നന്മയുള്ളവരുടെ സൗഹൃദം ഒറ്റത്തവണയുള്ള കൂടിക്കാഴ്ചയിലൂടെ വളരുന്നു; അതിനാൽ ഞങ്ങളുടെ അഭ്യർത്ഥന തള്ളി നിൽക്കരുത് എന്നിങ്ങനെ രാജാവിനെ അഭ്യർത്ഥിച്ചു. “സുന്ദരവും ആകർഷകവുമായ, വിനയമുള്ള ഭാഗ്യത്തോടെ അലങ്കരിച്ച രൂപം ധരിച്ച്, മഹാനായവൻ, ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലേക്ക് വരിക; അവിടെ, ഇഷ്ടമുള്ളതുപോലെ താമസിക്കൂ,” എന്ന് രാജാവ് പറഞ്ഞു. “നിഷ്പാപനായവൻ, നീ സാദാ സ്ത്രീയുടെ രൂപം സ്വീകരിച്ചവളെ ഭക്ഷണം നൽകാൻ കഴിയും; എന്നാൽ, ഞാൻ ഒരു പിശാചിയായ സ്ത്രീയുടെ രൂപം സ്വീകരിച്ചിട്ടുള്ളതിൽ എങ്ങനെ എന്റെ തൃപ്തി പൂർത്തിയാക്കുന്നു?” എന്ന ചോദ്യം അവൾ ഉന്നയിച്ചു. “എനിക്ക് മാംസമാണ് ഭക്ഷണമായി വേണ്ടത്; സാധാരണ ജനങ്ങളുടെ ഭക്ഷണങ്ങൾ എനിക്ക് തൃപ്തി നൽകില്ല. ഈ സ്വഭാവം ആദി മുതൽ സൃഷ്ടിയുടെ അവസാനം വരെ നിലനിൽക്കുന്നു,” അവൾ പറഞ്ഞു. “സ്വർണ്ണമാലകളാൽ അലങ്കരിച്ച്, സ്ത്രീയുടെ രൂപത്തിൽ, എന്റെ വീട്ടിൽ കുറേ ദിവസം താമസിക്കൂ, നിഷ്പാപയായവളെ, ഞാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവരെ,” രാജാവ് ആവശ്യം പറഞ്ഞു. “അതിനുശേഷം, ജില്ലകളിൽ നിന്ന് ശിക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന നൂറുകണക്കിന് കള്ളന്മാരെ ഞാൻ ശേഖരിച്ച്, ഉത്തമമായ ഭക്ഷണമായി നിന്നെ നൽകി.” “നിന്റെ മനോഹരമായ രൂപം ഉപേക്ഷിച്ച്, പിശാച് രൂപം സ്വീകരിച്ച്, ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ട നൂറുകണക്കിന് മനുഷ്യരെ നീ എടുത്തു.” “അവരെ ഹിമാലയത്തിന്റെ കുന്നിൻ മുകളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി, അവിടെ ഇഷ്ടമുള്ളപോലെ ഭക്ഷിക്കൂ; വലിയ ഭക്ഷണക്കാരുടെ തനിക്കൊന്നായി ഭക്ഷണം സന്തോഷകരമാണ്.” “നീ ഉറക്കം ഉപേക്ഷിച്ച്, വീണ്ടും ധ്യാനത്തിൽ ലയിച്ചുപോയി; ധ്യാനം അവസാനിച്ചപ്പോൾ, മറ്റൊരു സമയത്ത് വീണ്ടും തിരികെ വന്നു.” “നീ മറ്റൊരു ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടവരെ കൊണ്ടുവരും; അതിക്രമം ധർമ്മമല്ലെങ്കിലും, നിന്റെ തന്നെ കടമയാൽ, അതിക്രമം മഹാ ദയയോട് സമമാണ്.” “നിന്റെ ധ്യാനത്തിൽ വിശ്രമം വന്നപ്പോൾ, നീ എന്നെ വീണ്ടും കാണും; കപടന്മാരുടെ ഇടയിലും, ഒരിക്കൽ സ്ഥാപിച്ച സൗഹൃദം മായുന്നില്ല.” “നീ പറഞ്ഞത് യുക്തമായതാണ്, രാജാവേ; ഞാൻ അങ്ങനെ ചെയ്യാം, സുഹൃത്തേ. സൗഹൃദം കൊണ്ടു പ്രവർത്തിക്കുന്നവന്റെ വാക്കുകൾ ആരാണ് സ്വീകരിക്കാത്തത്?” എന്നിങ്ങനെ അവൾ സമ്മതിച്ചുപറഞ്ഞു. അങ്ങനെ, ആ രാക്ഷസി, അലങ്കാരങ്ങൾ ധരിച്ച്, മനോഹരമായ രൂപത്തിൽ, മാലകളും കങ്കണങ്ങളും കമർബന്ദങ്ങളുമായി, അവിടെ നിലകൊണ്ടു. “രാജാവേ, നമുക്കു പോകാം,” എന്ന് പറഞ്ഞ്, അവൾ രാജാവിനെയും മന്ത്രിയെയും കൂട്ടി പുറപ്പെട്ടു; ആ രണ്ട് പേർ മുന്നോട്ട് നടന്നു, അവൾ പിന്നിൽ, രാത്രി മുഴുവൻ യാത്ര ചെയ്തു. അവരുടെയുടെ രാജധാനിയിൽ എത്തി, ആ രാത്രി അവർക്കൊപ്പം ആകർഷകമായ ഒരു മുറിയിൽ സ്നേഹപൂർവം സംസാരിച്ച് ചെലവഴിച്ചു. പുലർകാലത്ത്, രാക്ഷസി ആന്തരികവാസത്തിൽ രാജധാനിയിലെ സ്ത്രീകളുമായി ഇടപഴകി; രാജാവും മന്ത്രിയും തങ്ങളുടെ കാര്യങ്ങളിൽ തിരിച്ചു. അതിനുശേഷം, ആറു ദിവസത്തിനുള്ളിൽ, രാജാവ് മറ്റു രാജധാനികളിൽ നിന്നും തന്റെ കീഴിലുള്ളവരിൽ നിന്നുമുള്ള ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ട തടവുകാരെ ശേഖരിച്ചു. അവൾക്ക് മൂന്ന് ആയിരം ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ട തടവുകാരെ നൽകി; രാത്രിയിൽ, അവൾ ഭയാനകമായ കറുത്ത രാക്ഷസി ആയി മാറി. ആ ആയിരക്കണക്കിന് തടവുകാരെ അവൾ കൈകളുടെ വളയത്തിൽ പിടിച്ചു, മഴയുടെ തുള്ളികൾ മേഘം ചുരുളിൽ പിടിക്കുന്നതുപോലെ. രാജാവിനോട് വിട പറഞ്ഞു, അവൾ അതേ ഹിമാലയത്തിന്റെ കുന്നിൻ മുകളിലേക്ക് പോയി; ഒരു ദരിദ്ര സ്ത്രീ പൊന്നു കണ്ടെത്തിയ ശേഷം വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നതുപോലെ, ഭയാനകമായ ശരീരത്തോടെയും. അവിടെ, അവൾ തന്റെ വിശപ്പു തീർത്തു, രണ്ടു ദിവസം സുഖമായി ഉറങ്ങി, ഉണർന്നപ്പോൾ സുതാര്യവും ഉല്ലാസവും വീണ്ടും ഗഹനധ്യാനത്തിൽ ലയിച്ചു. അഞ്ചു വർഷം, അല്ലെങ്കിൽ മൂന്നു വർഷം കഴിഞ്ഞ്, അവൾ ആ ധ്യാനാവസ്ഥയിൽ നിന്നും ഉണർന്ന്, രാജാവിന്റെ സഭയിൽ പോയി, അവിടെ ആദരിക്കപ്പെട്ടു. അവിടെ, വിശ്വാസപൂർവം സംഭാഷണം നടത്തിയ ശേഷം, ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടവരെ എടുത്തു, സ്വന്തം വാസസ്ഥലത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു. ഇന്നും, ആ പിശാചി, ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ മോചിതയായി, അതേ കാട്ടിൽ, അതേ കുന്നിൽ, എല്ലാ ധ്യാനലയങ്ങളിൽ നിന്ന് മുക്തമായ മനസ്സോടെ തുടരുന്നു. ആ രാജാവ് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച് സമാധാനം നേടുമ്പോൾ, അവൾ ആ രാജാവിന്റെ സൗഹൃദത്തിൽ ദീർഘകാലം ഭക്ഷണം ആസ്വദിച്ചു. കിരാത പ്രദേശത്തുള്ള എല്ലാ രാജാക്കളുമായി അവൾ ഉന്നത സൗഹൃദം സ്ഥാപിച്ചു. അവിടെ, യോഗശക്തി നേടിയ ആ പിശാചി, എല്ലാ വലിയ ദുരന്തങ്ങളും, ഭൂതഭയങ്ങൾ, രോഗങ്ങൾ എന്നിവ നീക്കുന്നു. വർഷങ്ങളോളം അവൾ ധ്യാനം ഉപേക്ഷിച്ചില്ല; അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ, സമ്പന്നമായി ശേഖരിച്ച യാഗഭക്ഷ്യങ്ങൾ അവൾ ഭക്ഷിച്ചു. ഇന്നും, യാഗത്തിനായി നൽകേണ്ടവരെ രാജാവ് അവിടെ അവൾക്കായി സമർപ്പിക്കുന്നു; സൗഹൃദത്തിന്റെ അടയാളമായി, ആരാണ് ഉറച്ച മനസ്സില്ലാത്തത്? അവൾ കിരാതവർക്ക് ഇടയിൽ ധ്യാനത്തിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്നു; ദീർഘകാലം പുറത്തു വരാതെ, ജനങ്ങളുടെ ദോഷങ്ങൾ ശാന്തമാക്കുന്നു. ആ ദേവി, കന്ദരാ എന്ന പേരിൽ, മംഗലേതരാ എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്നു, നഗരത്തിലെ ആഴത്തിലുള്ള ഗുഹയിൽ വലിയ ആദരത്തോടെ സ്ഥാപിതയാകുന്നു. അതിനുശേഷം, അവിടെ ഭരിക്കുന്ന എല്ലാ രാജാക്കന്മാർ തന്നെ കന്ദരാദേവിയെ സ്ഥാപിക്കുന്നു. കന്ദരാ സ്ഥാപനം നടത്താത്ത താഴ്ന്ന രാജാവിനെ, അവന്റെ പ്രജകൾ അനേകം ദുരന്തങ്ങൾ കൊണ്ടു നശിപ്പിക്കുന്നു. അവളെ പൂജിച്ചാൽ, അവിടുത്തെ ജനങ്ങൾ ആഗ്രഹിച്ച ഫലം നേടുന്നു; അവളുടെ പൂജയെ അവഗണിച്ചാൽ, സ്വഭാവം കൊണ്ടു, ദുർഭാഗ്യം വരുന്നു. ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടവർക്കായി യഥാസമയം പൂജകൾ നടത്തി, ദേവി രൂപത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നു; മനസ്സിൽ വസിക്കുന്ന ഫലങ്ങൾ അവൾ നൽകുന്നു. ആ ദേവി, ദീർഘകാലം ആദരിക്കപ്പെട്ട, കാട്ടുകാരുടെ വാസസ്ഥാനം, പരമജ്ഞാനമുള്ള, ലോകങ്ങൾക്കു മംഗലമുണ്ടാക്കുന്നു; നശനത്തിനായുള്ള ആ വലിയ കൂട്ടങ്ങളെ അവൾ ഭക്ഷിക്കുന്നു; അവൾ ഇവിടെ ജയിക്കുന്നു. ഈ നിഷ്പാപമായ കഥ, പിശാചിയായ കർക്കതിയെക്കുറിച്ച്, യഥാക്രമത്തിൽ സംഭവിച്ചതുപോലെ ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. “പ്രഭുവേ, ഹിമാലയത്തിലെ ഗുഹകളിൽ പറയുന്ന ആ കറുത്ത പിശാചി എങ്ങനെ കർക്കതി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു എന്ന് ദയവായി വിശദമായി പറയൂ.” പിശാചികളുടെ അനേകം വംശങ്ങൾ ഉണ്ട്; അവയിൽ കറുപ്പ്, വെളുപ്പ്, പച്ച, ദീപ്തമായവയുണ്ട്. കർക്കട എന്ന ഒരു പിശാചി ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിന്റെ രൂപം ചെമ്മീൻപോലായിരുന്നു; അവനിൽ നിന്നാണ് കറുത്ത, കർക്കതി എന്ന പേരിൽ, ചെമ്മീൻ രൂപമുള്ള അവൾ ജനിച്ചത്.