ಜರ್ಜರೀಕೃತ್ಯ ವಸ್ತೂನಿ ತ್ಯಜನ್ತೀ ಬಿಭ್ರತೀ ತಥಾ । ಮಾರ್ಗಶೀರ್ಷಾನ್ತವಲ್ಲೀವ ಧೃತಿರ್ ವಿಧುರತಾಂ ಗತಾ
ನಾನು ಎಷ್ಟೋ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡಿ ಬಿಟ್ಟು, ಮತ್ತೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಹೀಗೆ ನನ್ನ ಧೈರ್ಯವು ಮಾರ್ಗಶೀರ್ಷ ಮಾಸದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಬಲಹೀನವಾದ ಬಳ್ಳಿಯಂತೆ ಅಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆ.
ಅಪಹಸ್ತಿತಸರ್ವಾರ್ಥಮ್ ಅನವಸ್ಥಿತಿರ್ ಆಸ್ಥಿತಾ । ಗೃಹೀತ್ವೋತ್ಸೃಜ್ಯ ಚಾತ್ಮಾನಮ್ ಅವಸ್ಥಿತಿರ್ ಅವಸ್ಥಿತಾ
ಎಲ್ಲಾ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನೂ ಕೈಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ, ಸ್ಥಿರತೆ ನನ್ನಿಂದ ದೂರವಾಗಿದೆ. ನನ್ನನ್ನೇ ಹಿಡಿದು, ಮತ್ತೆ ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆನೆ; ಹೀಗಾಗಿ ನನ್ನ ಸ್ಥಿತಿಯೂ ಈಗ ಸ್ಥಿರವಾಗಿಲ್ಲ.
ಚಲಿತಾಚಲಿತೇನಾನ್ತರ್ ಅವಷ್ಟಮ್ಭೇನ ಮೇ ಮತಿಃ । ದರಿದ್ರಾಚ್ಛಿನ್ನವೃಕ್ಷಸ್ಯ ಮೂಲೇನೇವ ವಿಡಮ್ಬ್ಯತೇ
ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ತನ್ನೊಳಗಿನ ಆಧಾರದ ಮೂಲಕ, ಅದು ಚಲಿಸುವದೂ ಅಲ್ಲದೂ ಆಗಿ, ಬಡತನದಿಂದ ಮುರಿದ ಮರದ ಬೇರುಗಳಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ಹಾಸ್ಯಮಾಡುತ್ತಿದೆ.
ಚೇತಶ್ ಚಞ್ಚಲಮ್ ಆಭೋಗಿ ಭುವನಾನ್ತರ್ವಿಹಾರಿ ಚ । ಸಮ್ಭ್ರಮಂ ನ ಜಹಾತೀದಂ ಸ್ವವಿಮಾನಮ್ ಇವಾಮರಃ
ಮನಸ್ಸು ಚಂಚಲವಾಗಿ, ಭೋಗಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ, ಲೋಕಗಳಿಂದ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಿದೆ; ಅದು ತನ್ನ ಗೊಂದಲವನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ, ಸ್ವವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುವ ದೇವತೆಗಳಂತೆ.
ಅತೋ ಽತುಚ್ಛಮ್ ಅನಾಯಾಸಮ್ ಅನುಪಾಧಿ ಗತಭ್ರಮಮ್ । ಕಿಂ ತತ್ ಸ್ಥಿತಿಪದಂ ಸಾಧು ಯತ್ರ ಶಙ್ಕಾ ನ ವಿದ್ಯತೇ
ಯಾವ ಸ್ಥಿತಿಯು ಅಲ್ಪವಲ್ಲ, ಸುಲಭವಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ, ಯಾವ ಆಧಾರವೂ ಇಲ್ಲದೆ, ಭ್ರಮೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಇರುತ್ತದೋ, ಆ ಸ್ಥಿತಿಯು ಯಾವುದು ಎಂದು ಹೇಳಿ.
ಸರ್ವಾರಮ್ಭಸಮಾರಮ್ಭಾಸ್ ಸುಜನಾ ಜನಕಾದಯಃ । ವ್ಯವಹಾರಪರಾ ಏವ ಕಥಮ್ ಉತ್ತಮತಾಂ ಗತಾಃ
ಜನಕನಂತಹ ಸಜ್ಜನರು ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ಲೋಕ ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರೂ, ಅವರು ಹೇಗೆ ಪರಮಾವಸ್ಥೆಗೆ ತಲುಪಿದರು ಎಂಬುದು ಆಶ್ಚರ್ಯ.
ಲಗ್ನೇನಾಪಿ ಕಿಲಾಙ್ಗೇಷು ಬಹುನಾ ಬಹುಮಾನದ । ಕಥಂ ಸಂಸಾರಪಙ್ಕೇನ ಪುಮಾನ್ ಇಹ ನ ಲಿಪ್ಯತೇ
ಬಹುಮಾನದಿಂದ ಅನೇಕ ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡರೂ, ಈ ಲೋಕದ ಕಚಗುಳಿನಿಂದ ಒಬ್ಬನು ಹೇಗೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳದೆ ಉಳಿಯುತ್ತಾನೆ?
ಕಾಂ ದೃಷ್ಟಿಂ ಸಮುಪಾಶ್ರಿತ್ಯ ಭವನ್ತೋ ವೀತಕಲ್ಮಷಾಃ । ಮಹಾನ್ತೋ ವಿಚರನ್ತೀಹ ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಾ ಮಹಾಶಯಾಃ
ಯಾವ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಈ ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು, ಜೀವಂತ ಮುಕ್ತರಾಗಿಯೂ ಪಾಪರಹಿತರಾಗಿಯೂ, ಇಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ?
ಲೋಭಯನ್ತೋ ಭಯಾಯೈವ ವಿಷಯಾ ಭೋಗಭೋಗಿನಃ । ಭಙ್ಗುರಾಕಾರವಿಭವಾಃ ಕಥಮ್ ಆಯಾನ್ತಿ ಭವ್ಯತಾಮ್
ಭೋಗವಸ್ತುಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುವುದು ಭಯದಿಂದ ಮಾತ್ರ. ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರತೆ ಇಲ್ಲದವುಗಳು, ಸಂಪತ್ತು ಕ್ಷಣಿಕವಾದಾಗ, ಅವುಗಳಿಂದ ಶುಭತೆ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?
ಮೋಹಮಾತಙ್ಗಮೃದಿತಾ ಕಲಙ್ಕಕಲಿತಾನ್ತರಾ । ಪರಂ ಪ್ರಸಾದಮ್ ಆಯಾತಿ ಶೇಮುಷೀಸರಸೀ ಕಥಮ್
ಮೋಹ ಎಂಬ ಆನೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತುಳಿದು, ಒಳಗೆ ದೋಷಗಳಿಂದ ಕಲೆ ಹಾಕಿದಾಗ, ಬುದ್ಧಿಯ ಸರೋವರವು ಪರಿಪೂರ್ಣ ಸ್ವಚ್ಛತೆಗೆ ಹೇಗೆ ತಲುಪಬಹುದು?
ಸಂಸಾರ ಏವ ನಿವಸಞ್ ಜನೋ ವ್ಯವಹರನ್ನ್ ಅಪಿ । ನ ಬನ್ಧಂ ಕಥಮ್ ಆಯಾತಿ ಪದ್ಮಪತ್ತ್ರೇ ಪಯೋ ಯಥಾ
ಸಂಸಾರದಲ್ಲೇ ವಾಸಿಸಿ, ಅದರ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡರೂ, ಒಂದು ವ್ಯಕ್ತಿ ಬಂಧನಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗದೆ ಹೇಗೆ ಇರಬಹುದು? ಇದು ಕಮಲದ ಎಲೆಗೆ ನೀರು ಹತ್ತದೆ ಇರುವಂತೆ.
ಆತ್ಮವತ್ ತೃಣವದ್ ವೇದಂ ಸಕಲಂ ಜನಯಞ್ ಜಗತ್ । ಕಥಮ್ ಉತ್ತಮತಾಮ್ ಏತಿ ಮನೋಮನ್ಮಥಮ್ ಅಸ್ಪೃಶನ್
ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಆತ್ಮದಂತೆ ಅಥವಾ ಹುಲ್ಲಿನಂತೆ ಅಲ್ಪವೆಂದು ಕಂಡು, ಮನಸ್ಸಿನ ಚಂಚಲತೆಗೆ ಸ್ಪರ್ಶಿಸದೆ, ಒಬ್ಬನು ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆಯಬಹುದು?
ಕಂ ಮಹಾಪುರುಷಂ ಪಾರಮ್ ಉಪಯಾತಂ ಭವೋದಧೇಃ । ಆಚಾರೇಣಾನುಸೃತ್ಯಾಯಂ ಜನೋ ಯಾತಿ ನ ದುಷ್ಕೃತಮ್
ಈ ಭವಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಿದ ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿಯವರ ನಡೆ ಅನುಸರಿಸಿದರೆ, ಜನರು ದುಷ್ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು ಯಾರು?
ಕಿಂ ತದ್ ಯದ್ ಉಚಿತಂ ಶ್ರೇಯಃ ಕಿಂ ತತ್ ಸ್ಯಾದ್ ಉಚಿತಂ ಫಲಮ್ । ವರ್ತಿತವ್ಯಂ ಚ ಸಂಸಾರೇ ಕಥಂ ನಾಮಾಸಮಞ್ಜಸೇ
ಯಾವುದು ನಿಜವಾದ ಹಿತವನ್ನು ತರುವ ಸರಿಯಾದದು? ಯಾವುದು ಯೋಗ್ಯವಾದ ಫಲ? ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪುಮಾಡದೆ ಹೇಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು?
ತತ್ ತ್ವಂ ಕಥಯ ಮೇ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ಯೇನಾಸ್ಯ ಜಗತಃ ಪ್ರಭೋ । ವೇದ್ಮಿ ಪೂರ್ವಾಪರಾಂ ಧಾತುಶ್ ಚೇಷ್ಟಿತಸ್ಯಾಸಮಸ್ಥಿತಿಮ್
ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಕರ್ತೃವನೇ, ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಹಳೆಯ ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ಸ್ಥಿತಿಗಳೂ, ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಸ್ಥಿರವಲ್ಲದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನೂ ತಿಳಿಯಲು ನನಗೆ ಏನಾದರೂ ತಿಳಿಸು.
ಹೃದಯಾಕಾಶಶಶಿನಶ್ ಚೇತಸೋ ಮಲಮಾರ್ಜನಮ್ । ಯಥಾ ಮೇ ಜಾಯತಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಂಸ್ ತಥಾ ನಿರ್ವಿಘ್ನಮ್ ಆಚರ
ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ನನ್ನ ಹೃದಯಾಕಾಶದ ಚಂದ್ರನಾದ ಮನಸ್ಸಿನ ಮಲವನ್ನು ಶುದ್ಧಪಡಿಸುವುದು ನಿಷ್ಕಂಟಕವಾಗಿ ನಡೆಯಲಿ ಎಂದು ನೀನು ನೆರವளಿಸು.
ಕಿಮ್ ಇಹ ಸ್ಯಾದ್ ಉಪಾದೇಯಂ ಕಿಂ ವಾ ಹೇಯಮ್ ಅಥೇತರತ್ । ಕಥಂ ವಿಶ್ರಾನ್ತಿಮ್ ಆಯಾತು ಚೇತಶ್ ಚಪಲಮ್ ಅದ್ರಿವತ್
ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಯೋಗ್ಯ, ಯಾವುದು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬೇಕು? ಈ ಚಂಚಲ ಮನಸ್ಸು ಹೇಗೆ ಪರ್ವತದಂತೆ ಅಚಲವಾಗಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯಬಹುದು?
ಕೇನ ಪಾವನಮನ್ತ್ರೇಣ ದುಸ್ಸಂಸೃತಿವಿಷೂಚಿಕಾ । ಶಾಮ್ಯತೀಯಮ್ ಅನಾಯಾಸಮ್ ಆಯಾಸಶತಕಾರಿಣೀ
ಯಾವ ಪವಿತ್ರ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಈ ದುಸ್ಸಂಸಾರದ ತೀವ್ರ ಜ್ವರ, ಯಾವುದು ಅನೇಕ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ, ಶಮನವಾಗುತ್ತದೆ?
ಕಥಂ ಶೀತಲತಾಮ್ ಅನ್ತರ್ ಆನನ್ದತರುಮಞ್ಜರೀಮ್ । ಪೂರ್ಣಚನ್ದ್ರ ಇವಾಕ್ಷೀಣಾಂ ರಾಕಾಮ್ ಆಸಾದಯಾಮ್ಯ್ ಅಹಮ್
ನಾನು ಹೇಗೆ ಆನಂದದ ಮರದ ಹೂಗುಚ್ಛದ ಒಳಗಿನ ಶೀತಳತೆಯನ್ನು, ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನು ಕ್ಷಯವಾಗದ ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದಂತೆ, ತಲುಪಬಹುದು?
ಪ್ರಾಪ್ಯಾನ್ತಃಪೂರ್ಣತಾಮ್ ಅನ್ತರ್ ನ ಶೋಚಾಮಿ ಯಥಾ ಪುನಃ । ಸನ್ತೋ ಭವನ್ತಸ್ ತತ್ತ್ವಜ್ಞಾಸ್ ತಥೈವೋಪದಿಶನ್ತು ಮಾಮ್
ಒಳಗಿನ ಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಪಡೆದು ಮತ್ತೆ ದುಃಖಿಸದಂತೆ, ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದ ಮಹಾತ್ಮರು ನನಗೆ ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಉಪದೇಶಿಸಲಿ.
ಅನುತ್ತಮಾನನ್ದಪದಪ್ರಧಾನವಿಶ್ರಾನ್ತಿರಿಕ್ತಂ ಹಿ ಮನೋ ಮಹಾತ್ಮನ್ । ಕದರ್ಥಯನ್ತೀಹ ಭೃಶಂ ವಿಕಲ್ಪಾಶ್ ಶ್ವಾನೋ ವನೇ ದೇಹಮ್ ಇವಾಲ್ಪಜೀವಮ್
ಮಹಾತ್ಮರ ಮನಸ್ಸು ಪರಮ ಆನಂದದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಲುಪದೆ ಇದ್ದರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಅದು ಅಶಾಂತವಾದ ಆಲೋಚನೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನಾಯಿಗಳು ಜೀವವಿಲ್ಲದ ಪ್ರಾಣಿಯ ದೇಹವನ್ನು ಕಾಡುವಂತೆ ತುಂಬಾ ಕಾಡುತ್ತದೆ.
ಪ್ರೋಚ್ಚವೃಕ್ಷಚಲತ್ಪತ್ತ್ರಲಮ್ಬಾಮ್ಬುಕಣಭಙ್ಗುರೇ । ಆಯುಷೀಶಾನಶೀತಾಂಶುಕಲಾಮೃದುನಿ ದೇಹಕೇ
ಈ ದೇಹವು ಎತ್ತರದ ಮರದ ಚಲಿಸುವ ಎಲೆ ಮೇಲೆ ಹಾರುವ ನೀರಿನ ಹನಿಯಂತೆ, ಪ್ರಾಣದ ಅಧಿಪತಿಯ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿದ್ದು, ಚಂದಿರನ ಶೀತ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಮೃದುವಾಗಿದೆ.
ಕೇದಾರವಿರಟದ್ಭೇಕಕಣ್ಠತ್ವಕ್ಕೋಣಭಙ್ಗುರೇ । ವಾಗುರಾವಲಯೇ ಜನ್ತೋಸ್ ಸುಹೃತ್ಸ್ವಜನಸಙ್ಗಮೇ
ಮಿತ್ರರು ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳ ನಡುವೆ ಕೂಡಿರುವಾಗ, ಒಣಗಿದ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪೆಯ ಗಂಟಲಿನ ಚರ್ಮದ ತುದಿಯಂತೆ, ಜೀವಿ ಬಲೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿರುವಂತಾಗಿದೆ.
ವಾಸನಾವಾತವಲಿತಕದಾಶಾತಡಿತಿ ಸ್ಫುಟೇ । ಮೋಹೌಘಮಿಹಿಕಾಮೇಘೇ ಘನಂ ಸ್ಫೂರ್ಜತಿ ಗರ್ಜತಿ
ವಾಸನೆಗಳ ಗಾಳಿಯಿಂದ ತೂಗಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅಕಸ್ಮಿಕ ಅಪಾಯದ ಮಿಂಚು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಬಡಿದುಬಿಡುತ್ತದೆ; ಮೋಹದ ಘನವಾದ ಮೋಡದಲ್ಲಿ, ಅಂಧಕಾರ ಗರ್ಜಿಸಿ ಮಿಂಚುತ್ತದೆ.
ನೃತ್ಯತ್ಯ್ ಉತ್ತಾಣ್ಡವಂ ಚಣ್ಡೇ ಲೋಲೇ ಲೋಭಕಲಾಪಿನಿ । ಸುವಿಕಾಸಿನಿ ಸಸ್ಫೋಟಮ್ ಅನರ್ಥಕುಟಜದ್ರುಮೇ
ಅತಿಯಾದ ಕ್ರೂರ, ಚಂಚಲ, ಲೋಭಿ, ದುಃಖದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೂವಾಡಿ, ಭಯಾನಕ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ.
ಕ್ರೂರೇ ಕೃತಾನ್ತಮಾರ್ಜಾರೇ ಸರ್ವಭೂತಾಖುಹಾರಿಣಿ । ಅಶ್ರುತಸ್ಪನ್ದಸಞ್ಚಾರೇ ಕುತೋ ಽಪ್ಯ್ ಉಪರಿಪಾತಿನಿ
ಅತಿ ಕ್ರೂರ, ಮರಣದ ಬೆಕ್ಕಿನಂತೆ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಎಲಿಗಳಂತೆ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ, ಯಾರಿಗೂ ಕೇಳಿಸದಂತೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲಿಂದೋ ಮೇಲಿನಿಂದ ಇಳಿದುಬರುತ್ತಾಳೆ.
ಕ ಉಪಾಯೋ ಗತಿಃ ಕಾ ವಾ ಕಾ ಚಿನ್ತಾ ಕಸ್ ಸಮಾಶ್ರಯಃ । ಕೇನೇಯಮ್ ಅಶುಭೋದರ್ಕಾ ನ ಭವೇಜ್ ಜೀವಿತಾಟವೀ
ಯಾವನು ಪರಿಹಾರ? ಯಾವದು ದಾರಿ? ಯಾವದು ಚಿಂತನೆ? ಯಾರ ಆಶ್ರಯ? ಯಾವ ಉಪಾಯದಿಂದ ಈ ದುಃಖದ ಜೀವನವನ ಕಾಡು ಉದಯವಾಗದಂತೆ ತಡೆಯಬಹುದು?
ನ ತದ್ ಅಸ್ತಿ ಪೃಥಿವ್ಯಾಂ ವಾ ದಿವಿ ದೇವೇಷು ವಾ ಕ್ವಚಿತ್ । ಸುಧಿಯಸ್ ತುಚ್ಛಮ್ ಅಪ್ಯ್ ಏತದ್ ಯನ್ ನ ಯಾತಿ ನರಮ್ಯತಾಮ್
ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ದೇವತೆಗಳ ಲೋಕದಲ್ಲಾದರೂ, ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ಸೊಗಸಾಗದಂತಹ, ಎಷ್ಟು ಸಣ್ಣದಾದರೂ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ.
ಅಯಂ ಹಿ ದಗ್ಧಸಂಸಾರೋ ನೀರನ್ಧ್ರಕಲನಾಕುಲಃ । ಕಥಂ ಸುಸ್ವಾದುತಾಮ್ ಏತಿ ನೀರಸೋ ಮೂರ್ಖತಾಂ ವಿನಾ
ಈ ಸಂಸಾರವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೂದಿಯಾಗಿದ್ದು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿದೆ. ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಇದರಲ್ಲಿ ರುಚಿಯೇ ಇಲ್ಲ. ಮೂರ್ಖತನವಿಲ್ಲದೆ ಇದನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಿಹಿಯಾಗಿತ್ತೆಂದು ಭಾವಿಸಬಹುದು?
ಆಶಾಪ್ರತಿವಿಷಾ ಕೇನ ಕ್ಷೀರಸ್ನಾನೇನ ರಮ್ಯತಾಮ್ । ಉಪೈತಿ ಪುಷ್ಪಶುಭ್ರೇಣ ಮಧುನೇವ ಸುವಲ್ಲರೀ
ಆಶೆಯ ಬೇರುಗಳಲ್ಲಿ ವಿಷ ಹತ್ತಿರವಿರುವಾಗ, ಯಾವ ಅಮೃತ ಸ್ನಾನದಿಂದ ಆ ಆಶೆಯ ಬೆಳೆ ಹೂವು-ತುಪ್ಪದಂತೆ ಶುಭ್ರವಾಗಿ, ಸಿಹಿಯಾಗಿ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ಕೊಡಬಹುದು?