ഭാവാദ്വൈതമ് ഉപാശ്രിത്യ സത്താദ്വൈതമയാത്മകഃ । കര്മാദ്വൈതമ് അനാദൃത്യ ദ്വൈതാദ്വൈതമയോ ഭവ
അസ്തിത്വത്തിന്റെ ഏകത്വത്തിൽ ആശ്രയമിട്ട്, അതിന്റെ സ്വഭാവം ഏകത്വം ആണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, പ്രവർത്തിയുടെ ഏകത്വം അവഗണിച്ച്, ഇരട്ടത്വവും ഏകത്വവും ഉള്ളവനായി ഇരിക്കണം.
ഭവഭൂമിഷു ഭീമാസു ഭവഭാവനയാനയാ । മാ പതോത്പാതപൂര്ണാസു നദീഷ്വ് അന്ധഃ കരീ യഥാ
ജീവിതത്തിന്റെ ഭയങ്കരമായ നിലങ്ങളിൽ, ഈ ഭാവനയുടെ വഴി ഉപയോഗിച്ച്, ദുരന്തങ്ങൾ നിറഞ്ഞ നദികളിൽ അന്ധമായ ആനപോലെ വീഴരുത്.
ദ്വിത്വം ന സമ്ഭവതി സര്വഗതേ മഹാത്മന്യ് ആത്മന്യ് അഥൈക്യമ് അപി ച ദ്വിതയോദിതാത്മ । അദ്വൈതമ് ഐക്യരഹിതം സതതോദിതം ച സര്വം ന കിഞ്ചിദ് അപി ചാഹുര് അതസ് സ്വരൂപമ്
എല്ലാം വ്യാപിച്ച മഹാത്മാവിൽ ഇരട്ടത്വം ഉണ്ടാകുന്നില്ല; ഇരട്ടത്വത്തിൽ നിന്നുള്ള ഏകത്വവും ഇല്ല. ഏകത്വമില്ലാത്ത ഏകത്വം എല്ലായ്പ്പോഴും തെളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് സത്യസ്വഭാവം ഒന്നുമല്ലെന്ന് പറയുന്നു.
നൈവാഹമ് അസ്മി ന ച നാമ ജഗന്തി സന്തി സര്വം ച വിദ്യത ഇദം നനു നിര്വികാരമ് । വിജ്ഞാനമാത്രമ് അവഭാസത ഏവ ശാന്തം നാസന് ന സജ് ജഗദ് അഹം ച സദേതി വിദ്ധി
ഞാനും ഇല്ല, പേരൊന്നും ഇല്ല, ലോകങ്ങളും ഇല്ല. എല്ലാം ഈ ശുദ്ധമായ ബോധം മാത്രം, മാറ്റമില്ലാത്തത്. സമാധാനമായ ഈ ബോധം മാത്രം പ്രകാശിക്കുന്നു; ലോകവും ഞാനും യാഥാർത്ഥ്യമായോ അസത്യമായോ ഇല്ലെന്നു മനസ്സിലാക്കണം.
പരമമ് അമൃതമ് ആദ്യം ഭാസനം സര്വഭാസാമ് അജമ് അജരമ് അചിന്ത്യം നിഷ്ക്രമം നിര്വികാരമ് । വിഗതകരണജാലമ് ജീവനം ജീവശക്തേസ് സകലകലനഹീനം കാരണം കാരണാനാമ്
പരമമായ അമൃതം, ആദ്യമായ പ്രകാശം, എല്ലാപ്രകാശങ്ങൾക്കും പിന്നിലുള്ളത്, ജനനം ഇല്ലാത്തത്, ക്ഷയം ഇല്ലാത്തത്, മനസ്സിൽ പിടികൂടാൻ കഴിയാത്തത്, ആരംഭമില്ലാത്തത്, മാറ്റമില്ലാത്തത്, ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ കുടയില്ലാത്തത്, എല്ലാ ജീവികൾക്കും ജീവശക്തിയായത്, എല്ലാ കൃത്രിമത്വങ്ങൾക്കും അതീതമായത്, എല്ലാ കാരണങ്ങൾക്കും കാരണം.
സതതമ് ഉദിതമ് ഈശം വ്യാതതേ ചിത്പ്രകാശേ സ്ഥിതമ് അനുഭവബീജം സ്വാത്മഭാവോപദേശ്യമ് । സ്വദനമ് അനു ചിതോ ഽന്തര് ബ്രഹ്മ സര്വം സദൈതത് ത്വമ് അഹമ് അപി ജഗച് ചേത്യ് അസ്തു തേ നിശ്ചയോ ഽന്തഃ
മുക്താശയാനാം മഹതാമ് അഹതാനാം കുദൃഷ്ടിഭിഃ । സ്വഭാവോ ഽയം മഹാബാഹോ ലീലയാ ചരതാമ് ഇഹ
മഹാബാഹുവേ, മനസ്സിൽ മോചനം നേടിയ മഹാത്മാക്കളുടെയും, ആർക്കും ദോഷം വരാത്തവരുടെയും, തെറ്റായ കാഴ്ചപ്പാടുകൾ ബാധിക്കാത്തവരുടെയും സ്വഭാവം ഇതാണ് — അവർ ഇവിടെ ലീലയായി സ്വതന്ത്രമായി സഞ്ചരിക്കുന്നു.
വിഹരന്ന് അപി സംസാരേ ജീവന്മുക്തമനാ മുനിഃ । ആദിമധ്യാന്തവിരസാ വിഹസഞ് ജാഗതീര് ഗതീഃ
ലോകത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്നാലും, മനസ്സിൽ മോചിതനായ മഹാത്മാവ് ആദിയും നടുവും അവസാനം ഇല്ലാത്ത ഈ ലോകമാർഗ്ഗങ്ങളെ കാണുമ്പോൾ ഹൃദയത്തിൽനിന്ന് ചിരിക്കുന്നു.
സര്വപ്രകൃതകാര്യസ്ഥോ മധ്യസ്ഥസ് സര്വവൃത്തിഷു । ധ്യേയം തം വാസനാത്യാഗമ് അവലമ്ബ്യ വ്യവസ്ഥിതഃ
എല്ലാ സ്വാഭാവിക പ്രവർത്തനങ്ങളിലും ഇടപെടാതെ, എല്ലാ പ്രവൃത്തികളിലും സമഭാവത്തോടെ, എല്ലാ വാസനകളും ഉപേക്ഷിച്ച് അചഞ്ചലനായി നിലകൊള്ളുന്നവനെയാണ് ധ്യാനിക്കേണ്ടത്.
സര്വത്ര വിഗതോദ്വേഗസ് സര്വാര്ഥപരിപോഷകഃ । വിവേകോദ്യാനതുഷ്ടാത്മാ പ്രബോധോപവനേ സ്ഥിതഃ
എവിടെയും ആശങ്കയില്ലാതെ, എല്ലായിടത്തും എല്ലാവിധ ലക്ഷ്യങ്ങൾ പോഷിപ്പിച്ചു, വിവേകത്തിന്റെ തോട്ടത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ, ജ്ഞാനത്തിന്റെ കാട്ടിൽ നിലകൊള്ളുന്നവനാണ്.
സര്വാതീതപദാലമ്ബീ പൂര്ണേന്ദുശിശിരാശയഃ । നോദ്വേഗീ ന ച തുഷ്ടാത്മാ സംസാരേ നാവസീദതി
എല്ലാവിധ പരിധികൾക്കുമപ്പുറം നിലകൊണ്ട, പൂർണ്ണചന്ദ്രനെപ്പോലെ ശാന്തമായ മനസ്സോടെ, ഉല്ലാസമോ വിഷമമോ ഇല്ലാതെ, ഈ ലോകത്തിൽ ഒരിക്കലും മുങ്ങിപ്പോകുന്നവനല്ല.
സര്വശത്രുഷു മധ്യസ്ഥോ ദയാദാക്ഷിണ്യസംയുതഃ । പ്രാപ്തക്രമകരോ ഽഗ്ര്യാണാം സംസാരേ നാവസീദതി
എല്ലാ ശത്രുക്കളോടും സമഭാവം പുലർത്തി, കരുണയും ദയയും ഉള്ളവനായി, സമയത്തിനനുസരിച്ച് ശരിയായ പ്രവർത്തനം ചെയ്യുന്നവൻ, ഈ ലോകസമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങിപ്പോകുന്നില്ല.
നാഭിനന്ദതി ന ദ്വേഷ്ടി ന ശോചതി ന കാങ്ക്ഷതി । മൌനസ്ഥഃ പ്രകൃതാരമ്ഭീ സംസാരേ നാവസീദതി
അവൻ സന്തോഷിക്കുകയോ വെറുക്കുകയോ ദുഃഖിക്കുകയോ ആഗ്രഹിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല; മൗനത്തിൽ സ്ഥിരനായി, സ്വാഭാവികമായ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ട്, ഈ ലോകസമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങുന്നില്ല.
പൃഷ്ടസ് സന് പ്രകൃതം വക്താ ന പൃഷ്ടസ് സ്ഥാണുവത് സ്ഥിതഃ । ഈഹിതാനീഹിതൈര് മുക്തസ് സംസാരേ നാവസീദതി
ചോദിച്ചാൽ അവൻ യോജിച്ചതു സംസാരിക്കുന്നു; ചോദിക്കാതിരുന്നാൽ ഒരു തൂണുപോലെ നില്ക്കുന്നു; ശ്രമം ചെയ്യുന്നതിലും ചെയ്യാത്തതിലും ബന്ധമില്ലാത്തവൻ ഈ ലോകസമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങുന്നില്ല.
സര്വസ്യാഭിമതം വക്താ ചോദിതഃ പേശലോക്തിമാന് । ആശയജ്ഞശ് ച ഭൂതാനാം സംസാരേ നാവസീദതി
ആർ ചോദിച്ചാൽ എല്ലാവർക്കും ഇഷ്ടമാകുന്നതും മനോഹരമായതുമായ വാക്കുകൾ സംസാരിക്കുന്നവൻ, ജീവികളുടെ മനസ്സിലാക്കുന്നവൻ, ഈ ലോകസമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങുന്നില്ല.
യുക്തായുക്തദശാഗ്രസ്തമ് ആശോപഹതചേഷ്ടിതമ് । ജാനാതി ലോകവൃത്താന്തം കരകോടരബില്വവത്
ശരിയായതും തെറ്റായതുമായ നിലകളിൽ കുടുങ്ങി, ആസയങ്ങൾ കൊണ്ട് പ്രവർത്തികൾ തടസ്സപ്പെടുന്ന ലോകത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൾ, കാക്കയുടെ കൂടിലോ ബില്വഫലത്തിന്റെ ഉള്ളിലോ എന്താണ് എന്ന് അറിയുന്നതുപോലെ, അവൻ മനസ്സിലാക്കുന്നു.
പരം പദമ് ഉപാരൂഢോ ഭങ്ഗുരാം ജാഗതീം സ്ഥിതിമ് । അന്തശ്ശീതലയാ ബുദ്ധ്യാ ഹസന്ന് ഇവ നിരീക്ഷതേ
പരമാവസ്ഥയിലേക്ക് ഉയർന്നവൻ, ലോകത്തിന്റെ ഭംഗുരമായ നിലയെ, ഉള്ളിൽ ശാന്തമായ മനസ്സോടെ, പുഞ്ചിരിയോടെ നോക്കുന്നതുപോലെയാണ്.
ജിതചിത്താ മഹാത്മാനോ യേ ഹി ദൃഷ്ടപരാവരാഃ । സ്വഭാവ ഈദൃശസ് തേഷാം കഥിതസ് തവ രാഘവ
മനസ്സിനെ ജയിച്ച മഹാത്മാക്കൾ, ഉയർന്നതും താഴ്ന്നതുമായ സത്യങ്ങൾ കണ്ടവർ—അവരുടെ സ്വഭാവം, രാഘവ, ഇതുവരെ നിന്നോട് വിശദീകരിച്ചു.
വക്തും വയം തു മൂര്ഖാണാമ് അജിതാത്മീയചേതസാമ് । ഭോഗകര്ദമമഗ്നാനാം ന വിദ്മോ ഽഭിമതം മതമ്
പക്ഷേ, അജിതചിത്തരായ, ആസ്വാദനത്തിന്റെ ചളിയിൽ മുങ്ങിയ അജ്ഞന്മാർക്ക് എന്താണ് പ്രസംഗിക്കാൻ അനുയോജ്യം എന്ന് ഞങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല.
തേഷാമ് അഭിമതാ നാര്യോ ഹാവഭാവവിഭൂഷണാഃ । ജ്വാലാ നരകവഹ്നീനാം യാസ് താഃ കനകരോചിഷഃ
അവരെ ആകർഷിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾ, ഭാവഭംഗിയും ചലനങ്ങളും അലങ്കാരമാക്കി തിളങ്ങുന്നവരായിരുന്നാലും, സ്വർണ്ണം പോലെ പ്രകാശിക്കുന്നതുപോലും, അവർ നരകാഗ്നിയുടെ ജ്വാലകളാണ്.
അനര്ഥഗഹനാശ് ചാര്ഥാ വ്യര്ഥാര്ഥനകദര്ഥനാഃ । ദിശന്തോ ദുഃഖസംരമ്ഭസഹിതാ ആഹിതാപദഃ
ലോകത്തിൽ ആളുകൾ തേടുന്ന വസ്തുക്കൾ ദുരന്തം നിറഞ്ഞവയാണ്; വ്യർത്ഥമായ ലക്ഷ്യങ്ങൾ പിന്തുടരുന്നത് വെറുതെ കഷ്ടപ്പാടും വേദനയും മാത്രമേ തരൂ. ഈ ദിക്കുകൾ എല്ലാം ദു:ഖത്തിന്റെ കലഹത്തിൽ നിറഞ്ഞു, അപകടങ്ങൾ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ഫലബന്ധീനി കര്മാണി നാനാചാരമയാനി ച । സുഖദുഃഖാവപൂര്ണാനി താനി വക്തും ന ശക്നുമഃ
ഫലത്തിൽ ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രവൃത്തികളും പലവിധ ആചാരങ്ങൾ നിറഞ്ഞവയും, സന്തോഷവും ദു:ഖവും ചേർന്നവയാണ്; അവയെ പൂർണ്ണമായി വിവരിക്കാൻ നമ്മുക്ക് കഴിയില്ല.
പൂര്ണാം ദൃഷ്ടിമ് അവഷ്ടഭ്യ ധ്യേയത്യാഗവിലാസിനീമ് । ജീവന്മുക്തതയാ സ്വസ്ഥോ ലോകേ വിഹര രാഘവ
പൂർണ്ണമായ ദൃഷ്ടിയോടെ, ധ്യാനത്തിന്റെ ഉപേക്ഷത്തിൽ ആനന്ദം കണ്ടെത്തി, ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ മോക്ഷം നേടിയവനായി മനസ്സിലൊരു സമാധാനത്തോടെ ഈ ലോകത്ത് ജീവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുക, രാഘവ.
അന്തസ് സന്ത്യക്തസര്വാശോ വീതരാഗോ വിവാസനഃ । ബഹിസ് സര്വസമാചാരോ ലോകേ വിഹര രാഘവ
അകത്തൊക്കെയും ആഗ്രഹങ്ങൾ വിട്ട്, രാഗം ഇല്ലാതെ, പുറത്തു എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും പങ്കെടുത്ത്, ലോകത്തിൽ ജീവിച്ചുകൊൾക, രാഘവാ.
ഉദാരഃ പേശലാചാരസ് സര്വാചാരാനുവൃത്തിമാന് । അന്തസ് സര്വപരിത്യാഗീ ലോകേ വിഹര രാഘവ
നല്ല പെരുമാറ്റവും, എല്ലാവരോടും സൗമ്യമായ പെരുമാറ്റവും, എല്ലായിടത്തും ശീലങ്ങൾ പാലിച്ചും, അകത്തൊക്കെയും എല്ലാം വിട്ടുമാറിയും, ലോകത്തിൽ ജീവിച്ചുകൊൾക, രാഘവാ.
പ്രവിചാര്യ ദശാസ് സര്വാ യദ് അതുച്ഛതരം പദമ് । തദ് ഏവ ഭാവേനാലമ്ബ്യ ലോകേ വിഹര രാഘവ
എല്ലാ അവസ്ഥകളും ആലോചിച്ച്, ഏറ്റവും ചെറുതും നിർമലവുമായതിനെ മനസ്സിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട്, ലോകത്തിൽ ജീവിച്ചുകൊൾക, രാഘവാ.
അന്തര് നൈരാശ്യമ് ആദായ ബഹിര് ആശോന്മുഖേഹിതഃ । ബഹിസ് തപ്തോ ഽന്തര് ആശീതോ ലോകേ വിഹര രാഘവ
അകത്തൊക്കെയും നിരാശയോടെ, പുറത്തു പ്രതീക്ഷയോടെ പെരുമാറി, പുറത്തു ചൂടുള്ളവനായി, അകത്ത് തണുത്തവനായി, ലോകത്തിൽ ജീവിച്ചുകൊൾക, രാഘവാ.
ബഹിഃ കൃത്രിമസംരമ്ഭോ ഹൃദി സംരമ്ഭവര്ജിതഃ । കര്താ ബഹിര് അകര്താന്തര് ലോകേ വിഹര രാഘവ
പുറത്ത് നീ ശ്രമത്തോടെ പ്രവർത്തിച്ചാലും, ഉള്ളിൽ ഒരുപോലും ഉല്ലാസമോ ഉത്കണ്ഠയോ ഇല്ലാതെ ഇരിക്കുക. ലോകത്തിൽ നീ പ്രവർത്തകനായി ജീവിച്ചാലും, മനസ്സിൽ പ്രവർത്തനമില്ലാത്തവനായി ഇരിക്കുക, രാഘവ.
ജ്ഞാതവാന് അസി സര്വേഷാം ഭാവാനാം സത്യമ് ആന്തരമ് । യഥേച്ഛസി തയാ ദൃഷ്ട്യാ ലോകേ വിഹര രാഘവ
എല്ലാ ഭാവങ്ങളുടെയും യഥാർത്ഥ അന്തസ്സ്വഭാവം നീ മനസ്സിലാക്കിയിരിക്കുന്നു. ആ ദൃഷ്ടിയോടെ, ഇഷ്ടംപോലെ ലോകത്തിൽ ജീവിക്കൂ, രാഘവ.
കൃത്രിമോല്ലാസഹര്ഷസ്ഥഃ കൃത്രിമോദ്വേഗദൂഷണഃ । കൃത്രിമാരമ്ഭസംരമ്ഭോ ലോകേ വിഹര രാഘവ
കൃത്രിമമായ സന്തോഷത്തിലും ഉല്ലാസത്തിലും നിലകൊള്ളുക, കൃത്രിമമായ ദുഃഖങ്ങൾ നിന്നെ ബാധിക്കാതിരിക്കുക. കൃത്രിമമായ ശ്രമത്തോടും ഉത്സാഹത്തോടും കൂടി ലോകത്തിൽ ജീവിക്കൂ, രാഘവ.
എപ്പോഴും തെളിയുന്ന ഈശ്വരൻ, ബോധത്തിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ വ്യാപിച്ചുനിൽക്കുന്നവൻ, അനുഭവത്തിന്റെ വിത്തായി നിലകൊള്ളുന്നവൻ, സ്വയം അറിയേണ്ടതായ ആത്മാവിന്റെ സാരം പഠിപ്പിക്കുന്നവൻ; ബോധത്തിനുള്ളിൽ ഇതിന്റെ രുചി അനുഭവിച്ച്, 'ബ്രഹ്മം എല്ലായിടത്തും, എല്ലായ്പ്പോഴും; നീയും ഞാനും ലോകവും അതാണ്' എന്നുറപ്പുള്ള വിശ്വാസം മനസ്സിൽ ഉറപ്പിക്കണം.