സര്വാവയവവിശ്രാന്തം സമസ്താവയവാതിഗമ് । അനാരതം കചദ്രൂപം ചിദാത്മാനമ് ഉപാസ്മഹേ
എല്ലാ അവയവങ്ങളിലും വിശ്രമിച്ചിരിക്കുന്നതും എല്ലാ ഭാഗങ്ങളെയും അതിക്രമിച്ചും, ഒരുപോലെ നിരന്തരമായി ആകാശസ്വഭാവമുള്ളതുമായ അതിജ്ഞാനസ്വരൂപമായ ആത്മാവിനെ നാം ഭക്തിയോടെ സ്മരിക്കുന്നു.
ഘടേ പടേ തടേ കുഡ്യേ സ്വദമാനം സദാ തനൌ । ജാഗ്രത്യ് അപി സുഷുപ്തസ്ഥം ചിദാത്മാനമ് ഉപാസ്മഹേ
കുപ്പിയിലും വസ്ത്രത്തിലും കരയിലും മതിലിലും ശരീരത്തിലും എല്ലായ്പ്പോഴും നിലകൊള്ളുന്ന, ഉണര്ന്നിരിക്കുമ്പോഴും ഗഹനനിദ്രയില്പോഴും സാന്നിദ്ധ്യമുള്ള അതിജ്ഞാനസ്വരൂപമായ ആത്മാവിനെ നാം ഭക്തിയോടെ സ്മരിക്കുന്നു.
ഉഷ്ണമ് അഗ്നൌ ഹിമേ ശീതം മൃഷ്ടമ് അന്നേ ശിതം ക്ഷുരേ । കൃഷ്ണം ധ്വാന്തേ സിതം ചന്ദ്രേ ചിദാത്മാനമ് ഉപാസ്മഹേ
അഗ്നിയില് ചൂടായും ഹിമത്തില് തണുപ്പായും അന്നത്തില് രുചിയായും കത്തിയില് മൂര്ച്ചയായും ഇരുട്ടില് കറുപ്പായും ചന്ദ്രനില് വെളുപ്പായും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന അതിജ്ഞാനസ്വരൂപമായ ആത്മാവിനെ നാം ഭക്തിയോടെ സ്മരിക്കുന്നു.
മധുരാദിഷു മാധുര്യം തീക്ഷ്ണാദിഷു ച തീക്ഷ്ണതാമ് । ഗതം പദാര്ഥശക്ത്യര്ഥം ചിദാത്മാനമ് ഉപാസ്മഹേ
മധുരങ്ങളിലൊക്കെയും മാധുര്യമായി, തീവ്രങ്ങളിലൊക്കെയും മൂര്ച്ചയായി, എല്ലാ വസ്തുക്കളുടെയും ശക്തിയിലും അര്ഥത്തിലും പ്രവേശിച്ചിരിക്കുന്ന അതിജ്ഞാനസ്വരൂപമായ ആത്മാവിനെ നാം ഭക്തിയോടെ സ്മരിക്കുന്നു.
ജാഗ്രത്സ്വപ്നസുഷുപ്തേഷു തുര്യേ തുര്യാതിഗേ പദേ । സമം സദൈവ സര്വത്ര ചിദാത്മാനമ് ഉപാസ്മഹേ
ജാഗ്രതാവസ്ഥയിലും സ്വപ്നാവസ്ഥയിലും സുഷുപ്തിയിലും അതിനപ്പുറമുള്ള നാലാം നിലയിലും അതിനേക്കാളുമപ്പുറമുള്ള അവസ്ഥയിലും എല്ലായിടത്തും എല്ലായപ്പോഴും ഒരുപോലെയുള്ള ആ ചൈതന്യസ്വഭാവത്തെയാണ് നാം ധ്യാനിക്കുന്നത്.
പ്രശാന്തസര്വസങ്കല്പം വിഗതാഖിലകൌതുകമ് । വിരതാശേഷസംരമ്ഭം ചിദാത്മാനമ് ഉപാസ്മഹേ
എല്ലാ ചിന്തകളും ശാന്തമായ, എല്ലാ കൗതുകങ്ങളും അകറ്റപ്പെട്ട, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും വിട്ടുവെച്ച ആ ചൈതന്യസ്വഭാവത്തെയാണ് നാം ധ്യാനിക്കുന്നത്.
നിഷ്കൌതുകം നിരാലമ്ബം നിരീഹം സര്വമ് ഏവ ച । നിരംശം നിരഹങ്കാരം ചിദാത്മാനമ് ഉപാസ്മഹേ
കൗതുകമില്ലാത്ത, ആശ്രയമില്ലാത്ത, ആഗ്രഹമില്ലാത്ത, മുഴുവനായും ഒറ്റതായ, അഹങ്കാരമില്ലാത്ത ആ ചൈതന്യസ്വഭാവത്തെയാണ് നാം ധ്യാനിക്കുന്നത്.
സര്വസ്യാന്തേ സ്ഥിതം സര്വമ് അപ്യ് അപാരൈകരൂപിണമ് । അപര്യന്തം ചിദാരമ്ഭം ചിദാത്മാനമ് ഉപാസ്മഹേ
എല്ലാവിഷയങ്ങളുടെയും അവസാനം നിലകൊള്ളുന്ന, എല്ലാം തന്നെയായ, അതിരില്ലാത്ത ഏകരൂപമായ, അനന്തമായ ചൈതന്യത്തിന്റെ ആരംഭമായ ആ ചൈതന്യസ്വഭാവത്തെയാണ് നാം ധ്യാനിക്കുന്നത്.
ത്രൈലോക്യദേഹമുക്താനാം തന്തുമ് ഉത്തമമ് ആതതമ് । പ്രസാരസങ്കോചകരം ചിദാത്മാനമ് ഉപാസ്മഹേ
മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരായവർക്ക് ആകാശത്ത് നീട്ടിയിരിക്കുന്ന അത്യുത്തമമായ തന്തുവായി, വ്യാപനവും ചുരുങ്ങലും ഉണ്ടാക്കുന്ന അത്മാവായ ചൈതന്യത്തെ നാം ധ്യാനിക്കുന്നു.
ലീനമ് അന്തര് ബഹിശ് ചോഗ്രം ക്രോഡീകൃത്യ ജഗത്ഖഗമ് । ചിത്രം ബൃഹജ്ജാലമ് ഇവ ചിദാത്മാനമ് ഉപാസ്മഹേ
അകത്തും പുറത്തും കഠിനമായ ലോകഭാവങ്ങളെ ആകൃഷ്ടമാക്കി, അത്ഭുതകരമായ വിശാലമായ വലപോലെ ഉള്ള ചൈതന്യാത്മാവിനെ നാം ധ്യാനിക്കുന്നു.
സര്വം യത്രേദമ് അസ്ത്യ് ഏവ നാസ്ത്യ് ഏവ ച മനാഗ് അപി । സദസദ്ഭൂതമ് ഏകം തച് ചിദാത്മാനമ് ഉപാസ്മഹേ
എല്ലാം ഇതിൽ ഉണ്ട് എന്നും ഇല്ല എന്നും ഏറ്റവും ചെറിയ അംശത്തിലും പറയാൻ കഴിയാത്ത, സതും അസതും ഒരുമിച്ച് ഉള്ള ഏക സത്യമായ ചൈതന്യത്തെ നാം ധ്യാനിക്കുന്നു.
പരമം പ്രത്യയം പൂര്ണമ് ആസ്പദം സര്വസംവിദാമ് । സര്വാകാരവിഹാരസ്ഥം ചിദാത്മാനമ് ഉപാസ്മഹേ
സകല ബോധത്തിന്റെയും ആധാരവും, പരിപൂർണ്ണമായ പരമവിശ്വാസവും, എല്ലാ രൂപങ്ങളിലുമുള്ള ലീലയിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ചൈതന്യാത്മാവിനെ നാം ധ്യാനിക്കുന്നു.
ചര്മമര്മസിരാബദ്ധദേഹദുര്യന്ത്രവാഹകമ് । അകലം സകലാധാരം ചിദാത്മാനമ് ഉപാസ്മഹേ
ത്വക്ക്, മാംസം, നാഡികൾ എന്നിവയാൽ ബന്ധിച്ച ഈ ദുർബലമായ ശരീരയാനത്തിൽ പാർക്കുന്നുവെങ്കിലും, എല്ലാറ്റിനും അടിസ്ഥാനമായ, അഖണ്ഡമായ, ആ ആത്മചൈതന്യത്തെ നാം ധ്യാനിക്കുന്നു.
നിഷ്കലം ഷോഡശകലം കലനാകാരവര്ജിതമ് । സര്വാകാരം നകിഞ്ചിച് ച ചിദാത്മാനമ് ഉപാസ്മഹേ
അഖണ്ഡമായിട്ടും പതിനാറു ഭാഗങ്ങളുള്ളതും, കണക്കുകൾക്കോ രൂപങ്ങൾക്കോ അതീതമായതും, എല്ലാ രൂപങ്ങളിലുമുള്ളതും, ഒന്നും അല്ലാത്തതുമായ ആ ആത്മചൈതന്യത്തെ നാം ധ്യാനിക്കുന്നു.
ഹൃത്കണ്ഠതാലുമധ്യസ്ഥം ഭ്രൂനാസാപുടകോടിഗമ് । ഗമാഗമോത്കപ്രാണസ്ഥം ചിദാത്മാനമ് ഉപാസ്മഹേ
ഹൃദയം, കഴുത്ത്, താലു എന്നിവയുടെ നടുവിൽ പാർക്കുന്നതും, കണ്പിള്ളകളും മൂക്കിന്റെ അറ്റവും വരെ എത്തുന്നതും, ശ്വാസത്തിന്റെ വരവും പോകലിലും നിലകൊള്ളുന്നതുമായ ആ ആത്മചൈതന്യത്തെ നാം ധ്യാനിക്കുന്നു.
ഹൃത്പദ്മകോടരാന്തസ്സ്ഥം സര്വാവയവകോശഗമ് । ഭുവനാഡമ്ബരാദര്ശം ചിദാത്മാനമ് ഉപാസ്മഹേ
ഹൃദയകമലത്തിന്റെ ആന്തരിക ഭാഗത്ത് പാർക്കുന്നതും, ശരീരത്തിലെ എല്ലാ അവയവങ്ങളിലും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നതും, ലോകങ്ങളുടെ വിശാലതയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നതുമായ ആ ആത്മചൈതന്യത്തെ നാം ധ്യാനിക്കുന്നു.
അശിരസ്കഹകാരാന്തമ് ആഭാസ്വരമ് അഖണ്ഡിതമ് । ഭൂഷണം സര്വഭൂതീനാം ചിദാത്മാനമ് ഉപാസ്മഹേ
മുന്തിരി ഇല്ലാത്തതും 'ഹ' എന്ന ശബ്ദത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നതുമായ, പ്രകാശമുള്ളതും അഖണ്ഡമായതുമായ, എല്ലാ ജീവികൾക്കും അലങ്കാരമായിരിക്കുന്ന അത്മാവിനെ നാം ധ്യാനിക്കുന്നു.
സ്നേഹാധാരദശാശാന്തിമുഖവാതാഹതിഭ്രമൈഃ । യുക്തം മുക്തം ച ചിദ്ദീപം ബഹിര് അന്തര് ഉപാസ്മഹേ
സ്നേഹവും ശാന്തിയും ചഞ്ചലതയും എന്നിങ്ങനെയുള്ള കാറ്റുകൾ കൊണ്ടുള്ള ആശയക്കുഴപ്പങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതമായും അതിൽ ലയിച്ചും ഉള്ളി പുറത്തും പ്രകാശിക്കുന്ന ചൈതന്യദീപം നാം ധ്യാനിക്കുന്നു.
ഹൃത്സരഃപദ്മിനീകന്ദതന്തും സര്വാങ്ഗരഞ്ജകമ് । ജനതാജീവിതോപായം ചിദാത്മാനമ് ഉപാസ്മഹേ
ഹൃദയസരസ്സിന്റെ താമരക്കൊമ്പിലെ നൂലായി, ശരീരത്തിന്റെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളെയും നിറയ്ക്കുന്ന, എല്ലാ ജീവികൾക്കും ജീവന്റെ ആധാരമായ ആത്മാവിനെ നാം ധ്യാനിക്കുന്നു.
അക്ഷീരാര്ണവസമ്ഭൂതമ് അശശാങ്കാശയസ്ഥിതമ് । അഹാര്യമ് അമൃതം സത്യം ചിദാത്മാനമ് ഉപാസ്മഹേ
പാൽസമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് ഉദിച്ചും ചന്ദ്രന്റെ ഹൃദയത്തിൽ വസിച്ചും, നശിക്കാത്തതും അമൃതവും സത്യവുമായ ആത്മാവിനെ നാം ധ്യാനിക്കുന്നു.
ശബ്ദരൂപരസസ്പര്ശഗന്ധൈര് ആഭാസമ് ആഗതമ് । തേനൈവ രഹിതം ശാന്തം ചിദാത്മാനമ് ഉപാസ്മഹേ
ശബ്ദം, രൂപം, രുചി, സ്പർശം, ഗന്ധം എന്നിവയിലൂടെ പ്രത്യക്ഷമാകുന്നുവെങ്കിലും, അവയൊന്നും ഇല്ലാത്ത, ശാന്തമായ അത്മാവിൽ ഞങ്ങൾ ധ്യാനം ചെയ്യുന്നു.
മഹാമഹിമ്നാ സഹിതമ് അഹതം സര്വകര്തൃഭിഃ । കര്തൃത്വേനാപ്യ് അകര്താരം ചിദാത്മാനമ് ഉപാസ്മഹേ
പരമമായ മഹത്വം ഉള്ളതും, ഏതു പ്രവർത്തകന്മാരാലും സ്പർശിക്കപ്പെടാത്തതും, ചെയ്യുന്നതുപോലും ചെയ്യാത്തതുമായ അത്മാവിൽ ഞങ്ങൾ ധ്യാനം ചെയ്യുന്നു.
അഖിലമ് ഇദമ് അഹം മമൈവ സര്വം ത്വ് അഹമ് അപി നാഹമ് അഥേതരച് ച നാഹമ് । ഇതി വിദിതവതോ ജഗത് ക്ഷതം മേ സ്ഥിരമ് അഥ വാസ്തു ഗതജ്വരോ ഭവാമി
ഈ എല്ലാം ഞാനാണ്, എല്ലാം എന്റേതാണ്, എന്നിരുന്നാലും ഞാൻ ഇതുമല്ല, മറ്റൊന്നുമല്ല; ഇങ്ങനെ അറിഞ്ഞവനു ലോകം സുഖം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ലോകം നിലകൊള്ളട്ടെ അല്ലാതിരിക്കട്ടെ, എനിക്ക് ഇനി വിഷമമൊന്നുമില്ല.
ഇതി നിശ്ചയവന്തസ് തേ മഹാന്തോ വിഗതൈനസഃ । സത്യാസത്യപദേ ശാന്തേ സമേ സുഖമ് അവസ്ഥിതാഃ
ഇങ്ങനെ ഉറച്ച മനസ്സുള്ള മഹാന്മാർ പാപമില്ലാതെ, സത്യം അസത്യം എന്ന ഭേദം വിട്ട്, സമാധാനത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ നിലകൊള്ളുന്നു.
ഇതി പൂര്ണധിയോ ധീരാസ് സമനീരാഗചേതസഃ । ന നിന്ദന്തി ന നന്ദന്തി ജീവിതം മരണം തഥാ
ഇങ്ങനെ, പൂർണ്ണമായ മനസ്സും ആസക്തിയില്ലാത്ത മനസ്സും ഉള്ള ജ്ഞാനികൾ ജീവനും മരണവും ആക്ഷേപിക്കുകയോ ആനന്ദിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല.
ഇത്യ് അലങ്ഘ്യചമത്കാരാ നാരായണഭുജാ ഇവ । രേജുര് അസ്ഖലിതാകാരാ അപരാ ഇവ മേരവഃ
അവർക്കു അതിക്രമിക്കാനാവാത്ത അത്ഭുതം ഉണ്ടായിരുന്നു; അവർ നാരായണന്റെ കൈകളെപ്പോലെയും മറ്റുമേരു പർവതങ്ങളെപ്പോലെയും അചഞ്ചലരായി പ്രകാശിച്ചു.
രേമിരേ വനഷണ്ഡേഷു ദ്വീപേഷു നഗരേഷു ച । ദേവോപവനമാലാസു സ്വര്ഗേഷു ച സുരാ ഇവ
അവർ കാടുകളിലും ദ്വീപുകളിലും നഗരങ്ങളിലും ദൈവികതോട്ടങ്ങളിലുമാണ് സന്തോഷം കണ്ടെത്തിയത്; സ്വർഗ്ഗങ്ങളിലും ദേവന്മാരെപ്പോലെ ആനന്ദിച്ചു.
ഭ്രേമുഃ കുസുമപൂര്ണാസു ദോലാലീലാബിലാസു ച । വിചിത്രവനലേഖാസു മേരുശൃങ്ഗശിലാസു ച
അവർ പൂക്കൾ നിറഞ്ഞ ഊഞ്ഞാലുകളിലും ഗുഹകളിലും വിചിത്രമായ കാട്ടുവഴികളിലും മേരു പർവതത്തിന്റെ കൂറ്റൻ കല്ലുകളിലും സഞ്ചരിച്ചു.
ചക്രുര് വിജിതശത്രൂണി ചാമരച്ഛത്രവന്തി ച । വിചിത്രാര്ഥാനി രാജ്യാനി ചിത്രാചാരമയാനി ച
അവരിൽ ചിലർ ജയധ്വജങ്ങളും ചാമരങ്ങളും അണിഞ്ഞു, അത്ഭുതകരമായ സമ്പത്തും വിചിത്രമായ ആചാരങ്ങളും നിറഞ്ഞ രാജ്യങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു.
അനുജഗ്മുര് ഇമാം സര്വാം നാനാരസവിചേഷ്ടിതാമ് । ശ്രുതിസ്മൃത്യുദിതാരമ്ഭാമ് ഇതികര്തവ്യതാമ് ഇഹ
അവർ ഈ ലോകത്തിലെ വിവിധ രുചികളോടുകൂടിയ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും പിന്തുടർന്നു, വേദങ്ങളും ശാസ്ത്രങ്ങളും നിർദ്ദേശിച്ച കര്ത്തവ്യങ്ങൾ അനുസരിച്ചു ജീവിച്ചു.