അഹം ചിദ്വദ് ഇതി വ്യര്ഥമ് അസത്യാ തവ വാസനാ । അത്യന്തഭിന്നയോര് ഐക്യം നാസ്തി ചിന്മനസോശ് ശഠ
"ഞാന് ചൈതന്യമാണ്" എന്നുള്ള നിന്റെ ചിന്ത വെറുതെ, സത്യമല്ലാത്തത്; പൂർണ്ണമായും വ്യത്യസ്തമായ മനസ്സിനും ചൈതന്യത്തിനും ഒരുമയുണ്ടാവില്ല, വഞ്ചകനേ.
ജീവാമ്യ് ഏവാഹമ് ഇത്യ് ഏഷാ തവാഹങ്കാരദുന്ദുഭിഃ । മിഥ്യൈവ ജാതാ ദുഃഖായ ന സത്യാ സത്യവര്ജിതാ
"ഞാന് ജീവിക്കുകയാണ്" എന്നുള്ള ഈ ധ്വനി നിന്റെ അഹങ്കാരത്തിന്റെ മൃദംഗമാണ്; അതു മിഥ്യയില് നിന്നു ജനിച്ചതു, ദു:ഖം മാത്രമേ തരൂ, സത്യമില്ലാത്തതും.
അഹങ്കാരാദ് അഹം സോ ഽസ്മീത്യ് ഏതാം സംരബ്ധതാം ത്യജ । ന കിഞ്ചിദ് അപി മൂര്ഖ ത്വം കിം വ്യര്ഥം തരലായസേ
ഞാന് ഇതാണ് എന്ന അഹങ്കാരത്തില് നിന്നുള്ള ഈ ഉന്മാദം ഉപേക്ഷിക്കൂ; നീ ഒന്നുമല്ല, മൂഢനേ, എങ്കില് എന്തിന് വെറുതെ ഇങ്ങനെ അലയുന്നു?
സംവിച് ചിത്തമ് അനാദ്യന്തം സംവിദോ ഽന്യന് ന വിദ്യതേ । ദേഹേ ഽസ്മിംസ് തന് മഹാമൂര്ഖ കിം തത് സ്യാച് ചിത്തനാമകമ്
ബോധം തന്നെയാണ് മനസ്സ്, അതിന് ആരംഭമോ അവസാനമോ ഇല്ല. ബോധം ഒഴികെ മറ്റൊന്നും അറിയപ്പെടുന്നില്ല. ഈ ശരീരത്തിൽ, മഹാമൂഢാ, 'മനസ്സ്' എന്നു വിളിക്കാവുന്നത് എന്താണ്?
വിഷപര്യവസാനേയം രസായനവദ് ഉത്ഥിതാ । ഭോക്തൃതാകര്തൃതാശങ്കാ തവ ചിത്ത മുധൈവ ഹി
വിഷം അവസാനിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന അമൃതംപോലെ, നിന്റെ മനസ്സ് യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒരു ഭ്രമം മാത്രമാണ്. അതിന്റെ 'ഞാനാണ് ചെയ്യുന്നത്', 'ഞാനാണ് അനുഭവിക്കുന്നത്' എന്ന ധാരണകൾ എല്ലാം അടിസ്ഥാനരഹിതമാണ്.
മോപഹാസപദം ഗച്ഛ മൂര്ഖേന്ദ്രിയഗണ സ്വയമ് । ന കര്താ ത്വം ന ഭോക്താ ത്വം ജഡോ ഽസ്യ് അന്യേന ബോധ്യസേ
മൂഢനായ ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ കൂട്ടമേ, നീ നിന്നെ പരിഹാസ്യനാക്കരുത്. നീ ചെയ്യുന്നതും അനുഭവിക്കുന്നതും ഒന്നുമല്ല; നീ ജഡമായതിനാൽ മറ്റൊരാളാൽ അറിയപ്പെടുന്നവനാണ്.
കസ് ത്വം ഭവസി ഭോഗാനാം കേ വാ ഭോഗാ ഭവന്തി തേ । ജഡസ്യാത്മൈവ തേ നാസ്തി ബന്ധുമിത്രാദി തത് കുതഃ
നിനക്ക് അനുഭവങ്ങൾ ഉണ്ടാകാൻ നീ ആരാണ്? നിനക്ക് അനുഭവങ്ങൾ എന്താണ്? ജഡത്തിന് ആത്മാവു തന്നെ ഇല്ലെങ്കിൽ, ബന്ധുക്കളോ സുഹൃത്തുക്കളോ എവിടെ നിന്നാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്?
യജ് ജഡം തദ് ധി നാസ്ത്യ് ഏവ സദ് ഏവാസത്തയാന്വിതമ് । ജ്ഞത്വകര്തൃത്വഭോക്തൃത്വമന്തൃത്വാനാമ് അസമ്ഭവാത്
ജഡമായത് യഥാർത്ഥത്തിൽ ഇല്ലാത്തതാണു്; സത്യം മാത്രമേ സത്യമാകൂ, അതിനോടൊപ്പം അസത്യം ഉണ്ടാകാം. ജഡത്തിൽ അറിവും ചെയ്യുന്നതും അനുഭവിക്കുന്നതും പഠിപ്പിക്കുന്നതും സാധ്യമല്ല.
പ്രത്യക്ചേതനരൂപം ചേത് ത്വം തദ് ആത്മൈവ തേ വപുഃ । ഭാവാഭാവമയീ ചിത്ത സത്താ തേ കേവ ദുഃഖദാ
നിന്റെ സ്വഭാവം അകത്തുള്ള ചൈതന്യമായാൽ, അതാണ് നിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വരൂപം. മനസ്സ് ഉണ്ട് ഇല്ല എന്നതിന്റെ മിശ്രിതമായതാണെങ്കിൽ, അതിനാൽ നിനക്ക് എങ്ങനെ ദുഃഖം ഉണ്ടാകാൻ കഴിയും?
യേ വാ കര്തൃത്വഭോക്തൃത്വേ മിഥ്യൈവാധിഗതേ ത്വയാ । മയാ തേ ഹി പ്രമാര്ജ്യേതേ ശൃണു യുക്ത്യാ കഥം ശഠ
നീ തെറ്റിദ്ധരിച്ചിരിക്കുന്ന ചെയ്യുന്നതും അനുഭവിക്കുന്നതുമായ ധാരണകൾ എല്ലാം ഞാൻ നീക്കിക്കളയാം; നീ കേൾക്കു, എങ്ങനെ എന്നത് ഞാൻ നിനക്ക് വിശദീകരിക്കാം.
സ്വയം താവദ് ഭവാന് ഏഷ ജഡോ നാസ്ത്യ് അത്ര സംശയഃ । ജഡസ്യ കീദൃക് കര്തൃത്വം നൃത്യന്തി ഹി കഥം ശിലാഃ
നീ തന്നെ ജഡമാണെന്നതിൽ സംശയമില്ല. ജഡത്തിന് ചെയ്യാനുള്ള ശേഷി എങ്ങനെയുണ്ടാകും? കല്ലുകൾക്ക് നൃത്തം ചെയ്യാൻ കഴിയുമോ?
ഉപജീവ്യ ചിരം തസ്മാച് ഛുദ്ധം തദ്ഭാഗമ് ഐശ്വരമ് । ജീവസീച്ഛസി ഹംസി ത്വം പ്ലവസേ യാസി വല്ഗസി
അതിനാൽ നീ ദീർഘകാലം ആ ശുദ്ധമായ ദൈവിക ഭാഗത്തെയാണ് ആശ്രയിച്ച് ജീവിക്കുന്നത്. അതിനാൽ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, കൊല്ലുന്നു, ഒഴുകുന്നു, പോകുന്നു, ചാടുന്നു.
ക്രിയതേ യത് തു യച്ഛക്ത്യാ തത് തേനൈവ കൃതം ഭവേത് । ലുനാതി ദാത്രം പുംശക്ത്യാ ഹന്തൈവ പ്രോച്യതേ പുമാന്
ഏത് കാര്യം ചെയ്യപ്പെടുന്നുവോ, അതെല്ലാം ആ ശക്തിയാൽ തന്നെയാണ് നടക്കുന്നത്. കത്തിയാൽ മുറിച്ചാൽ, ആ മനുഷ്യന്റെ ശക്തിയാൽ തന്നെയാണ് അത് നടക്കുന്നത്. എങ്കിലും കൊല്ലുന്നത് മനുഷ്യനാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
പീയതേ യത് തു യച്ഛക്ത്യാ പീതം തേനൈവ തദ് ഭവേത് । പാത്രേണ പീയതേ പാനം പാനപസ് തൂച്യതേ നരഃ
ഏത് ദ്രാവകം കുടിക്കപ്പെടുന്നുവോ, അതും ആ same ശക്തിയാൽ തന്നെയാണ് നടക്കുന്നത്. പാത്രം ദ്രാവകം കുടിച്ചാലും, കുടിച്ചവൻ മനുഷ്യനാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
പ്രകൃത്യൈവാസി സുജഡമ് അസകൃജ് ജ്ഞേന ബോധ്യസേ । തേനാത്മൈവാത്മനാത്മാനം ചിനോതീദം ഹി നോ ഭവേത്
നിന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ നിന്നു നീ ജഡമാണ്, പലതവണ ജ്ഞാനത്തിലൂടെ ഉണരുന്നു. അതിനാൽ ആത്മാവ് സ്വയം തന്നെ അറിയുന്നില്ല.
അനാരതം ബോധയതി ത്വാമ് ആത്മാ പരമേശ്വരഃ । ബോധനീയാ ബുധൈര് മൂഢാഃ കിലാവൃത്തിശതൈര് അപി
പരമേശ്വരനായ ആത്മാവ് നിന്നെ എപ്പോഴും ഉണർത്തുന്നു. ഭ്രമിച്ചവരെ, നൂറ് വഴികളിലൂടെയും, ജ്ഞാനികൾ ഉണർത്തേണ്ടതാണല്ലോ.
ആത്മസത്തൈവ ബോധൈകരൂപിണീ സ്ഫുരതീഹ ഹി । തയൈവ ചിത്ത ശബ്ദാര്ഥാന് അങ്ഗീകൃത്യ ലഘു സ്ഥിതമ്
ഇവിടെ ആത്മാവിന്റെ സത്ത തന്നെ ബോധമെന്ന ഒരൊറ്റ രൂപത്തിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു. അതിനാലാണ് മനസേ, നീ വാക്കുകളും അർത്ഥങ്ങളും എളുപ്പത്തിൽ സ്വീകരിക്കുന്നത്.
ഏവം ചിത്ത ത്വമ് അജ്ഞാനാദ് ആത്മശക്തേര് ഉപാഗതമ് । ജ്ഞാനേ ത്വ് അദ്യാവഗലിതം തീവ്രേ ഹിമമ് ഇവാതപേ
ഇങ്ങനെ മനസേ, അജ്ഞാനത്താൽ നീ ആത്മശക്തിയുടെ അധീനതയിൽ എത്തിയതാണ്. എന്നാൽ ജ്ഞാനത്തിൽ, നീ ഇന്ന് കടുത്ത വെയിലിൽ ഹിമം ഉരുകുന്നതുപോലെ അദൃശ്യമായി.
തസ്മാന് മൃതം ത്വം മൂഢം ത്വം നാസി ത്വം പരമാര്ഥതഃ । തദ് ഏവാഹമ് ഇതി വ്യര്ഥം മാനോ മാസ്ത്വ് അസുഖായ തേ
അതിനാൽ, നീ മരിച്ചവനാണ്, ഭ്രമിച്ചവനാണ്, യഥാർത്ഥത്തിൽ നീ ഇല്ല. 'ഞാനാണ് അതു' എന്ന വ്യർത്ഥമായ അഭിമാനം നിന്നെ ദുഃഖത്തിലാക്കുന്നുവെന്ന് അറിഞ്ഞ് അതിനെ വിട്ടുകളയുക.
അസത്യാശ് ചിത്തകലനാ ഇന്ദ്രജാലലതാ ഇവ । വിജ്ഞാനമാത്രമ് ഏവേഹ ബ്രാഹ്മമ് അങ്ഗ വിജൃമ്ഭതേ
മനസ്സിന്റെ സങ്കല്പങ്ങള് യാഥാര്ഥ്യമില്ലാത്തവയാണ്, ഒരു ജാദൂക്കാരന്റെ മായാജാലത്തിലെ നൂലുകളെപ്പോലെ. പ്രിയനേ, ഇവിടെ സത്യത്തില് വിരിയുന്നത് ശുദ്ധമായ ബോധം മാത്രമാണ്, അതാണ് ബ്രഹ്മം.
നരാമരജഗദ്രൂപൈര് ബ്രാഹ്മീ ശക്തിര് ഉദേത്യ് അലമ് । സാമുദ്രീ കണകല്ലോലജാലൈര് വേലേവ വല്ഗതി
ദേവന്മാരുടെയും മനുഷ്യരുടെയും ലോകങ്ങളുടെയും രൂപത്തില് ദൈവശക്തി പൂര്ണമായി ഉദയിക്കുന്നു. സമുദ്രത്തീരത്ത് അനേകം പൊന്നുലവുകള് തിളങ്ങുന്നതുപോലെ അതും പ്രകാശിക്കുന്നു.
ചിന്മയം ചിദ്ഭവന് മൂഢ തത് തസ്മാത് പരമാത് പദാത് । നിത്യമ് അവ്യതിരിക്തം ത്വം കിമ് അന്യത് പരിശോചസി
അറിയാതെ ഇരിക്കുന്നവനേ, നീ ബോധം കൊണ്ടു ജനിച്ച ബോധമാണ്, ആ പരമാവസ്ഥയില് നിന്നുള്ളവന്. നീ എപ്പോഴും അതില് നിന്ന് വേറില്ല. പിന്നെ നീ മറ്റെന്തിനാണ് ദുഃഖിക്കുന്നത്?
സര്വഗം സര്വഭാവസ്ഥം സര്വരൂപം ഹി തത് പദം । തത്പ്രാപ്തൌ സര്വമ് ഏവാശു പ്രാപ്തം ഭവതി സര്വദാ
ആ അവസ്ഥ എല്ലായിടത്തും, എല്ലാ ജീവികളിലും, എല്ലാ രൂപങ്ങളിലും നിലകൊള്ളുന്നു. അതിനെ പ്രാപിച്ചാല് എല്ലാം ഉടനടി എന്നും പ്രാപിച്ചവനാകുന്നു.
ന ത്വമ് അസ്തി ന ദേഹോ ഽസ്തി ബ്രഹ്മാസ്തീഹ മഹത് സ്ഫുരത് । അഹം ത്വമ് ഇതി നിഷ്ഷ്യന്ദൈസ് സ്ഫുരത്യ് ആര്തിര് ഹി കസ്യ കാ
നീ ഇല്ല, ഈ ശരീരം ഇല്ല; ഇവിടെ വെളിച്ചം പകരുന്നത് മഹാബ്രഹ്മം മാത്രം. 'ഞാനും നീയും' എന്ന ഭാവങ്ങൾ ഒടുക്കം തീർന്നാൽ, ആര്ക്ക് ദു:ഖം ഉണ്ടാകാനാകും?
ആത്മാ ചേത് ത്വം തദ് ആത്മൈവ സര്വഗോ ഽസ്തീഹ നേതരഃ । ആത്മനോ ഽന്യജ് ജഡം ത്വം ചേത് തത് ത്വം നാസ്ത്യ് അസ്യ് അവിദ്വപുഃ
നീ ആത്മാവാണെങ്കിൽ, എല്ലായിടത്തും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ആത്മാവു മാത്രമേ ഇവിടെ ഉണ്ടാകൂ, വേറൊന്നുമില്ല. നീ ആത്മാവിന് പുറത്തുള്ളതാണെങ്കിൽ, നീ ജഡം മാത്രമാണ് — അങ്ങനെയൊരാൾക്ക് യഥാർത്ഥത്തിൽ അസ്തിത്വം ഇല്ല.
ആത്മൈവ സര്വം ത്രിജഗത് തദന്യത് തു നകിഞ്ചന । തന് നകിഞ്ചിത് ത്വമ് ആത്മാന്യദ് യദി തത് ത്വം നകിഞ്ചന
മൂന്നു ലോകവും ആത്മാവു തന്നെയാണ്; അതിന് പുറമെ ഒന്നുമില്ല. അതിനാൽ, നീ ആത്മാവാണെങ്കിൽ, നിന്നിൽ നിന്ന് വേറൊന്നുമില്ല; നീ ആത്മാവല്ലെങ്കിൽ, നീ ഒന്നുമല്ല.
അഹം ത്വ് ഇദമ് ഇദം തന് മേ ഇതി വ്യര്ഥം കിമ് ഈഹസേ । അസദ്വപുഃ കിം സ്ഫുരതി ശശശൃങ്ഗേണ കോ ഹതഃ
'ഞാൻ ഇതാണ്, ഇത് എന്റേതാണ്' എന്നുപറഞ്ഞ് നീ എന്തിനാണ് വെറുതെ ശ്രമിക്കുന്നത്? ഇല്ലാത്ത ശരീരത്തിൽ നിന്ന് എന്ത് ഉരുത്തിരിയും? മുയലിന് കൊമ്പ് ഉണ്ടെന്നു കരുതി ആരെ കൊല്ലാനാകും?
തൃതീയാ കല്പനാ നാസ്തി ചിജ്ജഡാംശേതരാ ശഠ । ഛായാഹസനയോര് മധ്യേ തൃതീയേവാനുരഞ്ജനാ
ചൈതന്യവും ജഡതയും ഒഴികെ മൂന്നാമത്തെ ഒരു ഭാവനയില്ല, കപടനായവനേ. നിഴലിനും വെളിച്ചത്തിനുമിടയിൽ മൂന്നാമത്തെ ഒരു നിറം ഇല്ലാത്തതുപോലെയാണ് ഇത്.
സത്യാവലോകനാജ് ജാതേ ചിത്ത്വജാഡ്യദൃശോഃ ക്ഷയേ । സമ്പദ്യതേ യത് തത് ത്വ് അജ്ഞ സ്വസംവേദനമാത്രകമ്
സത്യമായുള്ള വിവേചനത്തിലൂടെ മനസ്സിന്റെയും ജഡതയുടെയും അനുഭവം അവസാനിക്കുമ്പോൾ ശേഷിക്കുന്നത്, അജ്ഞാനിയേ, ശുദ്ധമായ ആത്മബോധം മാത്രമാണ്.
തേന മൂഢ ന കര്തൃ ത്വം ന ഭോക്തൃ ത്വം ന ചാപ്യ് അസി । തദ് ഏവാസി പരം ബ്രഹ്മ ത്യജ മൌര്ഖ്യം ഭവാത്മകമ്
അതിനാൽ, മൂടനായവനേ, നീ ചെയ്യുന്നവനല്ല, അനുഭവിക്കുന്നവനുമല്ല, മറ്റൊന്നുമല്ല; നീ അതിയായ ബ്രഹ്മം മാത്രമാണ്. ഭാവനയിൽ നിന്നുള്ള മൗഢ്യം ഉപേക്ഷിച്ചുകൊൾ.