പുംസാം ക്ഷേത്രശതോത്ഥാനാമ് ഇക്ഷൂണാം സ്വാദുവത് സ്ഥിതഃ । സര്വേഷാമ് ഏകരൂപോ ഽന്തശ് ചിദ്ബ്രഹ്മാസ്മി സമസ് സ്ഥിതഃ
പലരുടെയും ശരീരങ്ങളിൽ, പഞ്ചസാരക്കൊല്ലുകളിൽ മധുരം നിലനിൽക്കുന്നപോലെ, എല്ലാവരിലും ഒരേ രൂപത്തിൽ ഉള്ളിൽ സമമായി നിലകൊള്ളുന്ന ബോധം, ബ്രഹ്മം, ഞാൻ.
സര്വഗാ പ്രകൃതൌ സൂക്ഷ്മരൂപാ ഭാനോര് ഇവ പ്രഭാ । ആലോകകാരിണീ കാന്താ ചിദ്ബ്രഹ്മേദമ് അഹം തതമ്
എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചും, സൂക്ഷ്മമായ രൂപത്തിൽ, സൂര്യന്റെ പ്രകാശംപോലെ തെളിഞ്ഞും മനോഹരവുമായും, പ്രകൃതിയിൽ എല്ലാം പ്രകാശിപ്പിക്കുന്ന ബോധം, ബ്രഹ്മം, ഞാൻ തന്നെയാണ്.
സമ്ഭോഗാനന്ദലവവദ് അമൃതാസ്വാദശക്തിവത് । സ്വാനുഭൂത്യേകമാനോ ഽന്തശ് ചിദ്ബ്രഹ്മാസ്മി സദ് അവ്യയഃ
ഉള്ളിലെ ആനന്ദത്തിന്റെ ഒരു തുള്ളിപോലെയും, അമൃതം ആസ്വദിക്കുന്ന ശക്തിപോലെയും, സ്വയം അനുഭവിക്കുന്ന ഒരൊറ്റ സത്തയായി, ഞാൻ ചൈതന്യവും ബ്രഹ്മവും, ശാശ്വതവും അക്ഷയവുമാണ്.
പ്രോതാങ്ഗമ് അപി ഗുപ്തസ്ഥം ദേഹേ തന്തുര് ബിസേ യഥാ । ഛേദഭേദേ സ്ഫുരദ്രൂപം ചിദ്ബ്രഹ്മാഹമ് അനാമയഃ
ദേഹത്തിന്റെ എല്ലാ അവയവങ്ങളിലും ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നതും, താമരക്കൊമ്പിലുണ്ടായിരിക്കുന്ന നൂലുപോലെയും, വേർപാടിലും ഐക്യത്തിലും തെളിഞ്ഞ് നിലകൊള്ളുന്നതുമായ, ഞാൻ ചൈതന്യവും ബ്രഹ്മവും, രോഗരഹിതനുമാണ്.
ആക്രാന്തഭുവനാപ്യ് അഭ്രമാലേവ സ്പന്ദശാലിനീ । ദുര്ലക്ഷ്യാണുമയാകാരാ ചിച്ഛക്തിര് അഹമ് ആതതാ
ലോകങ്ങളെ മുഴുവനും വ്യാപിച്ചിട്ടും, മേഘംപോലെ സാന്നിധ്യവും, ചലനപൂർണ്ണതയും, സൂക്ഷ്മതയും, കാണാൻ പ്രയാസമുള്ള അനുസ്വരൂപവും ഉള്ളതും, ഞാൻ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന ചൈതന്യശക്തിയാണ്.
അനുഭൂതിമയാന്തസ്സ്ഥസ്നേഹമാത്രോപലക്ഷിതാ । ക്ഷീരാന്തര്ഘൃതസത്തേവ ചിദ് അഹം ക്ഷയവര്ജിതാ
അന്തരാനുഭവത്തിലും സ്നേഹത്തിന്റെ അളവിൽ മാത്രം തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നതും, പാലിനുള്ളിൽ നെയ്യുപോലെ ഉള്ളിൽ നിലകൊള്ളുന്നതുമായ, ഞാൻ ക്ഷയമില്ലാത്ത ചൈതന്യമാണ്.
കടകാങ്ഗദകേയൂരരചനാ തദതന്മയീ । ഹേമ്നീവ സംസ്ഥിതാ ദേഹേ ചിദ് ബ്രഹ്മാത്മാസ്മി സര്വഗമ്
കങ്കണങ്ങളും വളകളും കെയൂറങ്ങളും പൊന്നിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്നതുപോലെ, ഈ ശരീരത്തിനകത്ത് ഉള്ളിൽ ഞാൻ എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന ബ്രഹ്മസ്വരൂപമായ ചൈതന്യമാണ്.
പദാര്ഥൌഘസ്യ ശൈലാദേര് ബഹിര് അന്തശ് ച സംസ്ഥിതാ । സത്താസാമാന്യരൂപേണ യാ ചിത് സാഹമ് അലേപകഃ
പർവ്വതങ്ങൾ മുതലായ എല്ലാ വസ്തുക്കളുടെയും അകത്തും പുറത്തും നിലകൊള്ളുന്ന, സത്തയുടെ പൊതുവായ രൂപമായ, ആ അശുദ്ധിയൊന്നും തൊടാത്ത ശുദ്ധമായ ചൈതന്യമാണ് ഞാൻ.
സര്വാസാമ് അനുഭൂതീനാമ് ആദര്ശോ യോ ഹ്യ് അകൃത്രിമഃ । അഗമ്യോ മലലേഖാനാം തച് ചിത്തത്ത്വമ് അഹം മഹത്
എല്ലാ അനുഭവങ്ങൾക്കും സ്വാഭാവികമായ കണ്ണാടിപോലെയുള്ളത്, മക്കളോ കറകളോ എങ്കിലും എത്തിപ്പെടാൻ കഴിയാത്തത്, അതാണ് എന്റെ മഹത്തായ ചൈതന്യസ്വരൂപം.
സര്വസങ്കല്പഫലദം സര്വതേജഃപ്രകാശകമ് । സര്വോപാദേയസീമാന്തം ചിദാത്മാനമ് ഉപാസ്മഹേ
എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങൾക്കും ഫലം നൽകുന്ന, എല്ലാ പ്രകാശവും പ്രഭയും പകർന്നുനൽകുന്ന, നേടേണ്ടതിന്റെ അതിരുകൾ നിർണ്ണയിക്കുന്ന, ആ ചൈതന്യാത്മാവിനെ നാം ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിക്കുന്നു.
സര്വാവയവവിശ്രാന്തം സമസ്താവയവാതിഗമ് । അനാരതം കചദ്രൂപം ചിദാത്മാനമ് ഉപാസ്മഹേ
എല്ലാ അവയവങ്ങളിലും വിശ്രമിച്ചിരിക്കുന്നതും എല്ലാ ഭാഗങ്ങളെയും അതിക്രമിച്ചും, ഒരുപോലെ നിരന്തരമായി ആകാശസ്വഭാവമുള്ളതുമായ അതിജ്ഞാനസ്വരൂപമായ ആത്മാവിനെ നാം ഭക്തിയോടെ സ്മരിക്കുന്നു.
ഘടേ പടേ തടേ കുഡ്യേ സ്വദമാനം സദാ തനൌ । ജാഗ്രത്യ് അപി സുഷുപ്തസ്ഥം ചിദാത്മാനമ് ഉപാസ്മഹേ
കുപ്പിയിലും വസ്ത്രത്തിലും കരയിലും മതിലിലും ശരീരത്തിലും എല്ലായ്പ്പോഴും നിലകൊള്ളുന്ന, ഉണര്ന്നിരിക്കുമ്പോഴും ഗഹനനിദ്രയില്പോഴും സാന്നിദ്ധ്യമുള്ള അതിജ്ഞാനസ്വരൂപമായ ആത്മാവിനെ നാം ഭക്തിയോടെ സ്മരിക്കുന്നു.
ഉഷ്ണമ് അഗ്നൌ ഹിമേ ശീതം മൃഷ്ടമ് അന്നേ ശിതം ക്ഷുരേ । കൃഷ്ണം ധ്വാന്തേ സിതം ചന്ദ്രേ ചിദാത്മാനമ് ഉപാസ്മഹേ
അഗ്നിയില് ചൂടായും ഹിമത്തില് തണുപ്പായും അന്നത്തില് രുചിയായും കത്തിയില് മൂര്ച്ചയായും ഇരുട്ടില് കറുപ്പായും ചന്ദ്രനില് വെളുപ്പായും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന അതിജ്ഞാനസ്വരൂപമായ ആത്മാവിനെ നാം ഭക്തിയോടെ സ്മരിക്കുന്നു.
മധുരാദിഷു മാധുര്യം തീക്ഷ്ണാദിഷു ച തീക്ഷ്ണതാമ് । ഗതം പദാര്ഥശക്ത്യര്ഥം ചിദാത്മാനമ് ഉപാസ്മഹേ
മധുരങ്ങളിലൊക്കെയും മാധുര്യമായി, തീവ്രങ്ങളിലൊക്കെയും മൂര്ച്ചയായി, എല്ലാ വസ്തുക്കളുടെയും ശക്തിയിലും അര്ഥത്തിലും പ്രവേശിച്ചിരിക്കുന്ന അതിജ്ഞാനസ്വരൂപമായ ആത്മാവിനെ നാം ഭക്തിയോടെ സ്മരിക്കുന്നു.
ജാഗ്രത്സ്വപ്നസുഷുപ്തേഷു തുര്യേ തുര്യാതിഗേ പദേ । സമം സദൈവ സര്വത്ര ചിദാത്മാനമ് ഉപാസ്മഹേ
ജാഗ്രതാവസ്ഥയിലും സ്വപ്നാവസ്ഥയിലും സുഷുപ്തിയിലും അതിനപ്പുറമുള്ള നാലാം നിലയിലും അതിനേക്കാളുമപ്പുറമുള്ള അവസ്ഥയിലും എല്ലായിടത്തും എല്ലായപ്പോഴും ഒരുപോലെയുള്ള ആ ചൈതന്യസ്വഭാവത്തെയാണ് നാം ധ്യാനിക്കുന്നത്.
പ്രശാന്തസര്വസങ്കല്പം വിഗതാഖിലകൌതുകമ് । വിരതാശേഷസംരമ്ഭം ചിദാത്മാനമ് ഉപാസ്മഹേ
എല്ലാ ചിന്തകളും ശാന്തമായ, എല്ലാ കൗതുകങ്ങളും അകറ്റപ്പെട്ട, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും വിട്ടുവെച്ച ആ ചൈതന്യസ്വഭാവത്തെയാണ് നാം ധ്യാനിക്കുന്നത്.
നിഷ്കൌതുകം നിരാലമ്ബം നിരീഹം സര്വമ് ഏവ ച । നിരംശം നിരഹങ്കാരം ചിദാത്മാനമ് ഉപാസ്മഹേ
കൗതുകമില്ലാത്ത, ആശ്രയമില്ലാത്ത, ആഗ്രഹമില്ലാത്ത, മുഴുവനായും ഒറ്റതായ, അഹങ്കാരമില്ലാത്ത ആ ചൈതന്യസ്വഭാവത്തെയാണ് നാം ധ്യാനിക്കുന്നത്.
സര്വസ്യാന്തേ സ്ഥിതം സര്വമ് അപ്യ് അപാരൈകരൂപിണമ് । അപര്യന്തം ചിദാരമ്ഭം ചിദാത്മാനമ് ഉപാസ്മഹേ
എല്ലാവിഷയങ്ങളുടെയും അവസാനം നിലകൊള്ളുന്ന, എല്ലാം തന്നെയായ, അതിരില്ലാത്ത ഏകരൂപമായ, അനന്തമായ ചൈതന്യത്തിന്റെ ആരംഭമായ ആ ചൈതന്യസ്വഭാവത്തെയാണ് നാം ധ്യാനിക്കുന്നത്.
ത്രൈലോക്യദേഹമുക്താനാം തന്തുമ് ഉത്തമമ് ആതതമ് । പ്രസാരസങ്കോചകരം ചിദാത്മാനമ് ഉപാസ്മഹേ
മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരായവർക്ക് ആകാശത്ത് നീട്ടിയിരിക്കുന്ന അത്യുത്തമമായ തന്തുവായി, വ്യാപനവും ചുരുങ്ങലും ഉണ്ടാക്കുന്ന അത്മാവായ ചൈതന്യത്തെ നാം ധ്യാനിക്കുന്നു.
ലീനമ് അന്തര് ബഹിശ് ചോഗ്രം ക്രോഡീകൃത്യ ജഗത്ഖഗമ് । ചിത്രം ബൃഹജ്ജാലമ് ഇവ ചിദാത്മാനമ് ഉപാസ്മഹേ
അകത്തും പുറത്തും കഠിനമായ ലോകഭാവങ്ങളെ ആകൃഷ്ടമാക്കി, അത്ഭുതകരമായ വിശാലമായ വലപോലെ ഉള്ള ചൈതന്യാത്മാവിനെ നാം ധ്യാനിക്കുന്നു.
സര്വം യത്രേദമ് അസ്ത്യ് ഏവ നാസ്ത്യ് ഏവ ച മനാഗ് അപി । സദസദ്ഭൂതമ് ഏകം തച് ചിദാത്മാനമ് ഉപാസ്മഹേ
എല്ലാം ഇതിൽ ഉണ്ട് എന്നും ഇല്ല എന്നും ഏറ്റവും ചെറിയ അംശത്തിലും പറയാൻ കഴിയാത്ത, സതും അസതും ഒരുമിച്ച് ഉള്ള ഏക സത്യമായ ചൈതന്യത്തെ നാം ധ്യാനിക്കുന്നു.
പരമം പ്രത്യയം പൂര്ണമ് ആസ്പദം സര്വസംവിദാമ് । സര്വാകാരവിഹാരസ്ഥം ചിദാത്മാനമ് ഉപാസ്മഹേ
സകല ബോധത്തിന്റെയും ആധാരവും, പരിപൂർണ്ണമായ പരമവിശ്വാസവും, എല്ലാ രൂപങ്ങളിലുമുള്ള ലീലയിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ചൈതന്യാത്മാവിനെ നാം ധ്യാനിക്കുന്നു.
ചര്മമര്മസിരാബദ്ധദേഹദുര്യന്ത്രവാഹകമ് । അകലം സകലാധാരം ചിദാത്മാനമ് ഉപാസ്മഹേ
ത്വക്ക്, മാംസം, നാഡികൾ എന്നിവയാൽ ബന്ധിച്ച ഈ ദുർബലമായ ശരീരയാനത്തിൽ പാർക്കുന്നുവെങ്കിലും, എല്ലാറ്റിനും അടിസ്ഥാനമായ, അഖണ്ഡമായ, ആ ആത്മചൈതന്യത്തെ നാം ധ്യാനിക്കുന്നു.
നിഷ്കലം ഷോഡശകലം കലനാകാരവര്ജിതമ് । സര്വാകാരം നകിഞ്ചിച് ച ചിദാത്മാനമ് ഉപാസ്മഹേ
അഖണ്ഡമായിട്ടും പതിനാറു ഭാഗങ്ങളുള്ളതും, കണക്കുകൾക്കോ രൂപങ്ങൾക്കോ അതീതമായതും, എല്ലാ രൂപങ്ങളിലുമുള്ളതും, ഒന്നും അല്ലാത്തതുമായ ആ ആത്മചൈതന്യത്തെ നാം ധ്യാനിക്കുന്നു.
ഹൃത്കണ്ഠതാലുമധ്യസ്ഥം ഭ്രൂനാസാപുടകോടിഗമ് । ഗമാഗമോത്കപ്രാണസ്ഥം ചിദാത്മാനമ് ഉപാസ്മഹേ
ഹൃദയം, കഴുത്ത്, താലു എന്നിവയുടെ നടുവിൽ പാർക്കുന്നതും, കണ്പിള്ളകളും മൂക്കിന്റെ അറ്റവും വരെ എത്തുന്നതും, ശ്വാസത്തിന്റെ വരവും പോകലിലും നിലകൊള്ളുന്നതുമായ ആ ആത്മചൈതന്യത്തെ നാം ധ്യാനിക്കുന്നു.
ഹൃത്പദ്മകോടരാന്തസ്സ്ഥം സര്വാവയവകോശഗമ് । ഭുവനാഡമ്ബരാദര്ശം ചിദാത്മാനമ് ഉപാസ്മഹേ
ഹൃദയകമലത്തിന്റെ ആന്തരിക ഭാഗത്ത് പാർക്കുന്നതും, ശരീരത്തിലെ എല്ലാ അവയവങ്ങളിലും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നതും, ലോകങ്ങളുടെ വിശാലതയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നതുമായ ആ ആത്മചൈതന്യത്തെ നാം ധ്യാനിക്കുന്നു.
അശിരസ്കഹകാരാന്തമ് ആഭാസ്വരമ് അഖണ്ഡിതമ് । ഭൂഷണം സര്വഭൂതീനാം ചിദാത്മാനമ് ഉപാസ്മഹേ
മുന്തിരി ഇല്ലാത്തതും 'ഹ' എന്ന ശബ്ദത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നതുമായ, പ്രകാശമുള്ളതും അഖണ്ഡമായതുമായ, എല്ലാ ജീവികൾക്കും അലങ്കാരമായിരിക്കുന്ന അത്മാവിനെ നാം ധ്യാനിക്കുന്നു.
സ്നേഹാധാരദശാശാന്തിമുഖവാതാഹതിഭ്രമൈഃ । യുക്തം മുക്തം ച ചിദ്ദീപം ബഹിര് അന്തര് ഉപാസ്മഹേ
സ്നേഹവും ശാന്തിയും ചഞ്ചലതയും എന്നിങ്ങനെയുള്ള കാറ്റുകൾ കൊണ്ടുള്ള ആശയക്കുഴപ്പങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതമായും അതിൽ ലയിച്ചും ഉള്ളി പുറത്തും പ്രകാശിക്കുന്ന ചൈതന്യദീപം നാം ധ്യാനിക്കുന്നു.
ഹൃത്സരഃപദ്മിനീകന്ദതന്തും സര്വാങ്ഗരഞ്ജകമ് । ജനതാജീവിതോപായം ചിദാത്മാനമ് ഉപാസ്മഹേ
ഹൃദയസരസ്സിന്റെ താമരക്കൊമ്പിലെ നൂലായി, ശരീരത്തിന്റെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളെയും നിറയ്ക്കുന്ന, എല്ലാ ജീവികൾക്കും ജീവന്റെ ആധാരമായ ആത്മാവിനെ നാം ധ്യാനിക്കുന്നു.
അക്ഷീരാര്ണവസമ്ഭൂതമ് അശശാങ്കാശയസ്ഥിതമ് । അഹാര്യമ് അമൃതം സത്യം ചിദാത്മാനമ് ഉപാസ്മഹേ
പാൽസമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് ഉദിച്ചും ചന്ദ്രന്റെ ഹൃദയത്തിൽ വസിച്ചും, നശിക്കാത്തതും അമൃതവും സത്യവുമായ ആത്മാവിനെ നാം ധ്യാനിക്കുന്നു.