ತಾಮಸೀರ್ ವಾಸನಾಃ ಪೂರ್ವಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ವಿಷಯವಾಸಿತಾಃ । ಮೈತ್ರ್ಯಾದಿಭಾವನಾನಾಮ್ನೀರ್ ಗೃಹಾಣಾಮಲವಾಸನಾಃ
ಮೊದಲು ಇಂದ್ರಿಯವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯಾದ ಕತ್ತಲೆಯ ಮನೋವೃತ್ತಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನಂತರ ಸ್ನೇಹ ಮತ್ತು ಇತರ ಶುದ್ಧ ಗುಣಗಳ ಮನೋಭಾವಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊ.
ತಾ ಅಪ್ಯ್ ಅನ್ತಃ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ತಾಭಿರ್ ವ್ಯವಹರನ್ ಬಹಿಃ । ಅನ್ತಶ್ ಶಾನ್ತಸಮಸ್ತೇಹೋ ಭವ ಚಿನ್ಮಾತ್ರವಾಸನಃ
ಆವುಗಳನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟು, ಹೊರಗೆ ಅವುಗಳ ಮೂಲಕ ವ್ಯವಹರಿಸುತ್ತಾ, ಒಳಗೆ ಎಲ್ಲ ಅಶಾಂತಿಯನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಿ, ಶುದ್ಧ ಚೈತನ್ಯವೇ ಉಳಿದಂತೆ ಇರುವೆ.
ತಾಮ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಥ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಮನೋಬುದ್ಧಿಸಮನ್ವಿತಾಮ್ । ಶೇಷೇ ಸ್ಥಿರಸಮಾಧಾನೋ ಯೇನ ತ್ಯಜಸಿ ತಂ ತ್ಯಜ
ಆದ ನಂತರ, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಇರುವುದನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ಸ್ಥಿರವಾದ ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದು, ಇನ್ನೂ ಬಾಕಿ ಇರುವುದನ್ನು ಕೂಡ ಬಿಡು.
ಚಿನ್ಮನಃಕಲನಾಕಾಲಪ್ರಕಾಶತಿಮಿರಾದಿಕಮ್ । ವಾಸನಾಂ ವಾಸಿತಾರಂ ಚ ಪ್ರಾಣಸ್ಪನ್ದನಪೂರ್ವಕಮ್
ಚೈತನ್ಯ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನ ಕಲ್ಪನೆ, ಪ್ರಕಾಶದ ಅಂಧಕಾರ, ಎಲ್ಲ ವಾಸನೆಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಮೂಲವನ್ನು, ಉಸಿರಿನ ಚಲನೆಯೊಡನೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು.
ಸಮೂಲಮ್ ಅಖಿಲಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ವ್ಯೋಮಸೋಮ್ಯಃ ಪ್ರಶಾನ್ತಧೀಃ । ಯಸ್ ತ್ವಂ ಭವಸಿ ಸದ್ಬುದ್ಧೇ ಸ ಭವಾಶ್ವ್ ಅವಿಲಮ್ಬಿತಃ
ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೂಲದಿಂದ ಬಿಟ್ಟು, ನೀನು ಆಕಾಶದಂತಾಗು, ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗಿರಲಿ; ಜ್ಞಾನಿಯೇ, ಆ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ವಿಳಂಬವಿಲ್ಲದೆ ತಲುಪು.
ಹೃದಯಾತ್ ಸಮ್ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಸರ್ವಮ್ ಏವ ಮಹಾಮತಿಃ । ಯಸ್ ತಿಷ್ಠತಿ ಗತವ್ಯಗ್ರಂ ಸ ಮುಕ್ತಃ ಪರಮೇಶ್ವರಃ
ಯಾರು ತಮ್ಮ ಹೃದಯದಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟು, ಚಿತ್ತದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಚಂಚಲತೆ ಇಲ್ಲದೆ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಇರುತ್ತಾರೋ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಮುಕ್ತನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಪರಮೇಶ್ವರನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
ಸಮಾಧಿಮ್ ಅಥ ಕರ್ಮಾಣಿ ಮಾ ಕರೋತು ಕರೋತು ವಾ । ಹೃದಯೇನಾಸ್ತಸರ್ವಾರ್ಥೋ ಮುಕ್ತ ಏವೋತ್ತಮಾಶಯಃ
ಯಾರು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಆಸಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆವೋ, ಅವರು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿರಲಿ ಅಥವಾ ಯಾವುದಾದರೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲಿ, ಇಲ್ಲವೇ ಏನನ್ನೂ ಮಾಡದೆ ಇರಲಿ, ಅಂತಹ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರು ಮುಕ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ನೈಷ್ಕರ್ಮ್ಯೇಣ ನ ತಸ್ಯಾರ್ಥೋ ನ ತಸ್ಯಾರ್ಥೋ ಽಸ್ತಿ ಕರ್ಮಭಿಃ । ನ ಸಮಾಧಾನಜಪ್ಯಾಭ್ಯಾಂ ಯಸ್ಯ ನಿರ್ವಾಸನಂ ಮನಃ
ಯಾರ ಮನಸ್ಸು ಎಲ್ಲ ಆಸೆ-ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿದೆವೋ, ಅವರಿಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡೋದರಿಂದಲೂ ಇಲ್ಲ, ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದಲೂ ಇಲ್ಲ, ಧ್ಯಾನ ಅಥವಾ ಜಪದಿಂದಲೂ ಯಾವ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ.
ವಿಚಾರಿತಮ್ ಅಲಂ ಶಾಸ್ತ್ರಂ ಚಿರಮ್ ಉದ್ಗ್ರಾಹಿತಂ ಮಿಥಃ । ಸನ್ತ್ಯಕ್ತವಾಸನಾನ್ ಮೌನಾದ್ ಋತೇ ನಾಸ್ತ್ಯ್ ಉತ್ತಮಂ ಪದಮ್
ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಬಹಳ ಕಾಲ ವಿಚಾರಿಸಿ, ಪರಸ್ಪರ ಚರ್ಚಿಸಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನಿಶ್ಶಬ್ದತೆಯ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು.
ದೃಷ್ಟಂ ದ್ರಷ್ಟವ್ಯಮ್ ಅಖಿಲಂ ಭ್ರಾನ್ತ್ವಾಭ್ರಾನ್ತಾ ದಿಶೋ ದಶ । ಜನಾಃ ಕತಿಪಯಾ ಏವ ಯಥಾವಸ್ತ್ವ್ ಅವಲೋಕಿನಃ
ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡಿ, ನೋಡಬಹುದಾದ ಮತ್ತು ನೋಡಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡಿದರೂ, ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ವಸ್ತುಗಳನ್ನೇ ನೋಡುವವರು ಕೆಲವರು ಮಾತ್ರ.
ಯದ್ ಯದ್ ಆಲೋಕ್ಯತೇ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ಯತ್ರ ಯತ್ರ ಚ ಗಮ್ಯತೇ । ಈಪ್ಸಿತಾನೀಪ್ಸಿತಾದ್ ಅನ್ಯನ್ ನ ತತ್ರ ಯತತೇ ಜನಃ
ಯಾವುದೇ ನೋಡಿದರೂ ಅಥವಾ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದರೂ, ಇಷ್ಟವಾದದ್ದೋ ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದದ್ದೋ ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ಬೇರೆ ಯಾವುದನ್ನೂ ಹುಡುಕುವುದಿಲ್ಲ.
ಯೇ ಕೇಚನ ಸಮಾರಮ್ಭಾ ಯೇ ಜನಸ್ಯ ಕ್ರಿಯಾಕ್ರಮಾಃ । ತೇ ಸರ್ವೇ ದೇಹಮಾತ್ರಾರ್ಥಮ್ ಆತ್ಮಾರ್ಥಂ ತು ನ ಕಿಞ್ಚನ
ಜನರು ಮಾಡುವ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸಗಳು, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ದೇಹದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರ; ಆತ್ಮದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಏನೂ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಪಾತಾಲೇ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕೇ ಚ ಸ್ವರ್ಗೇ ಽಥ ವಸುಧಾತಲೇ । ಸನ್ತಃ ಕತಿಪಯಾ ಏವ ದೃಶ್ಯನ್ತೇ ದೃಷ್ಟದೃಷ್ಟಯಃ
ಪಾತಾಳದಲ್ಲೋ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲೋ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲೋ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹೀಗೇ ಎಲ್ಲೆಡೆ ನೋಡಿದರೂ, ನಿಜವಾದ ದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳ ಸಂತರು ಕೆಲವರು ಮಾತ್ರ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
ಇದಂ ಹೇಯಮ್ ಉಪಾದೇಯಮ್ ಇದಮ್ ಇತ್ಯ್ ಅಸದುತ್ಥಿತೌ । ನಿಶ್ಚಯೌ ಗಲಿತೌ ಯಸ್ಯ ಜ್ಞಸ್ಯಾಸಾವ್ ಅತಿದುರ್ಲಭಃ
ಯಾರಿಗೆ 'ಇದು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು, ಇದು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು' ಎಂಬ ನಿಶ್ಚಯಗಳು ಅಸತ್ಯದ ಉದಯದಲ್ಲಿ ಕರಗಿಹೋಗಿವೆ, ಅಂತಹ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ತುಂಬಾ ಅಪರೂಪ.
ಕರೋತು ಭುವನೇ ರಾಜ್ಯಂ ವಿಶತ್ವ್ ಅನಲಮ್ ಅಮ್ಬು ವಾ । ನಾತ್ಮಲಾಭಾದ್ ಋತೇ ಜನ್ತುರ್ ವಿಶ್ರಾನ್ತಿಮ್ ಅಧಿಗಚ್ಛತಿ
ಯಾರಾದರೂ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಆಳಬಹುದು, ಬೆಂಕಿಗೆ ಅಥವಾ ನೀರಿಗೆ ಹೋಗಬಹುದು; ಆದರೆ ಆತ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯದೆ ಯಾವ ಜೀವಿಗೂ ನಿಜವಾದ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಸಿಗದು.
ಯೇ ಮಹಾಮತಯಸ್ ಸನ್ತಿ ಶೂರಾಸ್ ಸ್ವೇನ್ದ್ರಿಯಶತ್ರುಷು । ಜನ್ಮಜ್ವರವಿನಾಶಾಯ ತ ಉಪಾಸ್ಯಾ ಮಹಾಧಿಯಃ
ಯಾರು ಮಹಾ ಚಿಂತಕರು, ತಮ್ಮ ಇಂದ್ರಿಯ ಶತ್ರುಗಳ ಮೇಲೆ ವಿಜಯ ಸಾಧಿಸುವ ಶೂರರು, ಜನ್ಮದ ಜ್ವರವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವರು, ಅಂತಹ ಮಹಾಜ್ಞಾನಿಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.
ಸರ್ವತ್ರ ಪಞ್ಚಭೂತಾನಿ ಷಷ್ಠಂ ಕಿಞ್ಚಿನ್ ನ ವಿದ್ಯತೇ । ಪಾತಾಲೇ ಭೂತಲೇ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ರತಿಮ್ ಏತಿ ಕ್ವ ಧೀರಧೀಃ
ಎಲ್ಲೆಡೆ ಐದು ಭೂತಗಳು ಮಾತ್ರ ಇವೆ, ಆರನೆಯದು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ—ಮಹಾಜ್ಞಾನಿಯ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಎಲ್ಲಿ ಆನಂದ ಸಿಗುತ್ತದೆ?
ಯುಕ್ತ್ಯಾ ಸನ್ತರತೋ ಜ್ಞಸ್ಯ ಸಂಸಾರೋ ಗೋಷ್ಪದಾಕೃತಿಃ । ದೂರಸನ್ತ್ಯಕ್ತಯುಕ್ತೇಸ್ ತು ಮಹಾಮತ್ತಾರ್ಣವೋಪಮಃ
ಯುಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಾರಾಗುವ ಜ್ಞಾನಿಗೆ ಈ ಲೋಕವು ಹಸುವಿನ ಹೂವಿನ ಗುರುತು ಎಷ್ಟು ಚಿಕ್ಕದೋ ಅಷ್ಟು ಮಾತ್ರವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಯುಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟವನಿಗೆ ಇದು ದೊಡ್ಡ ಮೋಹದ ಸಾಗರದಂತೆಯೇ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.
ಕದಮ್ಬಗೋಲಕಸ್ವಚ್ಛಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಂ ಸ್ಫಾರಚೇತಸಃ । ಕಿಂ ಪ್ರಯಚ್ಛತಿ ಕಿಂ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ಽಸ್ಮಿನ್ ಸಕಲೇ ಽಪಿ ಸಃ
ವಿಸ್ತೃತ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಈ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವು ಕದಂಬ ಹಣ್ಣಿನ ಗುಡ್ಡೆಯಂತೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಇಂತಹವನಿಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಅವನು ಏನು ಕೊಡುವನು, ಏನು ಅನುಭವಿಸುವನು?
ಏತದರ್ಥಮ್ ಅಬುದ್ಧೀನಾಂ ಯನ್ ಮಹಾಸಮರಕ್ರಿಯಾಃ । ತನ್ ಮನ್ಯೇ ರಾಮ ಭಿಕ್ಷಾರ್ಥಂ ದ್ವನ್ದ್ವಲಕ್ಷಕ್ಷಯಾವಹಮ್
ರಾಮಾ, ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದವರು ಮಾಡುವ ಎಲ್ಲಾ ಮಹಾಸಂಗ್ರಾಮಗಳನ್ನು ನಾನು ಭಿಕ್ಷೆಗಾಗಿ, ದ್ವಂದ್ವಗಳ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಮಾಡಿರುವುದೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಕಲ್ಪಮಾತ್ರೇಣ ಕಾಲೇನ ಸಹಸಾ ಪೇಲವೋದರೇ । ಅಸ್ಮಿನ್ನ್ ಅಪಿ ಚ ಯೋ ನಾಶಸ್ ಸ ವೀರುಧಿ ಮಹಾಶನಿಃ
ಕಾಲದ ಒಂದು ಯುಗದಲ್ಲಿ, ಈ ದುರ್ಬಲ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೇ, ಇಲ್ಲಿಯೇ ಸಂಭವಿಸುವ ನಾಶವು ಮೊಗ್ಗಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ.
ಆತ್ಮನೋ ಽಂಶಸ್ಯ ಸರ್ವಾದೇರ್ ಯತ್ ತೃಣಾದ್ ಅಪಿ ನೋತ್ತಮಮ್ । ತಸ್ಮಿಞ್ ಜಗತ್ತ್ರಯೇ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಕಿಂ ತದ್ ಆತ್ಮವತೋ ಭವೇತ್
ಆತ್ಮನ ಅಲ್ಪ ಭಾಗವೂ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಏನಿಂದಲೂ, ಗಿಡದ ಎಲೆಗೂ ಕಡಿಮೆಯಾದುದಿಲ್ಲ; ಆ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಪಡೆದುಕೊಂಡಾಗ, ಆತ್ಮಜ್ಞಾನಿಯಿಗೆ ಇನ್ನೇನು ದೊರಕಬಹುದು?
ಇತಶ್ ಶೈಲಶತೈರ್ ವ್ಯಾಪ್ತಸ್ ತಥೇತೋ ಜಲರಾಶಿಭಿಃ । ಕಿಯಾನ್ ಅಸ್ಯಾ ಭುವೋ ದೇಹೋ ಯೇನೋದಾರಂ ಪ್ರಪೂರಯೇತ್
ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಬೆಟ್ಟಗಳು, ಅಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರಗಳು ತುಂಬಿದ್ದರೂ, ಈ ಭೂಮಿಯ ದೇಹ ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದು, ಅದು ಆ ವಿಶಾಲತೆಯನ್ನು ತುಂಬಬಲ್ಲದು?
ನ ತದ್ ಅಸ್ತಿ ಜಗತ್ಯ್ ಅಸ್ಮಿನ್ ಸಪಾತಾಲಹರಾಲಯೇ । ಯನ್ ನಾಮಾತ್ಮವತೋ ಜ್ಞಸ್ಯ ಕಿಞ್ಚಿತ್ ಕಾರ್ಯಕರಂ ಭವೇತ್
ಪಾತಾಳದಿಂದ ಬೆಟ್ಟಗಳವರೆಗೆ ಇರುವ ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಆತ್ಮಜ್ಞಾನಿಗೆ ಉಪಯೋಗವಾಗುವಂತಹ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ.
ಏಕತಾಮ್ ಅನುಯಾತಸ್ಯ ವ್ಯೋಮವದ್ ವಿತತಸ್ಯ ಚ । ಸ್ವಸ್ಥಸ್ಯಾತ್ಮವತೋ ಜ್ಞಸ್ಯ ಸ್ಥಿತಸ್ಯಾತ್ಮನ್ಯ್ ಅಚೇತಸಿ
ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದಾಗಿ, ಆಕಾಶದಂತೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ, ಚೇತನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನಿಗೆ—
ಶರೀರಜಾಲನೀಹಾರಧೂಸರಾ ಶೂನ್ಯಕೋಟರಾ । ಶಾನ್ತಸಞ್ಚಾರಸುಭಗಾ ತ್ರಿಲೋಕೀ ವಿಪುಲಾಟವೀ
ಮೂರು ಲೋಕಗಳು, ದೊಡ್ಡ ಅರಣ್ಯವಂತೆ ವಿಶಾಲವಾಗಿವೆ. ಅವುಗಳು ಶರೀರದ ಮಿಥ್ಯಾಭಾವದ ಮಂಜಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಖಾಲಿ ಗುಹೆಗಳಂತಿವೆ. ಶಾಂತವಾಗಿ ಹರಡುವ ಈ ಲೋಕಗಳು ನೋಡಲು ಸುಂದರವಾಗಿವೆ.
ಸ್ಫಾರಬ್ರಹ್ಮಾಮಲಾಮ್ಭೋಧಿಫೇನಾಸ್ ಸರ್ವೇ ಕುಲಾಚಲಾಃ । ಚಿದಾದಿತ್ಯಮಹಾತೇಜೋಮೃಗತೃಷ್ಣಾ ಜಗಚ್ಛ್ರಿಯಃ
ಎಲ್ಲಾ ಮಹಾ ಪರ್ವತಗಳು ಅನಂತ ಬ್ರಹ್ಮನ ಶುದ್ಧ ಸಾಗರದ ಮೇಲಿನ ನುರಿತ ಬಿಳಿಯಂತೆ. ಜಗತ್ತಿನ ವೈಭವಗಳು ಚೈತನ್ಯದ ಭಾಸ್ಕರನ ಕೆಂಪು ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಮೃಗಮರೀಚಿಕೆಯಂತಿವೆ.
ಆತ್ಮತತ್ತ್ವಮಹಾಮ್ಭೋಧಿವೀಚಯಸ್ ಸರ್ಗರಾಜಯಃ । ಅನುತ್ತಮಪದಾಮ್ಭೋದವೃಷ್ಟಯಶ್ ಶಾಸ್ತ್ರದೃಷ್ಟಯಃ
ಆತ್ಮತತ್ತ್ವದ ಮಹಾ ಸಾಗರದ ಅಲೆಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯ ರಾಜರು. ಪರಮಪದದ ಮೇಘದಿಂದ ಸುರಿಯುವ ಮಳೆಯೇ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ದೃಶ್ಯಗಳು.
ಚನ್ದ್ರಾರ್ಕತಪನಾಲೋಕಾ ಘಟಕಾಷ್ಠಾದಿಸನ್ನಿಭಾಃ । ಪ್ರಕಾಶನೀಯಾಶ್ ಚಿದ್ದೀಪತ್ವಿಷೋ ಭೂತಗಣಾಸ್ ತಥಾ
ಚಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯ ಬೆಳಕುಗಳು ಕುಂಭ ಮತ್ತು ಕಡ್ಡಿಗಳಂತೆ. ಚೈತನ್ಯ ದೀಪದ ಪ್ರಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂತಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಕೂಡ ಎಲ್ಲವೂ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಬೇಕಾಗಿದೆ.
ಚಿರಮ್ ಅನ್ತರ್ಹಿತಾತ್ಮಾನಸ್ ಸಂಸಾರವನಚಾರಿಣಃ । ಕಾಮಭೋಗೋಲಪಗ್ರಾಸಾ ಮೃಗಾ ನರಸುರಾಸುರಾಃ
ಬಹು ಕಾಲದಿಂದ ಆತ್ಮವನ್ನು ಮರೆಮಾಡಿಕೊಂಡು ಸಂಸಾರದ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿರುವ ಮಾನವರು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರು—allರೂ ಕಾಮಭೋಗಗಳ ಆಕರ್ಷಣೆಗೆ ಬಲಿಯಾಗಿ, ಅರಣ್ಯದ ಮೃಗಗಳಂತೆ ಅವುಗಳ ಆಹಾರವಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.