ನೇದಂ ತವ ನ ಚಾಸ್ಯ ತ್ವಂ ಭ್ರಾನ್ತಿಂ ಪುತ್ರ ಪರಿತ್ಯಜ । ಅಸತ್ಯೇ ಸತ್ಯವದ್ ದೃಷ್ಟೇ ಭಾವನಾಂ ಮಾ ನ್ಯವೀವಿಶಃ
ಇದು ನಿನ್ನದು ಅಲ್ಲ, ನೀನು ಇದಕ್ಕೆ ಒಡೆಯನೂ ಅಲ್ಲ; ಈ ಭ್ರಮೆಯನ್ನು ಬಿಡು ಮಗನೇ. ನಿಜವಲ್ಲದದ್ದನ್ನು ನಿಜವೆಂದು ಕಾಣಿಸಿದರೂ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಡ.
ಮಮ ಗುರುವಿಭವೋಜ್ಜ್ವಲಾ ವಿಲಾಸಾ ಇತಿ ತವ ಮಾಸ್ತು ವೃಥೈವ ವಿಭ್ರಮೋ ಽನ್ತಃ । ತ್ವಯಿ ಸತಿ ವಿತತಾಶ್ ಚ ತೇ ವಿಲಾಸಾ ವಿಲಸತಿ ಸರ್ವಮ್ ಇದಂ ತದಾತ್ಮತತ್ತ್ವಮ್
ನನ್ನ ಗುರುದೇವರ ಮಹಿಮೆಗಳಿಂದಲೇ ನನ್ನ ವೈಭವಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿವೆ ಎಂದು ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ವ್ಯರ್ಥ ಭ್ರಮೆ ಇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಡ. ನೀನು ಇದ್ದಾಗ ನಿನ್ನ ವೈಭವ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿರುತ್ತದೆ; ಈ ಎಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನ ಆತ್ಮತತ್ವದಿಂದಲೇ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ.
ಇತ್ಯ್ ಆಕರ್ಣ್ಯ ತದಾ ತತ್ರ ರಾತ್ರಾವ್ ಆಲಪನಂ ತಯೋಃ । ಅಹಂ ರಘುಕುಲಾಕಾಶಶಶಾಙ್ಕ ರಘುನನ್ದನ
ಅಂತಹ ಆ ರಾತ್ರಿ ಅವರಿಬ್ಬರ ಸಂಭಾಷಣೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ನಂತರ, ನಾನು ರಘುವಂಶದ ಚಂದ್ರನಾದ ರಘುನಂದನನೆಂದು...
ಪತಿತಃ ಖಾತ್ ಕದಮ್ಬಾಗ್ರೇ ಪತ್ತ್ರಪುಷ್ಪಲತಾಕುಲೇ । ತೂಷ್ಣೀಂ ನಿರ್ವೃಷ್ಟಿಮೂಕಾತ್ಮಾ ಶೃಙ್ಗಾಗ್ರ ಇವ ತೋಯದಃ
ಒಂದು ಗುಂಡಿಯಲ್ಲಿ, ಕದಂಬ ಮರದ ಕೊಂಬೆಯ ಮೇಲೆ, ಎಲೆಗಳು, ಹೂಗಳು ಮತ್ತು ಬೆಳೆಗಳು ತುಂಬಿರುವ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಮೌನವಾಗಿ, ಮಳೆ ಬೀಳದೆ, ಶಿಖರದ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮೇಘದಂತೆ ನಾನು ಬಿದ್ದಿದ್ದೆ.
ಅಪಶ್ಯಂ ತತ್ರ ದಾಶೂರಂ ಶೂರಂ ಇನ್ದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹೇ । ಪರೇಣ ತಪಸಾ ಯುಕ್ತಂ ತೇಜಸೇವ ಹುತಾಶನಮ್
ಅಲ್ಲೆ ನಾನು ದಾಶೂರನನ್ನು ನೋಡಿದೆ, ಆತನು ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವಲ್ಲಿ ಶೂರನಾಗಿದ್ದ, ಅತ್ಯಂತ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದ, ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುವ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ.
ತೇಜೋಭಿರ್ ದೇಹನಿಷ್ಕ್ರಾನ್ತೈಃ ಕಾಞ್ಚನೀಕೃತಭೂರುಹೈಃ । ತಾಪಯನ್ತಂ ಪ್ರದೇಶಂ ತಂ ಭುವನಂ ಭಾಸ್ಕರಂ ಯಥಾ
ಅವನ ದೇಹದಿಂದ ಹೊರಬರುವ ಕಿರಣಗಳು ಸುತ್ತಲಿನ ಮೊಗ್ಗುಗಳನ್ನು ಬಂಗಾರದಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಆ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಭಾಸ್ಕರನು ಲೋಕವನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಿಸಿಯಾಗಿಸುತ್ತಾನೋ ಹಾಗೆ ಬಿಸಿಯಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ.
ಮಾಮ್ ಅಥಾಲೋಕ್ಯ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತಂ ದಾಶೂರೋ ಽರ್ಘ್ಯಸಪರ್ಯಯಾ । ವಿತೀರ್ಣವಿಷ್ಟರಂ ಪತ್ತ್ರೇ ಪರಯಾ ಪರ್ಯಪೂಜಯತ್
ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ದಾಶೂರನು ನನಗೆ ನೀರಿನ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ನೀಡಿ, ಎಲೆಗಳಿಂದ ಆಸನವನ್ನು ಹಾಸಿ, ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವದಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದನು.
ತತಃ ಕುರ್ವನ್ ಕಥಾಸ್ ತೇನ ಸಹ ದಾಶೂರಭಾಸ್ವತಾ । ತಾಸ್ ತತ್ತನಯಸಮ್ಬದ್ಧಾಸ್ ಸಂಸಾರೋತ್ತಾರಣಕ್ಷಮಾಃ
ಆಮೇಲೆ, ಆ ದಾಶೂರನು ಸೂರ್ಯನಂತ ಬೆಳಕುಳ್ಳವನಾಗಿ, ಅವನ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಾ, ಅವನ ವಂಶದ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ಕಥೆಗಳು ಜನರನ್ನು ಸಂಸಾರದ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟಿಸಬಲ್ಲವು.
ದೃಷ್ಟವಾಂಸ್ ತಮ್ ಅಹಂ ವೃಕ್ಷಂ ಕೋರಕೋತ್ಕಟಕೋಟರಮ್ । ಸ್ಮಿತೇನೇವ ಸ್ಫುಟರದಂ ಶ್ವಸನಸ್ಫುರಿತಚ್ಛದಮ್
ನಾನು ಆ ಮರವನ್ನು ನೋಡಿದೆ. ಅದರ ಕೊಂಬೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೊಗ್ಗುಗಳು ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದವು, ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಅದರ ಎಲೆಗಳು ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದವು, ಅದರ ಚೀಲಿದ ಬಿರುಕುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಗುವಿನಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ದಾಶೂರಸ್ಯೇಚ್ಛಯಾ ಸರ್ವೈರ್ ಅಪತದ್ಭಿರ್ ಮೃಗದ್ವಿಜೈಃ । ಸೇವ್ಯಮಾನಂ ವನಮ್ ಇವ ಲತಾಮಣ್ಡಪಮಣ್ಡಿತಮ್
ದಾಶೂರನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಹಕ್ಕಿಗಳು ಆ ಮರವನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದವು. ಅದು ಬೆಲ್ಲದ ತೊಟ್ಟಿಲುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಅರಣ್ಯವನ್ನೇ ಹೋಲುತ್ತಿತ್ತು.
ಲತಾಕೋಟಿತಟಭ್ರಾನ್ತೈಶ್ ಚಮರೈರ್ ಇನ್ದುಸುನ್ದರೈಃ । ಶುಭ್ರಾಭ್ರಖಣ್ಡನಿಕರೈಶ್ ಶರನ್ನಭ ಇವಾವೃತಮ್
ಅದರ ಸುತ್ತಲೂ ಚಂದಿರದಂತ ಸುಂದರವಾದ ಚಮರಗಳು, ಬೆಲ್ಲದ ಕೊಂಚಗಳ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಾ, ಹೊಳೆಯುವ ಬಿಳಿ ಮೋಡಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ಆಕಾಶದ ಶರತ್ತಿನ ಕಾಲದಂತಿದ್ದವು.
ಪ್ರಾಲೇಯಕಣಪದ್ಧತ್ಯಾ ಮುಕ್ತಾವಲ್ಯಾಭ್ಯಲಙ್ಕೃತಮ್ । ಸರ್ವಾವಯವಮ್ ಏವಾಚ್ಛಪುಷ್ಪಪೂರೈಃ ಪ್ರಪೂರಿತಮ್
ಹಿಮದಣುಗಳ ಸಾಲಿನಂತೆ ಮುತ್ತಿನ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಗವೂ ಶುದ್ಧ ಹೂವಿನ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.
ಸ್ವರೇಣುಚನ್ದನಾಲೇಪೈಸ್ ಸಮಾಲಬ್ಧಮ್ ಅಖಣ್ಡಿತಮ್ । ಸ್ವಚ್ಛದಾಭೋಗವಿಪುಲರಕ್ತಾಮ್ಬರಪರಿಷ್ಕೃತಮ್
ಹೂಗಿಡದ ರೇಣು ಮತ್ತು ಚಂದನದ ಲೇಪನದಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿತ್ತು, ಅದರ ಸೌಂದರ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಲ್ಲದೆ, ವಿಶಾಲವಾದ, ಪಾರದರ್ಶಕವಾದ ಕೆಂಪು ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಸಜ್ಜಿತವಾಗಿತ್ತು.
ವಿವಾಹಾಯೇವ ವೇಷೇಣ ಪುಷ್ಪಭಾರಾದಿಹಾರಿಣಾ । ಲತಾಙ್ಗನಾನುಷಕ್ತೇನ ನಾಗರೇಣ ಕೃತೋದ್ಯಮಮ್
ಮದುವೆಗೆ ಸಿದ್ಧವಾದಂತೆ ವೇಷಧಾರಣೆಯಿತ್ತು, ಹೂವಿನ ಭಾರದಿಂದ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿತ್ತು, ಹಳ್ಳಿ ಯುವತಿಯೊಬ್ಬಳು ಜೊತೆಯಾಗಿ, ನಗರವಾಸಿಯೊಬ್ಬನು ಸಿದ್ಧತೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಸುನಿಬದ್ಧಜಟಾಕಾರಲತಾಮಣ್ಡಲಮಣ್ಡಿತಮ್ । ಮಞ್ಜರೀಭಿಃ ಪತಾಕಾಭಿರ್ ಯುಕ್ತಂ ಪುರಮ್ ಇವೋತ್ಸವೇ
ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಟ್ಟಿದ ಜಟೆಗಳಂತಿರುವ ಲತಾಮಂಡಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ಹೂವಿನ ಗುಚ್ಚಗಳು ಮತ್ತು ಧ್ವಜಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಬ್ಬದ ನಗರದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಮೃಗಕಣ್ಡೂಯನಧ್ವಸ್ತಪುಷ್ಪಧೂಲಿವಿಧೂಸರಮ್ । ಪ್ರೋತ್ಸಾರಿತೋಪಾನ್ತವನಂ ವೃಕ್ಷಮಲ್ಲಮ್ ಇವೋತ್ಥಿತಮ್
ಮೃಗಗಳು ತನ್ನೆದೆ ಉದುರಿಸಿ ಹಚ್ಚಿದ ಹೂದೂಳಿಯಿಂದ ಮರದ ದೇಹ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದೆ. ಹತ್ತಿರದ ಕಾಡು ಮರಗಳು ದೂರ ಸರಿದಂತೆ, ಅದು ಮರಗಳ ನಡುವೆ ಕುಸ್ತಿಪಟುವಿನಂತೆ ಎತ್ತಿತ್ತಿದೆ.
ಬರ್ಹಿಭಿಃ ಕುಸುಮೋದ್ವಾನ್ತಪರಾಗಪರಿಪಾಟಲೈಃ । ನಿಕ್ಷೇಪಕ್ಷಿಪ್ತಸನ್ಧ್ಯಾಭ್ರಬಾಲಸಾಲಮ್ ಇವಾಚಲೈಃ
ನವಿಲುಗಳು ಹೂವಿನ ರೇಣುಗಳನ್ನು ಹಾರಿಸಿ ಹರಡಿದಂತೆ, ಆ ಮರವು ಗೋಧೂಳಿಯಲ್ಲಿ ಮೋಡಗಳು ಸುತ್ತಿರುವ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಬೆಳೆದ ಯುವ ಸಾಲಮರಗಳಂತಿದೆ.
ಪ್ರವಾಲಾರುಣಹಸ್ತೇನ ಶೀತಲಚ್ಛಾಯಶಾಯಿನಾ । ಮಧುನಾ ಘೂರ್ಣಮಾನೇನ ಪ್ರಾಲೇಯೋತ್ಪುಲಕತ್ವಿಷಾ
ಕಿರಿದಾದ ಕೆಂಪು ಮೊಗ್ಗುಗಳನ್ನ ಕೈಗಳಂತೆ ಹೊಂದಿ, ತಂಪಾದ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಮಧುರಸದಿಂದ ಲಯವಾಗಿ, ಹಿಮದ ತೊಟ್ಟ ಹಸಿರು ಹೊಳಪಿನಿಂದ ಮೆರೆದಿದೆ.
ನೀರನ್ಧ್ರಪುಷ್ಪಪೂರೇಣ ಘೂರ್ಣಿತೇನ ವನಾನಿಲೈಃ । ನಿದ್ರಾಲುಕುಟ್ಮಲದೃಶಾ ಸ್ತಬಕಸ್ತನಧಾರಿಣಾ
ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಹೂಗುಚ್ಛಗಳನ್ನು ಕಾಡಿನ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಅಲುಗಾಡಿಸುತ್ತಾ, ನಿದ್ರಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿರುವಂತೆ ಅರ್ಧ ಮುಚ್ಚಿದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಹೂಗುಚ್ಛಗಳನ್ನು ಸ್ತನಗಳಂತೆ ಹೊತ್ತಿದೆ.
ಪುಷ್ಪಜಾಲರಜಃಪುಞ್ಜಕುಙ್ಕುಮಾರುಣವಾಸಸಾ । ಲತಾವಿತಾನನಿಲಯವಾತಾಯನನಿಷಙ್ಗಿಣಾ
ಹೂವಿನ ಗುಚ್ಛಗಳಿಂದ ಉಂಟಾದ ಕಂಕುಮದ ಹೂದೂಳಿಯಿಂದ ಕೆಂಪಾಗಿರುವ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಹಸಿರು ಬೆಲ್ಲದ ಕೊಂಬೆಗಳ ನಡುವೆ ಕಿಟಕಿಗಳು ನೆಲೆಸಿರುವ ಆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ,
ನವಪುಷ್ಪಲತಾದೋಲಾಲೀಲಯಾಲಸಲಾಸಿನಾ । ಆಪಾದಮಸ್ತಕಪ್ರಾನ್ತಂ ಸಸಮಸ್ತಲತಾಲಯಮ್
ಹೊಸ ಹೂ ಬಿಟ್ಟ ಬೆಲ್ಲದ ಕೊಂಬೆಗಳ ತೂಗಾಟದಲ್ಲಿ ಆಲಸ್ಯದಿಂದ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾ, ಪಾದದಿಂದ ತಲೆವರೆಗೆ ಆ ಮನೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೆಲ್ಲದ ಕೊಂಬೆಗಳ ಅಲಂಕಾರದಿಂದ ತುಂಬಿದೆ.
ವೃನ್ದೇನ ವನದೇವೀನಾಂ ಕೋಕಿಲಾಲಾಪಶಾಲಿನಾ । ಸನ್ದಿಗ್ಧಮಞ್ಜರೀಜಾಲಮ್ ಅಲಿನೇತ್ರೇಣ ಹಾಸಿನಾ
ಅಲ್ಲಿ ಕೋಗಿಲೆಗಳ ಹಾಡಿನೊಂದಿಗೆ ಅರಣ್ಯದ ದೇವತೆಗಳ ಗುಂಪು, ಮಿಡಿಯುತ್ತಿರುವ ಮೊಗ್ಗುಗಳ ಗುಚ್ಛವನ್ನು, ಹನಿದ ಹನಿದ ಹೂವಿನಂತೆ ನಗುತ್ತಿರುವ, ಜೇನುಹುಳಿನಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೋಡುವರು.
ಅವಶ್ಯಾಯೋಪಶಮಿತರತಿಖೇದೈರ್ ಮದಾಲಸೈಃ । ಪುಷ್ಪಧೂಲಿಸಮಾರಬ್ಧೈರ್ ಆಲಬ್ಧೈರ್ ನಿಬಿಡಂ ಮಿಥಃ
ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮದ ದಣಿವನ್ನು ಮೃದುವಾದ ಹಿಮದಿಂದ ಶಮನಗೊಳಿಸಿ, ಹೂವಿನ ಧೂಳಿಯಿಂದ ಗಾಳಿ ತುಂಬಿ, ಪರಸ್ಪರ ಹತ್ತಿರವಾಗಿರುವರು.
ಪುಷ್ಪಾನ್ತರಾನ್ತಃಪುರಗೈಃ ಕಿಮ್ ಅಪಿ ಪ್ರಣಯೋಚಿತಮ್ । ಧ್ವನದ್ಭಿರ್ ಅಭಿತಸ್ ಸ್ವಚ್ಛಂ ಮತ್ತಾಲಿಯುಗಲೈರ್ ವೃತಮ್
ಹೂವಿನ ಒಳಗಿರುವ ಗುಪ್ತ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ, ಮಧುರ ಪ್ರೀತಿಯ ಆಟ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡಿದ ಜೋಡಿ ಜೇನುಹುಳಗಳ ಸ್ಪಷ್ಟ ಗೂಜು ತುಂಬಿದೆ.
ಕಾನನೋಪಾನ್ತನಗರೀಘುಙ್ಘುಮಾಕರ್ಣನೇಚ್ಛಯಾ । ಕ್ಷಣಮ್ ಉತ್ಕರ್ಣಮ್ ಆಶಾನ್ತಚಾರುಚರ್ವಣಟಾಙ್ಕೃತೈಃ
ಕಾಡಿನ ಹೊರವಲಯದ ಊರಿನ ದೂರದ ಗೂಜನ್ನು ಕೇಳಲು ಆಸೆಪಟ್ಟು, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ತಮ್ಮ ಕಿವಿಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಹಸಿರು ಮೊಗ್ಗುಗಳನ್ನು ಮೃದುವಾಗಿ ಚಪ್ಪರಿಸುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಕ್ಷಣಂ ದಲಾಶ್ರಿವಿಶ್ರಾನ್ತಮುಗ್ಧಮುಗ್ಧಶಿರಸ್ತಯಾ । ಪಶ್ಯದ್ಭಿರ್ ಇನ್ದ್ವಂಶುಕಚಜ್ಜಲಾಮ್ ಅರ್ಣವಮೇಖಲಾಮ್
ಒಂದು ಕ್ಷಣ, ಎಲೆಗಳ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಮನಮೋಹಕ ತಲೆಗಳನ್ನು ಆರಾಮವಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಚಂದ್ರನ ಬೆಳಕು ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲೆ ಹೊಳೆಯುವ ಅಲೆಯಂತೆ ಮೆರೆವುದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ.
ವನಸ್ಥಲೀನಾಂ ತನಯೈರ್ ನಯೈರ್ ಮೂರ್ತಿಮ್ ಇವಾಸ್ಥಿತೈಃ । ಸುಪ್ತೈಃ ಪತ್ತ್ರಪುಟೇಷ್ವ್ ಅನ್ತರ್ ಮೃಗೈಶ್ ಶಾರಲತಾನ್ತರಮ್
ಕಾಡಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ಮಗಳುಗಳು, ನಯವಾದ ನಡಿಗೆಯೊಂದಿಗೆ, ದೇಹವನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡಂತೆ ನಿಂತು, ಹುಲ್ಲಿನ ಮೊಗ್ಗುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಎಲೆಗಳೊಳಗೆ ಮೃಗಗಳು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿವೆ.
ನೀಡಶ್ವಸತ್ಸುವಿಶ್ವಸ್ತಸುಪ್ತಸಾರ್ಭಕಪಕ್ಷಿಣಮ್ । ಪಾಕಚ್ಯುತಫಲೋಪಾನ್ತವೃತ್ತಲಮ್ಬಿಕಮಣ್ಡಲಮ್
ಆ ಗಿಡದ ಕೊಂಬೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಕ್ಕಿಗಳು ತಮ್ಮ ಮರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲದೆ, ಆರಾಮವಾಗಿ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ಹತ್ತಿರವೇ ಹಣ್ಣು ಬಿದ್ದಿದ್ದು, ಅದರ ಸುತ್ತಲೂ ಶಾಂತಿಯ ವಾತಾವರಣವಿದೆ.
ಸನ್ದಿಗ್ಧಮೂಕಭ್ರಮರಂ ಗುಚ್ಛೇಷ್ವ್ ಅಬ್ಜಾಕ್ಷಸೂತ್ರಕೈಃ । ಶ್ಯಾಮಲೀಕೃತಪರ್ಯನ್ತಂ ನೀಲೈಃ ಪಲ್ಲವಮಣ್ಡಲೈಃ
ಅಲ್ಲಿಯ ಗುಚ್ಚಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಕವಾದ ಜೇನುಹುಳುಗಳು ಸಂಶಯದಿಂದ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿವೆ. ಹಸಿರು ಮೊಗ್ಗುಗಳ ಗುಂಪುಗಳು, ಕಣ್ಮಣಿ ಹಾರಗಳಂತೆ ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಅಂಚುಗಳಲ್ಲಿ ನೀಲಿಯ ಹಸಿರಿನಿಂದ ಕತ್ತಲಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿವೆ.
ಸುಗನ್ಧಿತಾಶೇಷವನಂ ಪುಷ್ಪಮೇಘೀಕೃತಾಮ್ಬುದಮ್ । ಧೂಲೀಕದಮ್ಬಶಬಲಂ ಫಲಾರ್ಥಿವಲಿತಂ ತಲೇ
ಆ ಕಾಡು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸುಗಂಧದಿಂದ ತುಂಬಿದೆ. ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹೂಗಳ ಮೋಡಗಳು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿವೆ. ನೆಲದಲ್ಲಿ ಧೂಳಿನ ಚಿತ್ತರಗಳು ಕಂಡುಬರುತ್ತಿವೆ, ಹಣ್ಣು ಹುಡುಕುವವರು ನೆಲವನ್ನು ವಂಗಿಸಿದ್ದಾರೆ.