ദശവര്ഷസഹസ്രാണി ദശവര്ഷശതാനി ച । ഭസ്മഭാരഭരാപൂര്ണാം സ്മരാമീമാം ധരാമ് അധഃ
പതിനായിരം വർഷവും പത്ത് നൂറ് വർഷവും ഈ ഭൂമി ചിതഭസ്മം നിറഞ്ഞതായിരുന്ന കാലം ഞാൻ ഓർക്കുന്നു.
അനുത്പന്നദിനാധീശാമ് അജാതശശിമണ്ഡലാമ് । അവിഭക്തദിനാലോകാം സംസ്മരാമി ധരാമ് അധഃ
ദിവസങ്ങളുടെ അധിപന്മാർ ജനിച്ചിട്ടില്ലാത്തതും, ചന്ദ്രന്റെ വട്ടം ഉണ്ടാകാത്തതും, പകൽവെളിച്ചം ഒന്നായി നിലനിന്നതുമായ ഭൂമി ഞാൻ ഓർക്കുന്നു.
മേരുരത്നതടോദ്ദ്യോതൈര് അര്ധപ്രകടകോടരമ് । ലോകാലോകമ് ഇവാദ്യാദ്രിം ഭുവനം സംസ്മരാമ്യ് അഹമ്
മുത്തുകൾ ചിതറുന്ന മലശിഖരങ്ങളാൽ പ്രകാശിക്കുന്ന, ഗുഹകൾ അർദ്ധം തുറന്നിരിക്കുന്ന, ലോകവും അതിലോലകവും തമ്മിലുള്ള അതിരുപോലെയുള്ള ആദിമപർവ്വതം ഞാൻ ഓർക്കുന്നു.
പ്രവൃദ്ധാസുരസങ്ഗ്രാമേ മ്രിയമാണാന് നരാന് ഇവ । പലായമാനാന് അഭിതസ് സംസ്മരാമി സുരാന് അഹമ്
അസുരന്മാരുമായി നടന്ന മഹായുദ്ധത്തിൽ മരിക്കുന്ന മനുഷ്യരെപ്പോലെ എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും ഓടിപ്പോയ ദേവന്മാരെ ഞാൻ ഓർക്കുന്നു.
ചതുര്യുഗാനി പഞ്ചാശദ് അസുരൈര് മത്തകാശിഭിഃ । ദൈത്യാന്തഃപുരതാം പ്രാപ്താം സംസ്മരാമി ധരാമ് ഇമാമ്
നാന്നൂറ് യുഗങ്ങൾ അർദ്ധശതമായി, മദ്യപാനത്തിൽ മയങ്ങിയ പ്രകാശമുള്ള അസുരന്മാർ ഈ ഭൂമിയെ തങ്ങളുടെ അന്തഃപുരം പോലെ കൈവശം വെച്ചിരുന്ന കാലം ഞാൻ ഓർക്കുന്നു.
അത്യന്താന്തരിതാന്താന്തസമസ്താസുരമണ്ഡലാമ് । അജദേവത്രയീശേഷാം സംസ്മരാമി ജഗത്കുടീമ്
അസുരന്മാരുടെ കൂട്ടങ്ങൾ ആഴത്തിൽ മുഴുവനും നിറഞ്ഞു, ദേവന്മാരുടെ മൂന്നു വേദങ്ങൾ മാത്രം ശേഷിച്ചിരുന്ന ലോകം ഞാൻ ഓർക്കുന്നു.
ചതുര്യുഗാര്ധം ചരമം നീരന്ധ്രാം ഘനപാദപൈഃ । അദൃഷ്ടനരനിര്മാണാം സംസ്മരാമി ധരാമ് ഇമാമ്
നാന്നൂറ് യുഗത്തിന്റെ പാതി കാലം, വലിയ വൃക്ഷങ്ങൾ കനത്തിരിഞ്ഞ്, മനുഷ്യരൊന്നും സൃഷ്ടിക്കപ്പെടാത്ത ഭൂമി ഞാൻ ഓർക്കുന്നു.
ഏവം ചതുര്യുഗം സാഗ്രം നീരന്ധ്രൈര് അചലൈര് യുതാമ് । അപ്രവൃത്തജനാചാരാം സംസ്മരാമി ധരാമ് ഇമാമ്
ഇങ്ങനെ, നാന്നൂറ് യുഗം മുഴുവൻ, കനത്ത പർവ്വതങ്ങൾ നിറഞ്ഞ്, മനുഷ്യരുടെ ആചാരങ്ങൾ തുടങ്ങാത്ത ഭൂമിയെ ഞാൻ ഓർക്കുന്നു.
അജാതഷണ്മുഖാം മത്തതാരകോദ്വാസിതാമരാമ് । ദൈത്യപക്ഷജയോദ്രിക്താം സംസ്മരാമി ജഗത്കുടീമ്
ആറ് മുഖങ്ങളുള്ളവൻ ജനിക്കുന്നതിന് മുമ്പ്, മദത്തിൽ മുഴുകിയ താരകൻ ദേവന്മാരെ ഓടിച്ചയച്ചപ്പോൾ, ദാനവരുടെ പക്ഷം അതിവിശേഷം വിജയിച്ചിരുന്ന ആ ലോകത്തെ ഞാൻ ഓർമ്മിക്കുന്നു.
ചതുര്യുഗാനി ത്രീണ്യ് അമ്ബുപൂരപ്ലുതകകുമ്മുഖീമ് । മേരുദണ്ഡാങ്കിതാം മധ്യേ സംസ്മരാമി ധരാമ് ഇമാമ്
നാലു യുഗങ്ങൾ വീതമുള്ള മൂന്നു ചക്രങ്ങൾക്കാലം, വെള്ളം നിറഞ്ഞതും നടുവിൽ മെരു പർവതത്തിന്റെ അടയാളം പതിഞ്ഞതുമായ ഈ ഭൂമിയെ ഞാൻ ഓർമ്മിക്കുന്നു.
ഭയാദ് അന്തര്ഹിതാശേഷവൈമാനികനഭശ്ചരാമ് । ദ്യാം നിരൃക്ഷനിശേശാര്കാം സംസ്മരാമി തമോമയീമ്
ഭയത്താൽ എല്ലാ ദേവതകളും ആകാശവാസികളും മറഞ്ഞ് പോയ, സൂര്യൻ ഒന്നു പോലും കാണാനാവാത്ത, ഇരുട്ടിൽ മാത്രം നിറഞ്ഞ ആകാശത്തെ ഞാൻ ഓർമ്മിക്കുന്നു.
അനഗസ്ത്യാമ് അഗസ്ത്യാശാമ് ഏകപര്വതതാം ഗതാം । മത്തേ വിന്ധ്യമഹാശൈലേ സംസ്മരാമി ജഗത്കുടീമ്
തെക്കേ ദേശത്ത് അഗസ്ത്യൻ ഇല്ലാത്തപ്പോൾ, വെറും ഒരു പർവതം മാത്രം ശേഷിച്ചിരുന്ന, മദത്തിൽ മുഴുകിയ വിൻധ്യ മഹാപർവതം നിലകൊണ്ടിരുന്ന ആ ലോകത്തെ ഞാൻ ഓർമ്മിക്കുന്നു.
ഏതാംശ് ചാന്യാംശ് ച വൃത്താന്താന് സംസ്മരാമി ബഹൂന് അപി । കിം തേന ബഹുനോക്തേന സാരം സങ്ക്ഷേപതശ് ശൃണു
ഞാൻ ഇതുപോലെയും മറ്റു പല കഥകളും ഓർക്കുന്നു. എന്നാൽ ഇതെല്ലാം പറയുന്നതിൽ എന്ത് പ്രയോജനം? അതിന്റെ സാരം ചുരുക്കത്തിൽ കേൾക്കൂ.
അസങ്ഖ്യാതാന് മനൂന് ബ്രഹ്മന് സ്മരാമി ശതശോ ഗതാന് । സര്ഗാന് ആരമ്ഭബഹുലാംശ് ചതുര്യുഗശതാനി ച
ബ്രഹ്മനേ, അനവധി മനുക്കളെയും, നൂറുകണക്കിന് കഴിഞ്ഞുപോയ സൃഷ്ടികളെയും, അനേകം ആരംഭങ്ങളുള്ള ലോകങ്ങളെയും, നൂറുകണക്കിന് നാലു യുഗങ്ങളുടെ ചക്രങ്ങളെയും ഞാൻ ഓർക്കുന്നു.
ഏകദേവമയം ശുദ്ധം പുരുഷാസുരവര്ജിതമ് । അലോകത്രിതയം ചൈകസ്വര്ഗം സര്ഗം സ്മരാമ്യ് അഹമ്
ഒരു ദൈവം മാത്രമുള്ള, പാവിത്ര്യമുള്ള, മനുഷ്യരും അസുരന്മാരും ഇല്ലാത്ത, മൂന്നു ലോകങ്ങളും സ്വർഗ്ഗവും ഇല്ലാത്ത, ഒറ്റ സ്വർഗ്ഗം മാത്രം ഉള്ള ഒരു സൃഷ്ടി ഞാൻ ഓർക്കുന്നു.
സുരാപബ്രാഹ്മണം മത്തം നിഷിദ്ധസുരശൂദ്രകമ് । ബഹുനാഥസതീകം ച കഞ്ചിത് സര്ഗം സ്മരാമ്യ് അഹമ്
ബ്രാഹ്മണന്മാർ മദ്യം കുടിച്ച് മയങ്ങി, നിരോധിത ദേവന്മാരും ശൂദ്രന്മാരും ഉണ്ടായിരുന്ന, അനേകം ഭർത്താക്കളും ഭാര്യമാരും ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു സൃഷ്ടി ഞാൻ ഓർക്കുന്നു.
വൃക്ഷനീരന്ധ്രഭൂലോകമ് അകല്പിതമഹാര്ണവമ് । സ്വര്ഗസഞ്ജാതപുരുഷം കഞ്ചിത് സര്ഗം സ്മരാമ്യ് അഹമ്
ഞാൻ ഓർക്കുന്നു, ഒരു സൃഷ്ടി ഉണ്ടായിരുന്നു, അപ്പോൾ ഭൂമി ഒരു വൃക്ഷത്തിന്റെ കുഴിയുപോലെയായിരുന്നു, വലിയ സമുദ്രങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു, മനുഷ്യർ സ്വർഗത്തിൽ ജനിച്ചവരായിരുന്നു.
അപര്വതമ് അഭൂമിം ച വ്യോമസ്ഥാമരമാനവമ് । അചന്ദ്രാര്കപ്രകാശാഢ്യം കഞ്ചിത് സര്ഗം സ്മരാമ്യ് അഹമ്
ഞാൻ ഓർക്കുന്നു, ഒരു സൃഷ്ടി ഉണ്ടായിരുന്നു, അപ്പോൾ പർവതങ്ങളോ നിലമോ ഇല്ലായിരുന്നു, ദേവന്മാരും മനുഷ്യരും ആകാശത്തായിരുന്നു, ചന്ദ്രനോ സൂര്യനോ അല്ലാതെ വെളിച്ചം നിറഞ്ഞിരുന്നതായിരുന്നു.
അനിന്ദ്രമ് അമഹീപാലമ് അമധ്യസ്ഥാധമോത്തമമ് । സമസര്വകകുബ്ഭൂതം കഞ്ചിത് സര്ഗം സ്മരാമ്യ് അഹമ്
ഞാൻ ഓർക്കുന്നു, ഒരു സൃഷ്ടി ഉണ്ടായിരുന്നു, അപ്പോൾ ഇന്ദ്രനും രാജാവുമൊന്നുമില്ലായിരുന്നു, മധ്യവും താഴ്വാരവും ഉന്നതവും എന്നിങ്ങനെയുള്ള വ്യത്യാസങ്ങൾ ഇല്ലായിരുന്നു, എല്ലാ ദിക്കുകളും ഒരുപോലെയായിരുന്നു, എല്ലാം സമമായിരുന്നതായിരുന്നു.
സര്ഗപ്രാരമ്ഭകലനാവിഭാഗേ ഭുവനത്രയേ । ദേവാസുരവിനിര്മാണം ദ്വീപാബ്ധിവലയോദയഃ
സൃഷ്ടിയുടെ തുടക്കത്തിൽ, മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ വിഭജനം നടന്നപ്പോൾ, ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും രൂപീകരണവും ദ്വീപുകളും സമുദ്രങ്ങളും ഉദയിക്കുകയും ചെയ്തു.
കുലപര്വതസംസ്ഥാനം ജമ്ബുദ്വീപേ പൃഥക്സ്ഥിതിമ് । വര്ണധര്മധിയം സൃഷ്ടിവിഭാഗം മണ്ഡലാവലേഃ
കുലപർവതങ്ങളുടെ നിരകൾ, ജംബുദ്വീപിന്റെ വേറിട്ട നില, വർണ്ണധർമ്മങ്ങളുടെ വിഭജനം, ലോകത്തിന്റെ വിവിധ പ്രദേശങ്ങളുടെ സൃഷ്ടി — ഇതെല്ലാം.
ഋക്ഷചക്രകസംസ്ഥാനം ധ്രുവനിര്മാണമ് ഏവ ച । ജന്മേന്ദുഭാസ്കരാദീനാമ് ഇന്ദ്രോപേന്ദ്രവ്യവസ്ഥിതിഃ
നക്ഷത്രചക്രങ്ങളുടെ ക്രമീകരണം, ധ്രുവനക്ഷത്രത്തിന്റെ രൂപം, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും മറ്റുള്ളവരും ജനിച്ചത്, ഇന്ദ്രനും ഉപേന്ദ്രനും തങ്ങളുടെ സ്ഥാനങ്ങളിൽ ഇരിക്കുന്നത് — ഇതൊക്കെയും.
ഹിരണ്യാക്ഷാപഹരണം വരാഹോദ്ധരണം ക്ഷിതേഃ । കല്പനം പാര്ഥിവാനാം ച വേദാനയനമ് ഏവ ച
ഹിരണ്യാക്ഷൻ ഭൂമിയെ അപഹരിച്ചത്, വരാഹമൂർത്തി ഭൂമിയെ ഉയർത്തിയത്, ഭൂമിയിലെ ജീവികളുടെ സൃഷ്ടി, വേദങ്ങൾ ലോകത്ത് എത്തിയത് — ഇവയും.
മന്ദരോദ്ധൂനനം ചാബ്ധേര് അമൃതാര്ഥേ ച മന്ഥനമ് । അജാതപക്ഷോ ഗരുഡസ് സാഗരാണാം ച സമ്ഭവഃ
അമൃതം നേടാൻ മന്ദരപർവതം ഉപയോഗിച്ച് സമുദ്രം മഥിച്ചത്, പിറന്നുപോലും ചിറകുകൾ വളർന്നിട്ടില്ലാത്ത ഗരുഡൻ, സമുദ്രങ്ങളുടെ ഉത്ഭവം — ഇവയും.
ഇത്യാദികാ യാസ് സ്മൃതയസ് സ്വല്പാതീതമനുക്രമാഃ । ബാലൈര് അപി ഹി താസ് താത സ്മര്യന്തേ താസു കിം ഗ്രഹഃ
ഇങ്ങനെ അനുസരണക്രമം കുറഞ്ഞ, കുട്ടികളും ഓർക്കുന്ന കഥകൾ എന്തിനാണ് പിടിച്ചു വയ്ക്കേണ്ടത്, പ്രിയമേ? അവയെ ഓർക്കുന്നതിൽ有什么 പ്രയോജനമുണ്ട്?
ഗരുഡവാഹനമ് അഗരുഡവാഹനം സിതവിവാഹനമ് അസിതവിവാഹനമ് । സുവൃഷവാഹനമ് അസുവൃഷവാഹനം കലിതവാന് അഹമ് അകലിതജീവിതഃ
ഗരുഡൻ കയറിയതോ അല്ലാതെയോ, വെളുപ്പൻ ഭാര്യയോ കറുപ്പൻ ഭാര്യയോ, നല്ല കാളയോ മോശം കാളയോ കയറിയതോ, ഞാൻ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നും ജീവിച്ചിട്ടില്ല എന്നും ഞാൻ വിചാരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
തതോ ജഗതി ജാതേഷു ഭഗവന് യുഷ്മദാദിഷു । ഭരദ്വാജപുലസ്ത്യാത്രിനാരദേന്ദ്രമരീചിഷു
അതിനു ശേഷം, ഭഗവനേ, ഈ ലോകത്ത് ഭരദ്വാജൻ, പുലസ്ത്യൻ, അത്രി, നാരദൻ, ഇന്ദ്രൻ, മരീചി എന്നിവരെയും നിങ്ങളെയും പോലുള്ളവർ ജനിച്ചു.
പുലഹോദ്ദാലകാദ്യേഷു ക്രതുഭൃഗ്വങ്ഗിരസ്സു ച । സനത്കുമാരഭൃങ്ഗീശസ്കന്ദേഭവദനാദിഷു
പുലഹൻ, ഉദ്ദാലകൻ തുടങ്ങിയവരിലും, ക്രതു, ഭൃഗു, അങ്കിരസ് എന്നിവരിലും, സനത്കുമാരൻ, ഭൃംഗീശൻ, സ്കന്ദൻ, ഭവൻ തുടങ്ങിയവരിലും ജനനം ഉണ്ടായി.
ഗൌരീസരസ്വതീലക്ഷ്മീഗായത്ര്യാദ്യാസു ഭൂരിഷു । മേരുമന്ദരകൈലാസഹിമവദ്ദര്ദുരാദിഷു
ഗൗരിയും, സരസ്വതിയും, ലക്ഷ്മിയും, ഗായത്രിയും, ഇങ്ങനെ അനേകം ദേവികളിലും, മേരു, മന്ദര, കൈലാസം, ഹിമവത്, ദർദുരം തുടങ്ങിയ പർവതങ്ങളിലും,
ഹയഗ്രീവഹിരണ്യാക്ഷകാലനേമിബലാദിഷു । ഹിരണ്യകശിപുക്രാഥബഡിപ്രഹ്ലാദകാദിഷു
ഹയഗ്രീവൻ, ഹിരണ്യാക്ഷൻ, കാലനെമി, ബലി ഇവരിലും, ഹിരണ്യകശിപു, ക്രാഥ, ബഡി, പ്രഹ്ലാദൻ ഇവരിലും,