ಸಮ್ಪ್ರಣಮ್ಯೋಪವಿಶ್ಯಾಗ್ರೇ ಮುನಿಮ್ ಇನ್ದುಸಮಾನನಾ । ಉವಾಚ ಕಲಯಾ ವಾಚಾ ಚೂತದ್ರುಮಮ್ ಇವಾಲಿನೀ
ಆಕೆ ಮುನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅವನ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಳು. ಅವಳ ಮುಖ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶವಾಗಿತ್ತು. ಆಕೆ ಮೃದುವಾಗಿ, ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ, ಮಾವಿನ ಮರದ ಬಳಿ ಹಬ್ಬುವ ಜೇನಿನಂತೆ ಮಾತನಾಡಿದಳು.
ಅಯಂ ಸ ಭಗವನ್ ಭವ್ಯಃ ಕುಮಾರಃ ಪುತ್ರ ಆವಯೋಃ । ಕೃತೋ ಮಯಾ ಸಮಗ್ರಾಣಾಂ ಕಲಾನಾಂ ಕಿಲ ಕೋವಿದಃ
ಪೂಜ್ಯರೆ, ಈ ಭವ್ಯ ಬಾಲಕನು ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಮಗನು. ನಾನು ಅವನನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದ್ದೇನೆ; ಅವನು ಎಲ್ಲ ಕಲೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪರಿಣತಿ ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಪ್ರಭೋ ಕೇವಲಮ್ ಏತೇನ ಜ್ಞಾನಂ ನಾಧಿಗತಂ ಶುಭಮ್ । ಯೇನ ಸಂಸಾರಯನ್ತ್ರೇ ಽಸ್ಮಿನ್ ನ ಪುನಃ ಪರಿಪೀಡ್ಯತೇ
ಪ್ರಭು, ಅವನಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕಲಿಸಿಲ್ಲ. ಆ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಈ ಜನ್ಮಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟಪಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಜ್ಞಾನಂ ತ್ವಮ್ ಏವಾಸ್ಯ ವಿಭೋ ಕೃಪಯೋಪದಿಶಾಧುನಾ । ಕೋ ಹಿ ನಾಮ ಕುಲೇ ಜಾತಂ ಪುತ್ರಂ ಮೌರ್ಖ್ಯೇ ನಿಯೋಜಯೇತ್
ಸ್ವಾಮಿ, ದಯವಿಟ್ಟು ಈಗ ಅವನಿಗೆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕಲಿಸಿ. ಒಬ್ಬನು ಒಳ್ಳೆಯ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗನನ್ನು ಅಜ್ಞಾನದಲ್ಲೇ ಬಿಡುವುದೆಂದು ಯಾರು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ?
ಏವಂವದನ್ತೀಂ ಸ ಮುನಿರ್ ಮಚ್ಛಿಷ್ಯಮ್ ಅಬಲೇ ಸುತಮ್ । ಇಹೈವ ಸ್ಥಾಪಯೈನಂ ತ್ವಮ್ ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತ್ವಾ ತಾಂ ವ್ಯಸರ್ಜಯತ್
ಅವಳು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆ ಮುನಿಯವರು, 'ನಿನ್ನ ಮಗನನ್ನು ನನ್ನ ಶಿಷ್ಯನಾಗಿ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಬಿಡು' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಆಕೆಯನ್ನು ವಾಪಸ್ ಕಳಿಸಿದರು.
ತಸ್ಯಾಂ ಗತಾಯಾಂ ಸ ಪಿತುರ್ ಅನ್ತೇವಾಸಿತಯಾ ತದಾ । ಅತಿಷ್ಠತ್ ಸಂಯತೋ ಧೀಮಾನ್ ಅರ್ಕಸ್ಯೇವಾರುಣಃ ಪುರಃ
ಅವಳು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೋದ ಮೇಲೆ, ಅವನು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಮುಂದೆ ಶಿಷ್ಯನಂತೆ, ಶಾಂತವಾಗಿಯೂ ವಿವೇಕಿಯಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲೇ ಉಳಿದನು; ಅದು ಹೇಗೆಂದರೆ, ಸೂರ್ಯನ ಮುಂದೆ ಅರುಣನು ನಿಂತಿರುವಂತೆ.
ಕದರ್ಥಪ್ರಾಪ್ಯವಿಜ್ಞಾನಂ ತತಶ್ ಚಿತ್ರಾಭಿರ್ ಉಕ್ತಿಭಿಃ । ಚಿರಂ ಕಾಲಮ್ ಅಸೌ ತತ್ರ ಮುನಿಃ ಪುತ್ರಂ ವ್ಯಬೋಧಯತ್
ಆಮೇಲೆ ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ, ಬಹು ಕಾಲದವರೆಗೆ, ಅಪರೂಪವಾಗಿ ಸಿಗುವ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ತನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿದನು.
ಆಖ್ಯಾಯಿಕಾಖ್ಯಾನಶತೈರ್ ದೃಷ್ಟಾನ್ತೈರ್ ದೃಷ್ಟಕಲ್ಪಿತೈಃ । ತಥೇತಿಹಾಸವೃತ್ತಾನ್ತೈರ್ ವೇದವೇದಾನ್ತನಿಶ್ಚಯೈಃ
ಅವನಿಗೆ ನೂರಾರು ಕಥೆಗಳು, ಉಪಮೆಗಳು, ಕಂಡದ್ದೂ ಕಲ್ಪಿಸಿದದ್ದೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಪುರಾತನ ಘಟನೆಗಳು ಮತ್ತು ವೇದ-ವೇದಾಂತಗಳ ತಾತ್ಪರ್ಯಗಳ ಮೂಲಕ ಉಪದೇಶ ಮಾಡಲಾಯಿತು.
ಅನುದ್ವೇಗಿತಯಾ ನಿತ್ಯಂ ವಿಸ್ತರೇಣ ಕಥಾಕ್ರಮೈಃ । ಅನುಭೂತಿಮ್ ಉಪಾರೂಢೈ ರೂಢೈರ್ ಅತಿಧಿಯಾಂ ಧಿಯಿ
ಯಾವಾಗಲೂ ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ವಿಶದವಾದ ಕಥಾನುಗತಿಗಳ ಮೂಲಕ, ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಂಡಿತರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಗಾಢವಾಗಿ ನೆಲೆಸುವಂತೆ ವಿವರವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದನು.
ಅನುಭವವಶತೋ ರಸಾತಿರಿಕ್ತೈರ್ ಅಲಮ್ ಉಚಿತಾರ್ಥವಚೋಗಣೈರ್ ಮಹಾತ್ಮಾ । ಜಲದ ಇವ ಶಿಖಣ್ಡಿನಂ ಪುರಸ್ಸ್ಥಂ ತನಯಮ್ ಅಬೋಧಯದ್ ಅಮ್ಬರೇ ಮಹರ್ಷಿಃ
ತಾನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಸತ್ಯದಿಂದ, ಸೂಕ್ತವಾದ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಮಾತುಗಳಿಂದ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ತನ್ನ ಮುಂದೆ ನಿಂತ ಮಗನಿಗೆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬೋಧಿಸಿದನು. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮೋಡವು ನವಿಲಿಗೆ ಹೇಗೆ ಉಪದೇಶ ಮಾಡುತ್ತದೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಮಹರ್ಷಿಯು ತನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು.
ಕದಾಚಿದ್ ಅಥ ಮಾರ್ಗೇಣ ತೇನ ಕೈಲಾಸವಾಹಿನೀಮ್ । ಅಹಂ ಸ್ನಾತುಮ್ ಅದೃಶ್ಯಾತ್ಮಾ ವ್ಯೋಮವೀಥಿಗತೋ ಽಗಮಮ್
ಒಂದು ಸಲ, ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಕಾಣದಂತೆ ಆಕಾಶಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಾ, ಕೈಲಾಸದಿಂದ ಹರಿಯುವ ನದಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲು ಹೋದೆನು.
ನಿರ್ಗತ್ಯ ನಭಸಸ್ ಸಪ್ತಮುನಿಮಣ್ಡಲಕೋಟರಾತ್ । ರಾತ್ರೌ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ಽಸ್ಮಿ ಸುಮತೇ ದಾಶೂರತರುಪೃಷ್ಠಖಮ್
ಏಳುವ ಮಹರ್ಷಿಗಳ ವಲಯದ ಒಳಗಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ನಾನು ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಜ್ಞಾನಿಯೇ, ದಾಶೂರ ಮರದ ಮೇಲಿನ ತೆರೆಯಾದ ಜಾಗಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದೆನು.
ಯಾವಚ್ ಛೃಣೋಮಿ ವಿಟಪಕುಹರಾತ್ ಕಾನನೇ ವಚಃ । ಕುಟ್ಮಲಾಮ್ಭೋಜಬದ್ಧಸ್ಯ ಷಟ್ಪದಸ್ಯೇವ ನಿಸ್ಸ್ವನಮ್
ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಮರದ ಕೊರೆಗಳಿಂದ ನಾನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಒಂದು ಧ್ವನಿ ನನ್ನ ಕಿವಿಗೆ ಬಂತು. ಅದು ಮುಚ್ಚಿದ ಕಮಲದೊಳಗೆ ಸಿಲುಕಿರುವ ತೇನೆಯ ಗೂಡು ಹತ್ತಿರದ ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿನಂತೆ ಮೃದುವಾಗಿ ಕೇಳಿಸಿತು.
ಶೃಣು ಪುತ್ರ ಮಹಾಬುದ್ಧೇ ವಸ್ತುನೋ ಽಸ್ಯ ಸಮಾಮ್ ಇಮಾಮ್ । ವರ್ಣಯಾಮಿ ಮಹಾಶ್ಚರ್ಯಾಮ್ ಏಕಾಮ್ ಆಖ್ಯಾಯಿಕಾಂ ತವ
ಮಹಾ ಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳ ಮಗನೆ, ಈ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಅದ್ಭುತವಾದ ಕಥೆಯನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಕೇಳು.
ಅಸ್ತಿ ರಾಜಾ ಮಹಾವೀರ್ಯೋ ವಿಖ್ಯಾತೋ ಭುವನತ್ರಯೇ । ನಾಮ್ನಾ ಸ್ವೋತ್ಥ ಇತಿ ಶ್ರೀಮಾಞ್ ಜಗದಾಕ್ರಮಣೇ ಕ್ಷಮಃ
ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿರುವ, ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ, ಶ್ರೀಮಂತನಾದ ಸ್ವೋತ್ತ ಎಂಬ ರಾಜನು ಇದ್ದನು. ಅವನು ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನೂ ಹೊಂದಿದ್ದನು.
ಯಸ್ಯಾನುಶಾಸನಂ ಸರ್ವೇ ಭುವನೇಷ್ವ್ ಅಪಿ ನಾಯಕಾಃ । ಶಿರೋಭಿರ್ ಧಾರಯನ್ತ್ಯ್ ಉಚ್ಚೈಶ್ ಚೂಡಾಮಣಿಮ್ ಇವೋತ್ತಮಮ್
ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳ ನಾಯಕರು ಅವನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವದಿಂದ, ತಮ್ಮ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕಿರೀಟವನ್ನು ಧರಿಸುವಂತೆ ಪಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಯಸ್ ಸಾಹಸೈಕರಸಿಕೋ ನಾನಾಶ್ಚರ್ಯವಿಹಾರವಾನ್ । ಕೇನಚಿತ್ ತ್ರಿಷು ಲೋಕೇಷು ನ ಮಹಾತ್ಮಾ ವಶೀಕೃತಃ
ಅವನು ಸಾಹಸಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಸಾಹಸಮಯ ಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಪಡುವವನು. ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಯಾರೂ ಈ ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಯಸ್ಯಾರಮ್ಭಸಹಸ್ರಾಣಿ ಸುಖದುಃಖಪ್ರದಾನ್ಯ್ ಅಲಮ್ । ಸಙ್ಖ್ಯಾತುಂ ನೈವ ಶಕ್ಯನ್ತೇ ಕಲ್ಲೋಲಾ ಜಲಧೇರ್ ಇವ
ಯಾರ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಸಾವಿರಾರು ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತವೆ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವೂ ದುಃಖವೂ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ಎಣಿಸುವುದೇ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆಗಳನ್ನು ಎಣಿಸುವಂತೆಯೇ.
ಯಸ್ಯ ವೀರ್ಯಂ ಸುವೀರ್ಯಸ್ಯ ನ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರೈರ್ ನ ಪಾವಕೈಃ । ಕೇನಚಿದ್ ಭುವನೇ ಕ್ರಾನ್ತಮ್ ಆಕಾಶಮ್ ಇವ ಮುಷ್ಟಿನಾ
ಅವನ ಶಕ್ತಿ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠನಾದವರಿಗಿಂತಲೂ ಮೇಲು. ಆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಯಾವ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳೂ, ಬೆಂಕಿಯೂ, ಇಲ್ಲವೆ ಇತರ ಯಾವುದೂ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜಯಿಸಿಲ್ಲ. ಆಕಾಶವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಂತೆ.
ಯದೀಯಾಂ ವಿತತಾರಮ್ಭಾಂ ಲೀಲಾಂ ನಿರ್ಮಾಣಭಾಸುರಾಮ್ । ನ ಮನಾಗ್ ಅನುಕುರ್ವನ್ತಿ ಶಕ್ರೋಪೇನ್ದ್ರಹರಾ ಅಪಿ
ಅವನ ವಿಶಾಲವಾದ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಲೀಲೆಯನ್ನು ಇಂದ್ರನೂ, ಉಪೇಂದ್ರನೂ, ಹರನೂ ಕೂಡ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಅನುಕರಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ತ್ರಯಸ್ ತಸ್ಯ ಮಹಾಬಾಹೋ ದೇಹಾ ದಿಗ್ಭರಣಕ್ಷಮಾಃ । ಜಗದ್ ಆಕೃಷ್ಯ ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಉತ್ತಮಾಧಮಮಧ್ಯಮಾಃ
ಅವನಿಗೆ ಮೂರು ದೇಹಗಳಿವೆ, ಅವುಗಳು ಬಲಶಾಲಿಗಳಾಗಿವೆ ಮತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ತಾಳುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿದೆ. ಆ ದೇಹಗಳು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸೆಳೆಯುತ್ತಾ, ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಮಧ್ಯಮ, ಹೀನ ಎಂದು ವಿಭಜನೆಗೊಂಡಿವೆ.
ವ್ಯೋಮನ್ಯ್ ಏವಾತಿವಿತತೇ ಜಾತೋ ಽಸೌ ತ್ರಿಶರೀರಕಃ । ತತ್ರೈವ ಚ ಸ್ಥಿತಿಂ ಯಾತಶ್ ಶಬ್ದವಾತಖಪಕ್ಷಿವತ್
ಆ ಆಕಾಶದ ವಿಶಾಲತೆಯಲ್ಲಿ ಮೂವರು ದೇಹಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವನು ಹುಟ್ಟಿದನು; ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅವನು ಉಳಿದುಕೊಂಡನು, ಶಬ್ದ, ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ರೆಕ್ಕೆಗಳಂತೆ.
ತತ್ರೈವಾಪಾರಗಗನೇ ನಗರಂ ತೇನ ನಿರ್ಮಿತಮ್ । ಚತುರ್ದಶಮಹಾರಥ್ಯಂ ವಿಭಾಗತ್ರಯಭೂಷಿತಮ್
ಆ ಅನಂತ ಆಕಾಶದಲ್ಲೇ ಅವನು ಒಂದು ನಗರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು; ಅದರಲ್ಲಿ ಹದಿನಾಲ್ಕು ವಿಶಾಲ ರಸ್ತೆಗಳು ಮತ್ತು ಮೂರು ವಿಭಾಗಗಳ ಅಲಂಕಾರವಿತ್ತು.
ವನೋಪವನಮಾಲಾಢ್ಯಂ ಕ್ರೀಡಾಶಿಖರಿಸುನ್ದರಮ್ । ಮುಕ್ತಾಲತಾವಿವಲಿತಂ ವಾಪೀಸಪ್ತಕಭೂಷಿತಮ್
ಅದು ಕಾಡು ಮತ್ತು ತೋಟಗಳ ಹಾರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು, ಆಟದ ಬೆಟ್ಟಗಳಿಂದ ಸುಂದರವಾಗಿತ್ತು, ಮುತ್ತಿನ ಹಾರಗಳಿಂದ ಜಡಿತವಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಏಳು ಕೆರೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿತ್ತು.
ಶೀತಲೋಷ್ಣಾತ್ಮಕಾಕ್ಷೀಣದೀಪದ್ವಯವಿರಾಜಿತಮ್ । ಊರ್ಧ್ವಾಧೋಗತಿರೂಪೇಣ ವಣಿಙ್ಮಾರ್ಗೇಣ ಸಙ್ಕುಲಮ್
ಶೀತ ಮತ್ತು ಉಷ್ಣ ಎಂಬ ಎರಡು ದೀಪಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿತ್ತು; ಮೇಲೂ ಕೆಳಗೂ ಹೋಗುವ ದಾರಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದು, ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ತುಂಬಿದ್ದ ನಗರವಾಗಿತ್ತು.
ತಸ್ಮಿನ್ನ್ ಏವಾತಿವಿಪುಲೇ ಪತ್ತನೇ ತೇನ ಭೂಭೃತಾ । ಸಞ್ಚಾರಿಣೋ ವಿರಚಿತಾ ಮುಗ್ಧಾವವರಕಾ ಗಣಾಃ
ಆ ಅಪಾರವಾದ ಮಹಾನಗರದಲ್ಲಿ ಆ ರಾಜನು ಸುಂದರವಾಗಿ, ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿರುವ ಜನರ ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.
ಊರ್ಧ್ವೇ ಕೇಚಿದ್ ಅಧಃ ಕೇಚಿನ್ ಮಧ್ಯೇ ಕೇಚಿನ್ ನಿಯೋಜಿತಾಃ । ಕೇಚಿಚ್ ಚಿರೇಣ ನಶ್ಯನ್ತಃ ಕೇಚಿಚ್ ಛೀಘ್ರವಿನಾಶಿನಃ
ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಕೆಲವರು ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ನೆಡಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಕೆಲವರು ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಾಶವಾದರು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಬೇಗನೆ ಅಳಿದುಹೋದರು.
ಅಸಿತಚ್ಛಾದನಾಚ್ಛನ್ನಾ ನವದ್ವಾರವಿಭೂಷಿತಾಃ । ಅನಾರತವಹದ್ವಾತಾ ಬಹುವಾತಾಯನಾನ್ವಿತಾಃ
ಅದು ಕಪ್ಪು ಮುಚ್ಚುಹಾಕಿದ ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿತ್ತು, ಒಂಬತ್ತು ಬಾಗಿಲುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ಸದಾ ಬಲವಾದ ಗಾಳಿಯಿಂದ ತೊಡೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಕಿಟಕಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು.
ದೀಪಪಞ್ಚಕಸಾಲೋಕಾಸ್ ತ್ರಿಸ್ಥೂಣಾಶ್ ಶುಕ್ಲದಾರವಃ । ಮಸೃಣಾಲೇಪಮೃದವಃ ಪ್ರತೋಲೀಕುಲಸಙ್ಕುಲಾಃ
ಅದು ಐದು ದೀಪಗಳಿಂದ ಬೆಳಗಿತ್ತು, ಮೂರು ಬಿಳಿ ಮರದ ಕಂಬಗಳಿಂದ ತಾಳಮೇಳವಾಗಿತ್ತು, ಮೆತ್ತಗಿನ ಮತ್ತು ಸೊಗಸಾದ ಮೇಲ್ಮೈಯಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು, ಹಾಗೂ ಜನರ ಸಂಚಾರದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಬೀದಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು.
ಮಾಯಯಾ ರಚಿತಾಸ್ ತೇನ ರಾಜ್ಞಾ ತೇಷು ಮಹಾಮತೇ । ರಕ್ಷಿತಾರೋ ಮಹಾಯಕ್ಷಾ ನಿತ್ಯಮ್ ಆಲೋಕಭೀರವಃ
ಅದ್ಭುತ ಬುದ್ಧಿಯವನೇ, ಆ ರಾಜನು ಮಾಯೆಯಿಂದ ಭಯಂಕರವಾದ ಮಹಾಯಕ್ಷರನ್ನು ರಕ್ಷಕರಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಸದಾ ಅಲ್ಲಿ ಕಾಪಾಡುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದನು.