അനേകം കുതിരകളും, ആനകളും, മനുഷ്യരും, രാജാക്കളും, രഥങ്ങളും ആ യുദ്ധഭൂമിയിൽ മറിഞ്ഞു കിടന്നു. അവരുടെ കഴുത്തുകൾ രക്തം നിറയുന്ന നദികളായി മാറി. അതി ഭയാനകമായ ആ രക്തയുദ്ധഭൂമി, വാളുകളും പർവതങ്ങളും നിറഞ്ഞത്, കാലത്തിന്റെ അവസാനം ലോകം മുഴുവൻ അശാന്തമായ Chaos-ൽ മുങ്ങുന്നതുപോലെ തോന്നിച്ചു. അപ്പോൾ, യുദ്ധത്തിൽ വധിക്കപ്പെട്ട വീരൻപോലെ, സൂര്യൻ സമയത്തിന്റെ ശക്തിക്ക് കീഴടങ്ങി അസ്തമിച്ചു; അതിന്റെ പ്രകാശം എപ്പോഴും മങ്ങിപ്പോയി, അതിന്റെ ഭംഗി സമുദ്രത്തിൽ ഉപേക്ഷിച്ചു. ആയിരം രക്തം നിറഞ്ഞ ആകാശത്തിൽ സൂര്യൻ അസ്തമിച്ചപ്പോൾ, സന്ധ്യയുടെ വരി തൊട്ടുമാത്രത്തിൽ ഉയർന്നു. ആകാശത്തിന്റെ കണ്ണാടിയിൽ പ്രതിഫലിച്ച, യുദ്ധത്തിന്റെ രക്തം നിറഞ്ഞ നിറത്തിൽ, സൂര്യന്റെ തല പിരിയുന്ന സമയത്ത് സന്ധ്യയുടെ കിരീടം തെളിഞ്ഞു. ഭൂമിയിൽ നിന്നും, പാതാളത്തിൽ നിന്നും, ആകാശത്തിൽ നിന്നും, എല്ലാ ദിശകളിൽ നിന്നും ഇരുണ്ടത്വം പ്രളയത്തിന്റെ വെള്ളംപോലെ ഉയർന്നു, ഭീതിജനകമായ പ്രേതങ്ങളുടെ വളയങ്ങൾ പോലെ ചുറ്റി. ഇരുണ്ടത്വം ചീർത്തപ്പോൾ, സൂര്യൻ ദിനപർവതത്തിന്റെ മുകളിലായി വീണ്ടും തെളിഞ്ഞു, സന്ധ്യയുടെ ചുവന്ന നിറത്തിൽ, നക്ഷത്രങ്ങളുടെ മുത്തുകളാൽ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു. ജീവനില്ലാത്ത കറുത്ത ഇരുണ്ടത്വത്തിൽ, രുചിയില്ലാത്ത തടാകങ്ങളിൽ, താമരകൾ Shrink ചെയ്തു, മരിച്ചവരുടെ ഹൃദയങ്ങൾ പോലെ. പക്ഷികൾ കനിഞ്ഞ ചിറകുകൾ കൊണ്ടു വേഗത്തിൽ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണു, അവരുടെ കഴുത്തുകൾ ആമകൾ പോലെ ഒളിച്ചു, തങ്ങളുടെ കൂടുകളിൽ വിശ്രമിച്ചു, കാരണം limbs-ൽ വിശ്രമിക്കുന്നതുപോലെ. ജ്യോതിഷ്മാന്മാരുടെ സമീപമുള്ള ചന്ദ്രന്റെ ദയാലുവായ പ്രകാശത്തിൽ, നീർതാമരകളുടെ വരികൾ സന്തോഷത്തോടെ വിരിഞ്ഞു, വീരന്മാരുടെ ഇടയിൽ സമൃദ്ധി ഉദിച്ചുപോലെ. ചുവന്ന വെള്ളം നിറഞ്ഞ താമരതടാകം, സന്ധ്യയുടെ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് കാവൽ നിൽക്കുന്ന, യുദ്ധഭൂമിയായി മാറി; താമരകൾ മുഖം അടച്ചു. മുകളിൽ ആകാശതടാകം, നക്ഷത്ര-താമരകളാൽ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു; താഴെ ജല-ആകാശം, താമരകളും നക്ഷത്രങ്ങളും കൊണ്ട് ദ്യുതിമാൻ. ഇരുണ്ടത്വം, അതിന്റെ ലക്ഷ്യം പൂർത്തിയാക്കിയതോടെ, എല്ലാ ജീവികളും, എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും വെള്ളംപോലെ പടർന്നു. യുദ്ധഭൂമിയിൽ, പാടുന്ന പ്രേതങ്ങളും ഭൂതങ്ങളും നിറഞ്ഞു, അസ്ഥികൾക്കുള്ള ശബ്ദവും, കാക്കകളും കഴുകകളും കളിയാടുന്ന നിലവിളികളും മുഴങ്ങുന്നു. ചാരറ്റവയുടെ മരവിപ്പിച്ച മരങ്ങൾ കൊണ്ട് Funeral pyre-കളിൽ പടർന്നു, തീയുടെ ജ്വാലകൾ തെളിഞ്ഞു, കട്ടിയും മാംസവും ഭക്ഷ്യമായി തീക്ക്, 'പച പച' എന്ന ശബ്ദം. മൃതശരീരങ്ങളുടെ അസ്ഥികൾ പൊട്ടി പടർന്നു, ശരീരക്കൂമ്പുകൾ ചിതറിച്ചു, പ്രേതങ്ങൾ ക്രീഡാനിരയിൽ വെള്ളത്തിൽ കളിക്കുന്നു, ശ്മശാനത്തിന്റെ കളിയിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. നായ്ക്കൾ, കാക്കകൾ, യക്ഷന്മാർ, ഭൂതങ്ങൾ — അവിടം മുഴുവൻ കലഹം നിറഞ്ഞു, വനത്തിൽ എല്ലാ ജീവികളും കൂട്ടായ്മയിൽ കുലുങ്ങുന്നപോലെ. പക്വമായ രക്തം, മാംസം, കട്ടിയുമെല്ലാം ḍākinīകൾ കൊള്ളുന്നു; പിശാചുകൾ ചുരുട്ടി, ചുരണ്ടി, രക്തം, മാംസം, കട്ടിയും ഉരിഞ്ഞു കുടിക്കുന്നു. ശ്മശാനത്തിന്റെ നടുവിൽ, രക്തം ഒഴുകുന്ന നദികളും, ശരീരക്കൂമ്പുകളും; Undertakers ഒരു വലിയ മൃതശരീരം കൊണ്ടുവന്ന് കിടത്തുന്നു, ഒരു കുതിരയും അതിന്റെ പക്കൽ. അസ്ഥികൾ, തലയോട്ടികൾ, വിറയുന്ന വയറുകൾ, ചിതയിലേയ്ക്കുള്ള നീങ്ങുന്ന ജാക്കൽകളുടെ നിലവിളി, കട്ടിയും രക്തവും കണ്ണീരും നിറഞ്ഞു, ഭയാനകമായ നൃത്തം. ഒഴുകുന്ന രക്തം ഒരു നദിയായി, മരിച്ചവരുടെ ആത്മാക്കൾ താമസിക്കുന്നു; കാക്കകൾ Skeletons-നെ പിടിക്കാൻ കുലുങ്ങുന്നു, പ്രേതങ്ങൾ നിറഞ്ഞു. മൃതശരീരങ്ങളുടെ പൊള്ളിച്ച നെഞ്ചിൽ, ചെറു പ്രേതങ്ങൾ ഉറങ്ങുന്നു; ഒറ്റവൃക്ഷത്തിന്റെ കീഴിൽ, ഒരു ഭൂതൻ കുടികുടി കളികൾക്കായി കാത്തിരിക്കുന്നു. മ drunk-ഭൂതങ്ങളുടെ കലഹത്തിൽ, ശ്മശാനം തീപിടിച്ചു, രക്തവും കട്ടിയുമുള്ള കാറ്റ് പടർന്നു. പണവും പാശവും ചിതറിച്ച ശബ്ദത്തിൽ, യക്ഷന്മാർ പക്വമായ മൃതശരീരങ്ങൾക്കായി ഉല്ലാസിക്കുന്നു. ബംഗാൾ, കലിംഗ സ്വദേശിനികൾ വാളുകൾ കൈവശം വച്ചു, അവരുടെ മുന്നിൽ തീ നക്ഷത്രങ്ങൾ വീഴുന്നതുപോലെ തെളിഞ്ഞു. പതിക്കുന്ന ഭൂതങ്ങളുടെ ഉല്ലാസത്തിൽ, രക്തം ഒഴുകുന്നു; സമീപം യോഗികൾ പാടുന്നു, പിശാചുകൾ കേൾക്കുന്നു. വീണകളിൽ സംഗീതം മുഴങ്ങുന്നു, പിശാചങ്ങളുടെ ആകാംക്ഷയിൽ പിടിയപ്പെട്ട പുരുഷന്മാർ, പിശാചി പോലെ മാറുന്നു. അഭൂതദർശനത്തിൽ ഭയപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്ത ചില വീരന്മാർ, ഇപ്പോൾ ഭയത്തിൽ അർദ്ധമൃതരായി; ഭൂതങ്ങളും പിശാചുകളും നിലം ഉയർത്തുന്നു. നിശാചരങ്ങൾ, ഭൂതങ്ങൾ തങ്ങളുടെ ചുമലിൽ മൃതശരീരം ചിതറിച്ചപ്പോൾ, ആകാശത്തിലെ 좁ിയിടങ്ങളിൽ കൂട്ടംകൂടുന്നു. ചില മരിക്കുന്ന രാജാക്കന്മാർ വലിയ പ്രയാസത്തിൽ കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്നു; ശവരന്മാരുടെ കൂമ്പുകൾ യക്ഷന്മാർ ഭക്ഷണത്തിനായി ചിതറിക്കുന്നു. ഭൂതങ്ങളുടെ വായിൽ നിന്നുള്ള തീയുടെ കണങ്ങൾ, രാത്രിയുടെ ഇരുണ്ടത്വം പടർന്നു, പുതിയ അശോകപ്പൂക്കൾ ചിതറുന്നതുപോലെ. തലമുണ്ടായ കുട്ടികൾ, തലകെട്ട ശരീരങ്ങൾക്ക് കഴുത്തിൽ ബന്ധിച്ചു; ആകാശം യക്ഷൻമാർ, രാക്ഷസന്മാർ, പിശാചന്മാർ, അജന്മാർ, ചാടന്മാർ, ഗോളാകൃതിയിലുള്ള ഭൂതങ്ങൾ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു. പർവതങ്ങളുടെ ഗുഹകളുടെ ഇടയിൽ, ഇരുണ്ടത്വം കണക്കുകൂട്ടി, മേഘത്തിന്റെ സീറ്റ് നിറച്ചു; കാറ്റ് — ഭൂതങ്ങളുടെ കളിപ്പോലെ — ലോകത്തിന്റെ വാതിലുകൾ വൃക്ഷങ്ങളുടെ തണ്ടുപോലെ കുലുങ്ങുന്നു. അങ്ങനെ, ആ യുദ്ധഭൂമിയിൽ, ദാരുണമായ നിശാചരങ്ങൾ roaming ചെയ്തതിൽ, വെതാലന്മാരുടെ നിലവിളി, കാക്കകളുടെ കരയൽ മുഴങ്ങുന്നു. ആകാശദർശകരുടെ സൈന്യങ്ങൾ വന്നതുപോലെ പിന്മടങ്ങുന്നു; രാജാക്കന്മാർ അവരുടെ രഥങ്ങളിലും മറ്റു സ്ഥലങ്ങളിലും വിശ്രമിക്കുന്നു, ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലങ്ങളിൽ, ശാന്തതയിൽ. യുദ്ധഭൂമിയിൽ, വലിയ തടാകംപോലെ, മനുഷ്യർ പകൽപോലെ നിലകൊള്ളുന്നു; ഇരുണ്ടത്വം പിന്മടങ്ങുന്നു, മനുഷ്യരിൽ രാത്രി അവസാനിച്ചുപോലെ. രാത്രിയുടെ വീട്ടിൽ, ഇരുണ്ടത്വം handfuls-ൽ പടർന്ന്, ഭൂതങ്ങളുടെ കൂട്ടം സന്തോഷത്തോടെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു; മനസ്സ് ആനന്ദോത്സവത്തിൽ നിറയുന്നു. ആകാശത്തിന്റെ ദിശകളിൽ, ശാന്തതയും നിശബ്ദതയും; കളിയുടെ അധിപൻ, ഉന്നതമായ മനസ്സിൽ, അല്പം ക്ഷീണമായ മനസ്സിൽ, ഉറക്കത്തിന്റെ ഭാവത്തിൽ. പ്രഭാതത്തിൽ, കാര്യങ്ങൾ മന്ത്രിമാർ വേഗത്തിൽ ആലോചിച്ചു; അദ്ദേഹം ചന്ദ്രപ്രഭയുള്ള, അർദ്ധചന്ദ്രംപോലെ നീണ്ട തലയണയിൽ വിശ്രമിച്ചു. ഉയരുന്ന ചന്ദ്രനെപോലെ ശീതളമായ, സംരക്ഷിതമായ മുറിയിൽ, അദ്ദേഹം അല്പം നേരം ഉറങ്ങാൻ പ്രവേശിച്ചു; താമരപോലെ കണ്ണുകൾ മൃദുവായി അടച്ചു. അപ്പോൾ, പ്രിയേ, ആ വീടിന് വിട പറഞ്ഞ്, അവർ ആകാശത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു — താമരകുടത്തിന്റെ തുറവിലൂടെ കാറ്റ് കടന്നുപോകുന്നതുപോലെ. വിദ്വാന്മാരിൽ മുൻപന്തിയിൽ നിന്നുള്ളവനേ, ഈ ഭൗതിക ശരീരം, ഇത്രയേറെ ഉള്ളത്, എങ്ങനെ ആ തണ്ടുപോലെ സുസൂക്ഷ്മമായ തുറവിലൂടെ കടന്നുപോകും, പ്രഭുവേ?