പ്രിയ ശിഷ്യനേ, ഈ ലോകത്തിന്റെ മഹാ നാടകത്തിന്റെ രഹസ്യങ്ങളെ ഞാൻ നിന്നോട് പറയാം. അതൊരു അതിശയകരമായ ശക്തിയാണ്; അതിനെ എത്രയോ തവണ അടിച്ചാലും, ചുട്ടാലും, തകർന്നുപോകില്ല. കാണാൻ കഴിയുന്നുവെങ്കിലും, അതിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം മുഴുവൻ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയില്ല. അതൊരു മഹാ കപടിയാണ്, തന്ത്രങ്ങളുടെ മുത്താണ്. ഒരു കണ്ണിറുക്കലിൽ തന്നെ, അതെളുപ്പത്തിൽ ഒന്നിനെ ഉയർത്തുകയും, മറ്റൊന്നിനെ നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിന്റെ വിശാലത, ഒരു ഇമാജിനേഷൻ രാജ്യം പോലെ, എല്ലായിടത്തും വ്യാപിക്കുന്നു. അതിന്റെ കഠിനവും ശക്തിയും നിറഞ്ഞ കളിയിൽ, കഠിനമായ ആസ്വാദനങ്ങളിൽ മയങ്ങുന്നവൻ, അതിനെ ഒരു പാചകക്കാരൻ കട്ടിലുപയോഗിച്ച് കറിയിൽ കലർത്തുന്നതുപോലെ, മനുഷ്യരെ ഉണർത്തുന്നു. പുല്ല്, പൊടി, മഹാ ഇന്ദ്രൻ, സുമേരു പർവ്വതം, ഇല, സമുദ്രം—എന്തും, അതിന്റെ വ്യാപനത്തിൽ, അതിൽ ലയിപ്പിക്കാൻ തയ്യാറാണ്. ക്രൂരത, ലോഭം, ദു:ഖം, ചഞ്ചലത—all these find their home here. സൂര്യനും ചന്ദ്രനും ആകാശത്തിൽ കളിച്ചുകൊണ്ട്, ഒരു ബാലൻ തന്റെ വീട്ടിലെ വളപ്പിൽ കളിക്കുന്നതുപോലെ, അതുമാണ് ലോകത്തിൽ കളിക്കുന്നത്. യൂഗാന്തത്തിൽ, സകല കല്പനകളുടെ സ്രഷ്ടാവായ കാലം, എല്ലാ ജീവികളുടെ അസ്ഥികളാൽ നിർമ്മിച്ച മാലയിൽ പൊതിഞ്ഞ്, തിളങ്ങുന്നു. ആ അഗ്നി നൃത്തത്തിൽ, സുമേരു പർവ്വതം ആകാശത്തിൽ വിറയുന്നു; അതിന്റെ ഭയാനകമായ limbs വലിച്ചെറിയുമ്പോൾ, കാറ്റിൽ വിറയുന്ന വറ്റിയ കിഴങ്ങുപോലെ. അത് രുദ്രനാകുന്നു, മഹേന്ദ്രനാകുന്നു, ബ്രഹ്മാവാകുന്നു; അതാണ് ശുക്രൻ, വൈശ്രവണൻ, പിന്നെ ഒന്നുമല്ല. അതിന്റെ ഉള്ളിൽ അനേകം സൃഷ്ടികൾ ഉരുവായി, തിളങ്ങി, നശിച്ചു, നിലയില്ലാതെ ഉയർന്നു, ഓരോന്നും വേറിട്ടതാണെങ്കിലും, സമുദ്രത്തിലെ തിരകളെപ്പോലെ, അവ ഒന്നിൽ ഒന്നായി ലയിക്കുന്നു. മഹായൂഗങ്ങളായ മരങ്ങളിൽ നിലകൊണ്ട്, അത ripe ഫലങ്ങളായ ദേവന്മാരെയും അസുരന്മാരെയും ചിതറിക്കുന്നു. അതിന്റെ വിശാലമായ കാലുകൾ കൊണ്ട്, അനേകം ബ്രഹ്മാണ്ഡങ്ങളിലൂടെയും, ചഞ്ചലമായ കിളികൾപോലെ, അവയെ ചിതറിക്കുന്നു. ശുദ്ധമായ സത്ത്വത്തിന്റെ താമര, ചൈതന്യത്തിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ വിരിയുമ്പോൾ, അതിന്റെ സ്വന്തം രൂപത്തിൽ ആസ്വദിക്കുന്നു, അതിന്റെ പ്രിയമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കൊപ്പം. ആദിയിലും അന്തിയിലും അതിന്റെ സ്വരൂപം അളവില്ലാതെ, മഹാ പർവ്വതത്തെപ്പോലെ ഉയർന്നിരിക്കുന്നു, സ്ഥിരതയോടെ. ചിലപ്പോൾ അതു നിഴലുപോലെ ഇരുണ്ടതും, ചിലപ്പോൾ പ്രകാശമുള്ളതും, ചിലപ്പോൾ അതിനെയൊന്നും ഇല്ലാത്തതും, അതിന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. അനേകം ലോകങ്ങളുടെ സാരതയിൽ ലയിച്ചുകൊണ്ട്, അതു വലിയ ഭാരം പോലെ, ഉറച്ചു നിലകൊള്ളുന്നു. അതിന് ദു:ഖമില്ല, മരണമില്ല; വരികയോ പോകികയോ ഇല്ല; ഉദയവും അസ്തവും ഇല്ല, നൂറ് മഹായൂഗങ്ങളിലൂടെയും. ലോകം തുടങ്ങാനുള്ള കളിക്ക് മാത്രം, effortless ആയി, അതു തന്റെ ഉള്ളിൽ കാലം ചെലവഴിക്കുന്നു, അഹങ്കാരമില്ലാതെ. അത് രാത്രിയുടെ കുഴപ്പമുള്ള ഇരുണ്ടതയും, പകലിന്റെ താമരകളുടെ നിരയും, പ്രവർത്തനത്തിന്റെ പെമ്പിളി, തന്റെ സ്വരൂപത്തിന്റെ തടാകത്തിൽ projection ചെയ്യുന്നു. ഭയാനകമായ കറുത്ത രാത്രിയെ പിടിച്ച്, തകർന്ന സ്വീപറിനെ പോലെ, ഭൂമിയിലെ സുവർണ്ണ പൊടിയെ ഉരുവാക്കുന്നു. പ്രവർത്തനത്തിന്റെ വിരൽ കൊണ്ട്, സൂര്യന്റെ വിളക്ക് ലോകത്തിന്റെ കോണുകളിലേക്ക് നീക്കുന്നു; കരുണയോടെ, ലോകത്തിന്റെ വീട്ടിൽ എന്തു, എവിടെയാണ് എന്ന് അവലോകനം ചെയ്യുന്നു. ദിവസങ്ങൾ, സൂര്യന്റെ കണ്ണിലൂടെ, ഒരു നിമിഷം പാകമാകുമ്പോൾ, ലോകരക്ഷകരുടെ ഫലങ്ങൾ, പഴയ കാടിന്റെ ഫലങ്ങൾ ഭക്ഷിക്കുന്നവനെപ്പോലെ, അതു വലിച്ചെടുക്കുന്നു. മരണം, ഒരു ഭയാനകമായ പെട്ടി പോലെ, gradually, ലോകങ്ങളുടെ രത്നങ്ങൾ—വൃദ്ധമായ ബ്രഹ്മാണ്ഡങ്ങളുടെ കുഡികൾ—തന്റെ ഭയാനകമായ ഗുഹയിലേക്ക് നിക്ഷേപിക്കുന്നു. ലോകരത്നങ്ങളുടെ മാല, ഗുണങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞത്, അതു അലങ്കാരമായി ധരിക്കുന്നു, പിന്നെ വീണ്ടും അതു മുറിച്ചെറിയുന്നു. രാത്രി താമരകളുടെ മാല, പകൽഹംസത്തെ പിന്തുടർന്ന്, ചഞ്ചലൻ, ആകാശം താറാവുകളുടെ കിരണങ്ങളാൽ എപ്പോഴും ചുറ്റുന്നു. ജീവിതത്തിന്റെ മദ്യം വിൽക്കുന്നവൻ, പർവ്വതം, നദി, മേഘം, ലോകം—all these he stirs, and daily, after sprinkling, even the red drops of stars, he drinks up. യുവത്വം, താമരം, ചന്ദ്രൻ, ജീവന്റെ സിംഹമുടി—ഇതിൽ ഒന്നും, ചെറുതും വലുതുമായവ thief പിടിച്ചെടുക്കാത്തതില്ല. ലോകചക്രത്തിന്റെ കളിയിൽ, സൃഷ്ടികളെ ചതിച്ചും തകർന്നും, ഉദയവും അസ്തവും ഉള്ള ചിരിയോടെ, തന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ ആസ്വദിക്കുന്നു. അവൻ സൃഷ്ടാവാണ്, അനുഭവിക്കുന്നവനാണ്, നശിപ്പിക്കുന്നവനാണ്, ഓർമ്മിക്കുന്നവനാണ്, എല്ലാ നിലകളിലും എത്തുന്നവൻ; ഇതെല്ലാം ചെയ്യുന്നു, എന്നാൽ ഒന്നും ചെയ്യാതെ തന്നെ. കാലത്തിന്റെ ശക്തി, മനുഷ്യരിൽ തിളങ്ങുന്ന, ഒരേ സമയം, സകല രൂപവും തെളിയിക്കുന്നു, മറയ്ക്കുന്നു; ഉത്തമവും അനുത്തമവുമായ രൂപങ്ങൾ, കാലത്തിന്റെ എല്ലാ വിഭജനം കൊണ്ട്. ലോകത്തിലെ രാജകുമാരനിൽ നിന്ന്, ഈ മഹാ നാടകത്തിന്റെ എല്ലാ ഘട്ടങ്ങളും അകന്നിരിക്കുന്നു; അവന്റെ ശക്തി കാലം അളച്ചിട്ടില്ല. അതിൽ, bewildered, ദു:ഖിതമായ ജീവികളുടെ കൂട്ടത്തോടെ, worn out ലോകം, നിലംതെറ്റിയുള്ളതിന്റെ കാടിൽ, വേട്ടയാടുന്ന സ്ഥലം ആവുന്നു. ഒരു സ്ഥലത്ത്, സമുദ്രാഗ്നിയുടെ മനോഹരമായ താമരം ഉയരുന്നു; dissolution യുഗത്തിന്റെ മഹാസമുദ്രത്തിൽ, delightful lake of play. ലോകത്തിലെ കാലത്തിന്റെ പ്രവാഹം, sour, bitter, salty സമുദ്രങ്ങളിൽ വൃദ്ധമായ, അതേ ജീവികളാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഭയാനകൻ, എല്ലാ ദിശകളിലും ചലിച്ചുകൊണ്ട്, മാതാവുകളുടെ കൂട്ടത്തോടൊപ്പം, ജീവന്റെ കാടിൽ, മനുഷ്യരെന്ന മാൻ വലിച്ചെടുക്കുന്ന she-wolf ആണ്. ഭൂമി അവളുടെ കൈയിലുണ്ട്; ഭൂമി, രുചികൾ നിറഞ്ഞ കുടമാണ്; താമര, നീലത്താമര, പൂമാലകൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഗർജിച്ചും, ശക്തിയായി അടിച്ചും, കൈകളുടെ കാവിൽ സിംഹം, വീതിയുള്ള മുടിയോടെ, പ്രിയപ്പെട്ട playful bird ആണ്. കുരുമുളയുടെ വീണയുടെ സംഗീതം പോലെ, autumn sky യുടെ ശുദ്ധപ്രഭയോടെ, ദൈവം മഹാകാലൻ, playful young cuckoo ആണ്. തുടർച്ചയായി ഗർജിക്കുന്ന രൂപം, ദു:ഖത്തിന്റെ അമ്പുകൾ തള്ളിക്കളഞ്ഞ്, 'non-conception' എന്ന പേരുള്ള വില്ല് പിടിച്ച്, എല്ലായിടത്തും vibration ചെയ്യുന്നു. vibration എന്ന supreme play കൊണ്ട്, ചുറ്റി, പിടിച്ച്, ചക്രവർത്തി, കീറി, ഈ aged, worn-out, restless monkey—ഇവിടെ, അതാണ് കാലം—സ്വന്തം ശരീരത്തെ pulse ചെയ്യുന്നു. ഇങ്ങനെയാണ് ഈ ലോകത്തിന്റെ മഹാ നാടകത്തിന്റെ അദ്ഭുത രഹസ്യം, പ്രിയ ശിഷ്യനേ.