ಜಗತ್ಪ್ರಕಟನಾಕಾರಾಃ ಪ್ರದೀಪ್ತಾಃ ಕ್ಷಣಭಙ್ಗುರಾಃ । ಭ್ರಮದಾ ಜಡಸಂಸ್ಥಾನಾಸ್ ಸಙ್ಕಲ್ಪಾಸ್ ತಡಿದಗ್ನಯಃ
ಈ ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಲೋಕವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತವೆ, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹೊತ್ತಿ ಮಾಯವಾಗುತ್ತವೆ; ಅವು ಚಂಚಲವೂ ಜಡವಾಗಿಯೂ ಇರುತ್ತದೆ, ಮಿಂಚಿನ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಕ್ಷಣಿಕ.
ಯದೈವಾಸನ್ನ್ ಅಯಂ ಪುತ್ರ ತದೈವಾಶು ಚಿಕಿತ್ಸಿತುಮ್ । ಶಕ್ಯತೇ ನಾತ್ರ ಸನ್ದೇಹೋ ನಾಸತ್ ಸದ್ ಭವತಿ ಕ್ವಚಿತ್
ಮಗನೇ, ಇದು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿರುವಾಗ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮಾಡಬಹುದು ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ; ಅಸತ್ಯವು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಸತ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಸನ್ ಸ್ಥಿತೋ ಯದಿ ಸಙ್ಕಲ್ಪೋ ದುಶ್ಚಿಕಿತ್ಸಸ್ ತತೋ ಭವೇತ್ । ಕಿಂ ತ್ವ್ ಅಸದ್ಭೂತ ಏವೈಷ ಸುಚಿಕಿತ್ಸಸ್ ತದಾ ಭೃಶಮ್
ಒಂದು ಕಲ್ಪನೆ ಸತ್ಯವೆಂದು ಬೇರೂರಿದರೆ ಅದನ್ನು ಪರಿಹರಿಸುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಅದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅಸತ್ಯವಾದರೆ, ಅದನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ನಿವಾರಿಸಬಹುದು.
ಅಕೃತ್ರಿಮಂ ಚೇತ್ ಸಂಸಾರಮಲಮ್ ಅಙ್ಗಾರಕಾರ್ಷ್ಣ್ಯವತ್ । ತದ್ ಏತತ್ಕ್ಷಾಲನೇ ಸಾಧೋ ಕಃ ಪ್ರವರ್ತೇತ ದುರ್ಮತಿಃ
ಈ ಸಂಸಾರದ ಮಲವು ಸಹಜವಾಗಿದ್ದರೆ, ಎಣ್ಣೆಕಲ್ಲಿನ ಕಪ್ಪುತನದಂತೆ ಇದ್ದರೆ, ಹಿತಚಿಂತಕನೇ, ಅದನ್ನು ತೊಳೆದುಹಾಕಲು ಯಾರು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವರು?
ಕಿಂ ತ್ವ್ ಏತತ್ ತಣ್ಡುಲೇ ಶೂಕತುಷಕಮ್ಬುಕವತ್ ಸ್ಥಿತಮ್ । ಯದಾ ತದಾ ಪ್ರಯತ್ನೇನ ಪೌರುಷೇಣ ವಿನಶ್ಯತಿ
ಆದರೆ ಇದು ಅಕ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಹುಲ್ಲು, ತುಪ್ಪು, ಚಿಪ್ಪಿನಂತೆ ಇದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಶ್ರಮ ಮತ್ತು ಮಾನವ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಇದನ್ನು ನಾಶಮಾಡಬಹುದು.
ಅಕೃತ್ರಿಮಮ್ ಅಪಿ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಭೃಶಂ ಕೃತ್ರಿಮತಾಂ ಸುತ । ಸುಖೋಚ್ಛೇದ್ಯತಯಾ ಜ್ಞಸ್ಯ ಸಂಸಾರಮಲಮ್ ಆತತಮ್
ನೈಸರ್ಗಿಕವಾಗಿ ದೊರಕಿದದ್ದೂ, ಮಗನೇ, ಜ್ಞಾನಿಗೆ ಕೃತಕವಾಗಿಯೇ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ಸಂಸಾರದ ಅಶುದ್ಧಿಯಿಂದ ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಸಂತೋಷ ಸದಾ ಕಡಿತವಾಗುತ್ತದೆ.
ತಣ್ಡುಲಸ್ಯ ಯಥಾ ಚರ್ಮ ಯಥಾ ತಾಮ್ರಸ್ಯ ಕಾಲಿಮಾ । ನಶ್ಯತಿ ಕ್ರಿಯಯಾ ಪುತ್ರ ಪುರುಷಸ್ಯ ತಥಾ ಮಲಮ್
ಮಗನೇ, ಅಕ್ಕಿಯ ಮೇಲಿನ ಹಲ್ಲು ಅಥವಾ ತಾಮ್ರದ ಮೇಲಿನ ಕಳಂಕವನ್ನು ಹೇಗೆ ಶ್ರಮದಿಂದ ತೆಗೆದುಹಾಕಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡಿದೆಯೇ? ಅದೇ ರೀತಿ, ಮಾನವನ ಅಶುದ್ಧಿಯೂ ಶ್ರಮದಿಂದ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ.
ಜೀವಸ್ಯ ತಣ್ಡುಲಸ್ಯೇವ ಮಲಂ ಸಹಜಮ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಲಮ್ । ನಶ್ಯತ್ಯ್ ಏವ ನ ಸನ್ದೇಹಸ್ ತಸ್ಮಾದ್ ಉದ್ಯಮವಾನ್ ಭವ
ಜೀವನದಲ್ಲಿನ ಅಶುದ್ಧಿ ಕೂಡ ಅಕ್ಕಿಯ ಹಲ್ಲಿನಂತೆಯೇ ಸಹಜವಾದದ್ದೇ ಆಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಅದು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ದೂರವಾಗಬಹುದು ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಸದಾ ಪರಿಶ್ರಮಿಯಾಗಿರು.
ಅಸತ್ಕಲ್ಪೈರ್ ವಿಕಲ್ಪೈರ್ ಯಸ್ ಸಂಸಾರೋ ಜನಿತೋ ಮುಧಾ । ಸ್ತೋಕೇನಾಸೌ ಲಯಂ ಯಾತಿ ಕ್ವಾಸದ್ ವಸ್ತು ಕಿಲ ಸ್ಥಿರಮ್
ಈ ಸಂಸಾರವೆಂಬುದು ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆಗಳಿಂದ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅಸ್ತವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಸತ್ಯವಾದುದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿರಬಹುದು ಹೇಳು?
ಅಸತ್ತಾಮ್ ಏತಿ ಸಂಸಾರಸ್ ಸ್ವಾಂ ವ್ಯವಸ್ಥಾಂ ವಿಚಿನ್ವತಃ । ದೀಪಾಲೋಕಾದ್ ಇವಾನ್ಧತ್ವಂ ದ್ವೀನ್ದುತ್ವಂ ಸ್ವೀಕ್ಷಿತಾದ್ ಇವ
ಯಾರು ಈ ಲೋಕದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಈ ಸಂಸಾರ ನಿಜವಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದು ದೀಪದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲೆ ಮಾಯವಾಗುವಂತೆ, ಒಂದೇ ತತ್ವವನ್ನು ಅರಿತಾಗ ಎರಡು ಎನ್ನುವ ಭ್ರಮೆ ಹೋಗುವಂತೆ.
ನೇದಂ ತವ ನ ಚಾಸ್ಯ ತ್ವಂ ಭ್ರಾನ್ತಿಂ ಪುತ್ರ ಪರಿತ್ಯಜ । ಅಸತ್ಯೇ ಸತ್ಯವದ್ ದೃಷ್ಟೇ ಭಾವನಾಂ ಮಾ ನ್ಯವೀವಿಶಃ
ಇದು ನಿನ್ನದು ಅಲ್ಲ, ನೀನು ಇದಕ್ಕೆ ಒಡೆಯನೂ ಅಲ್ಲ; ಈ ಭ್ರಮೆಯನ್ನು ಬಿಡು ಮಗನೇ. ನಿಜವಲ್ಲದದ್ದನ್ನು ನಿಜವೆಂದು ಕಾಣಿಸಿದರೂ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಡ.
ಮಮ ಗುರುವಿಭವೋಜ್ಜ್ವಲಾ ವಿಲಾಸಾ ಇತಿ ತವ ಮಾಸ್ತು ವೃಥೈವ ವಿಭ್ರಮೋ ಽನ್ತಃ । ತ್ವಯಿ ಸತಿ ವಿತತಾಶ್ ಚ ತೇ ವಿಲಾಸಾ ವಿಲಸತಿ ಸರ್ವಮ್ ಇದಂ ತದಾತ್ಮತತ್ತ್ವಮ್
ನನ್ನ ಗುರುದೇವರ ಮಹಿಮೆಗಳಿಂದಲೇ ನನ್ನ ವೈಭವಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿವೆ ಎಂದು ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ವ್ಯರ್ಥ ಭ್ರಮೆ ಇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಡ. ನೀನು ಇದ್ದಾಗ ನಿನ್ನ ವೈಭವ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿರುತ್ತದೆ; ಈ ಎಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನ ಆತ್ಮತತ್ವದಿಂದಲೇ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ.
ಇತ್ಯ್ ಆಕರ್ಣ್ಯ ತದಾ ತತ್ರ ರಾತ್ರಾವ್ ಆಲಪನಂ ತಯೋಃ । ಅಹಂ ರಘುಕುಲಾಕಾಶಶಶಾಙ್ಕ ರಘುನನ್ದನ
ಅಂತಹ ಆ ರಾತ್ರಿ ಅವರಿಬ್ಬರ ಸಂಭಾಷಣೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ನಂತರ, ನಾನು ರಘುವಂಶದ ಚಂದ್ರನಾದ ರಘುನಂದನನೆಂದು...
ಪತಿತಃ ಖಾತ್ ಕದಮ್ಬಾಗ್ರೇ ಪತ್ತ್ರಪುಷ್ಪಲತಾಕುಲೇ । ತೂಷ್ಣೀಂ ನಿರ್ವೃಷ್ಟಿಮೂಕಾತ್ಮಾ ಶೃಙ್ಗಾಗ್ರ ಇವ ತೋಯದಃ
ಒಂದು ಗುಂಡಿಯಲ್ಲಿ, ಕದಂಬ ಮರದ ಕೊಂಬೆಯ ಮೇಲೆ, ಎಲೆಗಳು, ಹೂಗಳು ಮತ್ತು ಬೆಳೆಗಳು ತುಂಬಿರುವ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಮೌನವಾಗಿ, ಮಳೆ ಬೀಳದೆ, ಶಿಖರದ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮೇಘದಂತೆ ನಾನು ಬಿದ್ದಿದ್ದೆ.
ಅಪಶ್ಯಂ ತತ್ರ ದಾಶೂರಂ ಶೂರಂ ಇನ್ದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹೇ । ಪರೇಣ ತಪಸಾ ಯುಕ್ತಂ ತೇಜಸೇವ ಹುತಾಶನಮ್
ಅಲ್ಲೆ ನಾನು ದಾಶೂರನನ್ನು ನೋಡಿದೆ, ಆತನು ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವಲ್ಲಿ ಶೂರನಾಗಿದ್ದ, ಅತ್ಯಂತ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದ, ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುವ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ.
ತೇಜೋಭಿರ್ ದೇಹನಿಷ್ಕ್ರಾನ್ತೈಃ ಕಾಞ್ಚನೀಕೃತಭೂರುಹೈಃ । ತಾಪಯನ್ತಂ ಪ್ರದೇಶಂ ತಂ ಭುವನಂ ಭಾಸ್ಕರಂ ಯಥಾ
ಅವನ ದೇಹದಿಂದ ಹೊರಬರುವ ಕಿರಣಗಳು ಸುತ್ತಲಿನ ಮೊಗ್ಗುಗಳನ್ನು ಬಂಗಾರದಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಆ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಭಾಸ್ಕರನು ಲೋಕವನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಿಸಿಯಾಗಿಸುತ್ತಾನೋ ಹಾಗೆ ಬಿಸಿಯಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ.
ಮಾಮ್ ಅಥಾಲೋಕ್ಯ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತಂ ದಾಶೂರೋ ಽರ್ಘ್ಯಸಪರ್ಯಯಾ । ವಿತೀರ್ಣವಿಷ್ಟರಂ ಪತ್ತ್ರೇ ಪರಯಾ ಪರ್ಯಪೂಜಯತ್
ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ದಾಶೂರನು ನನಗೆ ನೀರಿನ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ನೀಡಿ, ಎಲೆಗಳಿಂದ ಆಸನವನ್ನು ಹಾಸಿ, ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವದಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದನು.
ತತಃ ಕುರ್ವನ್ ಕಥಾಸ್ ತೇನ ಸಹ ದಾಶೂರಭಾಸ್ವತಾ । ತಾಸ್ ತತ್ತನಯಸಮ್ಬದ್ಧಾಸ್ ಸಂಸಾರೋತ್ತಾರಣಕ್ಷಮಾಃ
ಆಮೇಲೆ, ಆ ದಾಶೂರನು ಸೂರ್ಯನಂತ ಬೆಳಕುಳ್ಳವನಾಗಿ, ಅವನ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಾ, ಅವನ ವಂಶದ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ಕಥೆಗಳು ಜನರನ್ನು ಸಂಸಾರದ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟಿಸಬಲ್ಲವು.
ದೃಷ್ಟವಾಂಸ್ ತಮ್ ಅಹಂ ವೃಕ್ಷಂ ಕೋರಕೋತ್ಕಟಕೋಟರಮ್ । ಸ್ಮಿತೇನೇವ ಸ್ಫುಟರದಂ ಶ್ವಸನಸ್ಫುರಿತಚ್ಛದಮ್
ನಾನು ಆ ಮರವನ್ನು ನೋಡಿದೆ. ಅದರ ಕೊಂಬೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೊಗ್ಗುಗಳು ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದವು, ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಅದರ ಎಲೆಗಳು ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದವು, ಅದರ ಚೀಲಿದ ಬಿರುಕುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಗುವಿನಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ದಾಶೂರಸ್ಯೇಚ್ಛಯಾ ಸರ್ವೈರ್ ಅಪತದ್ಭಿರ್ ಮೃಗದ್ವಿಜೈಃ । ಸೇವ್ಯಮಾನಂ ವನಮ್ ಇವ ಲತಾಮಣ್ಡಪಮಣ್ಡಿತಮ್
ದಾಶೂರನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಹಕ್ಕಿಗಳು ಆ ಮರವನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದವು. ಅದು ಬೆಲ್ಲದ ತೊಟ್ಟಿಲುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಅರಣ್ಯವನ್ನೇ ಹೋಲುತ್ತಿತ್ತು.
ಲತಾಕೋಟಿತಟಭ್ರಾನ್ತೈಶ್ ಚಮರೈರ್ ಇನ್ದುಸುನ್ದರೈಃ । ಶುಭ್ರಾಭ್ರಖಣ್ಡನಿಕರೈಶ್ ಶರನ್ನಭ ಇವಾವೃತಮ್
ಅದರ ಸುತ್ತಲೂ ಚಂದಿರದಂತ ಸುಂದರವಾದ ಚಮರಗಳು, ಬೆಲ್ಲದ ಕೊಂಚಗಳ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಾ, ಹೊಳೆಯುವ ಬಿಳಿ ಮೋಡಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ಆಕಾಶದ ಶರತ್ತಿನ ಕಾಲದಂತಿದ್ದವು.
ಪ್ರಾಲೇಯಕಣಪದ್ಧತ್ಯಾ ಮುಕ್ತಾವಲ್ಯಾಭ್ಯಲಙ್ಕೃತಮ್ । ಸರ್ವಾವಯವಮ್ ಏವಾಚ್ಛಪುಷ್ಪಪೂರೈಃ ಪ್ರಪೂರಿತಮ್
ಹಿಮದಣುಗಳ ಸಾಲಿನಂತೆ ಮುತ್ತಿನ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಗವೂ ಶುದ್ಧ ಹೂವಿನ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.
ಸ್ವರೇಣುಚನ್ದನಾಲೇಪೈಸ್ ಸಮಾಲಬ್ಧಮ್ ಅಖಣ್ಡಿತಮ್ । ಸ್ವಚ್ಛದಾಭೋಗವಿಪುಲರಕ್ತಾಮ್ಬರಪರಿಷ್ಕೃತಮ್
ಹೂಗಿಡದ ರೇಣು ಮತ್ತು ಚಂದನದ ಲೇಪನದಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿತ್ತು, ಅದರ ಸೌಂದರ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಲ್ಲದೆ, ವಿಶಾಲವಾದ, ಪಾರದರ್ಶಕವಾದ ಕೆಂಪು ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಸಜ್ಜಿತವಾಗಿತ್ತು.
ವಿವಾಹಾಯೇವ ವೇಷೇಣ ಪುಷ್ಪಭಾರಾದಿಹಾರಿಣಾ । ಲತಾಙ್ಗನಾನುಷಕ್ತೇನ ನಾಗರೇಣ ಕೃತೋದ್ಯಮಮ್
ಮದುವೆಗೆ ಸಿದ್ಧವಾದಂತೆ ವೇಷಧಾರಣೆಯಿತ್ತು, ಹೂವಿನ ಭಾರದಿಂದ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿತ್ತು, ಹಳ್ಳಿ ಯುವತಿಯೊಬ್ಬಳು ಜೊತೆಯಾಗಿ, ನಗರವಾಸಿಯೊಬ್ಬನು ಸಿದ್ಧತೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಸುನಿಬದ್ಧಜಟಾಕಾರಲತಾಮಣ್ಡಲಮಣ್ಡಿತಮ್ । ಮಞ್ಜರೀಭಿಃ ಪತಾಕಾಭಿರ್ ಯುಕ್ತಂ ಪುರಮ್ ಇವೋತ್ಸವೇ
ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಟ್ಟಿದ ಜಟೆಗಳಂತಿರುವ ಲತಾಮಂಡಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ಹೂವಿನ ಗುಚ್ಚಗಳು ಮತ್ತು ಧ್ವಜಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಬ್ಬದ ನಗರದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಮೃಗಕಣ್ಡೂಯನಧ್ವಸ್ತಪುಷ್ಪಧೂಲಿವಿಧೂಸರಮ್ । ಪ್ರೋತ್ಸಾರಿತೋಪಾನ್ತವನಂ ವೃಕ್ಷಮಲ್ಲಮ್ ಇವೋತ್ಥಿತಮ್
ಮೃಗಗಳು ತನ್ನೆದೆ ಉದುರಿಸಿ ಹಚ್ಚಿದ ಹೂದೂಳಿಯಿಂದ ಮರದ ದೇಹ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದೆ. ಹತ್ತಿರದ ಕಾಡು ಮರಗಳು ದೂರ ಸರಿದಂತೆ, ಅದು ಮರಗಳ ನಡುವೆ ಕುಸ್ತಿಪಟುವಿನಂತೆ ಎತ್ತಿತ್ತಿದೆ.
ಬರ್ಹಿಭಿಃ ಕುಸುಮೋದ್ವಾನ್ತಪರಾಗಪರಿಪಾಟಲೈಃ । ನಿಕ್ಷೇಪಕ್ಷಿಪ್ತಸನ್ಧ್ಯಾಭ್ರಬಾಲಸಾಲಮ್ ಇವಾಚಲೈಃ
ನವಿಲುಗಳು ಹೂವಿನ ರೇಣುಗಳನ್ನು ಹಾರಿಸಿ ಹರಡಿದಂತೆ, ಆ ಮರವು ಗೋಧೂಳಿಯಲ್ಲಿ ಮೋಡಗಳು ಸುತ್ತಿರುವ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಬೆಳೆದ ಯುವ ಸಾಲಮರಗಳಂತಿದೆ.
ಪ್ರವಾಲಾರುಣಹಸ್ತೇನ ಶೀತಲಚ್ಛಾಯಶಾಯಿನಾ । ಮಧುನಾ ಘೂರ್ಣಮಾನೇನ ಪ್ರಾಲೇಯೋತ್ಪುಲಕತ್ವಿಷಾ
ಕಿರಿದಾದ ಕೆಂಪು ಮೊಗ್ಗುಗಳನ್ನ ಕೈಗಳಂತೆ ಹೊಂದಿ, ತಂಪಾದ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಮಧುರಸದಿಂದ ಲಯವಾಗಿ, ಹಿಮದ ತೊಟ್ಟ ಹಸಿರು ಹೊಳಪಿನಿಂದ ಮೆರೆದಿದೆ.
ನೀರನ್ಧ್ರಪುಷ್ಪಪೂರೇಣ ಘೂರ್ಣಿತೇನ ವನಾನಿಲೈಃ । ನಿದ್ರಾಲುಕುಟ್ಮಲದೃಶಾ ಸ್ತಬಕಸ್ತನಧಾರಿಣಾ
ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಹೂಗುಚ್ಛಗಳನ್ನು ಕಾಡಿನ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಅಲುಗಾಡಿಸುತ್ತಾ, ನಿದ್ರಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿರುವಂತೆ ಅರ್ಧ ಮುಚ್ಚಿದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಹೂಗುಚ್ಛಗಳನ್ನು ಸ್ತನಗಳಂತೆ ಹೊತ್ತಿದೆ.
ಪುಷ್ಪಜಾಲರಜಃಪುಞ್ಜಕುಙ್ಕುಮಾರುಣವಾಸಸಾ । ಲತಾವಿತಾನನಿಲಯವಾತಾಯನನಿಷಙ್ಗಿಣಾ
ಹೂವಿನ ಗುಚ್ಛಗಳಿಂದ ಉಂಟಾದ ಕಂಕುಮದ ಹೂದೂಳಿಯಿಂದ ಕೆಂಪಾಗಿರುವ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಹಸಿರು ಬೆಲ್ಲದ ಕೊಂಬೆಗಳ ನಡುವೆ ಕಿಟಕಿಗಳು ನೆಲೆಸಿರುವ ಆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ,