ತಯೋರ್ ಉತ್ಥಿತಯೋಸ್ ಸರ್ವಾ ಸಭೋತ್ಥಾತುಮ್ ಅಕಮ್ಪತ । ಮನ್ದವಾತಪರಾಮೃಷ್ಟಾ ನಲಿನೀವಾಲಿಲೋಚನಾ
ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಎದ್ದಾಗ, ಸಭೆಯಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲರೂ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಎದ್ದು ನಿಂತರು. ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮೃದುವಾದ ಗಾಳಿಯಿಂದ ತಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟ ಕಮಲದ ದಂಡದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಉತ್ತಸ್ಥೌ ಸಾವತಂಸೋತ್ಥಭೃಙ್ಗಮಣ್ಡಲಮಣ್ಡಿತಾ । ಕರಿಸೇನೇವ ವಿನ್ಧ್ಯಾದ್ರಾವ್ ಆಲೋಲಕರಪುಷ್ಕರಾ
ಅವಳು ಕಿವಿಯ ಆಭರಣದ ಮೇಲೆ ಭೃಂಗಗಳ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಕಮಲದಂತಿರುವ ಕೈಯನ್ನು ಆಲೋಲವಾಗಿ ಅಲೆಯಿಸುತ್ತಾ, ವಿನ್ಧ್ಯಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಆನೆಗಳ ಸೇನೆಯಂತೆ ಎದ್ದಳೇ.
ಪರಸ್ಪರಾಂಸಸಙ್ಘಟ್ಟಚೂರ್ಣಿತಾಙ್ಗದಮಣ್ಡಲಾ । ರತ್ನಚೂರ್ಣಾರುಣಾಮ್ಭೋದಸನ್ಧ್ಯಾಸಮಯಸೂಚಿನೀ
ಅವಳ ಕೈಗೆ ಹಾಕಿದ ವಲಯಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಪುಡಿಯಾಗಿ, ರತ್ನಗಳ ಪುಡಿಯಂತೆ ಕೆಂಪಾಗಿ ಮಿಂಚುತ್ತಿದ್ದು, ಆ ಆಭರಣಗಳು ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲದ ಆಕಾಶದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು.
ಪತದುತ್ತಂಸವಿಭ್ರಾನ್ತಭೃಙ್ಗೋಪಾಹಿತಘುಙ್ಘುಮಾ । ಮುಕುಟೋದ್ದಾಮವಿದ್ಯೋತಶಕ್ರಚಾಪೀಕೃತಾಮ್ಬರಾ
ಮೇಲಂಗಿ ಜಾರಿದಾಗ, ಭೃಂಗಗಳು ಅವಳ ಸುತ್ತ ಹಾರಾಡುತ್ತಾ ಗುಂಘುಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವಳ ಎತ್ತರದ ಕಿರೀಟವು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದು, ಆಕಾಶವನ್ನೇ ಇಂದ್ರಧನುಸ್ಸಿನಂತೆ ಮಾಡಿತು.
ಕಾನ್ತಾಲತಾಹಸ್ತದಲಚಲಚ್ಚಾಮರಮಞ್ಜರೀ । ವನಲೇಖೇವ ವಿಕ್ಷುಬ್ಧವರವಾರಣಮಣ್ಡಲಾ
ಪ್ರಿಯತಮೆಯ ಬೆಲ್ಲದಂತಿರುವ ಕೈ ಚಾಮರವನ್ನು ಅಲೆಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಅದು ಅರಣ್ಯಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಆನೆಗಳ ಗುಂಪು ಚಲಿಸುವಾಗ ಉಂಟಾಗುವ ಅಲೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಕಚತ್ಕಟಕರತ್ನಾಶ್ರಿಕೃಷ್ಟಾನ್ಯೋಽನ್ಯಾತತಾಮ್ಬರಾ । ವಾತವ್ಯಾಧೂತಪುಷ್ಪೇವ ಮನ್ದಾರವನಮಾಲಿಕಾ
ಅವಳ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಮುತ್ತುಗಳಿರುವ ಚೂಡಿಗಳು ಒಬ್ಬರೊಂದಕ್ಕೆ ತಾಕಿ ಝಣಝಣನೆ ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಅವಳ ಉಡುಪನ್ನು ಬದಿಗೆ ಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅದು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹಾರಾಡುವ ಮಂದಾರ ಹೂಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಹಾರವು, ಹೂವನ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಅಲೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಕಸ್ತೂರೀಕಣನೀಹಾರರಚಿತಾಮಲವಾರಿದಾ । ಶರದ್ದಿಕ್ತಟಮಾಲೇವ ಪ್ರಸೃತಾಶೇಷಭೂಮಿಪಾ
ಅವಳು ಕಸ್ತೂರಿಯ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಶುದ್ಧವಾದ ಮೋಡದಂತೆ, ಶರದೃತುವಿನ ಆಕಾಶದ ವಿಶಾಲತೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿರುವಂತೆ, ಭೂಮಿಯೆಲ್ಲೆಡೆ ತನ್ನ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಹರಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಲೋಲಮೌಲಿಮಣಿವ್ರಾತಪಾಟಲಾಮ್ಬರಕೋಟರಾ । ಸನ್ಧ್ಯೇವಾಕುಲಲೋಲಾಬ್ಜಕಾರ್ಯಸಂಹಾರಕಾರಿಣೀ
ಅವಳ ತಲೆಗೆ ಕೆಂಪು ಮಣಿಗಳ ಗುಚ್ಛಗಳಿಂದ ಅಲಂಕಾರ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು. ಅವಳ ಉಡುಪಿನ ಮಡಿಲುಗಳು ಸಾಯಂಕಾಲದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುವ ಕಮಲದ ಹೂವಿನಂತೆ ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದವು, ಅವು ದಿನದ ಕೆಲಸಗಳ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ರತ್ನಾಂಶುಸಲಿಲಾಪೂರಾ ಮುಖಪದ್ಮನಿರನ್ತರಾ । ಪದ್ಮಿನೀವಾಲಿವಲಿತಾ ನೂಪುರಾರಾವಸಾರಸಾ
ಅವಳ ಮುಖವು ಕಮಲದ ಹೂವಿನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಅದರಿಂದ ರತ್ನಗಳ ಬೆಳಕು ಹರಿದು ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳು ನಡೆಯುವಾಗ, ಅವಳ ಕಾಲುಗಳ ಬಳೆಯುಗಳ ಶಬ್ದವು ಸರೋವರದ ಅಲೆಯಂತೆ ಮೃದುವಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಸನ್ತತಾ ಸಾ ಸಭೋತ್ತಸ್ಥೌ ಭೂಭೃಚ್ಛತಸಮಾಕುಲಾ । ಭೂತಸನ್ತತಿಸಮ್ಪೂರ್ಣಾ ಸೃಷ್ಟಿರ್ ನವಮ್ ಇವೋದಿತಾ
ಆ ಸೃಷ್ಟಿ ಯಾವಾಗಲೂ ನಿರಂತರವಾಗಿಯೇ ಮುಂದುವರಿದು, ನೂರಾರು ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಅನೇಕ ಜೀವಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಹೊಸದಾಗಿ ಉದಯವಾದಂತಿತ್ತು.
ಪ್ರಣಮ್ಯಾಥ ನೃಪಂ ಭೂಪಾ ನಿರ್ಯಯುರ್ ನೃಪಮನ್ದಿರಾತ್ । ಶಕ್ರಚಾಪೀಕೃತಾ ರತ್ನೈರ್ ಅಮ್ಭೋಧೇರ್ ಇವ ವೀಚಯಃ
ಆಮೇಲೆ ರಾಜನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಭೂಪಾಲಕರು ಅರಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟರು. ಅವರು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆಗಳು ಇಂದ್ರಧನುಸ್ಸಿನಂತೆ ಹೊರಡುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು.
ಸಾಮನ್ತಾ ಮನ್ತ್ರಿಣಶ್ ಚೈವ ವಸಿಷ್ಠಮ್ ಅಥ ಭೂಮಿಪಮ್ । ಪ್ರಣಮ್ಯ ಜಗ್ಮುಸ್ ಸ್ನಾನಾಯ ನಯವಿಜ್ಞಾನಕೋವಿದಾಃ
ಸಾಮಂತರು ಮತ್ತು ಸಚಿವರು, ರಾಜಕಾರಣದ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತರಾಗಿ, ವಸಿಷ್ಠರು ಮತ್ತು ರಾಜನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಹೋದರು.
ವಾಮದೇವಾದಯಶ್ ಚಾನ್ಯೇ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಾದಯಸ್ ತಥಾ । ವಸಿಷ್ಠಂ ಪುರತಃ ಕೃತ್ವಾ ತಸ್ಥುರ್ ಆಮಜ್ಜನೋನ್ಮುಖಾಃ
ವಾಮದೇವರು ಮತ್ತು ಇತರರು, ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರು ಮತ್ತು ಅವರಂತಹವರು, ವಸಿಷ್ಠರನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಪವಿತ್ರ ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು.
ರಾಜಾ ದಶರಥಸ್ ತತ್ರ ಪೂಜಯಿತ್ವಾ ಮುನಿವ್ರಜಮ್ । ತದ್ವಿಸೃಷ್ಟೋ ಜಗಾಮಾಥ ಸ್ವಕಾರ್ಯಾರ್ಥಮ್ ಅರಿನ್ದಮಃ
ಅಲ್ಲಿ ರಾಜ ದಶರಥನು ಮುನಿಗಳ ಸಮೂಹವನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಸತ್ಕರಿಸಿ, ಅವರ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ತನ್ನ ಕೆಲಸಗಳಿಗಾಗಿ ಹೊರಟನು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವವನೇ.
ವನಂ ವನಾಸ್ಪದಾ ಜಗ್ಮುರ್ ವ್ಯೋಮ ವ್ಯೋಮನಿವಾಸಿನಃ । ನಗರಂ ನಾಗರಾಶ್ ಚೈವ ಪ್ರಾತರ್ ಆಗಮನಾಯ ತೇ
ಅರಣ್ಯವಾಸಿಗಳು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ, ಆಕಾಶವಾಸಿಗಳು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ, ನಗರವಾಸಿಗಳು ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋದರು; ಎಲ್ಲರೂ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮರಳಿ ಬರುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದಲೇ ಹೋದರು.
ಮಹೀಪತಿವಸಿಷ್ಠಾಭ್ಯಾಂ ಪ್ರಣಯಾತ್ ಪ್ರಾರ್ಥಿತಃ ಪ್ರಭುಃ । ವಸಿಷ್ಠಸದ್ಮನಿ ನಿಶಾಂ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರೋ ಽತ್ಯವಾಹಯತ್
ರಾಜನೂ ವಸಿಷ್ಠನೂ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ವಿನಂತಿಸಿದ ಕಾರಣದಿಂದ, ಮಹರ್ಷಿ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಆ ರಾತ್ರಿ ವಸಿಷ್ಠನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದನು.
ವಸಿಷ್ಠಸ್ ಸಹ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರೈಃ ಪಾರ್ಥಿವೈರ್ ಮುನಿಭಿಸ್ ತಥಾ । ಉಪಾಸ್ಯಮಾನೋ ರಾಮಾದ್ಯೈಸ್ ಸರ್ವೈರ್ ದಶರಥಾತ್ಮಜೈಃ
ವಸಿಷ್ಠನು, ಪ್ರಮುಖ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ರಾಜರು ಮತ್ತು ಮುನಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ರಾಮನೂ ದಶರಥನ ಎಲ್ಲಾ ಪುತ್ರರೂ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಸಮ್ಮಾನಿತನಾದನು.
ಜಗಾಮ ಸ್ವಾಶ್ರಮಂ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಸರ್ವಲೋಕನಮಸ್ಕೃತಃ । ಅನುಯಾತಸ್ ಸುರೌಘೇನ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಮ್ ಇವಾಬ್ಜಜಃ
ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳೂ ಗೌರವಿಸುವ ಮಹಾತ್ಮನು, ದೇವತೆಗಳ ಗುಂಪು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದಂತೆ, ತನ್ನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
ತಸ್ಮಾತ್ ಪ್ರದೇಶಾದ್ ರಾಮಾದೀನ್ ಮುನಿರ್ ದಶರಥಾತ್ಮಜಾನ್ । ಸರ್ವಾನ್ ವಿಸರ್ಜಯಾಮ್ ಆಸ ಪಾದೋಪಾನ್ತೇ ನತಾನ್ ಅಸೌ
ಆ ಮಹರ್ಷಿ ಆ ಸ್ಥಳದಿಂದ ರಾಮನನ್ನೂ ದಶರಥನ ಎಲ್ಲಾ ಪುತ್ರರನ್ನೂ, ಅವನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದವರನ್ನೂ, ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ವಾಪಸ್ಸು ಕಳುಹಿಸಿದನು.
ನಭಶ್ಚರಾನ್ ಅವನಿಚರಾಞ್ ಜಲೇಚರಾನ್ ವಿಸರ್ಜ್ಯ ಸ ಸ್ತುತಗುಣಗೋಚರಾಂಶ್ ಚರಾನ್ । ಯಥಾಕ್ರಮಂ ಸ್ವಗೃಹ ಉದಾರಸನ್ಮುನೌ ಚಕಾರ ತಾ ದ್ವಿಜಜನವಾಸರಕ್ರಿಯಾಃ
ಆ ಮಹರ್ಷಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವರನ್ನೂ, ತನ್ನ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹಾಡುವವರನ್ನೂ, ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಾಪಸ್ಸು ಕಳುಹಿಸಿ, ತನ್ನ ಉದಾರವಾದ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ದ್ವಿಜರಿಗಾಗಿ ದಿನಚರ್ಯೆಯ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.
ತೇ ಸಮೇತ್ಯ ಗೃಹಂ ವೀರಾ ರಾಜಪುತ್ರಾಶ್ ಶಶಿತ್ವಿಷಃ । ಚಕ್ರುಸ್ ಸರ್ವಮ್ ಅಶೇಷೇಣ ಸ್ವಸದ್ಮಸು ದಿನಕ್ರಮಮ್
ಆ ವೀರ ರಾಜಕುಮಾರರು, ಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ, ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ, ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ದಿನಚರ್ಯೆಯ ಎಲ್ಲ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಿದರು.
ವಸಿಷ್ಠೋ ರಾಘವಶ್ ಚೈವ ರಾಜಾನೋ ಮುನಯೋ ದ್ವಿಜಾಃ । ಇತಿ ಚಕ್ರುಸ್ ಸ್ವಕಾರ್ಯಾಣಿ ತದಾ ಸ್ವಗೃಹವೀಥಿಷು
ವಸಿಷ್ಠರು, ರಾಘವರು, ರಾಜರು, ಮುನಿಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ತಾವು ತಾವು ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರು.
ಸಸ್ನುಃ ಕಮಲಕಲ್ಹಾರಕುಮುದೋತ್ಪಲಹಾರಿಷು । ಜಲಾಶಯೇಷು ಚಕ್ರಾಹ್ವಹಂಸಸಾರಸರಾವಿಷು
ಅವರು ಕಮಲ, ಕಹ್ಲಾರ, ಕುಮುದ ಮತ್ತು ಉಟ್ಪಲ ಹೂಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ಸರೋವರಗಳಲ್ಲಿ, ಚಕ್ರವಾಕ, ಹಂಸ ಮತ್ತು ಸಾರಸ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಇರುವ ಕೆರೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರು.
ಗೋಭೂತಿಲಹಿರಣ್ಯಾನಿ ಶಯನಾನ್ಯ್ ಆಸನಾನಿ ಚ । ದದುರ್ ದಾನಾನಿ ವಿಪ್ರೇಭ್ಯೋ ಭೋಜನಾನ್ಯ್ ಅಂಶುಕಾನಿ ಚ
ಅವರು ಗೋವುಗಳು, ಭೂಮಿ, ಚಿನ್ನ, ಹಾಸಿಗೆ, ಕುರ್ಚಿ ಇವುಗಳನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಿದರು; ಜೊತೆಗೆ ಊಟ ಮತ್ತು ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಕೊಟ್ಟರು.
ಹೇಮರತ್ನವಿಚಿತ್ರೇಷು ಸ್ವೇಷು ಚಾಮರಸದ್ಮಸು । ಆನರ್ಚುರ್ ಅಚ್ಯುತೇಶಾನಹುತಾಶಾರ್ಕಾದಿಕಾನ್ ಸುರಾನ್
ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ಅರಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಅಚ್ಯುತ, ಈಶ, ಅಗ್ನಿ, ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು.
ಪುತ್ರಪೌತ್ರಸುಹೃದ್ಭೃತ್ಯಬನ್ಧುಮಿತ್ರಗಣೈಸ್ ಸಹ । ತತ ಆಸ್ವಾದಯಾಮ್ ಆಸುರ್ ಭೋಜನಾನ್ಯ್ ಉಚಿತಾನಿ ತೇ
ಮಕ್ಕಳು, ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು, ಸ್ನೇಹಿತರು, ಸೇವಕರು, ಬಂಧುಗಳು ಮತ್ತು ಹಿತೈಷಿಗಳ ಜೊತೆ ಅವರು ಆ ಸಮಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ರುಚಿಕರವಾದ ಊಟವನ್ನು ಆನಂದಿಸಿದರು.
ಏತಸ್ಮಿನ್ ಸಮಯೇ ಚಾಸ್ಮಿನ್ ನಗರೇ ದಿವಸೋ ಽಭವತ್ । ತನುರ್ ಅಷ್ಟಾಂಶಶೇಷತ್ವಾನ್ ಮೃದ್ವಾತಪಮನೋಹರಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ನಗರದಲ್ಲಿ ದಿನದ ಎಂಟನೇ ಭಾಗ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿದ್ದಾಗ, ಮೃದುವಾದ ಗಾಳಿಯೊಂದಿಗೆ ದಿನವು ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿತ್ತು.
ಸಾಯನ್ತನವಿಧಿಂ ತೇ ತೇ ತತ್ಕಾಲೋಚಿತಯೇಚ್ಛಯಾ । ಅನಯನ್ ಬನ್ಧುಭಿಸ್ ಸಾರ್ಧಂ ಯಾವದ್ ಅಸ್ತಂ ಯಯೌ ರವಿಃ
ಅವರು ಆ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾದಂತೆ, ಬಂಧುಗಳ ಜೊತೆ ಸಂಜೆ ಸಮಯವನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತಾ, ಸೂರ್ಯನು ಅಸ್ತಮಿಸುವವರೆಗೆ ಇದ್ದರು.
ಸನ್ಧ್ಯಾಂ ವವನ್ದಿರೇ ಸುಷ್ಠು ಜೇಪುಶ್ ಚೈವಾಘಮರ್ಷಣಮ್ । ಪೇಠುಸ್ ಸ್ತೋತ್ರಾಣಿ ಪುಣ್ಯಾನಿ ಜಗುರ್ ಗಾಥಾ ಮನೋರಮಾಃ
ಅವರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಂಧ್ಯಾ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದರು, ಅಘಮರ್ಷಣ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿದರು, ಶುಭವಾದ ಸ್ತೋತ್ರಗಳನ್ನು ಹಾಡಿದರು ಮತ್ತು ಮನಮೋಹಕವಾದ ಗೀತೆಗಳನ್ನು ಪಾಡಿದರು.
ತತಶ್ ಚಾಭ್ಯುದಿತೇ ಶ್ಯಾಮಾಕಾಮಿನೀಶೋಕಹಾರಿಣಿ । ಕ್ಷೀರೋದಾದ್ ಇವ ಮಾಹೇನ್ದ್ರ್ಯಾಂ ಚನ್ದ್ರೇ ಽವಶ್ಯಾಯದಾಯಿನಿ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಮಹಿಳೆಯರ ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಚಂದ್ರನು, ಪಾರಿಜಾತ ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಹೊರಬರುವ ದೇವಚಂದ್ರನಂತೆ, ಹಿಮವನ್ನು ಹರಡುತ್ತಾ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಉದಯವಾಯಿತು.