പ്രഭാവം നിറഞ്ഞ മഹാനായവരേ, നിങ്ങൾ മനുഷ്യരിൽ മൂന്ന് Births (ജന്മങ്ങൾ) ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഈ ജന്മങ്ങളുടെ പ്രധാന കാരണമാണ് മനസ്സ്, അതിന്റെ സ്വഭാവം സത്തയും അസത്തും കൂടിയതാണ്. ആ മനസ്സ്, ശുദ്ധ ബോധമായി അറിയപ്പെടുന്ന impurity ഇല്ലാത്തത്, എങ്ങനെ ഉദിച്ചത്, വികസിച്ചു, ഈ വൈവിധ്യമാർന്ന ലോകത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവായി മാറി? നിശ്ചയമായും, മൂന്ന് തരത്തിലുള്ള ആകാശം (space) ഉണ്ട്: മനസ്സിന്റെ ആകാശം, ബോധത്തിന്റെ ആകാശം, മൂലഭൂതങ്ങളുടെ ആകാശം. ഇവ എല്ലായിടത്തും സാരമായാണ് നിലകൊള്ളുന്നത്; ശുദ്ധബോധത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ ഇവ അസ്തിത്വത്തിൽ ഏകത്വം നേടുന്നു. അകത്തും പുറത്തും ഉള്ളത്, അറിവും അസ്തിത്വവും വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്, എല്ലാ ജീവികളിലും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നത—that is called the space of consciousness (ബോധത്തിന്റെ ആകാശം). എല്ലാ ജീവികൾക്കും ഉപകാരമുള്ളത്, സൃഷ്ടാവായതും, കാലവും ചിന്തയും ആയി വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നതും, ഇതിൽ എല്ലാം വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നത—that is called the space of mind (മനസ്സിന്റെ ആകാശം). പത്ത് ദിശകളിലായി അറ്റം ഇല്ലാതെ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നതും, മൂലഭൂതങ്ങളുടെ സാരമായതും, കാറ്റ്, വെള്ളം തുടങ്ങിയവയുടെ അടിസ്ഥാനമായത—that is the elemental space (മൂലഭൂതങ്ങളുടെ ആകാശം). മനസ്സിന്റെ ആകാശവും മൂലഭൂതങ്ങളുടെ ആകാശവും, ബോധത്തിന്റെ ആകാശത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ ഉദിക്കുന്നു; ബോധം തന്നെ എല്ലാ ഫലങ്ങളുടെയും കാരണമാണ്, ദിവസം എല്ലാ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കും കാരണമാകുന്നതുപോലെ. "ഞാൻ ജഡമാണ്, ജഡമല്ല" എന്ന സംശയത്തിൽ അലയുന്ന മനസ്സ് അശുദ്ധമാണ്; ഈ മനസ്സാണ് ആകാശവും മറ്റു മൂലഭൂതങ്ങളും സൃഷ്ടിക്കുന്നത്. മൂന്നുതരം ആകാശത്തിന്റെ ആശയം, അകത്തുള്ള ബോധം ഉണരാത്തവർക്കുള്ള ഉപദേശത്തിനായി മാത്രം കല്പിച്ചിരിക്കുന്നു; ഉണർന്നവർക്കു വേണ്ടിയല്ല. ഏക പരമ ബ്രഹ്മം മാത്രമാണ്—ആത്മാവും, എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നതും, ഉണർന്നതും, ശുദ്ധവും, ശാശ്വതവും, വിഭജനം ഇല്ലാത്തതും. ദ്വൈത-അദ്വൈതത്തിന്റെ context-ൽ ഉള്ള വാക്കുകൾ, അജ്ഞാനികൾക്ക് മാത്രമാണ് ഉപദേശം നൽകുന്നത്; ഉണർന്നവർക്കു എങ്ങനെ വേണമെങ്കിലും അല്ല. രാമാ, ഉണരാത്തവർക്കുള്ള ബോധം നിലനിൽക്കുന്നവരെ ഞാൻ ഈ മൂന്ന് ആകാശം അർത്ഥമാക്കാൻ പഠിപ്പിക്കുന്നു. ആകാശം, മനസ്സിന്റെ ആകാശം, മറ്റു മൂലഭൂതങ്ങൾ—all arise from the tainted consciousness, മരുഭൂമിയിലെ ചൂടിൽ മായ illusions ഉദിക്കുന്നതുപോലെ. ബോധം അശുദ്ധമായ മനസ്സായി മാറുമ്പോൾ, മായ illusions നിറഞ്ഞ ലോകം സൃഷ്ടിക്കുന്നു, ഒരു മാജിഷ്യന്റെ കൃത്യപോലെ. ഈ അശുദ്ധ ബോധത്തിൽ നിന്നുള്ള മനസ്സിന്റെ സ്ഥിതി, അജ്ഞാനികൾക്ക് മാത്രം അനുഭവപ്പെടുന്നു; ഒരു പാവയിൽ വെള്ളി കാണുന്നതുപോലെ. bondage അജ്ഞാനത്തിൽ നിന്നാണ്, liberation ജ്ഞാനത്തിന്റെ ശക്തിയിലാണ്. പാപരഹിതനായവരേ, എവിടെയായാലും എങ്ങനെ മനസ്സ് ഉദിക്കാം, അതെന്തായാലും, അതിന്റെ മോചനത്തിനായി മനസ്സ് എന്നും പരിശ്രമിക്കുന്നു. ഒരു വലിയ, ശൂന്യവും, സമാധാനപരവും, ഭയാനകമായ വന്യം (wilderness) ഉണ്ട്, ആകാശത്തിൽ ചെറിയ ഒരു കോണും കാണില്ല. അവിടെ, ആയിരം കൈകളും കണ്ണുകളും ഉള്ള ഒരാളുണ്ട്, അതിന്റെ മനസ്സ് വളരെ അശാന്തവും ഭയാനകവും, രൂപം വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ആയിരം കൈകളിൽ പല club-കൾ പിടിച്ചു, സ്വന്തം പിറകിൽ അടിച്ചു, പിന്നെ താനാണ് താനിൽ നിന്ന് ഓടുന്നത്. സ്വന്തം ശക്തമായ അടികൾകൊണ്ട് താനെ തന്നെ അടിച്ചു, താനിൽ നിന്ന് ഓടുന്നു, ഭയാനകമായ മനസ്സ് നൂറ് മൈൽ ദൂരത്തിൽ ഓടുന്നു. അലയുന്നവൻ, അങ്ങ് അങ്ങ് ദൂരെ ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ക്ഷീണിച്ചും, സഹായം ഇല്ലാതെയും, കാലും കൈകളും തകര്ന്നും, വീഴുന്നു. സഹായം ഇല്ലാതെ, വേഗത്തിൽ ഒരു വലിയ, ഇരുണ്ട, അന്ധമായ കിണറ്റിൽ വീഴുന്നു, അതിന്റെ ആഴം കറുത്ത രാത്രിയുടെ ഇരുണ്ടതും അജ്ഞാനത്തിന്റെ അഹങ്കാരവും നിറഞ്ഞതും. ഏറെക്കാലം കഴിഞ്ഞ്, ആ അന്ധകിണറ്റിൽ നിന്ന് ഉയർന്ന്, വീണ്ടും താനെ താനെ അടിച്ചു, താനിൽ നിന്ന് ഓടുന്നു. കൂടുതൽ ദൂരെ പോയി, കറഞ്ഞ കാടിൽ (karanja bushes) കയറി, ത thorn-കൾ നിറഞ്ഞതിൽ, ഒരു വളയിലേയ്ക്ക് ചാടുന്ന വണ്ടുപോലെ. ആ കറഞ്ഞ കാടിൽ നിന്ന്, ഒരു നിമിഷം കൊണ്ടു പുറത്തു വന്നതും, താനെ താനെ അടിച്ചു, താനിൽ നിന്ന് ഓടുന്നു. വീണ്ടും ദൂരെ പോയി, ആ അന്ധകിണറ്റിൽ വീണ്ടും കയറി, വേഗത്തിൽ limbs disorder ആയി. കിണറ്റിൽ നിന്ന് ഉയർന്ന്, plantain grove-ലേക്ക് കയറി, വീണ്ടും താനെ താനെ അടിച്ചു, താനിൽ നിന്ന് ഓടുന്നു. കൂടുതൽ ദൂരെ പോയി, മനോഹരമായ plantain forest-ലേക്ക് കയറി, ചന്ദ്രകാന്തി പോലെ തണുപ്പുള്ളതും, ചിരിച്ചുപോൽ. ആ plantain forest-ൽ നിന്ന്, ഒരു നിമിഷം കൊണ്ടു പുറത്തു വന്നു, plantain forest-ൽ നിന്ന്, പ്രകാശമുള്ള karanja bushes-ലേക്ക് കയറി. karanja grove-ൽ നിന്ന് കിണറ്റിലേയ്ക്ക്, കിണറ്റിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു plantain grove-ലേക്ക്, കയറി, താനെ താനെ അടിച്ചു, താനിൽ തന്നെ നിലകൊള്ളുന്നു. അവന്റെ ഈ പ്രവൃത്തി ഞാൻ ശ്രദ്ധയോടെ നിരീക്ഷിച്ചു, അവനെ ശക്തിയായി പിടിച്ചു, ഒരു നിമിഷം ഉണർത്തി. "നീ ആരാണ്? ഇതെന്താണ്? എന്തിനാണ് ഇതൊക്കെ ചെയ്യുന്നത്? നിന്റെ പേര് എന്ത്, എന്താണ് ആഗ്രഹം? എന്തിനാണ് നീ അനാവശ്യമായി ഈ അജ്ഞാനത്തിൽ അലയുന്നത്?" എന്ന് ചോദിച്ചു. അവൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: "ഞാൻ ആരും അല്ല, ഇതൊന്നും അല്ല; സജ്ജനേ, ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്യുന്നില്ല." "നീ എന്നെ കാണിച്ചു; നീ എന്റെ ശത്രുവാണ്, ശത്രുക്കളെ ജയിച്ചവനേ. നീ എന്നെ കണ്ടു, ഞാൻ നഷ്ടപ്പെട്ടു, ദുഃഖത്തിനും സന്തോഷത്തിനും." അങ്ങനെ പറഞ്ഞവൻ, തന്റെ limbs നോക്കി, നില്ക്കുന്നു; ദുഃഖിതനായി, ഉരുവിൽ വലിയ ശബ്ദത്തിൽ കരയുന്നു, മേഘം ഭൂമിയിൽ മഴ പെയ്യുന്നപോലെ. ഒരു നിമിഷം കൊണ്ടു കരച്ചിൽ അവസാനിച്ചു; limbs നോക്കി, whiteness (ശുദ്ധത) ചന്ദ്രൻ കിരണങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കുന്നപോലെ ഉപേക്ഷിച്ചു. പിന്നെ, ഒരു ചിരി പൊട്ടിച്ച്, അവൻ മുന്നിൽ gradual ആയി limbs ഒന്ന് ഒന്ന് എല്ലാ ദിശയിലും ഉപേക്ഷിച്ചു. ആദ്യം, തല വീണു, അതി ഭയാനകമായത്; പിന്നെ കൈകൾ, അതിനുശേഷം ചാതി, പിന്നെ വയറു. ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട്, ആ മനുഷ്യനും limbs-ഉം, എല്ലാ confusion-ഉം, പൂർണ്ണമായും അപ്രത്യക്ഷമാക്കി; ഒരു സ്വപ്നം ഉണർന്നപ്പോൾ അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നതുപോലെ. ഇതാ, മനസ്സിന്റെ അജ്ഞാനവും, bondage-ഉം, liberation-ഉം, ബോധത്തിന്റെ ഈ കഥയിലൂടെയാണ് വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്.