സ്മരാമി മുനിനായക
മുനിനായകാ, ഞാൻ ഓർക്കുന്നു നൂറ് കലിയുഗങ്ങളും ഹരിയുടെ നൂറ് ബുദ്ധാവതാരങ്ങളും, എല്ലാം ശാക്യരാജാക്കന്മാരുടെ ഭരണത്തിലൂടെ ലഭിച്ചവയാണെന്ന്.
ത്രിംശത്ത്രിപുരവിക്ഷോഭാന് ദ്വൌ ദക്ഷാധ്വരസങ്ക്ഷയൌ । ദശ ശുക്രവിഘാതാംശ് ച ചന്ദ്രമൌലേസ് സ്മരാമ്യ് അഹമ്
മൂന്ന്പത്തിമൂന്ന് നഗരം നശിപ്പിച്ചതു, രണ്ട് ദക്ഷയാഗങ്ങൾ അവസാനിപ്പിച്ചതും, പത്ത് പ്രാവശ്യം ശുക്രനെ ചന്ദ്രമൗലി തോൽപ്പിച്ചതും ഞാൻ ഓർക്കുന്നു.
ബാണാര്ഥമ് അഷ്ടൌ സങ്ഗ്രാമാജ് ജ്വരപ്രമഥനായകാന് । വിക്ഷോഭിതസുരാനീകാന് സ്മരാമി ഹരിശര്വയോഃ
ബാണന്റെ കാരണമായി എട്ട് യുദ്ധങ്ങൾ, ജ്വരം വിതറിയ നേതാക്കളെയും, ഹരിയും ശർവ്വനും ദേവസൈന്യങ്ങളെ അലയടിപ്പിച്ചതും ഞാൻ ഓർക്കുന്നു.
യുഗം പ്രതി ധിയാം പുംസാമ് ഊനാധികതയാ മുനേ । ക്രിയാങ്ഗപാഠവൈചിത്ര്യയുക്താന് വേദാന് സ്മരാമ്യ് അഹമ്
മഹർഷേ, ഓരോ യുഗത്തിലും മനുഷ്യരുടെ മനസ്സിന്റെ ശേഷിയും ഇച്ഛയും അനുസരിച്ച്, കർമ്മങ്ങളുടെ രീതിയിലും ആചാരങ്ങളിലും ഉള്ള വ്യത്യാസങ്ങൾക്കനുസരിച്ച്, വിവിധ രൂപങ്ങളിലുള്ള വേദങ്ങൾ ഞാൻ ഓർക്കുന്നു.
ഏകാഗ്രാണി സമഗ്രാണി ബഹുപാഠാനി മേ ഽനഘ । പുരാണാനി പ്രവര്തന്തേ വിവൃതാനി യുഗം പ്രതി
നിഷ്പാപനേ, ചുരുങ്ങിയതോ വിശാലമായതോ, ഒരുപാട് വട്ടം പഠിച്ചതോ ഏകാഗ്രതയോടെ പഠിച്ചതോ ആയ പുരാതന ഗ്രന്ഥങ്ങൾ ഓരോ യുഗത്തിലും പുനരാവൃതമായി, മുഴുവൻ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു.
പുനസ് താന് ഏവ താന് ഏവമ് അന്യാന് അപി യുഗേ യുഗേ । ദേവര്ഷിവിപ്രരചിതാന് ഇതിഹാസാന് സ്മരാമ്യ് അഹമ്
ഓരോ യുഗത്തിലും വീണ്ടും വീണ്ടും, ദേവർഷിമാരും മഹർഷിമാരും രചിച്ച ആ ചരിത്രങ്ങൾക്കും മറ്റു ചരിത്രങ്ങൾക്കും ഞാൻ ഓർമ്മിക്കുന്നു.
ഇതിഹാസം മഹാശ്ചര്യമ് അന്യം രാമായണാഭിധമ് । ഗ്രന്ഥലക്ഷപ്രമാണം സജ് ജ്ഞാനശാസ്ത്രം സ്മരാമ്യ് അഹമ്
രാമായണം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന, ഒരു ലക്ഷം ശ്ലോകങ്ങൾക്കു സമാനമായ അത്ഭുതകരമായ മറ്റൊരു ചരിത്രവും, ജ്ഞാനശാസ്ത്രമായ ആ മഹാഗ്രന്ഥവും ഞാൻ ഓർക്കുന്നു.
രാമവദ് വ്യവഹര്തവ്യം ന രാവണവിലാസവത് । ഇതി യത്ര ധിയാ ജ്ഞാനം ഹസ്തേ ഫലമ് ഇവാര്പിതമ്
അവിടെ, അറിവ് മനസ്സിന് എളുപ്പത്തിൽ പിടിക്കാവുന്ന പഴംപോലെ കൈയിൽ തന്നെയുണ്ട്; മനുഷ്യൻ രാമനുപോലെ പെരുമാറണം, രാവണന്റെ ആസ്വാദനങ്ങളിൽ മുങ്ങരുതെന്ന് അത് പഠിപ്പിക്കുന്നു.
കൃതം വാല്മീകിനാ ചൈതദ് അധുനാ ച കരിഷ്യതി । അദ്യ ത്വ് അപ്രകടം ലോകേ സ്ഥിതം ജ്ഞാസ്യതി കാലതഃ
ഇത് വാൽമീകി എഴുതി, വീണ്ടും എഴുതുകയും ചെയ്യും; ഇപ്പോൾ ലോകത്ത് ഇത് മറഞ്ഞിരിക്കുമ്പോഴും, സമയമാകുമ്പോൾ എല്ലാവർക്കും അറിയപ്പെടും.
വാല്മീകിനാമ്നാ ജീവേന തേനൈവാന്യേന ചാക്ഷതമ് । ഏതത് തദ് ദ്വാദശം വാരം ക്രിയതേ വിസ്മൃതിം ഗതമ്
വാൽമീകി എന്ന പേരിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന മഹാനും, അതേ പേരിൽ മറ്റൊരാളും, മറന്നുപോയ ഈ ഗ്രന്ഥം പന്ത്രണ്ടാം തവണയും സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു.
ദ്വിതീയമ് ഏതസ്യ സമം ഭാരതം നാമ നാമതഃ । സ്മരാമി പ്രാക്തനവ്യാസകൃതം ജഗതി വിസ്മൃതമ്
ഇതിന്റെ രണ്ടാമത്തേതിന് ഭാരതം എന്ന പേരാണ്; അതിന്റെ പഴയ കർത്താവായ വ്യാസൻ രചിച്ചതെന്നു ഞാൻ ഓർക്കുന്നു, ലോകം അതു മറന്നുപോയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും.
വ്യാസാഭിധേന ജീവേന തഥൈവാന്യേന ചാക്ഷതമ് । ഏതത് തു സപ്തമം വാരം ക്രിയതേ വിസ്മൃതിം ഗതമ്
വ്യാസൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ട ജീവനും, മറ്റൊരാളും, അതുപോലെ മറന്നുപോയതുപോലെ, ഇതാ ഏഴാമതവണയും ഇതു വീണ്ടും നടക്കുന്നു.
ആഖ്യാനകാനി ശാസ്ത്രാണി വിവൃതാനി യുഗം പ്രതി । വിചിത്രസന്നിവേശാനി സംസ്മരാമി മുനീശ്വര
മഹർഷിയേ, ഓരോ യുഗത്തിലും വിശദീകരിച്ച കഥകളും ശാസ്ത്രങ്ങളും, അത്ഭുതകരമായ രീതിയിൽ ക്രമീകരിച്ചവ, ഞാൻ ഓർക്കുന്നു.
പുനസ് താന്യ് ഏവ താന്യ് ഏവ തഥാന്യാനി യുഗേ യുഗേ । സാധോ പദാര്ഥജാലാനി പ്രപശ്യാമി സ്മരാമി ച
സദോ, ഓരോ യുഗത്തിലും വീണ്ടും വീണ്ടും ഈ അതേ വസ്തുക്കളെയും മറ്റും ഞാൻ കാണുകയും ഓർക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
രാക്ഷസക്ഷതയേ വിഷ്ണോര് മഹീമ് അവതരിഷ്യതഃ । അധുനൈകാദശം ജന്മ രാമനാമ്നോ ഭവിഷ്യതി
രാക്ഷസനെ നശിപ്പിക്കാൻ, വിഷ്ണു ഭൂമിയിൽ അവതരിക്കാൻ പോകുന്നു; ഉടൻ രാമൻ എന്ന പേരിൽ പതിനൊന്നാമത്തെ ജനനം ഉണ്ടാകും.
വസുദേവഗൃഹേ വിഷ്ണോര് ഭുവോ ഭാരനിവൃത്തയേ । അധുനാ ഷോഡശം ജന്മ ഭവിഷ്യതി മുനീശ്വര
മഹർഷികളേ, ഭൂമിയുടെ ഭാരമൊഴിക്കാൻ വിഷ്ണു ഇപ്പോൾ വസുദേവന്റെ വീട്ടിൽ പതിനാറാമത്തെ ജന്മം എടുക്കാനാണ് പോകുന്നത്.
നാരസിംഹേന വപുഷാ ഹിരണ്യകശിപും ഹരിഃ । ജഘാന വാരത്രിതയം മൃഗേന്ദ്ര ഇവ വാരണമ്
നരസിംഹൻ എന്ന രൂപത്തിൽ ഹരി, സിംഹം ആനയെ വീഴ്ത്തുന്നതുപോലെ, ഹിരണ്യകശിപുവിനെ മൂന്നു പ്രാവശ്യം സംഹരിച്ചു.
ജഗത്ത്രയീഭ്രാന്തിര് ഇയം ന കദാചിന് ന വിദ്യതേ । വിദ്യതേ ന കദാചിച് ച ജലബുദ്ബുദവത് സ്ഥിതാ
മൂന്നു ലോകങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ ഭ്രമം ഒരിക്കലും യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നില്ല; അതുപോലെ, അതില്ലെന്നു പറയാനും കഴിയില്ല. ഇത് വെള്ളത്തിലെ കുഞ്ചികയെപ്പോലെ അസ്ഥിരമായി നിലനിൽക്കുന്നു.
ദൃശ്യഭ്രാന്തിര് അനിഷ്ഠേയമ് അന്തസ്സ്ഥാ സംവിദാത്മനി । ജായതേ ലീയതേ ചാശു ലോലാ വീചിര് ഇവാമ്ഭസി
കാണുന്നതിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ഭ്രമം ആഗ്രഹിക്കേണ്ടതല്ല; അത് അകത്തുള്ള ബോധത്തിൽ ഉദിച്ച് വേഗത്തിൽ അകന്നുപോകുന്നു, വെള്ളത്തിൽ തിരമാല ഉയരുന്നതുപോലെ.
സമൈകസന്നിവേശാനി ബഹൂനി വിഷമാണി ച । തഥാര്ധസമരൂപാണി ത്രിജഗന്തി സ്മരാമ്യ് അഹമ്
എനിക്ക് ഒരുപോലെയുള്ളതും വ്യത്യാസമുള്ളതും ഭാഗികമായ സാമ്യമുള്ളതുമായ അനേകം ലോകങ്ങൾ ഓർമ്മയുണ്ട്.
താന്യ് ഏവ താദൃക്കര്മാണി തഥാന്യാചരണാനി ച । തത്കര്മാണി തഥാന്യാനി ഭൂതാനീഹ സ്മരാമ്യ് അഹമ്
അവിടെ നടന്ന അതുപോലെയുള്ള പ്രവർത്തികളും മറ്റു കാര്യങ്ങളും ഞാൻ ഓർക്കുന്നു; അവ പ്രവർത്തികളും ഇവിടെ ഉള്ള മറ്റു ജീവികളും എനിക്ക് ഓർമ്മയുണ്ട്.
പ്രതിമന്വന്തരം ബ്രഹ്മന് വിപര്യസ്തേ ജഗത്ക്രമേ । സന്നിവേശേ ഽന്യഥാ ജാതേ പ്രയാതേ സംസ്തുതേ ജനേ
ബ്രഹ്മൻ, ഓരോ മന്വന്തരവും മാറുമ്പോൾ ലോകക്രമം മറിഞ്ഞ് പുതിയ ക്രമം വരുമ്പോഴും ആളുകൾ വരികയും പോകികയും ചെയ്യുമ്പോഴും,
മമാന്യാനി ച മിത്രാണി തേ ഽന്യ ഏവ ച ബന്ധവഃ । അന്യ ഏവ നവാ ഭൃത്യാ അന്യ ഏവ സമാശ്രയാഃ
എനിക്ക് വേറൊരു കൂട്ടുകാരുണ്ട്, നിനക്ക് വേറെയൊരു ബന്ധുക്കളുണ്ട്; പുതുതായി ഭൃത്യരും മറ്റുള്ളവർ ആശ്രയവും ഉണ്ട്.
കദാചിദ് അഹമ് ഏകാന്തേ വിന്ധ്യമൂലലതാശ്രയഃ । കദാചിന് മേരുശൃങ്ഗാഗ്രകല്പവൃക്ഷലതാശ്രയഃ
എപ്പോഴോ ഞാൻ ഏകാന്തതയിൽ വിന്ധ്യപർവ്വതത്തിന്റെ അടിവാരത്തുള്ള വള്ളികളിൽ വിശ്രമിക്കുന്നു; ചിലപ്പോൾ വീണ്ടും മേരു പർവ്വതത്തിന്റെ മുകളിൽ ഉള്ള മനസ്സിലുണ്ടാകുന്ന എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്ന വള്ളികളിൽ ആശ്രയം കണ്ടെത്തുന്നു.
കദാചിത് സഹ്യനിലയഃ കദാചിദ് ദര്ദുരാലയഃ । കദാചിദ് ധിമവദ്വാസീ കദാചിന് മലയാശ്രയഃ
ചിലപ്പോൾ ഞാൻ സഹ്യപർവ്വതങ്ങളിൽ താമസിക്കുന്നു; ചിലപ്പോൾ ദർദുരപർവ്വതങ്ങളിൽ; ചിലപ്പോൾ ഹിമവാനിൽ, പിന്നെ ചിലപ്പോൾ മലയപർവ്വതങ്ങളിൽ.
കദാചിത് പ്രാക്തനേനൈവ സന്നിവേശേന ഭൂധരമ് । വനം വൃക്ഷം ച ശാഖാം ച പ്രാപ്യ നീഡം കരോമ്യ് അഹമ്
ചിലപ്പോൾ മുൻകൂട്ടി ഒരുക്കിയതുപോലെ, ഞാൻ ഒരു പർവ്വതത്തിൽ, കാട്ടിൽ, മരത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ശാഖയിൽ എന്റെ കൂട് ഉണ്ടാക്കുന്നു.
അദ്യാനന്തേഷു യാതേഷു യുഗേഷു മുനിനായക । പ്രാക്തനേനൈവ ജാതോ ഽയം സന്നിവേശേന പാദപഃ
മഹർഷികളിലെ പ്രധാനനായകാ, ഇന്നുവരെ കഴിഞ്ഞ കാലഘട്ടങ്ങളിൽ, ഈ മരങ്ങൾ മുൻപുപോലെ തന്നെയുള്ള ക്രമത്തിൽ ജനിച്ചിരിക്കുന്നു.
താതേ ജീവതി യൈവാഭൂച് ഛോഭാസ്യ സുതരോസ് തയാ । കൃതപ്രാക്സന്നിവേശോ ഽയമ് അഹം സ്ഥിതിമ് ഉപാഗതഃ
എന്റെ അച്ഛൻ ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോൾ, അവനിൽ നിന്ന് വലിയ ഒരു പ്രകാശം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ മുമ്പേ തന്നെ എന്റെ സ്ഥാനം ഉറപ്പിച്ചു, ഇപ്പോൾ ഈ നിലയിലേക്ക് ഞാൻ എത്തി.
നേഹാഭൂദ് ഉത്തരാ പൂര്വം കകുമ് നായം ച ഭൂധരഃ । ദിഗ് ഉത്തരാഭൂദ് അന്യൈവ പൂര്വം മേരുമഹീധരാ
ഇവിടെ മുമ്പ് വടക്കോ കിഴക്കോ എന്ന ദിക്കുകളൊന്നുമില്ലായിരുന്നു, ഇവിടം ഒരു പർവ്വതവുമല്ലായിരുന്നു. അന്നത്തെ വടക്കും കിഴക്കും വേറെയായിരുന്നു, അന്നത്തെ മേരു പർവ്വതവും വേറെയായിരുന്നു.