ഈ ലോകത്തിൽ ജീവിക്കുന്ന Bramhanേ, മനസ്സാണ് ശരീരത്തിന് ഈ ദീപ്തമായ മറചൂട് നൽകുന്നത്; അതെ, സൂര്യന്റെ ഉഗ്രമായ ചൂട് പ്രകാശത്തിന്റെ ഒരു വസ്ത്രം തീർക്കുന്നതുപോലെ, മനസ്സും അതിന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ ഉറച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ഈ ശരീരത്തിന്റെ രൂപം സ്വീകരിക്കുന്നു. ഞാൻ ചിന്തിക്കുന്നു, ഈ ലോകത്തിൽ വിവിധ രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നത് മനസ്സാണ് — ഒരിക്കൽ മനുഷ്യനായി, മറ്റൊരു സമയത്ത് ദേവതയായി. കഴിഞ്ഞാൽ, അതെ, ഒരിക്കൽ മനസ്സ Demonanായി തെളിയുന്നു, മറ്റൊരു സമയത്ത് Yakshanായി ഉയരുന്നു; ചിലപ്പോഴൊക്കെ Gandharvanായി, മറ്റെപ്പോഴോ Kinnarയെന്ന രൂപം സ്വീകരിക്കുന്നു. മനസ്സാണ് കാടുകൾ, പർവതങ്ങൾ, നഗരങ്ങൾ, ഗ്രാമങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ അനേകം രൂപങ്ങളിൽ വ്യാപിക്കുന്നു. ശരീരങ്ങളുടെ ഈ കൂട്ടം പുല്ല്, മരം, പൊടി പോലെയാണ്; ഇതിനെ കുറിച്ച് അന്വേഷിക്കാൻ എന്താണ് വേണ്ടത്? മനസ്സാണ് അന്വേഷിക്കേണ്ടത്. അതിനാൽ, ഞാൻ ചിന്തിക്കുന്നു, ഈ ലോകത്തിലെ അനന്ത വൈവിധ്യമുള്ളതെല്ലാം മനസ്സിന്റെ ലീലയാണ്; അതിന് പുറമെ ഉന്നത ആത്മാവാണ് മാത്രം നിലനിൽക്കുന്നത്. ആത്മാവ് എല്ലാ അവസ്ഥകളെയും അതിജീവിക്കുന്നു, എല്ലാം വ്യാപിക്കുന്നു, എല്ലാം പിന്താങ്ങുന്നു; അതിന്റെ കൃപയാൽ മനസ്സാണ് ലോകത്തിൽ ഓടുകയും ചാടുകയും ചെയ്യുന്നത്. അതിനാൽ, ശരീരത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കാനും കാരണമാകാനും മനസ്സാണ്; അതാണ് ജനനം, മരണം എന്നിവയുള്ളത്, കാരണം ഈ ഗുണങ്ങൾ ആത്മാവിന് ഉണ്ടല്ല. ഈ അന്വേഷണത്തിലൂടെ മനസ്സിന് ലയമുണ്ടാകും; അതിന്റെ ലയത്തിൽ പരമമായ ഗുണം ഉദിക്കും. മനസ്സെന്നത് ക്ഷീണിക്കുമ്പോൾ, ദോഷകരമായ പ്രേരണകളാൽ പ്രവർത്തനം ഉല്ലാസമാകാതിരിക്കുക, അപ്പോൾ ജീവി മോചിതനാവുന്നു, വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകില്ല. മഹാനായവരേ, മനുഷ്യരിൽ മൂന്നു Births ഉണ്ട് എന്ന് നിങ്ങൾ പറഞ്ഞത്, അതിന്റെ പ്രധാന കാരണമായ മനസ്സാണ് — അതാണ് സത്തയും അസത്തും ഉള്ളത്. മനസ്സെന്നു വിളിക്കുന്ന ഈ ശുദ്ധബോധം, കലുഷതകളില്ലാത്തത്, എങ്ങനെ ഉരുത്തിരിഞ്ഞു, വ്യാപിച്ചു, ഈ വൈവിധ്യമുള്ള ലോകത്തിന് സ്രഷ്ടാവായി? അതെ, മൂന്ന് തരത്തിലുള്ള ആകാശങ്ങൾ ഉണ്ട്: മനസ്സിന്റെ ആകാശം, ബോധത്തിന്റെ ആകാശം, മൂന്നു, ഭൗതിക ആകാശം. ഇവയെല്ലാം എല്ലായിടത്തും സാധാരണമാണ്; ശുദ്ധബോധത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ അവ ഏകതയിൽ എത്തുന്നു. അകത്തും പുറത്തും, അറിയുന്നതും, സത്തയെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നതും, എല്ലാം വ്യാപിക്കുന്നതും — ഇതാണ് ബോധത്തിന്റെ ആകാശം. എല്ലാ ജീവികൾക്കും പ്രയോജനകരമായതും, സ്രഷ്ടാവും, കാലവും ചിന്തയും വിഭജിക്കുന്നതും, എല്ലാം വ്യാപിപ്പിക്കുന്നതും — മനസ്സിന്റെ ആകാശം. പത്ത് ദിശകളിലേയ്ക്കും തുടർച്ചയായ രൂപമുള്ളതും, ഭൗതിക ഘടകങ്ങളുടെയും സാരമായതും, കാറ്റ്, വെള്ളം തുടങ്ങിയവയുടെ അടിസ്ഥാനമായതും — ഭൗതിക ആകാശം. മനസ്സിന്റെ ആകാശവും ഭൗതിക ആകാശവും ബോധത്തിന്റെ ആകാശത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ ഉരുത്തിരിയുന്നു; ബോധമാണ് എല്ലാ ഫലങ്ങൾക്കും കാരണമാകുന്നത്, ദിവസമാണ് എല്ലാ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കും കാരണമാകുന്നതുപോലെ. ‘ഞാൻ ജഡമാണോ, അല്ലയോ?’ എന്ന സംശയത്തോടെ ചിന്തിക്കുന്ന മനസ്സാണ് അശുദ്ധം; ഈ മനസ്സാണ് ആകാശവും മറ്റു ഘടകങ്ങളും ഉരുത്തിരിയിക്കുന്നത്. ഈ മൂന്നുതരത്തിലുള്ള ആകാശം എന്ന ധാരണ, അകത്തുള്ള ആത്മാവ് ഉണരാത്തവർക്കുള്ള പഠനത്തിനായാണ്; ഉണർന്നവർക്കുള്ളതല്ല. ഒന്നായ ഉന്നത Bramhanാണ് എല്ലാം; അതെല്ലാം വ്യാപിക്കുന്നു, ഉണർന്നതും, ശുദ്ധവും, ശാശ്വതവും, വിഭജനം ഇല്ലാത്തതും. ദ്വൈത-അത്വൈത ധാരണകൾ അടങ്ങിയ വാക്കുകൾ, അജ്ഞാനികൾക്കുള്ള പഠനത്തിനായി മാത്രം, ഉണർന്നവർക്കുള്ളതല്ല. Ramാ, ഉണരാത്തവരെ മനസ്സിലാക്കാൻ മാത്രമാണ് ഈ മൂന്നുതരത്തിലുള്ള ആകാശം എന്ന ധാരണ ഞാൻ പഠിപ്പിക്കുന്നത്. ആകാശവും, മനസ്സിന്റെ ആകാശവും, മറ്റുള്ളവയും, കലുഷിതമായ ബോധത്തിൽ നിന്നാണ് ഉരുത്തിരിയുന്നത്, മരുഭൂമിയിലെ ചൂടിൽ മായാജലങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നതുപോലെ. ശരിയായതിൽ, ബോധം അശുദ്ധമായ മനസ്സായി മാറുമ്പോൾ, മായാജാലം പോലെയുള്ള ലോകങ്ങൾ ഉരുത്തിരിയുന്നു, കുഴപ്പം നിറഞ്ഞത്. അശുദ്ധ ബോധത്തിൽ നിന്നുള്ള മനസ്സിന്റെ അവസ്ഥ, അറിവില്ലാത്തവർക്ക് മാത്രം കാണപ്പെടുന്നു — പാളത്തിൽ വെള്ളി കാണുന്ന അജ്ഞാനികൾ പോലെ; ഇവിടെയുള്ള ബന്ധനം അജ്ഞാനത്തിൽ നിന്ന്, മോക്ഷം ജ്ഞാനത്തിന്റെ ശക്തിയിൽ നിന്നാണ്. പാപമില്ലാത്തവരേ, എവിടെയോ, എങ്ങിനെയോ, എങ്ങിനെയായാലും, മനസ്സിന് ജനനം ഉണ്ടായാൽ അതെപ്പോഴും സ്വതന്ത്രതയ്ക്കായി പരിശ്രമിക്കുന്നു. വിപുലമായ, ശൂന്യമായ, സമാധാനപരമായ, ഭയാനകമായ കാട്ട് ഉണ്ട്, ആകാശത്തിൽ ചെറിയൊരു കോണും കാണില്ല. അവിടെ, ആയിരം കൈകളും കണ്ണുകളും ഉള്ള ഒരു മനുഷ്യൻ ഉണ്ട്; അതിന്റെ മനസ്സു വളരെ ഉല്ലാസവും ഭയാനകവുമാണ്, രൂപം ദൂരം വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ആയിരം കൈകളാൽ, അവൻ പല Clubകൾ പിടിച്ചു, സ്വന്തം പിൻഭാഗം അടിക്കുന്നു, പിന്നെ സ്വയം നിന്ന് ഓടുന്നു. ശക്തമായ അടികൾകൊണ്ട്, സ്വയം അടിച്ചുകൊണ്ട്, സ്വയം നിന്ന് ഓടുന്നു, ഭയാനകമായ മനസ്സു നൂറുകണക്കിന് മൈൽ ദൂരത്തേക്ക് ഓടുന്നു. അവൻ അങ്ങ് അങ്ങോട്ട് ഓടിക്കൊണ്ട്, കരഞ്ഞുകൊണ്ട്, ദൂരം ഓടുന്നു, ക്ഷീണിതനായി, സഹായമില്ലാതെ, കാലും കൈയും തകർന്നു, അവൻ വീഴുന്നു. സഹായമില്ലാതെ, അവൻ വേഗത്തിൽ വലിയ, ഇരുണ്ട, കുരുടായ കിണറ്റിൽ വീഴുന്നു, അതിന്റെ ആഴങ്ങൾ കറുത്ത രാത്രിയുടെ ഇരുണ്ടതിലും അഹങ്കാരത്തിന്റെ അജ്ഞാനത്തിലും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. നാളുകൾക്കു ശേഷം, അവൻ ആ കുരുട കിണറ്റിൽ നിന്ന് ഉയർന്നു വരുന്നു, വീണ്ടും, സ്വയം അടിച്ചുകൊണ്ട്, സ്വയം നിന്ന് ഓടുന്നു. പിന്നെ, അകത്തേക്ക് പോയി, അവൻ കറഞ്ഞ Bushകളുടെ കാടിൽ കടന്നു, കുരു നിറഞ്ഞതും, പുഴു തീയിൽ കയറുന്ന Grasshopperപോലും. ആ കറഞ്ഞ കാടിൽ നിന്ന്, അവൻ ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് പുറത്തു വരുന്നു, വീണ്ടും, സ്വയം അടിച്ചുകൊണ്ട്, സ്വയം നിന്ന് ഓടുന്നു. വീണ്ടും ദൂരത്ത് പോയി, ആ കുരുട മനുഷ്യൻ വീണ്ടും അതേ കുരുട കിണറ്റിൽ കയറി, വേഗത്തിൽ അവന്റെ കൈകാലുകൾ കുഴപ്പത്തിൽ. കുരുട കിണറ്റിൽ നിന്ന് ഉയർന്നു, അവൻ Plantain കാടിൽ കയറി, വീണ്ടും, സ്വയം അടിച്ചുകൊണ്ട്, സ്വയം നിന്ന് ഓടുന്നു. വീണ്ടും അകത്തേക്ക് പോയി, ചിരിച്ചുപോലും, ചന്ദ്രനിരകളുടെ തണുപ്പുള്ള, മനോഹരമായ Plantain കാടിൽ കയറി. അവൻ ആ Plantain കclusterയിൽ നിന്ന് വീണ്ടും ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് പുറത്തു വരുന്നു, Plantain കാടിൽ നിന്ന്, പ്രകാശമുള്ള കറഞ്ഞ Bushകളുടെ കാടിൽ കടന്നു.