അമ്മയെ, ഞാന് ആദ്യമായി ഈ സ്ഥലത്ത് എത്തിയത് എങ്ങനെ എന്നതും വഴിയില് എന്നെ സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങളും ഞാനെന്തെല്ലാം കണ്ടുവെന്നും ദയവായി പറയാമോ എന്ന് ചോദിച്ചു. അതിന് അവള് മറുപടി പറഞ്ഞു: "ദേവി, ആ സ്ഥലത്ത് എനിക്ക് അപ്പോള് അതീവ ക്ഷീണം വന്നു; കാലാന്ത്യത്തിന്റെ അഗ്നിയില് ചുറ്റപ്പെട്ട് ക്ഷീണിച്ച ചന്ദ്രക്കലപോലെയായി ഞാന് അവിടെയായിരുന്നു. എനിക്ക് സന്തോഷകരമായതോ ദു:ഖകരമായതോ ഒന്നും അറിയാന് കഴിഞ്ഞില്ല; പിഴുങ്ങുന്ന കണ്മലര്ക്കടലില് കണ്ണടച്ച് ഞാന് അശൂന്യമായ അവസ്ഥയിലായിരുന്നു. അങ്ങനെ ആ മരണസമാനമായ ബോധരഹിതാവസ്ഥയ്ക്ക് അവസാനം വന്നപ്പോള്, പരമേശ്വരിയായ ദേവിയേ, ഞാന് കണ്ടു—പെട്ടെന്ന് ഞാന് ഉയർന്ന് ആകാശവ്യോമത്തിലേക്ക് പാറി. ഭൂതങ്ങളുടേയും തത്വങ്ങളുടേയും വ്യോമത്തില് വാതായനത്തില് കയറിയതുപോലെ, സുഗന്ധം ഒഴുകുന്നതുപോലെ, ഞാന് ഈ ആലയത്തിലേക്ക് എത്തിക്കപ്പെട്ടു. ഇവിടെ ഞാന് കാണുന്നത്, അതിന്റെ ഉടമയാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, വിളക്കുകൾ കൊണ്ട് പ്രകാശിക്കുന്ന, ഒറ്റപ്പെട്ട് മനോഹരമായ കിടക്കയോടുകൂടിയ ഒരു ഭവനം. അവിടെ ഞാന് എന്റെ ഭര്ത്താവായ വിദൂരഥനെ കാണുന്നു; പൂക്കളാല് പരിരക്ഷിക്കപ്പെട്ട ദേഹത്തോടെ, പൂന്തോട്ടത്തിലെ തേന്പോലെ കിടക്കുന്നു. യുദ്ധത്തിന്റെ ഉഷ്മാവിൽ ക്ഷീണിച്ച അദ്ദേഹം ആഴമായി ഉറങ്ങുകയാണ്; അതുകൊണ്ട്, ദേവതകളുടെ രാജ്ഞിയേ, ഞാന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉറക്കം തടയാന് ശ്രമിച്ചില്ല. പിന്നെ, ദേവി ഈ സ്ഥലത്ത് എത്തിയപ്പോള്, ഞാനനുഭവിച്ചിട്ടുള്ളത് എല്ലാം ദയയോടെ നിങ്ങള്ക്ക് വിശദീകരിച്ചു. ഹംസകളെപ്പോലെ സുന്ദരമായ കണ്മുനകളോടുകൂടിയ ദേവിമാരെ, നാം രാജാവിനെ ഈ ശവക്കിടക്കയില്നിന്ന് ഉണര്ത്താം എന്ന് അവള് പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അവള് തന്റെ പ്രാണശക്തിയെ ഒരു താമരപ്പൂക്കളിന്റെ സുഗന്ധം വിടരുന്നതുപോലെ വിടുതല് ചെയ്തു; ആ പ്രാണശക്തി ഒരു കാറ്റുപോലെ രാജാവിന്റെ മൂക്കിലൂടെ കടന്നു. അവളുടേതായ അനേകം വാസനകളെക്കൊണ്ട് സമുദ്രം രത്നങ്ങളെ സൂക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ, ആ പ്രാണന് കാറ്റ് പോലെ മൂക്കിലെ ദ്വാരത്തിലൂടെ അതിവേഗം കടന്നു. അകത്തുള്ള ജീവശക്തിയുടെ പ്രകാശം അവന്റെ മുഖത്ത് തെളിഞ്ഞു; വെള്ളത്തില് ഒരു താമരയുടെ പ്രതിബിംബം മറ്റൊരു താമരയെ കയറുന്നതുപോലെ. ക്രമേണ അവന്റെ അവയവങ്ങള് എല്ലാം ഭൂമിയിലെ പൂക്കളെപ്പോലോ മലകളിലെ വള്ളികള് പരന്നതുപോലോ മനോഹരമായി തെളിഞ്ഞു. പിന്നെ അവന് പൂർണ്ണചന്ദ്രനുപോലെ മഹാതേജസ്സോടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; അവന്റെ മുഖം ചന്ദ്രികപോലെ പ്രകാശം പകർന്നു ആ ഭവനം പ്രകാശമാക്കി. അവന് തന്റെ ദേഹഭാഗങ്ങള് വസന്തത്തിലെ പുതുപ്പിടിയില്പോലുള്ള സുവര്ണ്ണപ്രഭയോടെ വിരിച്ചുവച്ചു. അവന് കണ്ണുകള് തുറന്നു; അവ ശുദ്ധപ്രകാശത്തിന്റെ ഉറവയായിരുന്നു, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും ലോകത്തെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ മനോഹരമായത്. അവന് ദേഹപ്രഭയോടെ എഴുന്നേറ്റു, വിംധ്യപർവ്വതം വളരുന്നതുപോലെ, പിന്നെ ചോദിച്ചു: "ഇവിടെ ഈ പ്രകാശമുള്ള ഭവനത്തില് ആരാണ് നില്ക്കുന്നത്?" അപ്പോള് അവന്റെ മുമ്പില് 'ക്രീഡയുടെ ദ്വന്ദ്വം' പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; "ആജ്ഞാപിക്കണമേ" എന്ന് പറഞ്ഞു.