ആദാനദാനസങ്കോചപൂര്വികാ ഭൂതശക്തയഃ । സര്വമ് ഏവ ചിദാത്മാസ്മി ബ്രഹ്മ വ്യാതതരൂപധൃത്
ഉണ്ടാകൽ, നൽകൽ, അകറ്റൽ എന്നിവയിലൂടെ പ്രവർത്തിക്കുന്ന എല്ലാ ഭൂതശക്തികളും എന്റെ ബോധത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്; ഞാൻ വിശാലമായ രൂപം ധരിച്ച ബ്രഹ്മം തന്നെയാണ്.
ലതാഗുല്മാങ്കുരാദീനാമ് അഹമ് ഉദ്ഭാവനൈഷണാഃ । ചിദാത്മാന്തര്ഗതം ശാന്തം പരം ബ്രഹ്മ രസാത്മകമ്
കയറുകൾക്കും കുറ്റികൾക്കും മുളകൾക്കും ഉത്ഭവിക്കാൻ ഉള്ള ആഗ്രഹങ്ങൾ എന്നിൽ തന്നെ ഉണ്ട്; ശാന്തവും പരമവും ആനന്ദസ്വരൂപവുമായ ബ്രഹ്മം ബോധത്തിന്റെ ഉള്ളിലുണ്ട്.
യസ്മിന് സര്വം യതസ് സര്വം യസ് സര്വം സര്വതശ് ച യഃ । സോ ഽയം ചിദ് അഹമ് ഏകാത്മാ പരം ബ്രഹ്മേതി നിശ്ചയഃ
എല്ലാം നിലനിൽക്കുന്നതും, എല്ലാം ഉദ്ഭവിക്കുന്നതും, എല്ലാം തന്നെയും, എല്ലായിടത്തും ഉള്ളതും ആ ബോധം തന്നെയാണ്. ഈ ഏക ആത്മാവാണ് പരബ്രഹ്മം എന്നു ഉറപ്പാണ്.
ചിദ് ആത്മാ ബ്രഹ്മ സത് സത്യമ് ഋതം ജ്ഞ ഇതി നാമഭിഃ । പ്രോച്യതേ സര്വഗം തത്ത്വം ചിന്മാത്രം ചേത്യവര്ജിതമ്
ബോധത്തിന്റെ ആത്മാവ്, ബ്രഹ്മം, സത്യം, സത്വം, നിത്യസത്യം, ജ്ഞാനം എന്നിങ്ങനെ വിളിക്കപ്പെടുന്നത് എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന തത്വമാണ്—ശുദ്ധമായ ബോധം, യാതൊരു വസ്തുവിന്റെയും അഭാവം.
ആഭാസമാത്രമ് അമലം സര്വഭൂതാവബോധകമ് । സര്വത്രാവസ്ഥിതം ശാന്തം ചിദ്ബ്രഹ്മേത്യ് അനുഭൂയതേ
പ്രതിഫലനം പോലെ മാത്രം കാണപ്പെടുന്ന, മായമില്ലാത്ത, എല്ലാ ജീവികളെയും പ്രകാശിപ്പിക്കുന്ന, എല്ലായിടത്തും നിലകൊള്ളുന്ന, ശാന്തമായത്—ഇതാണ് ബോധബ്രഹ്മം എന്ന അനുഭവം.
മനോബുദ്ധീന്ദ്രിയവ്രാതസമസ്തകലനാചിതമ് । ഭേദം ത്യക്ത്വാ സ്വമ് ആഭാസം ചിദ്ബ്രഹ്മാഹമ് അനാമയമ്
മനസ്സ്, ബുദ്ധി, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ എന്നിവയുടെ സകല വ്യത്യാസങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച്, ഞാൻ എന്റെ തന്നെ പ്രതിഫലനം ആയ ബോധബ്രഹ്മമാണ്, രോഗമോ ദുഃഖമോ ഇല്ലാത്തത്.
ശബ്ദാദീനാമ് അശേഷാണാം കാരണാനാം ജഗത്സ്ഥിതേഃ । തത്ത്വാവഭാസകം സ്വച്ഛം ചിദ്ബ്രഹ്മാസ്മി ന മേ ക്ഷയഃ
ശബ്ദാദികളായ എല്ലാ കാരണങ്ങളുടെയും ഈ ലോകത്തിന്റെ നിലനില്പിന്റെയും സാരാംശം വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ശുദ്ധമായ ചൈതന്യബ്രഹ്മം ഞാനാണ്; എനിക്ക് ഒരിക്കലും ക്ഷയം വരില്ല.
അനാരതഗലത്സ്വച്ഛചിദ്ധാരാവഹനാത്മകമ് । ആലോകസ് സമനോമൌനം ചിദ്ബ്രഹ്മാസ്മ്യ് അമൃതം പരമ്
തുടരുന്ന ശുദ്ധചൈതന്യത്തിന്റെ ഒഴുക്കായും പ്രകാശത്തിന്റെ തേജസ്സുള്ളതുമായ, സമമായ ശാന്തതയുള്ള അമൃതസ്വരൂപമായ പരമമായ ചൈതന്യബ്രഹ്മം ഞാനാണ്.
അനാരതഗലദ്രൂപം നിത്യം ചാനുഭവാമൃതമ് । അഹര്നിശം കചത്കാന്തി ചിദ്ബ്രഹ്മാഹമ് അലേപകഃ
തുടരുന്ന ഒഴുക്കായും ശാശ്വതമായ അനുഭവാമൃതമായും പകലും രാത്രിയും പ്രകാശം പകരുന്ന, അശുദ്ധി സ്പർശിക്കാത്ത ചൈതന്യബ്രഹ്മം ഞാനാണ്.
സുഷുപ്തസദൃശം ശാന്തമ് ആലോകവിമലാത്മകമ് । സമ്ഭോഗാന്തസമാഭാസം ചിദ്ബ്രഹ്മാസ്മി വിവാസനഃ
സൂഷുപ്തി പോലെയുള്ള ശാന്തമായതും നിർമ്മലമായ പ്രകാശസ്വഭാവമുള്ളതുമായ, എല്ലാ അനുഭവങ്ങളുടെ അവസാനം വെളിപ്പെടുന്ന, ശേഷിപ്പൊന്നുമില്ലാത്ത ചൈതന്യബ്രഹ്മം ഞാനാണ്.
ഖണ്ഡാദിസ്വാദുസംവിത്തിര് ഈഷദ് യത്രാനുതിഷ്ഠതി । ചിത്താദിഷ്വ് അപ്യ് അബുദ്ധേഷു തച് ചിദ്ബ്രഹ്മാഹമ് അച്യുതഃ
ചെറുതായി വിഭജിച്ച രുചി അനുഭവം മനസ്സിലും മറ്റു ഇന്ദ്രിയങ്ങളിലും ഉണരാതെ ഉണ്ടാകുമ്പോഴും, ആ ബോധം അക്ഷയമായ ബ്രഹ്മമാണ്; ഞാനാണ് ആ ബോധം.
കാന്താസംസക്തചിത്തസ്യ ചന്ദ്രേ സമുദിതേ സതി । ചന്ദ്രപ്രത്യയസത്താത്മ ചിദ്ബ്രഹ്മാഹമ് അനാമയമ്
പ്രിയപ്പെട്ടവളെ ചിന്തിച്ച മനസ്സോടെ, ചന്ദ്രൻ ഉദിച്ചപ്പോൾ, ചന്ദ്രനെ കാണുന്ന ബോധത്തിന്റെ സാരമാണ് ബ്രഹ്മബോധം; ഞാനാണ് ആ നിരുപദ്രവമായ ബോധം.
ഭൂമിഷ്ഠനരദൃഷ്ടീനാം ലഗ്നാനാം ഖേ നിശാകരേ । യാ ഖസ്ഥാ തന്തുവച് ഛക്തിസ് തച് ചിദ്ബ്രഹ്മാസ്മി നിര്മലമ്
ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ആകാശത്തിലെ ചന്ദ്രനെ നോക്കുന്നവരുടെ കാഴ്ചയിൽ, ആകാശത്ത് നൂലുപോലെ നിലകൊള്ളുന്ന ശക്തിയാണ് ശുദ്ധമായ ബ്രഹ്മബോധം; ഞാനാണ് ആ ബോധം.
സുഖദുഃഖാദികലനാവികലം നിര്മനസ് തഥാ । സത്യാനുഭവരൂപാത്മ ചിദ്ബ്രഹ്മാത്മാസ്മി ശാശ്വതമ്
സുഖദുഃഖങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെയുള്ള കണക്കുകൂട്ടലുകൾ ഇല്ലാതെ, മനസ്സില്ലാതെ, സത്യാനുഭവം മാത്രമായ സ്വഭാവം ഉള്ളത്, ഞാനാണ് ശാശ്വതമായ ബ്രഹ്മബോധം.
അസംസ്തുതാധ്വഗാലോകേ മനസ്യ് അന്യത്ര സംസ്ഥിതേ । യാ പ്രതീതിര് അനാഗസ്കാ തച് ചിദ്ബ്രഹ്മാസ്മി സര്വഗഃ
പാതയുടെ വെളിച്ചം ആരും പ്രശംസിക്കാതെയും മനസ്സ് മറ്റൊരിടത്തായിരിക്കുമ്പോഴും, ഉദയമാകുന്ന ആ നിർമലമായ ബോധം തന്നെയാണ് എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന ബ്രഹ്മബോധം എന്നെ.
ഭൂവാര്യനിലബീജാനാം സമ്ബന്ധേ ഽങ്കുരകര്മസു । ശക്തിര് ഉദ്ഗമനീ യാന്തസ് തച് ചിദ്ബ്രഹ്മാഹമ് ആതതമ്
ഭൂമി, വെള്ളം, വായു, വിത്ത് എന്നിവ ഒന്നിച്ച് ചേരുമ്പോഴും, മുളയിടുന്ന പ്രവൃത്തികളിൽ വളർച്ചയ്ക്ക് കാരണമാകുന്ന ആ ശക്തിയാണ് എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന ബ്രഹ്മബോധം എന്നെ.
ഖര്ജൂരനിമ്ബബിമ്ബാനാം സ്വയമ് ആത്മനി തിഷ്ഠതാമ് । യാസ്വാദസത്താ ലീനാന്തസ് തദ് ബ്രഹ്മ ചിദ് അഹം സമമ്
ഇതരൊന്നും ചേർക്കാതെ തന്നെ നിലകൊള്ളുന്ന ഈന്തപ്പഴം, ആര്യവേപ്പിൻ പഴം എന്നിവയിൽ ഉള്ളിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്ന ആ രുചിയുടെ സാരമാണ് എല്ലായിടത്തും സമമായി നിലകൊള്ളുന്ന ബ്രഹ്മബോധം എന്നെ.
ഖേദാനന്ദവിമുക്താന്തസ് സംവിന് നിര്മനനോദയാ । ലാഭാലാഭവിധൌ തുല്യാ ചിദ്ബ്രഹ്മാസ്മി നിരാമയമ്
ദുഃഖത്തിന്റെയും സന്തോഷത്തിന്റെയും അവസാനം, മനസ്സിന്റെ ആവിർഭാവത്തിൽ നിന്ന് സ്വതന്ത്രമായ ബോധം, ലാഭനഷ്ടങ്ങളിൽ ഒരുപോലെയും, രോഗമില്ലാത്ത ബ്രഹ്മബോധം എന്നെ.
യാവദ് ഭൂമേര് ധ്രുവസ് താവദ് ദൃഷ്ടിസൂത്രം യദ് ആതതമ് । തന്മധ്യസദൃശം ശാന്തം നിര്മലം ചിദ് അഹം തതമ്
ഭൂമി നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം ദൃശ്യങ്ങളുടെ നൂൽ നീണ്ടിരിക്കുന്നു. അതിന്റെ നടുവിൽ ശാന്തവും നിർമ്മലവുമായുള്ള ബോധം, അതാണ് ഞാൻ, എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
ജാഗ്രത്യ് അപി സുഷുപ്തേ ഽപി സ്വപ്നേ ഽപി സതതോദിതമ് । തുര്യരൂപമ് അനാദ്യന്തം ചിദ്ബ്രഹ്മാഹമ് അനാമയഃ
ജാഗ്രതയിലോ, ഉറക്കത്തിലോ, സ്വപ്നത്തിലോ എപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്ന, ആദിയും അന്തവും ഇല്ലാത്ത നാലാം അവസ്ഥയായ ബോധം, ബ്രഹ്മം, ഞാൻ, സുഖദുഃഖങ്ങളൊന്നുമില്ലാത്തവൻ.
പുംസാം ക്ഷേത്രശതോത്ഥാനാമ് ഇക്ഷൂണാം സ്വാദുവത് സ്ഥിതഃ । സര്വേഷാമ് ഏകരൂപോ ഽന്തശ് ചിദ്ബ്രഹ്മാസ്മി സമസ് സ്ഥിതഃ
പലരുടെയും ശരീരങ്ങളിൽ, പഞ്ചസാരക്കൊല്ലുകളിൽ മധുരം നിലനിൽക്കുന്നപോലെ, എല്ലാവരിലും ഒരേ രൂപത്തിൽ ഉള്ളിൽ സമമായി നിലകൊള്ളുന്ന ബോധം, ബ്രഹ്മം, ഞാൻ.
സര്വഗാ പ്രകൃതൌ സൂക്ഷ്മരൂപാ ഭാനോര് ഇവ പ്രഭാ । ആലോകകാരിണീ കാന്താ ചിദ്ബ്രഹ്മേദമ് അഹം തതമ്
എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചും, സൂക്ഷ്മമായ രൂപത്തിൽ, സൂര്യന്റെ പ്രകാശംപോലെ തെളിഞ്ഞും മനോഹരവുമായും, പ്രകൃതിയിൽ എല്ലാം പ്രകാശിപ്പിക്കുന്ന ബോധം, ബ്രഹ്മം, ഞാൻ തന്നെയാണ്.
സമ്ഭോഗാനന്ദലവവദ് അമൃതാസ്വാദശക്തിവത് । സ്വാനുഭൂത്യേകമാനോ ഽന്തശ് ചിദ്ബ്രഹ്മാസ്മി സദ് അവ്യയഃ
ഉള്ളിലെ ആനന്ദത്തിന്റെ ഒരു തുള്ളിപോലെയും, അമൃതം ആസ്വദിക്കുന്ന ശക്തിപോലെയും, സ്വയം അനുഭവിക്കുന്ന ഒരൊറ്റ സത്തയായി, ഞാൻ ചൈതന്യവും ബ്രഹ്മവും, ശാശ്വതവും അക്ഷയവുമാണ്.
പ്രോതാങ്ഗമ് അപി ഗുപ്തസ്ഥം ദേഹേ തന്തുര് ബിസേ യഥാ । ഛേദഭേദേ സ്ഫുരദ്രൂപം ചിദ്ബ്രഹ്മാഹമ് അനാമയഃ
ദേഹത്തിന്റെ എല്ലാ അവയവങ്ങളിലും ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നതും, താമരക്കൊമ്പിലുണ്ടായിരിക്കുന്ന നൂലുപോലെയും, വേർപാടിലും ഐക്യത്തിലും തെളിഞ്ഞ് നിലകൊള്ളുന്നതുമായ, ഞാൻ ചൈതന്യവും ബ്രഹ്മവും, രോഗരഹിതനുമാണ്.
ആക്രാന്തഭുവനാപ്യ് അഭ്രമാലേവ സ്പന്ദശാലിനീ । ദുര്ലക്ഷ്യാണുമയാകാരാ ചിച്ഛക്തിര് അഹമ് ആതതാ
ലോകങ്ങളെ മുഴുവനും വ്യാപിച്ചിട്ടും, മേഘംപോലെ സാന്നിധ്യവും, ചലനപൂർണ്ണതയും, സൂക്ഷ്മതയും, കാണാൻ പ്രയാസമുള്ള അനുസ്വരൂപവും ഉള്ളതും, ഞാൻ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന ചൈതന്യശക്തിയാണ്.
അനുഭൂതിമയാന്തസ്സ്ഥസ്നേഹമാത്രോപലക്ഷിതാ । ക്ഷീരാന്തര്ഘൃതസത്തേവ ചിദ് അഹം ക്ഷയവര്ജിതാ
അന്തരാനുഭവത്തിലും സ്നേഹത്തിന്റെ അളവിൽ മാത്രം തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നതും, പാലിനുള്ളിൽ നെയ്യുപോലെ ഉള്ളിൽ നിലകൊള്ളുന്നതുമായ, ഞാൻ ക്ഷയമില്ലാത്ത ചൈതന്യമാണ്.
കടകാങ്ഗദകേയൂരരചനാ തദതന്മയീ । ഹേമ്നീവ സംസ്ഥിതാ ദേഹേ ചിദ് ബ്രഹ്മാത്മാസ്മി സര്വഗമ്
കങ്കണങ്ങളും വളകളും കെയൂറങ്ങളും പൊന്നിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്നതുപോലെ, ഈ ശരീരത്തിനകത്ത് ഉള്ളിൽ ഞാൻ എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന ബ്രഹ്മസ്വരൂപമായ ചൈതന്യമാണ്.
പദാര്ഥൌഘസ്യ ശൈലാദേര് ബഹിര് അന്തശ് ച സംസ്ഥിതാ । സത്താസാമാന്യരൂപേണ യാ ചിത് സാഹമ് അലേപകഃ
പർവ്വതങ്ങൾ മുതലായ എല്ലാ വസ്തുക്കളുടെയും അകത്തും പുറത്തും നിലകൊള്ളുന്ന, സത്തയുടെ പൊതുവായ രൂപമായ, ആ അശുദ്ധിയൊന്നും തൊടാത്ത ശുദ്ധമായ ചൈതന്യമാണ് ഞാൻ.
സര്വാസാമ് അനുഭൂതീനാമ് ആദര്ശോ യോ ഹ്യ് അകൃത്രിമഃ । അഗമ്യോ മലലേഖാനാം തച് ചിത്തത്ത്വമ് അഹം മഹത്
എല്ലാ അനുഭവങ്ങൾക്കും സ്വാഭാവികമായ കണ്ണാടിപോലെയുള്ളത്, മക്കളോ കറകളോ എങ്കിലും എത്തിപ്പെടാൻ കഴിയാത്തത്, അതാണ് എന്റെ മഹത്തായ ചൈതന്യസ്വരൂപം.
സര്വസങ്കല്പഫലദം സര്വതേജഃപ്രകാശകമ് । സര്വോപാദേയസീമാന്തം ചിദാത്മാനമ് ഉപാസ്മഹേ
എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങൾക്കും ഫലം നൽകുന്ന, എല്ലാ പ്രകാശവും പ്രഭയും പകർന്നുനൽകുന്ന, നേടേണ്ടതിന്റെ അതിരുകൾ നിർണ്ണയിക്കുന്ന, ആ ചൈതന്യാത്മാവിനെ നാം ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിക്കുന്നു.