ಕೋ ಽಹಂ ಕಥಮ್ ಇದಂ ವೇತಿ ಯಾವನ್ ನ ಪ್ರವಿಚಾರಿತಮ್ । ಸಂಸಾರಾಡಮ್ಬರಂ ತಾವದ್ ಅನ್ಧಕಾರೋಪಮಂ ಸ್ಥಿತಮ್
ನಾನು ಯಾರು? ಇದು ಏನು? ಎಂದು ತನಿಖೆ ಮಾಡದೆ ಇರುವವರೆಗೆ, ಸಂಸಾರದ ಗೊಂದಲವು ಕತ್ತಲೆಯಂತೆಯೇ ಇರುತ್ತದೆ.
ಮಿಥ್ಯಾಭ್ರಮಭರೋದ್ಭೂತಂ ಶರೀರಂ ಪದಮ್ ಆಪದಾಮ್ । ಆತ್ಮಭಾವನಯಾ ನೇದಂ ಯಃ ಪಶ್ಯತಿ ಸ ಪಶ್ಯತಿ
ತಪ್ಪುಭ್ರಮೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಈ ದೇಹವು ಸಂಕಟಗಳ ಮೂಲವಾಗಿದೆ; ಇದನ್ನು ಆತ್ಮವೆಂದು ನೋಡುವವನು ನೋಡುವವನಲ್ಲ, ಇದನ್ನು ಆತ್ಮವಲ್ಲ ಎಂದು ಅರಿಯುವವನು ಮಾತ್ರ ನಿಜವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾನೆ.
ದೇಶಕಾಲವಶೋತ್ಥಾನಿ ನ ಮಮೇತಿ ಗತಭ್ರಮಮ್ । ಶರೀರಸುಖದುಃಖಾನಿ ಯಃ ಪಶ್ಯತಿ ಸ ಪಶ್ಯತಿ
ಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ಕಾಲದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಬರುವ ದೇಹದ ಸುಖದುಃಖಗಳನ್ನು 'ನನ್ನದು ಅಲ್ಲ' ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಭ್ರಮೆ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟವನೇ ನಿಜವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾನೆ.
ಆತ್ಮಾನಮ್ ಇತರಚ್ ಚೈವ ದೃಶಾ ನಿತ್ಯಾವಿಭಿನ್ನಯಾ । ಸರ್ವಂ ಚಿಜ್ಜ್ಯೋತಿರ್ ಏವೇತಿ ಯಃ ಪಶ್ಯತಿ ಸ ಪಶ್ಯತಿ
ಯಾರು ತನ್ನನ್ನೂ ಇತರರನ್ನೂ ಯಾವಾಗಲೂ ಬೇರ್ಪಡಿಸದೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಂದೇ ಚೈತನ್ಯದ ಬೆಳಕಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರೇ ನಿಜವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾರೆ.
ಅಪಾರಪರ್ಯನ್ತನಭೋ ದಿಕ್ಕಾಲಾದಿಕ್ರಿಯಾನ್ವಿತಮ್ । ಅಹಮ್ ಏವೇತಿ ಸರ್ವತ್ರ ಯಃ ಪಶ್ಯತಿ ಸ ಪಶ್ಯತಿ
ಯಾರು ಅನಂತ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ, ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ, ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ 'ನಾನೇ ಇದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ನೋಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರೇ ನಿಜವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾರೆ.
ವಾಲಾಗ್ರಲಕ್ಷಭಾಗಾತ್ ತು ಕೋಟಿಶಃ ಪರಿಕಲ್ಪಿತಃ । ಅಹಂ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಇತಿ ವ್ಯಾಪೀ ಯಃ ಪಶ್ಯತಿ ಸ ಪಶ್ಯತಿ
ಯಾರು ಕೂದಲಿನ ತುದಿಯ ಲಕ್ಷ ಭಾಗಕ್ಕೂ ಸಾವಿರಾರು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪಿಸಿದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ 'ನಾನು' ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರೇ ನಿಜವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾರೆ.
ಸರ್ವಶಕ್ತಿರ್ ಅನನ್ತಾತ್ಮಾ ಸರ್ವಭಾವಾನ್ತರಸ್ಥಿತಃ । ಅದ್ವಿತೀಯಶ್ ಚಿದ್ ಇತ್ಯ್ ಅನ್ತರ್ ಯಃ ಪಶ್ಯತಿ ಸ ಪಶ್ಯತಿ
ಯಾರು ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ, ಅನಂತ ಆತ್ಮನು, ಎಲ್ಲ ಭಾವಗಳೊಳಗೂ ಇರುವ, ಏಕಮಾತ್ರ ಚೈತನ್ಯವೆಂದು ಒಳಗೆ ನೋಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರೇ ನಿಜವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾರೆ.
ಆಧಿವ್ಯಾಧಿಭಯೋದ್ವಿಗ್ನೋ ಜರಾಮರಣಜನ್ಮವಾನ್ । ದೇಹೋ ಽಹಮ್ ಇತಿ ನ ಪ್ರಾಜ್ಞೋ ಯಃ ಪಶ್ಯತಿ ಸ ಪಶ್ಯತಿ
ಯಾರು ರೋಗ, ಭಯ, ದುಃಖಗಳಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ, ಮರಣ, ಹುಟ್ಟಿನ ಬಾಧೆಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾ, "ನಾನು ಈ ದೇಹ" ಎಂದು ನೋಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಜ್ಞಾನದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿಲ್ಲ.
ತಿರ್ಯಗ್ ಊರ್ಧ್ವಮ್ ಅಧಸ್ತಾಚ್ ಚ ವ್ಯಾಪಕೋ ಮಹಿಮಾ ಮಮ । ನ ದ್ವಿತೀಯೋ ಮಮಾಸ್ತೀತಿ ಯಃ ಪಶ್ಯತಿ ಸ ಪಶ್ಯತಿ
ಯಾರು ನನ್ನ ಮಹಿಮೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ, ಮೇಲೂ ಕೆಳಗೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ, ನನಗೆ ಸಮಾನ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ನಿಜವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾರೆ.
ಮಯಿ ಸರ್ವಮ್ ಇದಂ ಪ್ರೋತಂ ಸೂತ್ರೇ ಮಣಿಗಣಾ ಇವ । ಚಿತ್ತನ್ತುರ್ ಅಹಮ್ ಏವೇತಿ ಯಃ ಪಶ್ಯತಿ ಸ ಪಶ್ಯತಿ
ಈ ಎಲ್ಲವೂ ನನ್ನೊಳಗೆ ಹಾರವಾಗಿ ಹಾರದ ಮಣಿಗಳಂತೆ ಜೋಡಿಸಲಾಗಿದೆ, ನಾನು ಮಾತ್ರ ಮನಸ್ಸಿನ ಒಳಗಿನ ಜ್ಯೋತಿ ಎಂದು ಯಾರು ನೋಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ನಿಜವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾರೆ.
ನಾಹಂ ನ ಚಾನ್ಯದ್ ಅಸ್ತೀಹ ಬ್ರಹ್ಮೈವಾಸ್ತಿ ನ ಚಾಸ್ತಿ ತತ್ । ಇತ್ಥಂ ಸದಸತೋರ್ ಮಧ್ಯಂ ಯಃ ಪಶ್ಯತಿ ಸ ಪಶ್ಯತಿ
ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಇಲ್ಲ, ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಬ್ರಹ್ಮನೇ ಇದೆ, ಬೇರೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದು, ಇರುವುದೂ ಇಲ್ಲದಿರುವುದೂ ನಡುವೆ ಯಾರು ನೋಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ನಿಜವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾರೆ.
ಯನ್ ನಾಮ ಕಿಞ್ಚಿತ್ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯೇ ಸ ಏಕೋ ಽವಯವೋ ಮಮ । ತರಙ್ಗೋ ಽಬ್ಧಾವ್ ಇವೇತ್ಯ್ ಅನ್ತರ್ ಯಃ ಪಶ್ಯತಿ ಸ ಪಶ್ಯತಿ
ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಹೆಸರು ಅಥವಾ ವಸ್ತು ಇದ್ದರೂ ಅದು ನನ್ನ ಒಂದು ಭಾಗ ಮಾತ್ರ, ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅಲೆ ಹೇಗೋ ಹಾಗೆ. ಇದನ್ನು ಒಳಗಿನಿಂದ ನೋಡುವವನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನೋಡುತ್ತಾನೆ.
ಆತ್ಮತಾಪರತೇ ತ್ವತ್ತಾಮತ್ತೇ ಯಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ । ಭಾವಾದ್ ಉಪರತೇ ಸ್ಯಾತಾಂ ಸ ಪಶ್ಯತಿ ಸುಲೋಚನಃ
ಯಾರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ 'ನಾನು' ಮತ್ತು 'ನೀನು' ಎಂಬ ಭಾವನೆಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಳಿದುಹೋಗಿವೆ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಸ್ಪಷ್ಟ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಾನೆ.
ಶೋಚ್ಯಾ ಪಾಲ್ಯಾ ಮಯೈವೇಯಂ ಸ್ವಸೇಯಂ ಮೇ ಕನೀಯಸೀ । ತ್ರಿಲೋಕೀ ಪೇಲವೇತ್ಯ್ ಉಚ್ಚೈರ್ ಯಃ ಪಶ್ಯತಿ ಸ ಪಶ್ಯತಿ
ಈ ಲೋಕವನ್ನು ಕರುಣಿಸಬೇಕಾದದು, ಕಾಪಾಡಬೇಕಾದದು, ನನ್ನದೇ ಎಂದು ನೋಡಬೇಕಾದದು, ನನ್ನ ಚಿಕ್ಕ ತಂಗಿಯಂತೆ ನೋಡಬೇಕಾದದು. ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ದುರ್ಬಲವೆಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನೋಡುವವನು ನಿಜವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾನೆ.
ಚೇತ್ಯಾನುಪಾತರಹಿತಂ ಚಿದ್ಭೈರವಮಯಂ ವಪುಃ । ಆಪೂರಿತಜಗಜ್ಜಾಲಂ ಯಃ ಪಶ್ಯತಿ ಸ ಪಶ್ಯತಿ
ಯಾರು ಈ ದೇಹವನ್ನು ಯಾವುದೇ ವಸ್ತುಗಳಿಲ್ಲದೆ, ಶುದ್ಧ ಚೈತನ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಭಯಂಕರವಾದ ರೂಪವಾಗಿ, ಜಗತ್ತಿನ ಜಾಲದಿಂದ ತುಂಬಿರುವಂತೆ ನೋಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ನಿಜವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾರೆ.
ಸುಖಂ ದುಃಖಂ ಭವೋ ಽಭಾವೋ ಽವಿವೇಕಕಲನಾಶ್ ಚ ಯಾಃ । ಅಹಂ ನ ವೇತಿ ವಾ ನೂನಂ ಪಶ್ಯನ್ ನ ಪರಿಹೀಯತೇ
ಸಂತೋಷ, ದುಃಖ, ಇರುವಿಕೆ, ಇಲ್ಲದಿಕೆ, ಹಾಗೂ ವಿವೇಕದಿಂದ ಆಗುವ ಎಲ್ಲ ಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು 'ನಾನು ಇದಲ್ಲ' ಅಥವಾ 'ನಾನು ಇದುವೇ' ಎಂದು ನೋಡುವವನು ಎಂದಿಗೂ ಕುಗ್ಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಸ್ವಾತ್ಮಸತ್ತಾಪರಾಪೂರ್ಣೇ ಜಗತ್ಯ್ ಅನ್ಯೇನ ವರ್ಜಿತೇ । ಕಿಂ ಮೇ ಹೇಯಂ ಕಿಮ್ ಆದೇಯಮ್ ಇತಿ ಪಶ್ಯನ್ ಸದೃಙ್ ನರಃ
ನನ್ನ ಸ್ವರೂಪವೇ ಎಲ್ಲೆಡೆ ತುಂಬಿರುವ, ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲದ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ, 'ಏನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು, ಏನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು?' ಎಂದು ನೋಡುವವನು ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನಿಯೇ.
ಅಪ್ರತರ್ಕ್ಯಮ್ ಅನಾಭಾಸಂ ಸನ್ಮಾತ್ರಮ್ ಇದಮ್ ಇತ್ಯ್ ಅಲಮ್ । ಹೇಯೋಪಾದೇಯಕಲನಾ ಯಸ್ಯ ಕ್ಷೀಣಾ ನಮಾಮಿ ತಮ್
ಈದು ಯಾರು ಶುದ್ಧ ಸತ್ತ್ವ ಮಾತ್ರವೆಂದು, ಯುಕ್ತಿಯಿಂದಲೂ ರೂಪದಿಂದಲೂ ಮೀರುವದಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನಿಗೆ ತ್ಯಾಗ-ಗ್ರಹಣದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವೇ ಇಲ್ಲ. ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ನಾನು ವಂದನೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
ಯ ಆಕಾಶವದ್ ಏಕಾತ್ಮಾ ಸರ್ವಭಾವಗತೋ ಽಪಿ ಸನ್ । ನ ಭಾವರಞ್ಜನಾಮ್ ಏತಿ ಸ ಮಹಾತ್ಮಾ ಮಹೇಶ್ವರಃ
ಆಕಾಶದಂತೆ ಒಂದೇ ಸ್ವರೂಪದಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವನಾದರೂ, ಯಾವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳದವನು, ಅವನೇ ಮಹಾತ್ಮ, ಅವನೇ ಪರಮೇಶ್ವರ.
ತಮಃಪ್ರಕಾಶಕಲನಾಮುಕ್ತಃ ಕಾಲಾತ್ಮತಾಂ ಗತಃ । ಯಸ್ ಸೋಮ್ಯಸ್ ಸುಸಮಸ್ ಸ್ವಸ್ಥಸ್ ತಂ ನೌಮಿ ಪದಮ್ ಆಗತಮ್
ಅಂಧಕಾರ ಮತ್ತು ಬೆಳಕಿನ ಕಲ್ಪನೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಕಾಲದ ತಾತ್ಪರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದವನಾಗಿ, ಸಮಚಿತ್ತನಾಗಿದ್ದು, ಮನಸ್ಸು ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದು, ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿರುವ ಆ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಯಸ್ಯೋದಯಾಸ್ತಮಯಸಙ್ಕಲನಾಕಲಾಸು ಚಿತ್ರಾಸು ಚಾರುವಿಭವಾಸು ಜಗದ್ಗತಾಸು । ವೃತ್ತಿಸ್ ಸಮೈವ ಸಕಲೈಕಗತೇರ್ ಅನನ್ತಾ ತಸ್ಮೈ ನಮಃ ಪರಮಬೋಧವತೇ ಶಿವಾಯ
ಯಾರ ಉದಯ ಮತ್ತು ಅಸ್ತಮಯ, ಯಾರು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ಮತ್ತು ಸುಂದರವಾಗಿ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತಾರೆ, ಅವರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಚಟುವಟಿಕೆ ಸಮನಾಗಿಯೇ, ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಅನಂತವಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ— ಆ ಪರಮಜ್ಞಾನಿಗೆ, ಶಿವನಿಗೆ ನಾನು ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ.
ತಸ್ಯೇಯಂ ಭೋಗಮೋಕ್ಷಾರ್ಥಂ ತಜ್ಜ್ಞಸ್ಯೋಪವನೋಪಮಾ । ಸುಖಾಯೈವ ನ ದುಃಖಾಯ ಸ್ವಶರೀರಮಹಾಪುರೀ
ಈ ದೇಹ ಎಂಬ ಮಹಾನಗರವು ಅನುಭವ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ, ತಿಳಿದವನಿಗೆ ಒಂದು ತೋಟದಂತಿದೆ; ಇದು ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರ, ದುಃಖಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲ.
ನಗರೀತ್ವಂ ಶರೀರಸ್ಯ ಕಥಂ ನಾಮ ಮಹಾಮುನೇ । ಏನಾಂ ಚಾಧಿವಸನ್ ಯೋಗೀ ಕಥಂ ರಾಜ್ಯಸುಖೈಕಭಾಕ್
ಮಹಾಮುನಿಯೇ, ದೇಹವನ್ನು ನಗರವೆಂದು ಹೇಗೆ ಕರೆಯಬಹುದು? ಮತ್ತು ಯೋಗಿ ಇದರಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಾ, ಹೇಗೆ ರಾಜಸೌಖ್ಯವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ?
ರಮ್ಯೇಯಂ ದೇಹನಗರೀ ರಾಮ ಸರ್ವಗುಣಾನ್ವಿತಾ । ಜ್ಞಸ್ಯಾನನ್ತವಿಲಾಸಾಢ್ಯಾ ಸ್ವಾಲೋಕಾರ್ಕಪ್ರಕಾಶಿತಾ
ರಾಮಾ, ಈ ದೇಹವೆಂಬ ನಗರಿ ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಜ್ಞಾನಿಗೆ ಇದು ಅನಂತ ಕ್ರೀಡೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದೆ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಅರಿವಿನ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದೆ.
ನೇತ್ರವಾತಾಯನೋದ್ದ್ಯೋತಪ್ರಕಾಶಭುವನಾನ್ತರಾ । ಕರಪ್ರತೋಲೀವಿಸ್ತಾರಪ್ರಾಪ್ತಪಾದೋಪಜಙ್ಗಲಾ
ಕಣ್ಣುಗಳ ಕಿಟಕಿಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುವ ಒಳಗಿನ ಲೋಕಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತವೆ. ಕೈಗಳ ಬೀದಿಗಳು ಹರಡಿವೆ, ಕಾಲುಗಳು ನಗರದ ಹೊರವಲಯವನ್ನು ತಲುಪಿವೆ.
ರೋಮರಾಜಿಲತಾಗುಲ್ಮಾ ತ್ವಗಟ್ಟಾಲಕಮಾಲಿತಾ । ಗುಲ್ಫಗುಲ್ಗುಲುವಿಶ್ರಾನ್ತಜಙ್ಘೋರುಸ್ತಮ್ಭಮಣ್ಡಲಾ
ಕೂದಲುಗಳ ಸಾಲುಗಳು ಹಸಿರು ಲತೆಯಂತೆ ಅಲಂಕರಿಸಿವೆ, ಚರ್ಮವೇ ಗೋಡೆಯಾಗಿದೆ. ಗುಂಟು, ಕಾಲು, ಮೊಣಕಾಲು ಮತ್ತು ತೊಡೆಯು ಈ ನಗರಕ್ಕೆ ಆಧಾರವಾದ ಸ್ತಂಭಗಳಾಗಿವೆ.
ರೇಖಾವಿಭಕ್ತಪಾದೋಗ್ರಶಿಲಾಪ್ರಥಮನಿರ್ಮಿತಾ । ಚರ್ಮಮರ್ಮಸಿರಾಸಾರಸನ್ಧಿಸೀಮಾಮನೋರಮಾ
ಪಾದತಳದಲ್ಲಿ ರೇಖೆಗಳು ಮತ್ತು ಕಲ್ಲುಗಳ ಗುರುತುಗಳಿವೆ. ಚರ್ಮ, ಮರ್ಮ, ನರಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಧಿಗಳು ಈ ದೇಹದ ಗಡಿಗಳನ್ನು ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿವೆ.
ಊರುದ್ವಯಕವಾಟಾಗ್ರನಿರ್ಮಿತೋಪಸ್ಥನಿರ್ಗಮಾ । ಕಚತ್ಕಚಾವಲೀಕಾಚದಲಪ್ರಚ್ಛಾದನಾವೃತಾ
ಅವಳ ಎರಡು ತೊಡೆಯ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಬಾಗಿಲು ಇದ್ದಂತೆ, ಅವಳ ಯೋನಿಯು ಹೊರಬಂದಿದ್ದು, ಚರ್ಮದ ಮಡಚುಗಳು ಮತ್ತು ಕೂದಲಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ, ಮಾಂಸದ ಹೂವಿನ ಹಾಳುಗಳು ಅದನ್ನು ಮುಚ್ಚಿವೆ.
ಭ್ರೂಲಲಾಟಾಸ್ಯಸಚ್ಛಾಯವದನೋದ್ಯಾನಶೋಭಿತಾ । ದೃಷ್ಟಿಪಾತೋತ್ಪಲಾಕೀರ್ಣಕಪೋಲವಿಪುಲಸ್ಥಲಾ
ಅವಳ ಮುಖವು ಭ್ರೂಗಳು, ನಾಸಿಕ ಮತ್ತು ಬಾಯಿಯ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅವಳ ಬೃಹತ್ ಕಪೋಲಗಳು ವಿಶಾಲವಾದ ಮೈದಾನಗಳಂತೆ, ಅವಳ ದೃಷ್ಟಿಯ ಕಮಲಗಳು ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಚಿತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.
ವಕ್ಷಸ್ಸ್ಥಲಸರಸ್ಸ್ಯೂತಕುಚಪಙ್ಕಜಕೋರಕಾ । ಘನರೋಮಾವಲಿಚ್ಛನ್ನಸ್ಕನ್ಧಕ್ರೀಡಾಶಿಲೋಚ್ಚಯಾ
ಅವಳ ಎದೆಯು ಸರೋವರದಂತೆ, ಅವಳ ಕುಚಗಳು ಕಮಲದ ಮೊಗ್ಗುಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ. ದಟ್ಟವಾದ ಕೂದಲು ಅವಳ ಭುಜಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿವೆ, ಅವು ಆಟದ ಬಂಡೆಗಳಂತೆ ಎತ್ತಳವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತವೆ.