കുലപര്വതസംസ്ഥാനം ജമ്ബുദ്വീപേ പൃഥക്സ്ഥിതിമ് । വര്ണധര്മധിയം സൃഷ്ടിവിഭാഗം മണ്ഡലാവലേഃ
കുലപർവതങ്ങളുടെ നിരകൾ, ജംബുദ്വീപിന്റെ വേറിട്ട നില, വർണ്ണധർമ്മങ്ങളുടെ വിഭജനം, ലോകത്തിന്റെ വിവിധ പ്രദേശങ്ങളുടെ സൃഷ്ടി — ഇതെല്ലാം.
ഋക്ഷചക്രകസംസ്ഥാനം ധ്രുവനിര്മാണമ് ഏവ ച । ജന്മേന്ദുഭാസ്കരാദീനാമ് ഇന്ദ്രോപേന്ദ്രവ്യവസ്ഥിതിഃ
നക്ഷത്രചക്രങ്ങളുടെ ക്രമീകരണം, ധ്രുവനക്ഷത്രത്തിന്റെ രൂപം, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും മറ്റുള്ളവരും ജനിച്ചത്, ഇന്ദ്രനും ഉപേന്ദ്രനും തങ്ങളുടെ സ്ഥാനങ്ങളിൽ ഇരിക്കുന്നത് — ഇതൊക്കെയും.
ഹിരണ്യാക്ഷാപഹരണം വരാഹോദ്ധരണം ക്ഷിതേഃ । കല്പനം പാര്ഥിവാനാം ച വേദാനയനമ് ഏവ ച
ഹിരണ്യാക്ഷൻ ഭൂമിയെ അപഹരിച്ചത്, വരാഹമൂർത്തി ഭൂമിയെ ഉയർത്തിയത്, ഭൂമിയിലെ ജീവികളുടെ സൃഷ്ടി, വേദങ്ങൾ ലോകത്ത് എത്തിയത് — ഇവയും.
മന്ദരോദ്ധൂനനം ചാബ്ധേര് അമൃതാര്ഥേ ച മന്ഥനമ് । അജാതപക്ഷോ ഗരുഡസ് സാഗരാണാം ച സമ്ഭവഃ
അമൃതം നേടാൻ മന്ദരപർവതം ഉപയോഗിച്ച് സമുദ്രം മഥിച്ചത്, പിറന്നുപോലും ചിറകുകൾ വളർന്നിട്ടില്ലാത്ത ഗരുഡൻ, സമുദ്രങ്ങളുടെ ഉത്ഭവം — ഇവയും.
ഇത്യാദികാ യാസ് സ്മൃതയസ് സ്വല്പാതീതമനുക്രമാഃ । ബാലൈര് അപി ഹി താസ് താത സ്മര്യന്തേ താസു കിം ഗ്രഹഃ
ഇങ്ങനെ അനുസരണക്രമം കുറഞ്ഞ, കുട്ടികളും ഓർക്കുന്ന കഥകൾ എന്തിനാണ് പിടിച്ചു വയ്ക്കേണ്ടത്, പ്രിയമേ? അവയെ ഓർക്കുന്നതിൽ有什么 പ്രയോജനമുണ്ട്?
ഗരുഡവാഹനമ് അഗരുഡവാഹനം സിതവിവാഹനമ് അസിതവിവാഹനമ് । സുവൃഷവാഹനമ് അസുവൃഷവാഹനം കലിതവാന് അഹമ് അകലിതജീവിതഃ
ഗരുഡൻ കയറിയതോ അല്ലാതെയോ, വെളുപ്പൻ ഭാര്യയോ കറുപ്പൻ ഭാര്യയോ, നല്ല കാളയോ മോശം കാളയോ കയറിയതോ, ഞാൻ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നും ജീവിച്ചിട്ടില്ല എന്നും ഞാൻ വിചാരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
തതോ ജഗതി ജാതേഷു ഭഗവന് യുഷ്മദാദിഷു । ഭരദ്വാജപുലസ്ത്യാത്രിനാരദേന്ദ്രമരീചിഷു
അതിനു ശേഷം, ഭഗവനേ, ഈ ലോകത്ത് ഭരദ്വാജൻ, പുലസ്ത്യൻ, അത്രി, നാരദൻ, ഇന്ദ്രൻ, മരീചി എന്നിവരെയും നിങ്ങളെയും പോലുള്ളവർ ജനിച്ചു.
പുലഹോദ്ദാലകാദ്യേഷു ക്രതുഭൃഗ്വങ്ഗിരസ്സു ച । സനത്കുമാരഭൃങ്ഗീശസ്കന്ദേഭവദനാദിഷു
പുലഹൻ, ഉദ്ദാലകൻ തുടങ്ങിയവരിലും, ക്രതു, ഭൃഗു, അങ്കിരസ് എന്നിവരിലും, സനത്കുമാരൻ, ഭൃംഗീശൻ, സ്കന്ദൻ, ഭവൻ തുടങ്ങിയവരിലും ജനനം ഉണ്ടായി.
ഗൌരീസരസ്വതീലക്ഷ്മീഗായത്ര്യാദ്യാസു ഭൂരിഷു । മേരുമന്ദരകൈലാസഹിമവദ്ദര്ദുരാദിഷു
ഗൗരിയും, സരസ്വതിയും, ലക്ഷ്മിയും, ഗായത്രിയും, ഇങ്ങനെ അനേകം ദേവികളിലും, മേരു, മന്ദര, കൈലാസം, ഹിമവത്, ദർദുരം തുടങ്ങിയ പർവതങ്ങളിലും,
ഹയഗ്രീവഹിരണ്യാക്ഷകാലനേമിബലാദിഷു । ഹിരണ്യകശിപുക്രാഥബഡിപ്രഹ്ലാദകാദിഷു
ഹയഗ്രീവൻ, ഹിരണ്യാക്ഷൻ, കാലനെമി, ബലി ഇവരിലും, ഹിരണ്യകശിപു, ക്രാഥ, ബഡി, പ്രഹ്ലാദൻ ഇവരിലും,
നിമിന്യങ്കുപൃഥുപ്രോഥവൈന്യനാഭാഗകേലിഷു । നലമാന്ധാതൃസഗരദിലീപനഹുഷാദിഷു
നിമി, യങ്കു, പൃഥു, പ്രോഥ, വൈന്യൻ, നാഭാഗൻ, കേലി എന്നിവരിലും, നളൻ, മാന്ധാത, സഗരൻ, ദിലീപൻ, നഹുഷൻ തുടങ്ങിയവരിലും,
ആത്രേയവ്യാസവാല്മീകിവത്സവാത്സ്യായനാദിഷു । ഉപമന്യുമനീമങ്കിഭഗീരഥശുകാദിഷു
ആത്രേയൻ, വ്യാസൻ, വാൽമീകി, വത്സൻ, വാത്സ്യായനൻ തുടങ്ങിയവരിലും, ഉപമന്യു, മണി, മങ്കി, ഭാഗീരഥൻ, ശുകൻ ഇവരിലും,
അല്പകാതീതകാലേഷു കിഞ്ചിദ് ദൂരേഷു കേഷുചിത് । തഥാദ്യതനസര്ഗേഷു സ്മരണേ ഗണനൈവ കാ
ചെറുതായോ നീണ്ടതായോ കഴിഞ്ഞ കാലങ്ങളിൽ, ഏതാനും അകലെയുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ, അതുപോലെ ഇപ്പോഴത്തെ സൃഷ്ടികളിൽ, എണ്ണിയറിയുകയോ ഓർമ്മിച്ചിരിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നതിന് എന്താണ് പ്രയോജനം?
മുനേ തേ ബ്രഹ്മപുത്രസ്യ ജന്മാഷ്ടമമ് ഇദം കില । സംസ്മരാമ്യ് അഷ്ടമേ സര്ഗേ ത്വ് അസ്മിംസ് ത്വം മമ സങ്ഗതഃ
മഹർഷേ, ബ്രഹ്മയുടെ പുത്രനായ നിന്റെ ഇത് എട്ടാമത്തെ ജന്മം എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. എട്ടാമത്തെ ഈ സൃഷ്ടിയിലാണ് നീ എന്നോടൊപ്പം ചേർന്നതായി ഞാൻ ഓർക്കുന്നു.
കദാചിജ് ജായസേ വ്യോമ്നഃ കദാചിജ് ജായസേ ജലാത് । കദാചിജ് ജായസേ ശൈലാത് കദാചിജ് ജായസേ ഽനലാത്
ഒരിക്കൽ നീ ആകാശത്തിൽ നിന്നാണ് ജനിക്കുന്നത്, ഒരിക്കൽ വെള്ളത്തിൽ നിന്നാണ് ജനിക്കുന്നത്, ഒരിക്കൽ പർവതത്തിൽ നിന്നാണ് ജനിക്കുന്നത്, മറ്റൊരു സമയം അഗ്നിയിൽ നിന്നാണ് ജനിക്കുന്നത്.
യാദൃശോ യാദൃശാചാരോ യാദൃക്സംസ്ഥാനദിഗ്ഗണഃ । സര്ഗോ ഽയം താദൃശാന് ഏവ ത്രീന് സര്ഗാന് സംസ്മരാമ്യ് അഹമ്
എന്തുപോലെയുള്ള സ്വഭാവവും ആചാരവും സ്ഥാനം ദിശകളും ഉണ്ടോ, ഈ സൃഷ്ടിയും അതുപോലെയാണ്. അങ്ങനെയുള്ള മൂന്നു സൃഷ്ടികൾ ഞാൻ ഓർക്കുന്നു.
ഏകരൂപാഖിലാചാരസന്നിവേശനരാമരാന് । സമകാലാഖിലസ്ഥൈര്യാന് ദശ സര്ഗാന് സ്മരാമ്യ് അഹമ്
എനിക്ക് ഓർമ്മയുണ്ട്, പതിനൊന്ന് സൃഷ്ടി ചക്രങ്ങൾ എല്ലാം ഒരേ രൂപത്തിൽ, എല്ലാ ജീവികളും പ്രവൃത്തികളും ഒരുപോലെയായിരുന്നതും, എല്ലാം ഒരേ സമയം സ്ഥിരതയോടെ നിലകൊണ്ടതുമാണ്.
അന്തര്ധാനം ഗതാ ദേവാ വാരപഞ്ചകമ് ഉദ്ധൃതാഃ । മുനേ പഞ്ചസു സര്ഗേഷു കൂര്മാ ഇവ പയോനിധേഃ
മഹർഷേ, അഞ്ചു സൃഷ്ടി ചക്രങ്ങളിൽ ദേവന്മാർ അപ്രത്യക്ഷരായി; ആമകൾ സമുദ്രത്തിൽ ഒളിച്ചുപോകുന്നതുപോലെ അവർ അന്ന് അകന്നുപോയിരുന്നു.
മന്ദരാകര്ഷണാവേഗപര്യാകുലസുരാസുരമ് । സ്മരാമി ദ്വാദശം ചേദമ് അമൃതാമ്ഭോധിമന്ഥനമ്
പർവ്വതമായ മന്ദരനെ വലിച്ചപ്പോൾ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും അതിന്റെ ശക്തിയിൽ അലയ്ക്കപ്പെട്ട് അമൃതസമുദ്രം കുലുക്കിയ ആ പന്ത്രണ്ടാമത്തെ സംഭവവും എനിക്ക് ഓർമ്മയുണ്ട്.
സര്വൌഷധിരസോപേതാം ബലിം ഗ്രാഹസ് തടാദ് ഇവ । വാരത്രയം ഹിരണ്യാക്ഷോ നീതവാന് വസുധാമ് അധഃ
മൂന്ന് സൃഷ്ടി ചക്രങ്ങൾക്കിടയിൽ ഹിരണ്യാക്ഷൻ ഭൂമിയെ അതിലെ എല്ലാ ഔഷധങ്ങളും സമ്പത്തുകളുമൊത്ത് താഴേക്ക് കൊണ്ടുപോയി, തീരത്ത് നിന്ന് കരയെടുത്തുപോകുന്നതുപോലെ.
രേണുകാത്മജതാം ഗത്വാ ഷഷ്ഠം വാരമ് ഇമം ഹരിഃ । ബഹുസര്ഗാന്തരേണാപി ചകാര ക്ഷത്രിയക്ഷയമ്
ഹരി, രേണുകയുടെ മകനായി ആറാം പ്രാവശ്യം ജനിച്ച്, അനേകം സൃഷ്ടികൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും, ക്ഷത്രിയ വർഗ്ഗത്തെ നശിപ്പിച്ചു.
ശതം കലിയുഗാനാം ച ഹരേര് ബുദ്ധദശാശതമ് । ശാക്യരാജതയൈവാപ്തം സ്മരാമി മുനിനായക
മുനിനായകാ, ഞാൻ ഓർക്കുന്നു നൂറ് കലിയുഗങ്ങളും ഹരിയുടെ നൂറ് ബുദ്ധാവതാരങ്ങളും, എല്ലാം ശാക്യരാജാക്കന്മാരുടെ ഭരണത്തിലൂടെ ലഭിച്ചവയാണെന്ന്.
ത്രിംശത്ത്രിപുരവിക്ഷോഭാന് ദ്വൌ ദക്ഷാധ്വരസങ്ക്ഷയൌ । ദശ ശുക്രവിഘാതാംശ് ച ചന്ദ്രമൌലേസ് സ്മരാമ്യ് അഹമ്
മൂന്ന്പത്തിമൂന്ന് നഗരം നശിപ്പിച്ചതു, രണ്ട് ദക്ഷയാഗങ്ങൾ അവസാനിപ്പിച്ചതും, പത്ത് പ്രാവശ്യം ശുക്രനെ ചന്ദ്രമൗലി തോൽപ്പിച്ചതും ഞാൻ ഓർക്കുന്നു.
ബാണാര്ഥമ് അഷ്ടൌ സങ്ഗ്രാമാജ് ജ്വരപ്രമഥനായകാന് । വിക്ഷോഭിതസുരാനീകാന് സ്മരാമി ഹരിശര്വയോഃ
ബാണന്റെ കാരണമായി എട്ട് യുദ്ധങ്ങൾ, ജ്വരം വിതറിയ നേതാക്കളെയും, ഹരിയും ശർവ്വനും ദേവസൈന്യങ്ങളെ അലയടിപ്പിച്ചതും ഞാൻ ഓർക്കുന്നു.
യുഗം പ്രതി ധിയാം പുംസാമ് ഊനാധികതയാ മുനേ । ക്രിയാങ്ഗപാഠവൈചിത്ര്യയുക്താന് വേദാന് സ്മരാമ്യ് അഹമ്
മഹർഷേ, ഓരോ യുഗത്തിലും മനുഷ്യരുടെ മനസ്സിന്റെ ശേഷിയും ഇച്ഛയും അനുസരിച്ച്, കർമ്മങ്ങളുടെ രീതിയിലും ആചാരങ്ങളിലും ഉള്ള വ്യത്യാസങ്ങൾക്കനുസരിച്ച്, വിവിധ രൂപങ്ങളിലുള്ള വേദങ്ങൾ ഞാൻ ഓർക്കുന്നു.
ഏകാഗ്രാണി സമഗ്രാണി ബഹുപാഠാനി മേ ഽനഘ । പുരാണാനി പ്രവര്തന്തേ വിവൃതാനി യുഗം പ്രതി
നിഷ്പാപനേ, ചുരുങ്ങിയതോ വിശാലമായതോ, ഒരുപാട് വട്ടം പഠിച്ചതോ ഏകാഗ്രതയോടെ പഠിച്ചതോ ആയ പുരാതന ഗ്രന്ഥങ്ങൾ ഓരോ യുഗത്തിലും പുനരാവൃതമായി, മുഴുവൻ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു.
പുനസ് താന് ഏവ താന് ഏവമ് അന്യാന് അപി യുഗേ യുഗേ । ദേവര്ഷിവിപ്രരചിതാന് ഇതിഹാസാന് സ്മരാമ്യ് അഹമ്
ഓരോ യുഗത്തിലും വീണ്ടും വീണ്ടും, ദേവർഷിമാരും മഹർഷിമാരും രചിച്ച ആ ചരിത്രങ്ങൾക്കും മറ്റു ചരിത്രങ്ങൾക്കും ഞാൻ ഓർമ്മിക്കുന്നു.
ഇതിഹാസം മഹാശ്ചര്യമ് അന്യം രാമായണാഭിധമ് । ഗ്രന്ഥലക്ഷപ്രമാണം സജ് ജ്ഞാനശാസ്ത്രം സ്മരാമ്യ് അഹമ്
രാമായണം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന, ഒരു ലക്ഷം ശ്ലോകങ്ങൾക്കു സമാനമായ അത്ഭുതകരമായ മറ്റൊരു ചരിത്രവും, ജ്ഞാനശാസ്ത്രമായ ആ മഹാഗ്രന്ഥവും ഞാൻ ഓർക്കുന്നു.
രാമവദ് വ്യവഹര്തവ്യം ന രാവണവിലാസവത് । ഇതി യത്ര ധിയാ ജ്ഞാനം ഹസ്തേ ഫലമ് ഇവാര്പിതമ്
അവിടെ, അറിവ് മനസ്സിന് എളുപ്പത്തിൽ പിടിക്കാവുന്ന പഴംപോലെ കൈയിൽ തന്നെയുണ്ട്; മനുഷ്യൻ രാമനുപോലെ പെരുമാറണം, രാവണന്റെ ആസ്വാദനങ്ങളിൽ മുങ്ങരുതെന്ന് അത് പഠിപ്പിക്കുന്നു.
കൃതം വാല്മീകിനാ ചൈതദ് അധുനാ ച കരിഷ്യതി । അദ്യ ത്വ് അപ്രകടം ലോകേ സ്ഥിതം ജ്ഞാസ്യതി കാലതഃ
ഇത് വാൽമീകി എഴുതി, വീണ്ടും എഴുതുകയും ചെയ്യും; ഇപ്പോൾ ലോകത്ത് ഇത് മറഞ്ഞിരിക്കുമ്പോഴും, സമയമാകുമ്പോൾ എല്ലാവർക്കും അറിയപ്പെടും.