ತಸ್ಮಾದ್ ಅವಾಸ್ತವೀಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ವಾಸ್ತವೀಮ್ ಅಪಿ ರಞ್ಜನಾಮ್ । ದಾಶೂರಸಿದ್ಧಾನ್ತಧಿಯಾ ಸದೋದಾರೋ ಭವಾತ್ಮವಾನ್
ಆದಕಾರಣ, ಅಸತ್ಯವನ್ನೂ, ಸತ್ಯದ ಆಕರ್ಷಕ ಭಾಗವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ದಾಶೂರ ತತ್ತ್ವದ ಅರಿವಿನಿಂದ ಸದಾ ವಿಶಾಲಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಆತ್ಮಸ್ಥನಾಗಿ ಇರಬೇಕು.
ಅನೇನ ಗಚ್ಛಾಮರಸುನ್ದರತ್ವಂ ಕದಮ್ಬದಾಶೂರಕಥಾರಥೇನ । ಆಸಾದಯಿಷ್ಯಸ್ಯ್ ಅಚಿರಾತ್ ಪುರಂ ತದ್ ಭವಿಷ್ಯಸೀಶೋ ಭುವನೇಷು ಯೇನ
ಈ ಕಡಂಬ ಮತ್ತು ದಾಶೂರ ಕಥೆಯ ರಥದ ಮೂಲಕ, ನೀನು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಆ ಮಹಾನಗರವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತೀ, ಅದರಿಂದ ಭವಿಷ್ಯದ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ಅಧಿಪತಿಯಾಗುತ್ತೀ.
ನಾಸ್ತೀದಮ್ ಇತಿ ನಿರ್ಣೀಯ ಸರ್ವತಸ್ ತ್ಯಜ ರಞ್ಜನಾಮ್ । ಯನ್ ನಾಸ್ತಿ ತತ್ ಪ್ರತಿ ಕಿಲ ಕೈವಾಸ್ಥೇಹ ವಿಚಾರಿಣಾಮ್
ಇದು ಇಲ್ಲ ಎಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ ಎಲ್ಲ Attachment ಗಳನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು; ಏಕೆಂದರೆ ಇಲ್ಲದದ್ದರಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಿಸುವವರಿಗೆ ಯಾವ ಆಸಕ್ತಿ ಇರದು.
ದೃಶ್ಯಮಾನಮ್ ಅಥೇದಂ ಚೇದ್ ಅಸ್ತಿ ತತ್ ತವ ಕಿಂ ಗತಮ್ । ತಿಷ್ಠತ್ವ್ ಆತ್ಮನಿ ಬಧ್ನಾಸಿ ತ್ವಂ ಕಿಲಾತ್ರ ಕಿಮ್ ಆತ್ಮತಾಮ್
ಈ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವದು ನಿಜವಾಗಿಯೇ ಇದ್ದರೆ, ನಿನಗೆ ಏನು ಹೋದಂತಾಗಿದೆ? ಅದು ಆತ್ಮದಲ್ಲೇ ಇರಲಿ; ನೀನು ಯಾಕೆ ಇದನ್ನು ನಿನ್ನ ಆತ್ಮವೆಂದು ಬಂಧಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯೆ?
ಅಥ ಚೇದ್ ಅಸ್ತಿ ನಾಸ್ತೀದಮ್ ಇತಿ ನಿಶ್ಚಯವಾನ್ ಅಸಿ । ತಥಾಪಿ ಭಾವನಾಸಙ್ಗಃ ಕಥಂ ಯುಕ್ತಶ್ ಚಲಾಚಲೇ
ಇದು ಇಲ್ಲವೆಂದು ನೀನು ದೃಢವಾಗಿ ನಂಬಿದ್ದರೂ, ಸ್ಥಿರವಾದದಲ್ಲಿಯೂ ಅಸ್ಥಿರವಾದದಲ್ಲಿಯೂ ಭಾವನೆಗೆ ಬದ್ಧತೆ ಹೇಗೆ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ?
ನೇದಮ್ ಅಸ್ತಿ ಜಗದ್ ರಾಮ ನ ಚ ನಾಸ್ತಿ ಮಹಾಮತೇ । ಕೇವಲಂ ಸ್ವೋತ್ಥಮ್ ಏವೇತ್ಥಮಾಭಾನಮ್ ಇದಮ್ ಈದೃಶಮ್
ಈ ಜಗತ್ತು ಇರುವುದೂ ಅಲ್ಲ, ಇಲ್ಲದುದೂ ಅಲ್ಲ ರಾಮಾ, ಮಹಾಮತಿವಂತನೆ; ಇದು ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಉದಯವಾದ ಒಂದು ಭ್ರಮೆಯಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ.
ನೇದಂ ಕರ್ತೃಕೃತಂ ಕಿಞ್ಚಿನ್ ನ ಚಾಕರ್ತೃಕೃತಕ್ರಮಮ್ । ಸ್ವಯಮ್ ಆಭಾಸತೇ ಚೇದಂ ಕರ್ತ್ರಕರ್ತೃಪದಂ ಗತಮ್
ಇಲ್ಲಿ ಏನೂ ಮಾಡುವವನಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿಲ್ಲ, ಮಾಡದವನಿಂದಲೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಇದು ಸ್ವತಃ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ, ಮಾಡುವವನೂ ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯವೂ ಎಂಬ ಭಾವನೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಮೀರಿ.
ಅಕರ್ತೃಕಂ ಜಗಜ್ಜಾಲಂ ಭವತ್ವ್ ಅಥ ಸಕರ್ತೃಕಮ್ । ಮಾ ತ್ವಮ್ ಏತೇನ ಸಮ್ಬನ್ಧಂ ಭಾವಯಾನಘ ಚೇತಸಿ
ಈ ಲೋಕವೆಂಬ ಜಾಲವು ಮಾಡುವವನು ಇಲ್ಲದೆ ಇರಲಿ, ಅಥವಾ ಮಾಡುವವನು ಇದ್ದರೂ ಇರಲಿ; ನೀನು ನಿಷ್ಕಳಂಕ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಇದಕ್ಕೆ ಯಾವ ರೀತಿಯ ಸಂಬಂಧವನ್ನೂ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಡ.
ಸರ್ವೇನ್ದ್ರಿಯವಿಹೀನಾತ್ಮಾ ಕರ್ತೇಹ ಸ ಜಡೋಪಮಃ । ಅಕರ್ತ್ರ್ ಏವ ತದಾ ಮನ್ಯೇ ಕಾಕತಾಲೀಯವಜ್ ಜಗತ್
ಎಲ್ಲ ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಲ್ಲದ ಆತ್ಮನು ಇಲ್ಲಿ ಮಾಡುವವನಂತೆ ಕಂಡರೂ, ಅವನು ಜಡದಂತೆಯೇ ಇದ್ದಾನೆ; ನಾನು ಅವನನ್ನು ಮಾಡುವವನು ಅಲ್ಲ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ, ಈ ಲೋಕವೂ ಕೇವಲ ಯಾದೃಚ್ಛಿಕವಾಗಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯು.
ಕಾಕತಾಲೀಯಯೋಗೇನ ಜಾತಂ ಯತ್ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ಏವ ಯತ್ । ತಸ್ಮಿನ್ ಭಾವಾನುಸನ್ಧಾನಂ ಬಾಲೋ ಬಧ್ನಾತಿ ನೇತರಃ
ಯಾವುದೇ ಸಂಗತಿಗಳು ಯಾದೃಚ್ಛಿಕವಾಗಿ ಸಂಭವಿಸಿದರೆ, ಅವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮನಸ್ಸು ಹಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಬಾಲಕನ ಕೆಲಸ; ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೀಗೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.
ನ ಕದಾಚಿದ್ ಇದಂ ಶಾನ್ತಂ ಜಗದ್ ರಾಮ ನ ಚ ಕ್ಷಯಿ । ಅಜಸ್ರಂ ದೃಶ್ಯಮಾನತ್ವಾದ್ ಭಾವಿತ್ವಾಚ್ ಚ ಪುನಃ ಪುನಃ
ರಾಮಾ, ಈ ಲೋಕವು ಯಾವತ್ತೂ ಶಾಂತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಇಲ್ಲವೆ ನಾಶವಾಗುವುದೂ ಇಲ್ಲ; ಇದು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕಲ್ಪಿತವಾಗುತ್ತಾ ಇರುತ್ತದೆ.
ನ ಕದಾಚಿದ್ ಇದಂ ಚಾಸ್ತಿ ಜಗದ್ ರಾಮ ನ ಚಾಕ್ಷಯಿ । ಅಜಸ್ರಂ ಕ್ಷೀಯಮಾಣತ್ವಾನ್ ನಾಶಿತ್ವಾಚ್ ಚಾನುಮಾನತಃ
ರಾಮಾ, ಈ ಲೋಕವು ಯಾವಾಗಲೂ ನಿಜವಾಗಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಅದೂ ಶಾಶ್ವತವೂ ಅಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಸದಾ ಕುಗ್ಗುತ್ತಾ, ನಾಶವಾಗುತ್ತಾ ಇರುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಇದು ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ.
ಸರ್ವೇನ್ದ್ರಿಯಪದಾತೀತೋ ಯದಾ ಕರ್ತೇಹ ವಿಜ್ವರಃ । ಕುರ್ವಾಣಸ್ ಸ ತದಾ ಖೇದಂ ನ ಕದಾಚನ ಗಚ್ಛತಿ
ಯಾವಾಗ ಇಲ್ಲಿ ಮಾಡುವವನು ಎಲ್ಲ ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೂ ಮೀರಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ ತಾಪವೂ ಇಲ್ಲದೆ ಕಾರ್ಯಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಕೆಲಸಮಾಡಿದರೂ ದಣಿವನ್ನೇ ಅನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ತೇನೇಯಂ ನಿಯತಿಃ ಪ್ರೌಢಾ ಭಾವಾಭಾವದಶಾಮಯೀ । ಈದೃಶ್ಯ್ ಏವ ಸ್ಥಿರಾ ದೀರ್ಘಾ ಚಿತ್ತೋತ್ಥಾಪಿ ನ ನಶ್ಯತಿ
ಆದ್ದರಿಂದ, ಈ ನಿಯಮವು ಬಹಳ ಪಕ್ಕಾ, ಇರುವಿಕೆಯೂ ಇಲ್ಲದಿಕೆಯೂ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿದೆ. ಇಂತಹ ಸ್ಥಿತಿ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದರೂ, ಅದು ಸ್ಥಿರವಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ, ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಅಪರ್ಯನ್ತಸ್ಯ ಕಾಲಸ್ಯ ಕಶ್ಚಿದ್ ಅಂಶಶ್ ಶರಚ್ಛತಮ್ । ತಾವನ್ಮಾತ್ರಮಹಾಯುರ್ ಯಃ ಕಿಮ್ ಆಸ್ಥಾಂ ಸೋ ಽನುಧಾವತಿ
ಅನಂತ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶರದ್ ಶತಮಾನವೆಂದರೆ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಭಾಗ ಮಾತ್ರ. ಇಷ್ಟು ದೀರ್ಘ ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ನಂಬಿಕೊಂಡು ಓಡಾಡುವವನು, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಏನು ಸಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ?
ಸ್ಥಿರಾಶ್ ಚೇಜ್ ಜಾಗತಾ ಭಾವಾಸ್ ತತ್ ತದಾಸ್ಥಾ ನ ಶೋಭತೇ । ಕಥಮ್ ಅನ್ಯೋಽನ್ಯಸಂಶ್ಲೇಷೋ ಜಡಚೇತನಯೋಃ ಕಿಲ
ಈ ಲೋಕದ ಎಲ್ಲ ಸ್ಥಿತಿಗಳು ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದರೆ, ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಆಸಕ್ತಿಯಿಡುವುದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ಜಡವಾದವು ಮತ್ತು ಚೇತನವಾದವು ಪರಸ್ಪರ ಒಂದಾಗುವುದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?
ಅಸ್ಥಿರಾಶ್ ಚೇಜ್ ಜಗದ್ಭಾವಾಸ್ ತದ್ ಅಪ್ಯ್ ಆಸ್ಥಾ ನ ಶೋಭತೇ । ಪಯಃಫೇನಾಸ್ಥಿರಾಸ್ಯಾನ್ತೇ ದುಃಖಮ್ ಏಷಾ ದದಾತಿ ತೇ
ಈ ಲೋಕದ ಸ್ಥಿತಿಗಳು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರದೆ ಬದಲಾಗುತ್ತಾ ಇದ್ದರೂ, ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಆಸಕ್ತಿಯಿಡುವುದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ಹಾಲಿನ ನೊರೆಹೋಳಿನಂತೆ ಸ್ಥಿರವಲ್ಲದ ವಸ್ತುಗಳು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ದುಃಖವನ್ನೇ ಕೊಡುತ್ತವೆ.
ಆಸ್ಥಾಬನ್ಧೋ ಮಹಾಬಾಹೋ ಜಗದ್ಭಾವತ್ವದಾತ್ಮನೋಃ । ನ ಸ್ಥಿರಾಸ್ಥಿರಯೋಃ ಫೇನಶೈಲಯೋರ್ ಇವ ರಾಜತೇ
ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಆತ್ಮ ಮತ್ತು ಲೋಕದ ಸ್ಥಿತಿಗಳ ನಡುವೆ ಇರುವ ಆಸಕ್ತಿಯ ಬಂಧನವು ಸ್ಥಿರವಾದುದರಲ್ಲಿಯೂ ಅಥವಾ ಅಸ್ಥಿರವಾದುದರಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ; ಇದು ನೊರೆ ಮತ್ತು ಬೆಟ್ಟದ ನಡುವೆ ಇರುವ ಸಂಬಂಧದಂತೆಯೇ.
ಸರ್ವಕರ್ತಾಪ್ಯ್ ಅಕರ್ತೇವ ಕರೋತ್ಯ್ ಆತ್ಮಾ ನ ಕಿಞ್ಚನ । ತಿಷ್ಠತ್ಯ್ ಅಲಮ್ ಉದಾಸೀನ ಆಲೋಕಂ ಪ್ರತಿ ದೀಪವತ್
ಆತ್ಮ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡುವವನಾದರೂ, ಏನನ್ನೂ ಮಾಡದವನಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿರ್ಲಿಪ್ತವಾಗಿ, ದೀಪವು ಸುತ್ತಲಿನ ಜಗತ್ತನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುವಂತೆ ಶಾಂತವಾಗಿ ಇರುತ್ತದೆ.
ಕುರ್ವನ್ ನ ಕಿಞ್ಚಿತ್ ಕುರುತೇ ದಿನಕಾರ್ಯಮ್ ಇವಾಂಶುಮಾನ್ । ಗಚ್ಛನ್ ನ ಗಚ್ಛತಿ ಸ್ವಸ್ಥಸ್ ಸ್ವಾಸ್ಪದಸ್ಥೋ ರವಿರ್ ಯಥಾ
ಯಾವಂತೆ ಸೂರ್ಯನು ದಿನದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ ಕೂಡ, ತಾನು ಏನನ್ನೂ ಮಾಡದಂತೆ ತಾನೇ ಇದ್ದಾನೆ, ಹೀಗೆಯೇ ಆತನು ಕೆಲಸಮಾಡುತ್ತಾ ಕೂಡ ಏನನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಸಾಗುತ್ತಾ ಇದ್ದರೂ, ತಾನು ತನ್ನ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ ಇರುತ್ತಾನೆ, ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳದೆ ಇರುವಂತೆ.
ಯತಃ ಕುತಶ್ಚಿದ್ ಏವೇದಂ ಸಮ್ಪನ್ನಮ್ ಇವ ಲಕ್ಷ್ಯತೇ । ಅರ್ಜುನಾನಿಲವದ್ ವಾರಿಪೂರಾವರ್ತವದ್ ಆತತಮ್
ಇದು ಎಲ್ಲಿಂದೋ ಉದಯವಾಗಿದೆ ಎಂಬಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಧೂಳಿನ ಗಾಳಿಯ ಹಬ್ಬಿನಂತೆ, ನೀರಿನ ಸುತ್ತುಬರುವ ಚಕ್ರದಂತೆ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿರುವ ಗಾಳಿಯಂತೆ.
ಇತಿ ಚೇದ್ ಭವತಾ ರಾಮ ನೈಪುಣ್ಯೇನಾವಧಾರಿತಮ್ । ಪ್ರಮಾಣಪರಿಶುದ್ಧೇನ ಚೇತಸಾ ಚ ವಿಚಾರಿತಮ್
ರಾಮಾ, ನೀನು ಇದನ್ನು ಯೋಗ್ಯತೆಯಿಂದ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ಮತ್ತು ಸರಿಯಾದ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶುದ್ಧಪಡಿಸಿ ವಿಚಾರಿಸಿದ್ದರೆ,
ತದಾತಿ ಭಾವನಾ ಸಾಧೋ ಪದಾರ್ಥಂ ಪ್ರತಿ ನಾರ್ಹತಿ । ಅಲಾತಚಕ್ರೇ ಸ್ವಪ್ನೇ ಚ ಭ್ರಮೇ ವಾ ಕೇವ ಭಾವನಾ
ಅಂತಹಾಗಿದ್ದರೆ, ಮಹಾನೇ, ಆ ವಸ್ತುವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಕಲ್ಪನೆಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ. ಬೆಂಕಿಯ ಕಂಬದ ಚಕ್ರದಲ್ಲೋ, ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪನೆಗೆ ಯಾವ ಸ್ಥಾನವಿದೆ?
ಅಕಸ್ಮಾದ್ ಆಗತೋ ಜನ್ತುಸ್ ಸೌಹಾರ್ದಸ್ಯ ನ ಭಾಜನಮ್ । ಭ್ರಮಭೂತಂ ಜಗಜ್ಜಾಲಮ್ ಆಸ್ಥಾಯಾಶ್ ಚ ನ ಭಾಜನಮ್
ಹಠಾತ್ ಹುಟ್ಟಿದ ಜೀವಿಗೆ ಸ್ನೇಹದ ಹಕ್ಕು ಇಲ್ಲ; ಹಾಗೆ, ಮಿಥ್ಯೆ ಭ್ರಮೆಯಂತೆ ಇರುವ ಈ ಲೋಕದ ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವವನಿಗೂ ಸ್ನೇಹ ಸಿಗದು.
ಉಷ್ಣೇನ್ದೌ ಶೀತಲೇ ಭಾನೌ ಮೃಗತೃಷ್ಣಾಜಲೇ ತಥಾ । ಯಥಾ ನ ಭಾವಯಸ್ಯ್ ಆಸ್ಥಾಮ್ ಏವಂ ಮಾ ಭಾವಯ ಸ್ಥಿತೌ
ಚಂದ್ರನಲ್ಲಿ ಉಷ್ಣತೆ ಇದೆ ಎಂದು, ಸೂರ್ಯನಲ್ಲಿ ಶೈತ್ಯತೆ ಇದೆ ಎಂದು, ಮೃಗತೃಷ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ನೀರು ಇದೆ ಎಂದು ನಂಬುವುದಿಲ್ಲವಲ್ಲ, ಹಾಗೆಯೇ ಈ ಲೋಕದ ಬದುಕಿನ ಮೇಲೂ ನಂಬಿಕೆ ಇಡಬೇಡ.
ಸಙ್ಕಲ್ಪಪುರುಷಂ ಸ್ವಪ್ನಜನಂ ದ್ವೀನ್ದುತ್ವವಿಭ್ರಮಮ್ । ಯಥಾ ಪಶ್ಯಸಿ ಪಶ್ಯ ತ್ವಂ ಭಾವಜಾತಮ್ ಇದಂ ತಥಾ
ನೀನು ಕಲ್ಪನೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು, ಕನಸಿನ ಜನರನ್ನು, ಅಥವಾ ಎರಡು ಚಂದ್ರಗಳ ಭ್ರಮೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ನೋಡುತ್ತೀಯೋ, ಈ ಲೋಕವನ್ನೂ ಅದೇ ರೀತಿ ಕಲ್ಪನೆಯ ಫಲವಾಗಿ ನೋಡಿ.
ಅನ್ತರ್ ಆಸ್ಥಾಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಭಾವಶ್ರೀಭಾವನಾಮಯೀಮ್ । ಯೋ ಽಸಿ ಸೋ ಽಸಿ ಜಗತ್ಯ್ ಅಸ್ಮಿಂಲ್ ಲೀಲಯಾ ವಿಹರಾನಘ
ಒಳಗಿನ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು, ಕಲ್ಪನೆಯ ಆಭರಣವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನೀನು ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿರಾಳವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸು, ಪಾಪವಿಲ್ಲದವನೇ, ಲೀಲೆಯಿಂದ ಸಂಚರಿಸು.
ಅಕರ್ತೃತ್ವಪದಸ್ಥಸ್ಯ ಕರ್ತೃತ್ವಮ್ ಅಪಿ ಕುರ್ವತಃ । ಸರ್ವಭಾವಾನ್ತರಸ್ಥಸ್ಯ ಸರ್ವಾತೀತಸ್ಯ ಚಾತ್ಮನಃ
ಯಾರು ಮಾಡುವವನಲ್ಲ ಎಂಬ ಭಾವದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ, ಅವರು ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ ಸಹ, ಎಲ್ಲ ಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇದ್ದರೂ, ಎಲ್ಲವನ್ನು ಮೀರಿ ಇದ್ದರೂ, ಅವರಲ್ಲಿ ಮಾಡುವವನಂತಿಲ್ಲ, ಅವರಲ್ಲಿ ಕರ್ತೃತ್ವವಿಲ್ಲ.
ಇಯಂ ಸನ್ನಿಧಿಮಾತ್ರೇಣ ನಿಯತಿಃ ಪ್ರವಿಜೃಮ್ಭತೇ । ದೀಪಸನ್ನಿಧಿಮಾತ್ರೇಣ ನಿರಿಚ್ಛೇವ ಪ್ರಕಾಶತಾ
ಈ ನಿಯಮ ಕೇವಲ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿರುವುದರಿಂದಲೇ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ದೀಪ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಬೆಳಕು ತಾನೇ ಹರಡುವಂತೆ.
ಅಭ್ರಸನ್ನಿಧಿಮಾತ್ರೇಣ ಕುಟಜಾನಿ ಯಥಾ ಸ್ವಯಮ್ । ಆತ್ಮಸನ್ನಿಧಿಮಾತ್ರೇಣ ತ್ರಿಜಗನ್ತಿ ತಥಾ ಸ್ವಯಮ್
ಮೇಘಗಳು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಕುಟಜ ಹೂವುಗಳು ತಾನೇ ಅರಳುವಂತೆ, ಆತ್ಮ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಮೂರು ಲೋಕಗಳು ತಾನೇ ಇರುತ್ತವೆ.