അത്രോഡ്ഡയനലോലാനാം കാകഭാസപതത്രിണാമ് । ധൃതാനാമ് അന്യഘാതാര്ഥം ഗ്രഥിതം വംശപഞ്ജരമ്
അവിടെ കാക്കകളും കുരുവികളും മറ്റു പക്ഷികളും പിടിക്കാനോ കൊല്ലാനോ വേണ്ടി, വെളളരിക്കൊണ്ടൊരു കൂട്ടു നന്നായി ചുരണ്ടി നിർമ്മിച്ചു.
ഏവമ്പ്രായാസ് സ്മരന് ഗാധിഃ പ്രാക്തനീശ് ശ്വപചക്രിയാഃ । വിസ്മയോത്കമ്പിതശിരാ ധാതുശ് ചേഷ്ടാഃ പരാമൃശന്
ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ചുകൊണ്ട്, ഗാധി തന്റെ പഴയ നായ്ഭക്ഷകന്റെ പ്രവൃത്തികൾ ഓർമ്മിച്ചു; അതു ചിന്തിച്ചപ്പോൾ അത്ഭുതത്തിൽ അവന്റെ തല കുലുങ്ങി.
ചചാല തസ്മാദ് ദീര്ഘേണ ദേശാത് കാലേന കാര്യവിത് । ഹൂനമണ്ഡലമ് ഉത്സൃജ്യ പ്രാപ ദേശാന്തരം ക്രമാത്
അതിനുശേഷം, ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞ്, ആ ജ്ഞാനി ആ പ്രദേശം വിട്ടു, ചൂതന്മാരുടെ ദേശം ഉപേക്ഷിച്ച്, ക്രമേണ മറ്റൊരു ദേശത്ത് എത്തി.
സമുല്ലങ്ഘ്യ നദീശൈലമണ്ഡലാരണ്യസന്തതിമ് । ആസസാദ തുഷാരാദ്രിലഗ്നം കീരജനാസ്പദമ്
അവൻ നദികളും പർവ്വതങ്ങളും കാടുകളും കാട്ടുകളും കടന്ന്, തുഷാരപർവ്വതത്തിന് സമീപമുള്ള കീരജനങ്ങളുടെ ഗ്രാമത്തിൽ എത്തി.
തത്ര പ്രാപ മഹീപാലനഗരം നഗസന്നിഭമ് । ജഗദ്ഭ്രമണഖിന്നാത്മാ സ്വര്ലോകമ് ഇവ നാരദഃ
അവിടെ, രാജാവിന്റെ ഭരണത്തിലുള്ള ഒരു വലിയ നഗരത്തിൽ അവൻ എത്തി; ലോകം ചുറ്റി അലഞ്ഞ് ക്ഷീണിച്ച മനസ്സോടെ, നാരദൻ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് കടക്കുന്നതുപോലെ, അവൻ ആ നഗരത്തിലേക്ക് കടന്നു.
അഥാത്മനാനുഭൂതാനി ദൃഷ്ടാന്യ് ആസേവിതാനി ച । സ്ഥാനാനി നഗരേ പശ്യന് പപ്രച്ഛ ജനമ് ആദൃതഃ
അവിടെ, താനു നേരത്തെ അനുഭവിച്ചും കണ്ടും ഇടങ്ങളിലേക്കു നഗരത്തില് എത്തിയപ്പോള്, അവന് ആദരവോടെ അവിടെയുള്ള ആളുകളോട് ചോദിച്ചു.
സാധോ സ്മരസി കച്ചിത് ത്വമ് ഇഹ ശ്വപചമ് ഈശ്വരമ് । യദി ജാനാസി തത് തന് മേ കഥയാശു യഥാവിധി
സുഹൃദേ, ഇവിടെ ഒരു നായ് ഭക്ഷകനായ രാജാവിനെ നീ ഓര്മ്മയുണ്ടോ? അറിയുന്നുണ്ടെങ്കില് ദയവായി എനിക്ക് എല്ലാം ശരിയായി ഉടന് പറഞ്ഞുതരൂ.
അഭൂദ് ഇഹാഷ്ടൌ വര്ഷാണി ശ്വപചോ ഭൂമിപോ ദ്വിജ । രാജത്വമ് അര്പിതം യസ്യ നവമങ്ഗലഹസ്തിനാ
ദ്വിജന്, ഇവിടെ എട്ടുവര്ഷത്തേക്കു ഒരു നായ് ഭക്ഷകന് രാജാവായി ഇരുന്നതുണ്ടായിരുന്നു; നവമംഗല എന്ന ആനയാണ് രാജത്വം അവനു നല്കിയത്.
അന്തേ സ സമ്പരിജ്ഞാതസ് സമ്പ്രവിഷ്ടോ ഹുതാശനമ് । അത്ര ദ്വാദശവര്ഷാണി സമതീതാനി താപസ
അവസാനത്തില് അവനെ തിരിച്ചറിയുകയും, പിന്നെ അവന് അഗ്നിയില് പ്രവേശിക്കുകയും ചെയ്തു; അതിനുശേഷം ഇവിടെ പന്ത്രണ്ടുവര്ഷം കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു, തപസ്വി.
യം യം പൃച്ഛത്യ് അസൌ ഗാധിര് ജനം ജാതകുതൂഹലഃ । തസ്യ തസ്യ മുഖാദ് ഏവം ശൃണോത്യ് അനുഭവത്യ് അപി
ഗാധി അത്യന്തം ആസ്വാദ്യത്തോടെ ആരെയെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ, ആ വ്യക്തിയുടെ വായിൽ നിന്നു തന്നെ അവൻ അതിന്റെ ഉത്തരം കേൾക്കും, അതുപോലെ അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യും.
അഥാപശ്യത് പുരേ തസ്മിന് നൃപം സബലവാഹനമ് । ദേവം ചക്രധരം ദ്രഷ്ടും മന്ദിരാന് നിര്ഗതം ബഹിഃ
അപ്പോൾ ആ നഗരത്തിൽ, തന്റെ സൈന്യവും വാഹനങ്ങളുമായി രാജാവിനെ, ചക്രം കൈവശമുള്ള ദൈവത്തെ കാണാൻ അകത്തു നിന്നു പുറത്തേക്ക് വന്നതായി അവൻ കണ്ടു.
തം ദൃഷ്ട്വാ സ്ഥഗിതാകാശം ബലരേണുപയോധരൈഃ । പ്രാക്തനീം രാജതാമ് സ്മൃത്വാ സ്വാമ് ഉവാചാതിവിസ്മിതഃ
അവനെ കണ്ടപ്പോൾ, സൈന്യത്തിന്റെ പൊടിക്കാറ്റ് ആകാശം മൂടിയതും, തന്റെ പഴയ രാജത്വം ഓർത്ത് അത്യന്തം അത്ഭുതത്തോടെ സ്വയം സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഇമാസ് താഃ കീരകാമിന്യഃ പദ്മഗര്ഭോപമത്വചഃ । കനകദ്രവവര്ണിന്യോ ലോലനീലോത്പലേക്ഷണാഃ
ഇവരാണ് രാജകാന്താരികൾ, താമരയുടെ ഉള്ളഭാഗംപോലെയുള്ള ചർമ്മം, പൊന്നുപോലെയുള്ള നിറം, ചഞ്ചലമായ നീല താമരപ്പൂക്കളെപ്പോലെയുള്ള കണ്ണുകൾ ഉള്ളവർ.
ചാമരൌഘാ ഇമേ ചന്ദ്രകരസമ്പിണ്ഡപാണ്ഡുരാഃ । സ്ഥിരനിര്ഝരസങ്കാശാഃ കാശപുഷ്പചയാ ഇവ
ഇവ ചാമരങ്ങളുടെ കൂട്ടങ്ങളാണ്, ചന്ദ്രക്കിരണങ്ങളുടെ തിളക്കത്തിൽ വെളുത്തും, സ്ഥിരമായ ഒഴുക്കുപോലെയും, കാശപൂക്കളുടെ കൂമ്പാരങ്ങളെപ്പോലെയും കാണപ്പെടുന്നു.
കാന്താഭിര് അവധൂയന്തേ വാലവ്യജനരാശയഃ । ഇമാസ് താ നവവല്ലീഭിഃ കുസുമാനാമ് ഇവര്ദ്ധയഃ
ഇവ വലിയ സ്ത്രീകൾ കൈയിൽ പിടിച്ച് വീശുന്ന വാലവ്യജനങ്ങളുടെ കൂട്ടങ്ങളാണ്, പുതുതായി വളർന്ന തണ്ടുകളിൽ പൂക്കൾ നിറയുന്നതുപോലെ.
ഇമാസ് താ മത്തമാതങ്ഗഘടാ ഘടിതമന്ദിരാഃ । സകല്പപാദപാ മേരോര് ഇവ ശ്ര്ങ്ഗപരമ്പരാഃ
ഇവ മദംപോലും ആനകളുടെ കൂട്ടങ്ങളാണ്, വലിയ മന്ദിരങ്ങൾ പോലെ ഘടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു, മെരുകുന്നിലെ മനോരമമായ കിഴക്കൻ മലനിരകളെപ്പോലെയും, ആഗ്രഹവൃക്ഷങ്ങൾ നിറഞ്ഞതുപോലെയും.
ഏതേ തേ യമശര്വേന്ദ്രകുബേരപ്രതിമൌജസഃ । സാമന്താ വാസവസ്യേവ ലോകപാലാ മഹീഭൃതഃ
ഇവയാണ് യമനും ഇന്ദ്രനും കുബേരനും തുല്യമായ ശക്തിയുള്ള സാമന്തരാജാക്കന്മാർ, ലോകപാലകർ പോലെ ഇന്ദ്രന്റെ കീഴിൽ ഭരിക്കുന്ന ഭൂമിപാലകർ.
ഇമാസ് താസ് സര്വരത്നാഢ്യാസ് സര്വാഭിമതദാസ് തതാഃ । കല്പവൃക്ഷലതാകുഞ്ജസുന്ദര്യോ ഗൃഹപങ്ക്തയഃ
ഇവിടെയാണു എല്ലാ രത്നങ്ങളാലും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്ന, മനോഹരമായ കൽപവൃക്ഷങ്ങളും ലതകളും നിറഞ്ഞ കുഞ്ചങ്ങൾപോലെയുള്ള വീടുകളുടെ നിരകൾ.
ഇദം തത് കീരജനതാരാജ്യം പ്രാഗ് ഭുക്തമ് അദ്യ മേ । ആത്മജന്മാന്തരാചാര ഇവ പ്രത്യക്ഷതാം ഗതമ്
ഇതെന്താ, ഞാൻ മുമ്പ് അനുഭവിച്ച കിളികളുടെയും രാജ്യമാണ്, ഇപ്പോൾ എന്റെ മുമ്പിൽ എന്റെ തന്നെ പഴയ ജന്മാനുഭവങ്ങൾ പോലെ സാക്ഷാൽഭാവത്തിൽ പ്രത്യക്ഷമാവുന്നു.
സത്യസ്വപ്ന ഇവേദം മേ ജാഗ്രതോ ഽപി പുരസ് സ്ഥിതമ് । ന ജാനേ കിം കൃതോത്ഥാനാ മായേയം പ്രവിജൃമ്ഭതേ
ഇത് എനിക്ക് ഉണർന്നിരിക്കുമ്പോഴും ഒരു സത്യസ്വപ്നംപോലെ നേരെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നു; ഇതെന്തുകൊണ്ടാണീ മായികത ഇങ്ങനെ വിരിയുന്നത് എന്നെനിക്ക് അറിയില്ല.
അഹോ നു ഖലു ദീര്ഘേണ മനോമോഹേന ജൃമ്ഭതാ । വൈവശ്യമ് ഉപനീതോ ഽഹം ജാലേനേവ ശകുന്തകഃ
അയ്യോ, ഈ മനസ്സിന്റെ ദീർഘകാലമായുള്ള മോഹം കൊണ്ട് ഞാൻ ഒരു വലയിൽ കുടുങ്ങിയ പക്ഷിയെപ്പോലെ പൂർണ്ണമായും അശക്തനായി പോയിരിക്കുന്നു.
ഹാ ധിക് കഷ്ടമ് അബുദ്ധം മേ മനോ വാസനയാ ഹതമ് । പശ്യതോ ഭ്രമജാലാനി വിതനോതി ശിശോര് ഇവ
അയ്യോ, എത്ര ദുർഭാഗ്യമാണ്! എന്റെ മനസ്സ്, അവിചാരവും പഴയ വാസനകളും കൊണ്ട് കീഴടക്കപ്പെട്ടത്, എന്റെ കണ്ണിന് മുന്നിൽ തന്നെ കുട്ടിക്കാലത്തെപോലെ ഭ്രമത്തിന്റെ വലകൾ തീർക്കുന്നു.
ഏഷാ ഹി മായാ മഹതീ തേന മേ ചക്രപാണിനാ । ദര്ശിതേത്യ് അധുനാ സാധു മയാ സ്മൃതമ് അഖണ്ഡിതമ്
ഇതെല്ലാം ആ വലിയ മായ, അതിനെ ആ ചക്രധാരി എനിക്ക് കാണിച്ചുതന്നതാണ്; ഇപ്പോൾ ഞാൻ അതെല്ലാം വ്യക്തമായി, ഒറ്റയടിയായി ഓർക്കുന്നു.
തദ് ഇദാനീം തഥാ യത്നം കരിഷ്യേ ഗിരികന്ദരേ । യഥാതിസമ്ഭ്രമസ്യാസ്യ ജാനേ മര്മ യഥാസ്ഥിതമ്
അതിനാൽ, ഈ വലിയ ആശങ്കയുടെ യഥാർത്ഥം എവിടെയാണെന്ന് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കാൻ, ഇപ്പോൾ ഈ പർവതഗുഹയിൽ ഞാൻ പരിശ്രമം നടത്തും.
ഇതി സഞ്ചിന്ത്യ നഗരാദ് ഗാധിസ് തപ്തും ജഗാമ ഹ । കന്ദരം പ്രാപ്യ ശൈലസ്യ തസ്ഥൌ സുശ്രാന്തസിംഹവത്
ഇങ്ങനെ തീരുമാനിച്ച ശേഷം, ഗാധി നഗരത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു തപസ്സിനായി; പർവതത്തിലെ ഒരു ഗുഹയിൽ എത്തി, വിശ്രമിക്കുന്ന സിംഹംപോലെ അവിടെ തങ്ങി.
തത്ര സംവത്സരം സാര്ധം പയശ്ചുലകഭോജനഃ । തപശ് ചക്രേ മഹാതേജാസ് തുഷ്ടയേ ശാര്ങ്ഗധന്വനഃ
അവിടെ, ഒരു വർഷവും അരവും, വെറും കുറച്ച് പാൽ മാത്രം കഴിച്ച്, മഹത്തായ ഉത്സാഹത്തോടെ ശാരംഗധന്വാവിന്റെ സന്തോഷത്തിനായി കഠിനതപസ് ചെയ്തു.
അഥാസ്യ പുണ്ഡരീകാക്ഷഃ പയോമൂര്തിര് ഉപായയൌ । പ്രസാദമ് ഉത്പലശ്യാമശ് ശരദീവ മഹാഹ്രദഃ
അപ്പോൾ, പണ്ടരികാക്ഷൻ പാൽപോലെയുള്ള രൂപത്തിൽ അവന്റെ സമീപം എത്തി, ഉത്പലപൂവിന്റെ നീലനിറംപോലെയും ശാന്തമായ ശരദ്കാലത്തിലെ വലിയ തടാകംപോലെയും പ്രകാശിച്ചു.
തമ് ആജഗാമ ശൈലേന്ദ്രകന്ദരം ദ്വിജമന്ദിരമ് । പയോധരവദ് ആത്മാച്ഛച്ഛവിര് വ്യോമന്യ് അഥാവസത്
അവൻ ആ പർവ്വതഗുഹയിലേക്കു, അതായത് ദ്വിജന്മാരുടെ വാസസ്ഥലത്തിലേക്കു, വന്നു. മഴമേഘംപോലെയുള്ള തെളിച്ചത്തോടെ ആകാശത്തിൽ വച്ച് ശുദ്ധമായ പ്രകാശത്തിൽ വസിച്ചു.
ഗാധേ കച്ചിത് ത്വയാ ദൃഷ്ടാ മായാ മമ ഗരീയസീ । ദൃഷ്ടം ത്വയാ ജഗജ്ജാലചേഷ്ടിതം വേഷ്ടിതാത്മകമ്
ഗാധി, നീ എന്റെ മഹത്തായ മായ കാണുകയുണ്ടായോ? ഈ ലോകത്തിന്റെ ജാലത്തിൽ ഉള്ള എല്ലാ പ്രവർത്തനങ്ങളും ആത്മാവിനെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയിരിക്കുന്നതും നീ കണ്ടു.
ചിത്താഭിമത ഏതസ്മിന് പ്രാപ്തേ സമ്യഗ് അനിന്ദിത । തപോ ഗിരിതടേ കുര്വന് കിമ് അന്യദ് അഭിവാഞ്ഛസി
നിന്റെ മനസ്സ് ആഗ്രഹിച്ചതു നീ ഇപ്പോൾ നേടിയിരിക്കുന്നു, പാപമില്ലാത്തവളേ, ഈ പർവ്വതശിഖരത്തിൽ തപസ്സ് അനുഷ്ഠിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ഇനി എന്താണ് നീ വേണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?