ಯಯೌ ಗೃಹಂ ದಾಶರಥಂ ಸೈನ್ಯೇನ ಮಹತಾ ವೃತಃ । ಬ್ರಹ್ಮೇವ ಶಕ್ರನಗರಂ ಸಮಸ್ತಸುರಮಾಲಿತಃ
ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಸುತ್ತುವರಿದು ದಶರಥನ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ಇಂದ್ರನ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದಂತೆ.
ವಿವೇಶ ವಿತತಾಂ ತತ್ರ ರಮ್ಯಾಂ ದಾಶರಥೀಂ ಸಭಾಮ್ । ಹಂಸಯೂಥಾನುವಲಿತೋ ರಾಜಹಂಸ ಇವಾಬ್ಜಿನೀಮ್
ಅಲ್ಲಿ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ವಿಶಾಲವಾದ ಸುಂದರ ದಶರಥನ ಸಭಾಂಗಣಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಹಂಸಗಳ ಗುಂಪು ಹಿಂದೆ ಬರುತ್ತಿರುವ ರಾಜಹಂಸನು ಹೂವಿನ ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುವಂತೆ ಅವನು ಒಳಗೆ ಹೋದನು.
ತ್ರೀಣಿ ತಸ್ಯ ಪದಾನ್ಯ್ ಆಶು ತದಾ ದಶರಥೋ ನೃಪಃ । ನಿರ್ಜಗಾಮ ಮಹಾವೀರ್ಯಸ್ ಸಿಂಹಾಸನಸಮುತ್ಥಿತಃ
ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮಹಾಶೂರನಾದ ದಶರಥ ಮಹಾರಾಜನು ತನ್ನ ಸಿಂಹಾಸನದಿಂದ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿ ಹೊರಬಂದನು.
ವಿವಿಶುಸ್ ತತ್ರ ತೇ ಸರ್ವೇ ನೃಪಾ ದಶರಥಾದಯಃ । ವಸಿಷ್ಠಾದ್ಯಾಶ್ ಚ ಮುನಯ ಋಷಯೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಸ್ ತಥಾ
ಅಲ್ಲಿ ದಶರಥನಂತಹ ರಾಜರು, ವಸಿಷ್ಠನಂತಹ ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ṛಷಿಗಳು ಹಾಗೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಎಲ್ಲರೂ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.
ಮನ್ತ್ರಿಣಶ್ ಚ ಸುಮನ್ತ್ರಾದ್ಯಾ ಧೌಮ್ಯಾದ್ಯಾಶ್ ಚ ವಿಪಶ್ಚಿತಃ । ರಾಜಪುತ್ರಾಶ್ ಚ ರಾಮಾದ್ಯಾ ಮನ್ತ್ರಿಪುತ್ರಾಸ್ ಸುಹಾದಯಃ
ಅಲ್ಲದೆ ಸುಮಂತ್ರನಂತಹ ಮಂತ್ರಿಗಳು, ಧೌಮ್ಯನಂತಹ ಪಂಡಿತರಾದ ಪೂಜಾರಿಗಳು, ರಾಮನಂತಹ ರಾಜಕುಮಾರರು, ಮಂತ್ರಿಗಳ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಹತ್ತಿರದ ಸ್ನೇಹಿತರೂ ಇದ್ದರು.
ಸಾಮನ್ತಾದ್ಯಾಃ ಪ್ರಕೃತಯಸ್ ಸುಹೋತ್ರಾದ್ಯಾಶ್ ಚ ನಾಗರಾಃ । ಮಾಲವಾದ್ಯಾಸ್ ತಥಾ ಭೃತ್ಯಾಃ ಪೌರಾದ್ಯಾಶ್ ಚೈವ ಲಾಲಕಾಃ
ಸಾಮಂತರು, ಅಧಿಕಾರಿಗಳು, ಸುಹೋತ್ರನಂತಹ ನಾಗರಿಕರು, ಮಾಲವದ ಸೇವಕರು, ನಗರವಾಸಿಗಳು ಮತ್ತು ಸೇವಕರು ಕೂಡ ಇದ್ದರು.
ಸ್ವೋಚಿತೇಷು ಪ್ರದೇಶೇಷು ಸ್ವೋಚಿತೇಷ್ವ್ ಆಸನೇಷು ಚ । ಸರ್ವೇಷ್ವ್ ಏವೋಪವಿಷ್ಟೇಷು ವಸಿಷ್ಠೋನ್ಮುಖದೃಷ್ಟಿಷು
ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮಗೆ ತಕ್ಕ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೂ, ತಮಗೆ ತಕ್ಕ ಆಸನದಲ್ಲಿಯೂ ಕುಳಿತು, ವಸಿಷ್ಠನತ್ತ ದೃಷ್ಟಿ ಹಾಯಿಸಿ ಕುಳಿತರು.
ಸಭಾಕಲಕಲೇ ಶಾನ್ತೇ ಮೌನಸಂಸ್ಥೇಷು ವನ್ದಿಷು । ಪೃಷ್ಟಾಸು ಸ್ಥಿತಿವಾರ್ತ್ತಾಸು ಸೋಮ್ಯೇ ತಸ್ಮಿನ್ ಸಭಾನ್ತರೇ
ಆ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ನಿಂತಿದ್ದವು, ಭಕ್ತರು ಮೌನವಾಗಿದ್ದರು, ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಕೇಳಲಾಗಿತ್ತು, ಸುತ್ತಲೂ ಶಾಂತಿಯೂ, ಸೌಮ್ಯತೆಯೂ ತುಂಬಿದ್ದವು.
ಸಿನ್ದೂರಧೂಲಿಪುಞ್ಜಾಭೇ ಬಾಲೇ ದಿನಕರಾತಪೇ । ವಿತಾನತಲವಿಶ್ರಾನ್ತೇ ಕಚತ್ಯ್ ಆದರ್ಶಮಣ್ಡಲೇ
ಹಸಿರು ಬೆಳಗಿನ ಸೂರ್ಯಕಿರಣಗಳು ಸಿಂಧೂರದ ಧೂಳಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಆ ಮಂಟಪದ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮೃದುವಾಗಿ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ಸ್ಫುರತ್ಯ್ ಅಞ್ಚಲಮಾಲಾಸು ವಿಶತ್ಯ್ ಅಮ್ಭೋಜಕೋಟರಂ । ಪದ್ಮರಾಗೇಷ್ವ್ ಅಪಿಹಿತೇ ಮುಕ್ತಾದಾಮಸು ಚಞ್ಚಲೇ
ಹಾರದ ತುದಿ ಕಂಪಿಸುತ್ತಾ, ಕಮಲದ ಒಳಭಾಗಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು; ಚಂಚಲವಾದ ಮುತ್ತಿನ ಹಾರಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಪದ್ಮರಾಗ ರತ್ನಗಳ ಮೇಲೆ ಅದು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.
ಬೃಹತ್ಕುಸುಮದೋಲಾಭ್ಯಃ ಪ್ರಸೃತಾಭ್ಯಸ್ ಸಮನ್ತತಃ । ವಾತಿ ಮಾಂಸಲಮ್ ಆಮೋದಮ್ ಆದಾಯ ಮಧುರಾನಿಲೇ
ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿರುವ ದೊಡ್ಡ ಹೂವಿನ ದೋಣಿಗಳಿಂದ, ಮಧುರವಾದ ಗಾಳಿ ತುಂಬು ಸುಗಂಧವನ್ನು ಹೊತ್ತು ತರುತ್ತಿತ್ತು.
ವಾತಾಯನೇಷು ಮೃದುಷು ಕುಸುಮಾಕೀರ್ಣಭೂಮಿಷು । ಪರ್ಯಙ್ಕೇಷೂಪವಿಷ್ಟಾಸು ಪಶ್ಯನ್ತೀಷು ಪುರನ್ಧ್ರಿಷು
ಮೃದುವಾದ ಕಿಟಕಿಗಳ ಬಳಿ, ಹೂವಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ನೆಲದ ಮೇಲೆ, ಆರಾಮ ಕುರ್ಚಿಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವ ರಾಜಮಹಿಳೆಯರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದಾರೆ.
ಜಾಲಾಗತಾರ್ಕಕರಲೋಲವಿಲೋಚನಾಸು ರತ್ನಪ್ರಭಾಪ್ರಕರಪಿಙ್ಗಲಚಾಮರಾಸು । ಸನ್ತ್ಯಕ್ತಚಾಪಲಲವಂ ಚಪಲಾಬಲಾಸು ಮೌನಸ್ಥಿತಾಸು ಸಿತಚಾಮರಧಾರಿಣೀಷು
ಜಾಲರ ಕಿಟಕಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಸೂರ್ಯಕಿರಣಗಳನ್ನು ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಹತ್ತಿರ ನೋಡುತ್ತಾ, ರತ್ನಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುವ ಕಂದು ಚಾಮರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾತ್ರ ಚಂಚಲತೆಯಿರುವ ಈ ಯೌವನದ ಮಹಿಳೆಯರು ಶಾಂತವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾರೆ.
ಮುಕ್ತಾಫಲಪ್ರತಿಫಲತ್ಪ್ರತಿಮಾರ್ಕರಶ್ಮಿಶಾರೋದರಾಸ್ವ್ ಅಜಿರಭೂಮಿಷು ಚಣ್ಪಕೌಘಮ್ । ನಾಸ್ವಾದಯತ್ಯ್ ಅಭಿನವಾತಪಬಿನ್ದುಬುದ್ಧ್ಯಾ ಭ್ರಾನ್ತ್ಯಾ ಭ್ರಮಿಣ್ಯ್ ಅಲಿಬಲೇ ನಭಸೀವ ಮೇಘೇ
ಅಂಗಳದ ನೆಲದಲ್ಲಿ, ಮುತ್ತುಗಳು ಸೂರ್ಯಕಿರಣವನ್ನು ಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವಾಗ, ತಾಜಾ ಬೆಳಕಿನ ಹನಿಗಳನ್ನು ಮಧುಮಕ್ಕಳ ಗುಂಪು ತಪ್ಪಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಿ ರುಚಿಸದೆ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮೋಡವನ್ನು ಸುತ್ತುವಂತೆ ಅಲೆಯುತ್ತಿವೆ.
ಪುಣ್ಯೋ ವಸಿಷ್ಠವಚನಪ್ರಸರಶ್ ಶ್ರುತೋ ಯಸ್ ತಂ ಶಂಸತಿ ಪ್ರಸೃತವಿಸ್ಮಯಮ್ ಆರ್ಯಲೋಕೇ । ಸಂಸದ್ಗತೇ ಮೃದುಪದಾಕ್ಷರಮುಗ್ಧವಾಕ್ಯಮ್ ಅನ್ಯೋಽನ್ಯಮ್ ಉತ್ಸ್ಮಿತಮ್ ಅನಲ್ಪಗುಣಾಭಿರಾಮಮ್
ವಸಿಷ್ಠರ ಪವಿತ್ರ ವಚನಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದವನು ಅದನ್ನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠರ ನಡುವೆ ಹೊಗಳುತ್ತಾನೆ; ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಮೃದುವಾಗಿ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ, ಮನಮೋಹಕವಾಗಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಾ, ಪರಸ್ಪರ ನಗುತ್ತಾ, ಅದರ ಅನೇಕ ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ.
ದಿಗ್ಭ್ಯಃ ಪುರಾಚ್ ಚ ಗಗನಾಚ್ ಚ ನೃಪರ್ಷಿಸಿದ್ಧವಿದ್ಯಾಧರಾರ್ಯಮುನಿವಿಪ್ರಗಣೇ ವಿಶಿಷ್ಟೇ । ಮೌನಪ್ರಣಾಮಮ್ ಅಭಿತಃ ಪ್ರವಿಶತ್ಯ್ ಅಶಬ್ದಂ ಸೋಪಾಂಶು ಗೌರವವತಾ ಸಹ ಜಾತವಾಕ್ಯೇ
ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ, ನಗರದಿಂದ, ಆಕಾಶದಿಂದ, ರಾಜರು, ಋಷಿಗಳು, ಸಿದ್ಧರು, ವಿದ್ಯಾಧರರು, ಮಹಾನ್ ಭಕ್ತರು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ವಿಶಿಷ್ಟರಾದವರು, ಮೌನದಿಂದ ಗೌರವಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೈಮುಗಿದು, ಶಾಂತವಾಗಿ, ಗಂಭೀರವಾದ ಮಾತುಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.
ಉನ್ನಿದ್ರಕೋಕನದಕೋಮಲಕೋಶಕೃಷ್ಟಮತ್ತಾಲಿಜಾಲಮಕರನ್ದಸುವರ್ಣರಾಗೈಃ । ಆಪಿಙ್ಗಲೇ ಮರುತಿ ವಾತಿ ವಿಲೋಲಘಣ್ಟಾಟಾಙ್ಕಾರಗೀತವತಿ ಪೀತನಿಶಾಮ್ಬುಶೀತೇ
ಅಲ್ಪವಾಗಿ ತೆರೆದ ಕಮಲದ ಕೋಶಗಳತ್ತ ಆಕರ್ಷಿತವಾದ ಮಧುಪಾನ ಮದುಮಕ್ಕಳ ಗುಂಪುಗಳು, ಬಂಗಾರದ ಧೂಳಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹಾರಾಡುತ್ತಿವೆ. ತೂಗುವ ಘಂಟೆಗಳ ನಾದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದೆ; ಹಳದಿ ರಾತ್ರಿ ಹನಿಯನ್ನು ಗಾಳಿ ಕುಡಿಯುತ್ತದೆ.
ಅಗುರುತಗರಧೂಮೇ ಚನ್ದನಾಮೋದಮಿಶ್ರೇ ಸರಸಕುಸುಮದಾಮೋದ್ದಾಮಗನ್ಧಾಙ್ಕಿತಾಭ್ರೇ । ಸರತಿ ಸಿತವಿತಾನಾಮ್ಭೋರುಹಾವರ್ತಲೇಶೈಶ್ ಚಲಕುಸುಮರಜೋಽಙ್ಕೈಶ್ ಶಬ್ದವಿಜ್ಞಾತಭೃಙ್ಗಮ್
ಅಗರು ಮತ್ತು ತುಗರ ಧೂಪದೊಂದಿಗೆ ಚಂದನದ ಸುಗಂಧ ಮಿಶ್ರಿತವಾದ ಮೋಡಗಳು, ಹಸಿರು ಹೂವಿನ ಪರಿಮಳದಿಂದ ತುಂಬಿ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹರಡಿವೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಹೂವಿನ ರಜೋ ಧೂಳು ಹಬ್ಬಿಕೊಂಡಿದೆ; ಆ ಮೋಡಗಳೊಳಗೆ ಭೃಂಗಗಳ ಹೂಂಕರ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಬರುತ್ತದೆ.
ಮೇಘಗಮ್ಭೀರಯಾ ವಾಚಾ ವಿಸ್ರಬ್ಧಪದಸುನ್ದರಮ್ । ಇದಂ ದಶರಥೋ ವಾಕ್ಯಮ್ ಉವಾಚ ಮುನಿನಾಯಕಮ್
ಮೇಘದಂತೆ ಗಂಭೀರವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯಪೂರ್ಣ ಪದಗಳಲ್ಲಿ, ದಶರಥನು ಆ ಮಹರ್ಷಿಯವರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ಭಗವನ್ ಹ್ಯಸ್ತನೇನ ತ್ವಂ ವಾಕ್ಯಸನ್ದರ್ಭಜನ್ಮನಾ । ಕಚ್ಚಿನ್ ಮುಕ್ತೋ ಽಸಿ ಖೇದೇನ ತಪಃಕಾರ್ಶ್ಯಾತಿಶಾಯಿನಾ
ಪೂಜ್ಯನೇ, ನಿನ್ನೆ ನೀನು ಹೇಳಿದ ಆ ವಿವೇಕಪೂರ್ಣ ಮಾತುಗಳಿಂದ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಬರುವ ದೌರ್ಬಲ್ಯಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾದ ಆ ದುಗುಡದಿಂದ ನೀನು ಮುಕ್ತನಾಗಿದ್ದೀಯೇನು?
ಹ್ಯಸ್ ತ್ವಯೋಕ್ತೋ ಯ ಆನನ್ದೀ ವಿವಿಕ್ತೋ ವಚಸಾಂ ಗಣಃ । ಅಮೃತಾವರ್ಷಣೇನೇವ ತೇನೇಹಾಶ್ವಾಸಿತಾ ವಯಮ್
ನೀನು ನಿನ್ನೆ ಹೇಳಿದ ಆ ಹರ್ಷಭರಿತವಾದ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಭಿನ್ನವಾದ ಮಾತುಗಳು, ನಮಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಅಮೃತದ ಮಳೆ ಸುರಿದಂತೆ ತಾಜಾತನವನ್ನು ನೀಡಿವೆ.
ಚನ್ದ್ರಾಂಶವ ಇವೋತ್ಸಾರ್ಯ ತಮಾಂಸ್ಯ್ ಅಮೃತನಿರ್ಮಿತಾಃ । ಅನ್ತಶ್ ಶೀತಲಯನ್ತ್ಯ್ ಏತಾ ಮಹತಾಮ್ ಅಮಲಾ ಗಿರಃ
ಅಮೃತದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಚಂದ್ರನ ಕಿರಣಗಳು ಹೇಗೆ ಕತ್ತಲನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತವೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಮಹಾತ್ಮರ ಶುದ್ಧವಾದ ಈ ಮಾತುಗಳು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಒಳಗಿನಿಂದ ಶೀತಳಗಿಸುತ್ತವೆ.
ಅಪೂರ್ವಾಹ್ಲಾದದಾಯಿನ್ಯ ಉಚ್ಚೈಸ್ತರಪದಾಶ್ರಯಾಃ । ಅತಿಮೋಹಾಪಹಾರಿಣ್ಯಸ್ ಸೂಕ್ತಯೋ ಽಮೃತವೃಷ್ಟಯಃ
ಇವು ಅಪೂರ್ವವಾದ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುವ, ಅತ್ಯುನ್ನತ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ, ಗಾಢ ಮೋಹವನ್ನೂ ದೂರಮಾಡುವ ಸುಭಾಷಿತಗಳು, ಅಮೃತದ ಮಳೆಯಂತಿವೆ.
ಆತ್ಮರತ್ನಾವಲೋಕೈಕದೀಪಿಕಾ ಪಾರಮಾರ್ಥಿಕೀ । ಯಸ್ಮಾದ್ ಉಕ್ತಿಲತೋದೇತಿ ಸ ವನ್ದ್ಯಸ್ ಸಜ್ಜನದ್ರುಮಃ
ಯಾರ ಮಾತುಗಳು ಆತ್ಮರತ್ನವನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುವ ಏಕೈಕ ದೀಪವಾಗಿ, ಪರಮಾರ್ಥವನ್ನು ತೋರಿಸುವಂತೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆಯೋ, ಅವನು ಸಜ್ಜನರ ಮರದಂತೆ ಪೂಜ್ಯನು.
ದುರೀಹಿತಂ ದುರ್ವಿಹಿತಂ ಸರ್ವಂ ಸಜ್ಜನಸೂಕ್ತಯಃ । ಪ್ರಮಾರ್ಜಯನ್ತಿ ಶೀತಾಂಶೋಸ್ ತಮಸ್ಕಾಣ್ಡಮ್ ಇವಾಂಶವಃ
ಸಜ್ಜನರ ಸುಭಾಷಿತಗಳು ಎಲ್ಲ ಕೆಡುಕುಗಳು ಮತ್ತು ದುಷ್ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಚಂದ್ರನ ಶೀತಕಿರಣಗಳು ಕತ್ತಲನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕುವಂತೆ ದೂರಮಾಡುತ್ತವೆ.
ತೃಷ್ಣಾಲೋಭಾದಯೋ ಽಸ್ಮಾಕಂ ಸಂಸಾರನಿಗಡಾ ಮುನೇ । ತವೋಕ್ತ್ಯಾ ತನುತಾಂ ಯಾತಾಶ್ ಶರದೀವಾಸಿತಾಮ್ಬುದಾಃ
ಮುನಿಯೇ, ನಿಮ್ಮ ಮಾತಿನಿಂದ ನಮ್ಮ ಆಸೆ, ಲೋಭ ಮತ್ತು ಇತರ ಬಂಧನಗಳು ಶರದೃತುವಿನಲ್ಲಿ ಮೋಡಗಳು ಹಗುರವಾಗುವಂತೆ ಕ್ಷೀಣವಾಗಿವೆ.
ಸಮ್ಪ್ರವೃತ್ತಾ ವಯಂ ದ್ರಷ್ಟುಮ್ ಆತ್ಮಾನಮ್ ಅಪಕಲ್ಮಷಮ್ । ರಸಾಞ್ಜನಾನೀತದೃಶೋ ಜಾತ್ಯನ್ಧಾ ಇವ ಕಾಞ್ಚನಮ್
ನಾವು ಈಗ ನಿಮ್ಮ ಬೋಧನೆಯಿಂದ ದೃಷ್ಟಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ, ಪಾಪರಹಿತವಾದ ಆತ್ಮವನ್ನು ನೋಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ್ದೇವೆ; ಇದು ಜನ್ಮದಿಂದ ಕುರುಡರಾದವರು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಔಷಧಿ ಹಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡು ಮೊದಲಬಾರಿಗೆ ಬಂಗಾರವನ್ನು ನೋಡುವಂತಾಗಿದೆ.
ಸಂಸಾರವಾಸನಾನಾಮ್ನೀ ಮಿಹಿಕಾ ಹೃದಯಾಮ್ಬರೇ । ಪ್ರವೃತ್ತಾ ತನುತಾಂ ಗನ್ತುಂ ತ್ವದುಕ್ತಿಶರದೇಹ ನಃ
ಮನಸ್ಸಿನ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಸಾರದ ವಾಸನೆ ಎಂಬ ಮಂಜು ಕಮ್ಮಿ ಆಗುತ್ತಿದೆ, ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳ ಶರದೃತುವಿನ ಪರಿಣಾಮದಿಂದ.
ಮುನೇ ಮನ್ದಾರಮಞ್ಜರ್ಯಸ್ ತರಙ್ಗಾ ವಾಮೃತಾಮ್ಭಸಃ । ನ ತಥಾಹ್ಲಾದಯನ್ತ್ಯ್ ಅನ್ತರ್ ಯಥೋದಾರಧಿಯಾಂ ಗಿರಃ
ಮಹರ್ಷೇ, ಸ್ವರ್ಗದ ಮರದ ಹೂವಿನ ಅಮೃತ ತೊರೆಗಳು ಒಳಗೆ ಇಷ್ಟು ಸಂತೋಷ ಕೊಡವುದಿಲ್ಲ, ಉದಾತ್ತ ಮನಸ್ಸಿನವರ ಮಾತುಗಳು ಕೊಡುವ ಆನಂದಕ್ಕಿಂತ.
ಯದ್ ಯದ್ ರಾಘವ ಸಂಯಾತಿ ಮಹಾಜನಸಪರ್ಯಯಾ । ದಿನಂ ತದ್ ಇಹ ಸಾಲೋಕಂ ಶೇಷಾಸ್ ತ್ವ್ ಅನ್ಧಾ ದಿನಾಲಯಃ
ರಾಘವ, ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಸಂಗದಲ್ಲಿ ಕಳೆಯುವ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಇಲ್ಲಿ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ತುಂಬಿರುತ್ತದೆ; ಉಳಿದ ದಿನಗಳು ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗುವ ಅಂಧ ದಿನಗಳಂತಿವೆ.