രാത്രിയുടെ ഇരുണ്ട കാഴ്ചയിൽ അമ്മയും അപ്പനും ഇല്ലാതെ കുട്ടികൾ വഴികളിൽ അലഞ്ഞ് നടന്നു, മതിലുകൾ തകർന്നു വീണതിന്റെ ആഘാതത്തിൽ അവർ അടിയന്തരമായി പരുക്കേറ്റു, നശിച്ചു പോയി. അകന്നു പോയ അന്ധന്മാർ ആനകളെ ഭയപ്പെടുത്തുകയും, ആനകൾ യുദ്ധത്തിന്റെ നടുവിൽ കനത്ത ചിതലും ചൂടുള്ള കറുപ്പും താങ്ങിക്കൊണ്ട് കഠിനമായ അരിപ്പ് മുഴക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു കല്ല്, വാളിന്റെ അറ്റംകൊണ്ട് വിഭജിക്കപ്പെട്ട്, ഒരാളുടെ ഭുജത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുമ്പോൾ, യന്ത്രത്തിൽ നിന്നുള്ള ഇടിമിന്നൽപോലെ അതു താഴെ വീണു. കാളകൾ, കുതിരകൾ, മാടുകൾ, ഒട്ടകങ്ങൾ, നായകൾ, കുരങ്ങുകൾ—ഇവയെല്ലാം വഴികൾ തടഞ്ഞ് യുദ്ധം ആരംഭിച്ചവരുടെ ഇടയിൽ, ഈ യുദ്ധം എത്ര ഭയാനകമാണ്! ചുരുണ്ട വസ്ത്രങ്ങൾ കത്തുന്നതിന്റെ ശബ്ദം, തീയുടെ കാറ്റ്, സ്ത്രീകളുടെ നിലവിളി—അവരെ നിലംപൊടിയിൽ അലങ്കരിച്ചവരായതുപോലെ പുറത്തേക്കു പോകുന്നു. സ്ത്രീകളുടെ ദീർഘമായ മുടിയിൽ തീയുടെ നാവുകൾ ചുറ്റുമ്പോൾ, അവ ശോകമരത്തിന്റെ പൂക്കളെപ്പോലെയും, ആനകൾ പാമ്പുകളുമായി കളിക്കുന്നതുപോലെയും തോന്നുന്നു. നാരുകൾക്കു മീതെ വിശ്രമിക്കുന്ന തീയുടെ അഗ്നി, doe-eyed സ്ത്രീകളുടെ കൺ eyelashes വരെ എത്തുന്നു. തീയിൽ കത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും, ഒരാൾ തന്റെ ഭാര്യയെ വിട്ടുപോകുന്നില്ല; ജീവികളുടെ സ്നേഹബന്ധങ്ങൾ എത്ര ബദ്ധമായിരിക്കുന്നു! ആനയോ, ഉണർന്ന്, തീപിടിച്ച മരങ്ങൾ തകർത്ത്, already ഉണങ്ങിയ താമരകളുള്ള കുളത്തിൽ തുമ്പ് ചുറ്റുന്നു. പുക, മേഘങ്ങളിലേക്ക് ഉയർന്ന്, അതിന്റെ ചലിക്കുന്ന കിരണങ്ങൾ കൊണ്ട് തീപിടിച്ച അമ്പുകൾ മഴപോലെ വീഴുന്നു. പുക, ചിതലുകൾ നിറഞ്ഞു, ആകാശത്തിൽ ചുറ്റി ചുറ്റി, ആകാശത്തിലെ രത്നകൂമ്പാരമെന്നപോലെ നിലനിൽക്കുന്നു. ആകാശം, തീയുടെ കിരീടങ്ങളുടെ പ്രകാശത്തിൽ, മങ്ങിയ നിറത്തിൽ, saffron markings കൊണ്ട്, മരണത്തിന്റെ ഉത്സവം പോലെ destruction-ന്റെ അടയാളമായി തെളിഞ്ഞു. ഈ വൈരാഗ്യം എത്ര ഭയാനകവും അന്യായവുമാണ്; ധർമ്മമില്ലാത്ത ഈ യുദ്ധത്തിൽ, മഹാരാജാക്കന്മാരും ശക്തരായ യോദ്ധാക്കളാൽ വധിക്കപ്പെടുന്നു. പുഷ്പമാലകളും ആഭരണങ്ങളും ഇഴഞ്ഞു, പൂക്കൾ ചിതറുകയും, രാജപഥങ്ങളിൽ ഒരിക്കൽ അലങ്കരിച്ച സ്ത്രീകൾ, വസ്ത്രങ്ങൾ പകുതിയായി കത്തുകയും, അവളുടെ നെഞ്ചും കുഴലും ചിതലിൽ മൂടപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അവരുടെ കമർ, വസ്ത്രങ്ങൾ വീഴുമ്പോൾ പുറത്തു കാണപ്പെട്ടു, രത്നങ്ങൾ കൈയിൽ നിന്ന് നിലത്തേക്ക് വീണു, ശരീരം ഭൂമിയിലേക്ക് വളഞ്ഞു. മാലകളും മുത്ത് പന്തികളും പൊട്ടി ചിതറുകയും, സ്വർണ്ണത്തിന്റെ പ്രകാശം, കുഴൽ, കമർ, വശങ്ങൾ—കുറെ കാണപ്പെടുന്നു, കുറെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു—തിളങ്ങുന്നു. യുദ്ധത്തിന്റെ ശബ്ദം, കഴുകുകളുടെ കഠിന നിലവിളികൾ കൊണ്ട് മങ്ങിപ്പോയി; അമ്പുകൾ കൊണ്ട് വേദനിച്ചവരും രക്തം ചിതറിച്ചവരും ഭൂമിയിൽ senseless ആയി കിടക്കുന്നു. അവരുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ കണ്ണീര്, രക്തം, മണ്ണ് എന്നിവയിൽ മൂടപ്പെട്ടു; ഭടന്മാർ അവരുടെ ഭുജത്തിൽ കൈവെച്ച് അവരെ കൊണ്ടുപോകുന്നു. കണ്ണുകളിൽ വിഷാദം നിറഞ്ഞു, "ഇനി ആരാണ് രക്ഷിക്കുകയെന്ന്?" എന്ന ചോദ്യവുമായി, ഭടന്മാർ കണ്ണീര് ചിതറിക്കുന്നു, അതു താമരപ്പൂക്കളുടെ മഴപോലെ. താമരക്കൊമ്പുകളുടെ നയമായ softness ഉള്ള തണ്ടുകൾ, ശുദ്ധമായ anklets, സുതാര്യമായ വസ്ത്രങ്ങൾ—അവ ആകാശത്തിൽ പൂക്കുന്ന താമരപ്പൂക്കളെപ്പോലെ. മാലകളും വസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും cosmetics എല്ലാം disorder ആയി, jealousy-നാൽ മുഖം disturbed, curly locks trembling—രാജകുമാരികൾ ആഗ്രഹത്തിന്റെ സമുദ്രത്തിൽ churn ചെയ്യപ്പെട്ട delightful beauty-ന്റെ അറ്റംകൊണ്ടു ഉയർന്നതുപോലെയാണ്. അതിനിടെ, യുവത്വത്തിൽ മയക്കുന്ന രാജ്ഞി, രാജമഹലിലേക്ക് കടന്നു, താമരയുടെ ഹൃദയത്തിലെ ലക്ഷ്മി പ്രവേശിച്ചതുപോലെ. അവളുടെ മാലകളും വസ്ത്രങ്ങളും disorder ആയി, creeper- necklace പൊട്ടി tangled ആയി; സുഹൃത്തുക്കളും ദാസികളും കൂടെ, ഭയത്തിൽ overwhelmed ആയിരുന്നു. അവളുടെ മുഖം ചന്ദ്രനെപ്പോലെ, അവളുടെ അവയവങ്ങൾ spotless, നെഞ്ച് anxious breath-ൽ കുലുങ്ങുന്നു; പല്ലുകൾ നക്ഷത്രങ്ങളെപ്പോലെ, ആകാശം embodied ചെയ്ത celestial beauty-യായിരുന്നു അവൾ. അപ്പോൾ, അവളുടെ സുഹൃത്ത് രാജാവിനെ വിവരം അറിയിച്ചു, apsara Indra-നെ inform ചെയ്യുന്നതുപോലെ, Vritra യുദ്ധത്തിൽ excited ആയി. "പ്രഭോ, രാജ്ഞി ഞങ്ങളോടൊപ്പം palace-ന്റെ അകത്തു നിന്ന് രക്ഷപെടാൻ, കാറ്റിൽ ചിതറുന്ന creeper പോലെ, നിങ്ങളുടെ സംരക്ഷണം തേടി വന്നിരിക്കുന്നു. ശക്തരായ, ആയുധധാരികളായ കള്ളന്മാർ രാജകുമാരികളെ പിടിച്ചുപറഞ്ഞു, സമുദ്രതീരത്തിലെ creeper-കൾ തരംഗങ്ങളുടെ net-ൽ കുടുങ്ങുന്നതുപോലെ. അകത്തെ chiefs, bold enemies-ന്റെ അപ്രതീക്ഷിത ആക്രമണത്തിൽ crushed ആയി, കാട്ടിലെ മരങ്ങൾ unexpected winds-ൽ വീഴുന്നതുപോലെയാണ്. നമ്മുടെ നഗരം, outsiders-ന്റെ അപ്രതീക്ഷിത വരവിൽ, മഴയുള്ള രാത്രിയിൽ floodwaters overflow ചെയ്യുന്നതുപോലെ, പിടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എത്രയും വലിയ enemy warriors, blazing fires-ന്റെ smoky armor roar ചെയ്ത്, licking flames-ന്റെ sharp tips brandish ചെയ്ത്, നഗരത്തിൽ കയറി. നമ്മുടെ noble ladies, hair disheveled, wailing loudly, cranes-നെ fishermen പിടിച്ചുപറഞ്ഞതുപോലെ, enemy forces-ൽ പിടിക്കപ്പെട്ടു. ഈ ദുരന്തം, ശാഖകൾ ചിതറിച്ച്, നമ്മിൽ വന്നിരിക്കുന്നു; ദൈവത്തിന്റെ ശക്തി മാത്രമാണ് ഇത്തരമൊരു ദുരന്തത്തിൽ രക്ഷപ്പെടുത്താൻ കഴിയുന്നത്." ഇതൊക്കെ കേട്ടും കണ്ടും, രാജാവ്, "ദേവി, ഞാൻ യുദ്ധത്തിലേക്ക് പോകുന്നു; ക്ഷമിക്കണം, എന്റെ ഭാര്യ, നിങ്ങളുടെ താമരപ്പാദങ്ങളിൽ നില്ക്കുന്ന വണ്ടുപോലെയാണ്," എന്ന് പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ, രാജാവ്, മനസ്സിൽ ക്രോധം നിറച്ച്, cave-ൽ നിന്ന് mad elephant-ന്റെ forest- destruction-നു ശേഷം പുറത്തു വരുന്ന സിംഹംപോലെ, palace-ൽ നിന്ന് പുറത്ത് പോയി. അപ്പോൾ, ലീല, ലീലയെ തന്നെ, തനിക്കു തുല്യമായ രൂപത്തിൽ, കണ്ണാടിയിൽ കാണുന്ന reflection പോലെ, സമീപത്തേക്ക് വരുന്നതു കണ്ടു. "ദേവി, ഇതെന്താണ്? ഞാൻ ഇവിടെയാണെന്നു ഞാൻ നില്ക്കുന്നത് എങ്ങനെ? ഞാൻ മുമ്പ് മറ്റിടത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന ഞാൻ, ഇപ്പോൾ ഇവിടെയാണെന്നു എങ്ങനെ?" എന്ന് ചോദിച്ചു. "മന്ത്രിമാരും, പൗരരും, യോദ്ധാക്കളും, അവരുടെ സേനകളും—അവരെല്ലാം അതേപോലെ, ആ സ്ഥലത്തും ഇവിടെ നിലനിൽക്കുന്നു. ദേവി, ഇവിടെയും ഇവരൊക്കെ എങ്ങനെ ഉണ്ട്? അവരെല്ലാം mirror-ൽ reflections പോലെ, both outwardly and inwardly, conscious ആണോ?" "അവബോധം ഉള്ളിൽ ഉണരുന്ന പോലെ, അതു ഒരു നിമിഷം അനുഭവപ്പെടുന്നു; ചിന്ത, cognition-ന്റെ object-ന്റെ രൂപം എടുക്കുന്നു, മനസ്സ് mind-content-ന്റെ രൂപം എടുക്കുന്ന പോലെ. ഉള്ളിൽ ഏതു imagination ഉണരുന്നു, അതേ awareness memory-യിലേക്ക് വ്യാപിക്കുന്നു; ആ നിമിഷത്തിൽ, അതേ സ്ഥലത്ത്, അതിനുസരിച്ച objects-ന്റെ ലോകം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു.