ഭയാദ് അന്തര്ഹിതാശേഷവൈമാനികനഭശ്ചരാമ് । ദ്യാം നിരൃക്ഷനിശേശാര്കാം സംസ്മരാമി തമോമയീമ്
ഭയത്താൽ എല്ലാ ദേവതകളും ആകാശവാസികളും മറഞ്ഞ് പോയ, സൂര്യൻ ഒന്നു പോലും കാണാനാവാത്ത, ഇരുട്ടിൽ മാത്രം നിറഞ്ഞ ആകാശത്തെ ഞാൻ ഓർമ്മിക്കുന്നു.
അനഗസ്ത്യാമ് അഗസ്ത്യാശാമ് ഏകപര്വതതാം ഗതാം । മത്തേ വിന്ധ്യമഹാശൈലേ സംസ്മരാമി ജഗത്കുടീമ്
തെക്കേ ദേശത്ത് അഗസ്ത്യൻ ഇല്ലാത്തപ്പോൾ, വെറും ഒരു പർവതം മാത്രം ശേഷിച്ചിരുന്ന, മദത്തിൽ മുഴുകിയ വിൻധ്യ മഹാപർവതം നിലകൊണ്ടിരുന്ന ആ ലോകത്തെ ഞാൻ ഓർമ്മിക്കുന്നു.
ഏതാംശ് ചാന്യാംശ് ച വൃത്താന്താന് സംസ്മരാമി ബഹൂന് അപി । കിം തേന ബഹുനോക്തേന സാരം സങ്ക്ഷേപതശ് ശൃണു
ഞാൻ ഇതുപോലെയും മറ്റു പല കഥകളും ഓർക്കുന്നു. എന്നാൽ ഇതെല്ലാം പറയുന്നതിൽ എന്ത് പ്രയോജനം? അതിന്റെ സാരം ചുരുക്കത്തിൽ കേൾക്കൂ.
അസങ്ഖ്യാതാന് മനൂന് ബ്രഹ്മന് സ്മരാമി ശതശോ ഗതാന് । സര്ഗാന് ആരമ്ഭബഹുലാംശ് ചതുര്യുഗശതാനി ച
ബ്രഹ്മനേ, അനവധി മനുക്കളെയും, നൂറുകണക്കിന് കഴിഞ്ഞുപോയ സൃഷ്ടികളെയും, അനേകം ആരംഭങ്ങളുള്ള ലോകങ്ങളെയും, നൂറുകണക്കിന് നാലു യുഗങ്ങളുടെ ചക്രങ്ങളെയും ഞാൻ ഓർക്കുന്നു.
ഏകദേവമയം ശുദ്ധം പുരുഷാസുരവര്ജിതമ് । അലോകത്രിതയം ചൈകസ്വര്ഗം സര്ഗം സ്മരാമ്യ് അഹമ്
ഒരു ദൈവം മാത്രമുള്ള, പാവിത്ര്യമുള്ള, മനുഷ്യരും അസുരന്മാരും ഇല്ലാത്ത, മൂന്നു ലോകങ്ങളും സ്വർഗ്ഗവും ഇല്ലാത്ത, ഒറ്റ സ്വർഗ്ഗം മാത്രം ഉള്ള ഒരു സൃഷ്ടി ഞാൻ ഓർക്കുന്നു.
സുരാപബ്രാഹ്മണം മത്തം നിഷിദ്ധസുരശൂദ്രകമ് । ബഹുനാഥസതീകം ച കഞ്ചിത് സര്ഗം സ്മരാമ്യ് അഹമ്
ബ്രാഹ്മണന്മാർ മദ്യം കുടിച്ച് മയങ്ങി, നിരോധിത ദേവന്മാരും ശൂദ്രന്മാരും ഉണ്ടായിരുന്ന, അനേകം ഭർത്താക്കളും ഭാര്യമാരും ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു സൃഷ്ടി ഞാൻ ഓർക്കുന്നു.
വൃക്ഷനീരന്ധ്രഭൂലോകമ് അകല്പിതമഹാര്ണവമ് । സ്വര്ഗസഞ്ജാതപുരുഷം കഞ്ചിത് സര്ഗം സ്മരാമ്യ് അഹമ്
ഞാൻ ഓർക്കുന്നു, ഒരു സൃഷ്ടി ഉണ്ടായിരുന്നു, അപ്പോൾ ഭൂമി ഒരു വൃക്ഷത്തിന്റെ കുഴിയുപോലെയായിരുന്നു, വലിയ സമുദ്രങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു, മനുഷ്യർ സ്വർഗത്തിൽ ജനിച്ചവരായിരുന്നു.
അപര്വതമ് അഭൂമിം ച വ്യോമസ്ഥാമരമാനവമ് । അചന്ദ്രാര്കപ്രകാശാഢ്യം കഞ്ചിത് സര്ഗം സ്മരാമ്യ് അഹമ്
ഞാൻ ഓർക്കുന്നു, ഒരു സൃഷ്ടി ഉണ്ടായിരുന്നു, അപ്പോൾ പർവതങ്ങളോ നിലമോ ഇല്ലായിരുന്നു, ദേവന്മാരും മനുഷ്യരും ആകാശത്തായിരുന്നു, ചന്ദ്രനോ സൂര്യനോ അല്ലാതെ വെളിച്ചം നിറഞ്ഞിരുന്നതായിരുന്നു.
അനിന്ദ്രമ് അമഹീപാലമ് അമധ്യസ്ഥാധമോത്തമമ് । സമസര്വകകുബ്ഭൂതം കഞ്ചിത് സര്ഗം സ്മരാമ്യ് അഹമ്
ഞാൻ ഓർക്കുന്നു, ഒരു സൃഷ്ടി ഉണ്ടായിരുന്നു, അപ്പോൾ ഇന്ദ്രനും രാജാവുമൊന്നുമില്ലായിരുന്നു, മധ്യവും താഴ്വാരവും ഉന്നതവും എന്നിങ്ങനെയുള്ള വ്യത്യാസങ്ങൾ ഇല്ലായിരുന്നു, എല്ലാ ദിക്കുകളും ഒരുപോലെയായിരുന്നു, എല്ലാം സമമായിരുന്നതായിരുന്നു.
സര്ഗപ്രാരമ്ഭകലനാവിഭാഗേ ഭുവനത്രയേ । ദേവാസുരവിനിര്മാണം ദ്വീപാബ്ധിവലയോദയഃ
സൃഷ്ടിയുടെ തുടക്കത്തിൽ, മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ വിഭജനം നടന്നപ്പോൾ, ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും രൂപീകരണവും ദ്വീപുകളും സമുദ്രങ്ങളും ഉദയിക്കുകയും ചെയ്തു.
കുലപര്വതസംസ്ഥാനം ജമ്ബുദ്വീപേ പൃഥക്സ്ഥിതിമ് । വര്ണധര്മധിയം സൃഷ്ടിവിഭാഗം മണ്ഡലാവലേഃ
കുലപർവതങ്ങളുടെ നിരകൾ, ജംബുദ്വീപിന്റെ വേറിട്ട നില, വർണ്ണധർമ്മങ്ങളുടെ വിഭജനം, ലോകത്തിന്റെ വിവിധ പ്രദേശങ്ങളുടെ സൃഷ്ടി — ഇതെല്ലാം.
ഋക്ഷചക്രകസംസ്ഥാനം ധ്രുവനിര്മാണമ് ഏവ ച । ജന്മേന്ദുഭാസ്കരാദീനാമ് ഇന്ദ്രോപേന്ദ്രവ്യവസ്ഥിതിഃ
നക്ഷത്രചക്രങ്ങളുടെ ക്രമീകരണം, ധ്രുവനക്ഷത്രത്തിന്റെ രൂപം, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും മറ്റുള്ളവരും ജനിച്ചത്, ഇന്ദ്രനും ഉപേന്ദ്രനും തങ്ങളുടെ സ്ഥാനങ്ങളിൽ ഇരിക്കുന്നത് — ഇതൊക്കെയും.
ഹിരണ്യാക്ഷാപഹരണം വരാഹോദ്ധരണം ക്ഷിതേഃ । കല്പനം പാര്ഥിവാനാം ച വേദാനയനമ് ഏവ ച
ഹിരണ്യാക്ഷൻ ഭൂമിയെ അപഹരിച്ചത്, വരാഹമൂർത്തി ഭൂമിയെ ഉയർത്തിയത്, ഭൂമിയിലെ ജീവികളുടെ സൃഷ്ടി, വേദങ്ങൾ ലോകത്ത് എത്തിയത് — ഇവയും.
മന്ദരോദ്ധൂനനം ചാബ്ധേര് അമൃതാര്ഥേ ച മന്ഥനമ് । അജാതപക്ഷോ ഗരുഡസ് സാഗരാണാം ച സമ്ഭവഃ
അമൃതം നേടാൻ മന്ദരപർവതം ഉപയോഗിച്ച് സമുദ്രം മഥിച്ചത്, പിറന്നുപോലും ചിറകുകൾ വളർന്നിട്ടില്ലാത്ത ഗരുഡൻ, സമുദ്രങ്ങളുടെ ഉത്ഭവം — ഇവയും.
ഇത്യാദികാ യാസ് സ്മൃതയസ് സ്വല്പാതീതമനുക്രമാഃ । ബാലൈര് അപി ഹി താസ് താത സ്മര്യന്തേ താസു കിം ഗ്രഹഃ
ഇങ്ങനെ അനുസരണക്രമം കുറഞ്ഞ, കുട്ടികളും ഓർക്കുന്ന കഥകൾ എന്തിനാണ് പിടിച്ചു വയ്ക്കേണ്ടത്, പ്രിയമേ? അവയെ ഓർക്കുന്നതിൽ有什么 പ്രയോജനമുണ്ട്?
ഗരുഡവാഹനമ് അഗരുഡവാഹനം സിതവിവാഹനമ് അസിതവിവാഹനമ് । സുവൃഷവാഹനമ് അസുവൃഷവാഹനം കലിതവാന് അഹമ് അകലിതജീവിതഃ
ഗരുഡൻ കയറിയതോ അല്ലാതെയോ, വെളുപ്പൻ ഭാര്യയോ കറുപ്പൻ ഭാര്യയോ, നല്ല കാളയോ മോശം കാളയോ കയറിയതോ, ഞാൻ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നും ജീവിച്ചിട്ടില്ല എന്നും ഞാൻ വിചാരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
തതോ ജഗതി ജാതേഷു ഭഗവന് യുഷ്മദാദിഷു । ഭരദ്വാജപുലസ്ത്യാത്രിനാരദേന്ദ്രമരീചിഷു
അതിനു ശേഷം, ഭഗവനേ, ഈ ലോകത്ത് ഭരദ്വാജൻ, പുലസ്ത്യൻ, അത്രി, നാരദൻ, ഇന്ദ്രൻ, മരീചി എന്നിവരെയും നിങ്ങളെയും പോലുള്ളവർ ജനിച്ചു.
പുലഹോദ്ദാലകാദ്യേഷു ക്രതുഭൃഗ്വങ്ഗിരസ്സു ച । സനത്കുമാരഭൃങ്ഗീശസ്കന്ദേഭവദനാദിഷു
പുലഹൻ, ഉദ്ദാലകൻ തുടങ്ങിയവരിലും, ക്രതു, ഭൃഗു, അങ്കിരസ് എന്നിവരിലും, സനത്കുമാരൻ, ഭൃംഗീശൻ, സ്കന്ദൻ, ഭവൻ തുടങ്ങിയവരിലും ജനനം ഉണ്ടായി.
ഗൌരീസരസ്വതീലക്ഷ്മീഗായത്ര്യാദ്യാസു ഭൂരിഷു । മേരുമന്ദരകൈലാസഹിമവദ്ദര്ദുരാദിഷു
ഗൗരിയും, സരസ്വതിയും, ലക്ഷ്മിയും, ഗായത്രിയും, ഇങ്ങനെ അനേകം ദേവികളിലും, മേരു, മന്ദര, കൈലാസം, ഹിമവത്, ദർദുരം തുടങ്ങിയ പർവതങ്ങളിലും,
ഹയഗ്രീവഹിരണ്യാക്ഷകാലനേമിബലാദിഷു । ഹിരണ്യകശിപുക്രാഥബഡിപ്രഹ്ലാദകാദിഷു
ഹയഗ്രീവൻ, ഹിരണ്യാക്ഷൻ, കാലനെമി, ബലി ഇവരിലും, ഹിരണ്യകശിപു, ക്രാഥ, ബഡി, പ്രഹ്ലാദൻ ഇവരിലും,
നിമിന്യങ്കുപൃഥുപ്രോഥവൈന്യനാഭാഗകേലിഷു । നലമാന്ധാതൃസഗരദിലീപനഹുഷാദിഷു
നിമി, യങ്കു, പൃഥു, പ്രോഥ, വൈന്യൻ, നാഭാഗൻ, കേലി എന്നിവരിലും, നളൻ, മാന്ധാത, സഗരൻ, ദിലീപൻ, നഹുഷൻ തുടങ്ങിയവരിലും,
ആത്രേയവ്യാസവാല്മീകിവത്സവാത്സ്യായനാദിഷു । ഉപമന്യുമനീമങ്കിഭഗീരഥശുകാദിഷു
ആത്രേയൻ, വ്യാസൻ, വാൽമീകി, വത്സൻ, വാത്സ്യായനൻ തുടങ്ങിയവരിലും, ഉപമന്യു, മണി, മങ്കി, ഭാഗീരഥൻ, ശുകൻ ഇവരിലും,
അല്പകാതീതകാലേഷു കിഞ്ചിദ് ദൂരേഷു കേഷുചിത് । തഥാദ്യതനസര്ഗേഷു സ്മരണേ ഗണനൈവ കാ
ചെറുതായോ നീണ്ടതായോ കഴിഞ്ഞ കാലങ്ങളിൽ, ഏതാനും അകലെയുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ, അതുപോലെ ഇപ്പോഴത്തെ സൃഷ്ടികളിൽ, എണ്ണിയറിയുകയോ ഓർമ്മിച്ചിരിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നതിന് എന്താണ് പ്രയോജനം?
മുനേ തേ ബ്രഹ്മപുത്രസ്യ ജന്മാഷ്ടമമ് ഇദം കില । സംസ്മരാമ്യ് അഷ്ടമേ സര്ഗേ ത്വ് അസ്മിംസ് ത്വം മമ സങ്ഗതഃ
മഹർഷേ, ബ്രഹ്മയുടെ പുത്രനായ നിന്റെ ഇത് എട്ടാമത്തെ ജന്മം എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. എട്ടാമത്തെ ഈ സൃഷ്ടിയിലാണ് നീ എന്നോടൊപ്പം ചേർന്നതായി ഞാൻ ഓർക്കുന്നു.
കദാചിജ് ജായസേ വ്യോമ്നഃ കദാചിജ് ജായസേ ജലാത് । കദാചിജ് ജായസേ ശൈലാത് കദാചിജ് ജായസേ ഽനലാത്
ഒരിക്കൽ നീ ആകാശത്തിൽ നിന്നാണ് ജനിക്കുന്നത്, ഒരിക്കൽ വെള്ളത്തിൽ നിന്നാണ് ജനിക്കുന്നത്, ഒരിക്കൽ പർവതത്തിൽ നിന്നാണ് ജനിക്കുന്നത്, മറ്റൊരു സമയം അഗ്നിയിൽ നിന്നാണ് ജനിക്കുന്നത്.
യാദൃശോ യാദൃശാചാരോ യാദൃക്സംസ്ഥാനദിഗ്ഗണഃ । സര്ഗോ ഽയം താദൃശാന് ഏവ ത്രീന് സര്ഗാന് സംസ്മരാമ്യ് അഹമ്
എന്തുപോലെയുള്ള സ്വഭാവവും ആചാരവും സ്ഥാനം ദിശകളും ഉണ്ടോ, ഈ സൃഷ്ടിയും അതുപോലെയാണ്. അങ്ങനെയുള്ള മൂന്നു സൃഷ്ടികൾ ഞാൻ ഓർക്കുന്നു.
ഏകരൂപാഖിലാചാരസന്നിവേശനരാമരാന് । സമകാലാഖിലസ്ഥൈര്യാന് ദശ സര്ഗാന് സ്മരാമ്യ് അഹമ്
എനിക്ക് ഓർമ്മയുണ്ട്, പതിനൊന്ന് സൃഷ്ടി ചക്രങ്ങൾ എല്ലാം ഒരേ രൂപത്തിൽ, എല്ലാ ജീവികളും പ്രവൃത്തികളും ഒരുപോലെയായിരുന്നതും, എല്ലാം ഒരേ സമയം സ്ഥിരതയോടെ നിലകൊണ്ടതുമാണ്.
അന്തര്ധാനം ഗതാ ദേവാ വാരപഞ്ചകമ് ഉദ്ധൃതാഃ । മുനേ പഞ്ചസു സര്ഗേഷു കൂര്മാ ഇവ പയോനിധേഃ
മഹർഷേ, അഞ്ചു സൃഷ്ടി ചക്രങ്ങളിൽ ദേവന്മാർ അപ്രത്യക്ഷരായി; ആമകൾ സമുദ്രത്തിൽ ഒളിച്ചുപോകുന്നതുപോലെ അവർ അന്ന് അകന്നുപോയിരുന്നു.
മന്ദരാകര്ഷണാവേഗപര്യാകുലസുരാസുരമ് । സ്മരാമി ദ്വാദശം ചേദമ് അമൃതാമ്ഭോധിമന്ഥനമ്
പർവ്വതമായ മന്ദരനെ വലിച്ചപ്പോൾ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും അതിന്റെ ശക്തിയിൽ അലയ്ക്കപ്പെട്ട് അമൃതസമുദ്രം കുലുക്കിയ ആ പന്ത്രണ്ടാമത്തെ സംഭവവും എനിക്ക് ഓർമ്മയുണ്ട്.
സര്വൌഷധിരസോപേതാം ബലിം ഗ്രാഹസ് തടാദ് ഇവ । വാരത്രയം ഹിരണ്യാക്ഷോ നീതവാന് വസുധാമ് അധഃ
മൂന്ന് സൃഷ്ടി ചക്രങ്ങൾക്കിടയിൽ ഹിരണ്യാക്ഷൻ ഭൂമിയെ അതിലെ എല്ലാ ഔഷധങ്ങളും സമ്പത്തുകളുമൊത്ത് താഴേക്ക് കൊണ്ടുപോയി, തീരത്ത് നിന്ന് കരയെടുത്തുപോകുന്നതുപോലെ.